15 januari 2017

Eva Jinek: graaier Boudewijn Poelmann is een gulle gever

Als voorzitters van goede-doelenorganisaties meer blijken te verdienen dan ministers, ontstaat er verontwaardiging. Waarom zouden wij geld gaan geven aan een goed doel als een groot deel van onze donaties in de zakken van bestuurders verdwijnt? Inderdaad, wij gaan dus niets geven aan het Prins Bernhard Cultuurfonds, het Oranje Fonds, KNGF Geleidehonden en KWF Kankerbestrijding. Wat mij betreft, pek en veren voor deze twee dames en twee heren. Maar wat zij verdienen en (nog gaan verdienen) is vrijwel niets vergeleken met wat Boudewijn Poelmann inmiddels verdiend heeft aan de Postcodeloterij. Er wordt een bedrag van 40 miljoen genoemd. Adriana Esmeijer gaat dat nooit bij elkaar verdienen met haar Prins Bernhard Cultuurfonds. Dus, als er iemand van pek en veren voorzien dient te worden, is het wel Poelmann. Wij noemden hem eerder de Dirk Scheringa van het loterijwezen. Dirk Scheringa leidde arme mensen om de tuin met zijn verzekeringsproducten; Boudewijn Poelmann dwingt mensen die bang zijn dat er miljoenen aan hun neus voorbij gaan, de loten van zijn postcodeloterij te kopen. Boudewijn Poelmann chanteert mensen, want als je niet meedoet aan zijn loterij kan aan het eind van het jaar bij de trekking blijken dat je een grote verliezer bent, namelijk als jouw postcode wordt getrokken. Er is geen enkele loterij in de wereld waar je te weten komt dat je een verliezer bent als je geen lot bij die loterij hebt gekocht. Behalve dus bij de postcodeloterij, maar heel veel mensen in Nederland schijnen dat normaal te vinden. Het is zelfs erger. Via columnist Peter de Waard kwam ik er namelijk achter dat Poelmann door Eva Jinek gekroond is tot koning van de filantropie. Graaien, chanteren en gedwongen winkelnering, het blijkt als weldoenerij uitgelegd te kunnen worden.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten