30 mei 2017

Loek Winter (DDN BV): “geef mij de zorg voor demente bejaarden”

Loek Winter is mede-eigenaar van De Drie Noteboomen B.V. (DDN). Dat is een franchiseorganisatie achter kleinschalige woonvoorzieningen voor gehandicapten (de zogenaamde Thomashuizen) en demente bejaarden (de Herbergiers). DDN faciliteert dat zorgondernemers (vaak een echtpaar) een huis runnen met zorgbehoevenden waarbij de inkomsten grotendeels bestaan uit de zogenaamde persoonsgebonden budgetten (pgb’s) die de bewoners ontvangen. Een pgb is een geldbedrag dat iemand die zorg nodig heeft, kan ontvangen om daarmee zelf zorg in te kopen. Bij de Thomashuizen en de Herbergiers geven de bewoners hun pgb aan de echtparen die zo’n huis runnen. De bedoeling is dat ze daar zorg voor terug krijgen. Soms is dat zo, maar soms niet voor het volle bedrag. In een aantal gevallen is de zorg beneden de maat. Die pgb’s worden door de zorgondernemers namelijk ook gebruikt om de exploitatie van hun huis rond te krijgen. Ze moeten zelf, per slot van rekening, ook de huur betalen (aan DDN!) en er zelf ook van leven. Dat is uitdrukkelijk niet de bedoeling van een pgb: zij mogen aangewend worden voor zorg en in de kostprijs van de zorg moeten alle relevante kosten verwerkt zijn. Toch afficheren DDN (Loek Winter) zich als de oplossing van de problemen in de zorg voor demente bejaarden. De zorg voor deze groep staat ter discussie, vooral ook sinds het manifest van voetbaljournalist Hugo Borst. Dit manifest was er op gericht zo veel geld vrij te maken dat voor demente bejaarden een menswaardige verzorging is gegarandeerd. Maar, zo zegt DDN in een brief aan de Tweede Kamer, daar zorgen wij al jaren voor. Dus, laat u met een gerust hart de demente bejaarden aan ons over. Hugo Borst was trouwens ook enthousiast, aldus DDN. Wij ook? Nou, nee (wordt vervolgd).

25 mei 2017

Mark Rutte: “United we stand” (tegen islamitische meisjesmoord)

Veel moslims vinden het zondig als vrouwen/ meisjes zich met muziek bezig houden en sommigen (velen??) van hen vinden het gerechtvaardigd als meisjes/vrouwen belemmerd worden bij het beoefenen of genieten van muziek. Daar weet Deeyah Khan van mee te praten. Zij kreeg doodsbedreigingen van haar geloofsgenoten toen zij succes kreeg in muziek en emigreerde daarom van Noorwegen (haar geboorteland), via het Verenigd Koninkrijk (waar de bedreigingen alleen maar erger werden) naar de Verenigde Staten. Dat die bedreigingen niet loos waren, weten we sinds de Manchester terreuraanval. Daar waren vooral meisjes, veelal kinderen, die net naar een concert waren geweest, het doelwit van een moslimfundamentalist. De controversiële columniste Katie Hopkins heeft genoeg van politici die zeggen dat we ons moeten verenigen in antwoord op terreur, maar inmiddels onschuldige kinderen bloot stellen aan terugkerende ‘Syriëgangers’. Hoe is dat in Nederland? Zijn wij zoveel beter af? Welnu, onze eigen minister-president zei inderdaad na de terreuraanval in Parijs, november 2015, dat we ons niet uit elkaar moeten laten spelen. Wij zijn niet in oorlog met de islam, aldus Rutte. Na de recente terreuraanslag op meisjes in Manchester zei hij dat dit een laffe, lege, doelloze aanslag van een gewetenloze terrorist was. Fout! Het was niet gewetenloos. Het was juist een goede daad, want de profeet keurt het niet goed dat meisjes zich met muziek bezig houden. Dus, weg ermee. Doorboor die kinderen met spijkers, ruk hun benen en armen af. Laf? Heel niet: een dappere daad in dienst van de profeet. Jammer dat Rutte niet weet hoe de islam door een meerderheid van de moslims beleden wordt. Maar misschien weet hij het wel, maar wil hij dat zijn hulpeloosheid bij het vinden van een ‘oplossing’ van het moslimprobleem niet te veel opvalt.

24 mei 2017

Salman Abedi: kindermoord op basis van de islam

Wij zien op de foto Salman Abedi, gelovige moslim in een moslimklasje, die met een door islamitische religie gemotiveerde terreuraanslag in Manchester tientallen kinderen heeft vermoord en de toekomst van nog meer andere kinderen heeft verwoest. We herhalen het nog maar weer eens: dat de islam tot dergelijke daden leidt is helemaal niet verwonderlijk. De overgrote meerderheid van de moslims in Europa wenst de Westerse liberale normen en waarden niet over te nemen en vindt de Westerse manier van leven in strijd met wat de profeet heeft voorgeschreven. Sommigen daarvan zien daar kennelijk een rechtvaardiging in om dit leven dan maar alvast te vernietigen. Wat doen ‘we’ daar tegen? Bernadette de Wit vond dat we maar eens moesten beginnen met het uitzetten van de beroepsmoslims. Die ‘oplossing’ leidde tot een storm van verontwaardiging. De Engelse columniste Katie Hopkins vroeg om een ‘final solution’ van het moslimprobleem. Opnieuw een storm van verontwaardiging, omdat die term associaties opriep met de Endlösung die Adolf Hitler had bedacht voor de Joden. Er is nogal een verschil tussen het Jodenprobleem van de Nazi’s en ‘ons’ moslimprobleem. De haat tegen de Joden was gebaseerd op afgunst op het succes van veel Joden in Duitsland tijdens het interbellum. Er is een moslimprobleem in het Westen omdat te veel moslims extreem geweld als een dienst aan de profeet zien. Het is een kleine minderheid, zeggen de politiek correcten onder ons dan. Inderdaad, in het Westen wordt het geweld gepleegd door een minderheid van de moslims, maar de meerderheid accepteert onze levensstijl niet. Het is dus naïef te stellen dat we ons door extremisten niet uit elkaar moeten laten drijven. Laten we Katie Hopkins citeren: “Tell me, will you stand united even when your legs are blown off?”

23 mei 2017

Loek Winter (DDN BV): “franchise zet ons zorgconcept in de markt”

Loek Winter is eigenaar van De Drie Noteboomen B.V. (DDN) Dat is een franchiseorganisatie achter kleinschalige woonvoorzieningen voor verstandelijk gehandicapten (de zogenaamde Thomashuizen) en demente bejaarden (de Herbergiers). DDN faciliteert dat zorgondernemers (vaak een echtpaar) een huis runnen met zorgbehoevenden. De zorgondernemers krijgen dan de zogeheten persoonsgebonden budgetten (pgb) van de bewoners tot hun beschikking, eventueel aangevuld met andere inkomsten van de bewoners (voor de ouderen zijn dat de aow en het pensioeninkomen en voor de gehandicapten gaat het meestal om de wajong-uitkeringen). De zorgondernemers betalen op hun beurt aan DDN voor de huur van hun pand zo’n 100.000 euro en een franchise-fee van 25.000 euro. Dat zijn forse bedragen, maar de zorgondernemers zijn overigens zelfstandig. Die komen er wel uit volgens DDN (Winter), want zelfstandigheid “creëert een grotere toewijding en betrokkenheid van de ‘uitdragers’ van je concept, wat zich specifiek vertaalt in een persoonlijke aanpak en het bieden van zorg op maat.” Of de zorgondernemers allemaal zorg op maat bieden, zullen we nog wel eens zien. DDN, en dus Loek Winter als eigenaar, wordt in ieder geval van deze constructie niet slechter. De jaarrekening van DDN laat voor 2016 een netto bedrijfsresultaat van ruim 730.000 euro zien. Hoeveel daarvan naar de eigenaren (en dus Loek Winter) gaat, wordt uit het jaarverslag niet duidelijk. Het vermeldt slechts dat de “de resterende winst uitsluitend toe [komt] aan houders van gewone aandelen”. Winter heeft een deel van de aandelen in bezit (vanaf 1 januari 2019 is hij 100% eigenaar van DDN B.V.). Naast een deel van de winst heeft hij ook nog recht op een bezoldiging. Voor de bestuurders van DDN was in 2016 circa €254.130 beschikbaar. Niet vermeld wordt wie die bestuurders zijn, maar Winter is er ongetwijfeld één van.

15 mei 2017

Caroline Tensen: belooft namens kwf onsterfelijkheid

Drie jaar geleden had ik ook niet gedacht dat ik verslaafd zou kunnen raken aan quizzen op de verrekijk, maar sinds de vluchtelingencrisis heb ik het dagelijkse NOS-journaal (te deprimerend en te gekleurd) verruild voor een dagelijkse quiz. Een van die quizzen is ‘één tegen 100’ die niet dagelijks, maar wekelijks wordt uitgezonden. Het is niet de beste quiz, vooral niet omdat soms de muliple-choicevragen en/of –antwoorden wat dubieus zijn. De presentator, Caroline Tensen probeert het vooral gezellig te houden (“gebruik je laatste escape, dan kun je nog lekker doorspelen”), maar heeft inhoudelijk weinig te bieden. Het programma wordt gesponsord door de Postcodeloterij, bedacht door de gulle graaier Boudewijn Poelman. Nu gaat Caroline Tensen een show presenteren die ‘Marathontegen kanker’ heet, dit keer in samenwerking met het Koningin-Wilhelmina Fonds (kwf), ook al een vermaarde geldklopper met een dictatoriale  veelverdiener aan het hoofd. Het is de bedoeling geld te doneren aan hardlopende, fietsende of zwemmende mensen die het dan weer doorgeven aan het kwf. Namens het kwf belooft Caroline Tensen ons als tegenprestatie dat het geld gebruikt zal worden voor kankeronderzoek en dat er, dankzij dit onderzoek “een dag komt dat niemand meer sterft aan kanker”. Die belofte hebben we eerder gehoord en er vraagtekens bij geplaatst. Hoe weet Carolien Tensen (kwf) dat meer geld naar kankeronderzoek tot meer genezing leidt? Zitten we niet aan de top van de kennis? Als we nog meer besteden aan kankeronderzoek, halen we dan misschien goede onderzoekers weg bij het onderzoek naar hartproblemen, die daar meer vooruitgang zouden kunnen brengen dan bij het onderzoek naar de genezing van kanker? Dat soort vragen worden kennelijk niet gesteld, laat staan dat er antwoorden op gegeven worden, maar als iemand mij van het tegendeel kan overtuigen, hoor ik het graag. 

09 mei 2017

Joris Luyendijk: “Brexit heeft de EU-27 verenigd” (in wraakzucht)

Joris Luyendijk (JL) is een bekend journalist, o.a., door zijn boek over het perverse gedrag van bankiers. Wij vonden het een boek met wat particuliere meningen. Nu blijkt dat JL voormalig topbankier Emmanuel Macron wel een warm hart toedraagt, zie hier. Ook zien we dat JL denkt dat Brexit de overgebleven 27 EU-lidstaten verenigd heeft. Dat is dan wel een hele bijzondere manier van verenigen. Zoals bekend zijn de onderhandelingen tussen het VK en de EU over Brexit min of meer gestart. In die onderhandelingen moeten minstens twee dingen geregeld worden, namelijk welk bedrag het VK als ‘alimentatie’ moet betalen aan de EU en hoe de verhouding tussen de EU en het VK zal zijn als het VK de EU definitief heeft verlaten (in maart 2019, zo is de verwachting). Dan gaat het om zulke uiteenlopende vragen als: wat zijn de rechten van EU-burgers in het VK; hoe zit het met de landingsrechten van de VK-luchtvaart in de EU en de rest van de wereld, enz. enz. Als ding 1 (alimentatie) en ding 2 (heel veel zaken) niet geregeld zijn voor maart 2019, resteert wellicht chaos voor het VK. Het lijkt er niet op dat de EU-27 dat erg vinden: de eisen van de EU-onderhandelaars aan het VK worden voortdurend opgeschroefd. Zo was de alimentatie-eis eerst 60 miljard euro, terwijl het ‘bod’ van het VK op 35 miljard euro uitkwam. Inmiddels eist de EU 100 miljard euro van het VK. De EU-27 zijn kennelijk verenigd in het straffen van het VK voor zijn ontrouw. Als in de klassieke popsong moet nooit meer enig land op het idee komen de EU te willen verlaten. Het werkt: de Fransen kiezen zelfs een ex-bankier tot president, omdat hij in de EU wil blijven. 

06 mei 2017

Robert Went (WRR): doenvermogen

Robert Went is waarschijnlijk de bekendste en meest geraadpleegde twitteraar van Nederland. Zo nu en dan (als ik weer even op de hoogte wil zijn) ga ik naar zijn twitter account. Zo kwam ik er via een van zijn tweets achter dat de WRR een rapport had uitgebracht over zelfredzaamheid. Dat woord is min of meer een uitvinding van het nu demissionaire kabinet Rutte II dat vond dat niet de overheid, maar de mensen in de ‘participatiesamenleving’ zelf zoveel mogelijk hun eigen problemen moeten oplossen. Het WRR-rapport zegt daar nu over dat veel mensen niet in staat zijn de juiste beslissingen te nemen: zij hebben te weinig doenvermogen. Het woord doenvermogen heeft de WRR zelf bedacht en dat is ook zo ongeveer de belangrijkste prestatie van dit rapport. Want wie zou wel verwachten dat mensen altijd de juiste beslissingen nemen? Robert Went (zelf werkzaam bij WRR) kennelijk niet, want hij postte een dag later het plaatje hiernaast op zijn twitter account als dodelijk commentaar op het rapport van zijn werkgever. Zijn baas denkt echter wel dat er vaak van uitgegaan wordt dat mensen altijd de beste besluiten nemen, want, zo zegt de WRR, dat “is het rationalistische perspectief dat aan de basis ligt van veel (…) economische benaderingen” (blz. 132 van het rapport). Juist, de WRR bedoelt dat er economen zijn die geloven in de homo economicus, de super-rationele kunstmens die in staat is van ieder probleem de optimale oplossing te vinden. Die economen bestaan wellicht, maar die zijn niet op de plekken waar de burgers met problemen zich melden met een vraag om oplossingen. Daar moeten hulpverleners op last van Rutte II proberen na te gaan hoe zelfredzaam deze burgers met problemen zijn. Wat hebben ze daarbij aan het WRR-rapport? Nul komma nul!