18 augustus 2017

Bas Jacobs (televisie-econoom): belasting is te hoog, nee te laag

Over Bas Jacobs meldden wij dat hij zo’n beetje met alle populaire economie-winden meewaait. Geen punt overigens, de economie is geen wetenschap waarmee je met zekerheid voorspellingen kan doen: lees dit maar eens. Je kunt dus zonder problemen van standpunt veranderen. Bas Jacobs verandert geregeld van standpunt. Het vervelende is echter dat hij zijn nieuwe standpunten verdedigt alsof hij er nooit anders over heeft gedacht en onwrikbare waarheden verkondigt. Zo vond hij in 2010, dus nog tijdens de financiële crisis, dat het (toenmalige) kabinet meer moest gaan bezuinigen, maar een paar jaar later moest het kabinet van hem juist meer uitgeven. Dit ging gepaard met een stijgende verering voor de Keynesiaanse econoom en Nobelprijswinnaar Paul Krugman en ik vermoed hier niet alleen correlatie, maar ook causaliteit. Ook schreef hij eens dat het toptarief van de inkomstenbelasting verlaagd zou moeten worden om de belastinginkomsten te vergroten. Die conclusie was gebaseerd op een nogal gekunsteld empirisch onderzoek (van hemzelf), waaruit naar mijn idee onmogelijk kon worden afgeleid dat de toptarieven te hoog waren (zie ook hier). Toen kwam de Piketty-hype onder economen. Belangrijkste stelling van Piketty was dat de vermogensongelijkheid en ook de inkomensongelijkheid in de 21e eeuw aan het toenemen is. Verhoging van tarieven in de inkomstenbelasting en, vooral, de vermogensbelasting zou dat tegen kunnen gaan (al was Piketty niet erg optimistisch dat het zou helpen). En kijk wat Bas Jacobs onlangs twitterde: dat Nederland de laagste belastingdruk op kapitaalinkomen van de hele EU heeft. Dat bedoelde hij ongetwijfeld niet als een compliment voor de Nederlandse belastingpolitiek. We moeten natuurlijk nog even wachten tot iedereen zijn CPB-onderzoekje over het toptarief in de inkomstenbelasting vergeten is, maar dan zal hij ongetwijfeld met verve gaan verkondigen dat het toptarief in de inkomstenbelasting verhoogd moet worden.

17 augustus 2017

Cathy O’Neil: “big data is slecht voor de armen en de zwakken” I

De big-data economie is hot. Mijn eigen universiteit is zelfs een hele opleiding begonnen die gewijd is aan big data. De studenten stromen toe. Als oudere jongere (1951-) begreep ik enige tijd niet zo goed wat er zo bijzonder is aan big data: er waren altijd al data (gegevens dus) en het enige verschil is dat er nu veel meer gegevens zijn en dat die min of meer op straat liggen. Die gegevens kunnen overal vandaan komen. Van heel veel mensen kan nagegaan worden in welke winkels ze hun inkopen doen, waar ze wonen, op welke school ze gezeten hebben, wat voor medische testen ze ondergaan hebben, welke overtredingen ze begaan hebben, enzovoorts. Terwijl je vroeger als statisticus veel moeite moest doen om gegevens van mensen aan elkaar te koppelen, is dat nu een peuleschil geworden. Ergens zijn er mensen die heel veel van jou (ja, van jou) weten. Degenen die deze data beheren (of verkopen!) kunnen uit al die gegevens allerlei samenhangen afleiden. Is dat erg? Vaak wel helaas, schrijft Cathy O’Neil in een boek (zie plaatje en hier voor een interview). Het gebruik van die data bevestigt vooral vooroordelen en straft de armen en de zwakken van de samenleving. De samenhangen die gevonden worden, zijn bovendien alleen aan ‘insiders’ bekend. Als jij als niets vermoedend persoon voor een hypotheek naar de bank gaat, zou de rente die je over die hypotheek moet betalen wel eens gebaseerd kunnen zijn op het gebruik van big data door de bank. Zonder dat je dat weet en zonder dat je kunt nagaan of de samenhangen, die de bank denkt te kennen, kloppen. Vaak klopt het niet, zegt O’Neil en worden mensen ten onrechte ‘gestraft’ door big-data gebruikers (wordt vervolgd).

10 augustus 2017

Bas Jacobs: gauw de AOW-leeftijd verlagen

Ach ja, Bas Jacobs! Hij behoort tot het gilde van de televisie-economen. Journalisten bewonderen hem omdat hij, volgens hen, dingen ziet die niemand nog ziet. Zie, bijvoorbeeld, hier. Weten zij veel dat Bas Jacobs zich gewoon door de waan van de dag laat leiden. In 2010 vond hij nog dat het (toenmalige) kabinet 65 miljard moest gaan bezuinigen om er voor te zorgen dat de Nederlandse overheidsschuld houdbaar zou worden. Dat was een waanzinnig onproductief voorstel, maar korte tijd later had hij Nobelprijswinnaar Paul Krugman gelezen, die geheel Keynesiaans beweerde dat je in een crisis niet moet bezuinigen. Vanaf toen hoefde de Nederlandse regering van Bas Jacobs ook niet meer te bezuinigen. Als de AOW-leeftijd maar flink verhoogd zou worden, zie hier. Dan kwam alles wel weer in orde met de Nederlandse overheidsfinanciën. Daarmee sprak hij het CPB na dat jaren achtereen beweerd had dat de overheidsschuld onhoudbaar was. Geen enkel ander gezaghebbend instituut, zoals het IMF of de Wereldbank, had ooit beweerd dat de Nederlandse overheidsschuld uit de hand zou kunnen lopen (dus onhoudbaar was). De Nederlandse politici, journalisten en economen als Bas Jacobs nemen echter alles wat het CPB beweert voor zoete koek aan. En zo werd ook massaal ‘geloofd’ dat het verhogen van de AOW-leeftijd goed zou zijn voor de overheidsfinanciën. De AOW-leeftijd werd dus verhoogd. Maar kijk, nu blijken opeens heel veel werkgevers het verhogen van de AOW-leeftijd toch niet zo’n goed idee te vinden. Wij kunnen dus geduldig gaan wachten op het moment dat ziener Bas Jacobs gaat beweren dat de AOW-leeftijd weer naar 65 moet. De argumenten daarvoor kan hij hier alvast vinden.

27 juli 2017

Dennis Wiersma (VVD): “laat het zware werk aan de ouderen”

Hij is een nieuwkomer in de landelijke politiek, maar heeft in deze zomerse komkommertijd al direct aandacht getrokken door de volgende quote die de afgelopen weken op het internet rondzwierf: “Het beroep wordt niet minder zwaar als je vijf jaar eerder kunt stoppen met werken.” Deze quote had betrekking op het verzoek van werkgevers- en werknemersorganisaties om mensen met zware beroepen uit te zonderen van de snelle verhoging van de AOW-leeftijd die momenteel gaande is. AOW-simplist Matthijs Bouman had daar ook wat over te zeggen, zoals we zagen. Laten we eens proberen te achterhalen wat Wiersma precies bedoelde. Er zijn zware beroepen, daar is hij het kennelijk mee eens. Er moeten dus mensen zijn die de zware beroepen uitoefenen. Er moeten mensen verpleegd worden, straten gelegd en op steigers gestaan worden. Als ouderen vijf jaar eerder (eerder dan wat: 71.5 jaar, wat de AOW-leeftijd in 2060 zal zijn, of 65 jaar en 9 maanden wat dit jaar de AOW-leeftijd is?) met pensioen gaan, zullen er meer jongeren moeten worden gerekruteerd om dat werk te doen. Het beroep wordt er immers niet minder zwaar op als ouderen, die dat beroep niet meer aankunnen, eerder met pensioen gaan. Wiersma vindt het dus kennelijk niet juist dat meer jongeren de zware beroepen ingaan om de plaatsen van (vroeg) gepensioneerde ouderen over te nemen. Ouderen moeten gewoon de zware beroepen blijven doen. Tot ze erbij neervallen, of arbeidsongeschikt of werkloos worden. Het ontgaat hem dus ook, net als Matthijs Bouman, hoe contraproductief verhoging van de AOW-leeftijd kan zijn (zie hier). Dennis Wiersma wil dan ouderen ook nog eens tot het uiterste afmatten. Dat wil Matthijs Bouman dan in ieder geval weer niet.

25 juli 2017

Matthijs Bouman (AOW-simplist): in de AOW-leeftijdkramp

Elk land krijgt de columnisten die het verdient, zeg ik maar even, vrij naar AOW-simplist Matthijs Bouman. Hij schrijft op 22 juli in het FD: “Verhogen van de AOW-leeftijd was een bureaucratische maatregel die niemand pijn deed, maar het mogelijk maken dat werknemers die hogere AOW-leeftijd ook werkend halen, is een heel ander proces.” De onaangekondigde leeftijdsverhoging van de AOW deed velen wel pijn, maar daar heeft Bouman kennelijk geen weet van. Het tweede deel van zijn bewering is wel een waarheid als een koe, want, inderdaad, naarmate de AOW-leeftijd hoger wordt, wordt het voor veel oudere werknemers steeds moelijker ongeschonden de AOW-leeftijd te halen. Dat moet dan maar opgelost worden, aldus Bouman, maar de AOW-leeftijd kan niet omlaag, want: “vergrijzing is een feit. Ontgroening ook.” Dat is beide ook waar, alleen bewijst dit nog niet dat de AOW-leeftijd niet omlaag kan. De afgelopen 30 jaar was er ook al vergrijzing (hoewel nog niet zo veel ontgroening) en toch zijn de AOW-uitgaven niet gestegen als percentage van het nationaal inkomen. “We worden ouder en blijven langer vitaal.” Niet helemaal waar, want sommige groepen ons ‘ons’ worden helemaal niet zo heel veel ouder als vroeger. Dat zijn de mensen met lage inkomens die weinig gespaard hebben en veel gezondheidsproblemen hebben. Zij hebben de meeste last van de extra AOW-leeftijdsverhoging: een van de meest asociale maatregelen die het kabinet Rutte (VVD/PvdA) heeft ingevoerd. Waarom krijgt Bouman, maar ook Rutte en vele andere VVD-ers kramp als het om het terugdraaien van de AOW-leeftijd gaat? Dat komt door het CPB die op basis van, nou ja, gewoon absurde veronderstellingen kon aantonen dat het verlagen van de AOW-leeftijd tot hoge extra uitgaven in 2060 (!!!) zouden leiden. Van die berekeningen kreeg ik weer kramp: zie hier.

28 juni 2017

Gerrit Zalm: met Dirk Scheringa en Michiel Scheltema in kabinet

Daar wordt Gerrit Zalm door de vaderlandse politiek uit zijn politieke graf getakeld om een kabinet in elkaar te zetten. De zeer overschatte minister van financiën uit de jaren 90 van de vorige eeuw: hij leefde zijn eigen financiële normen niet na. Hij is daarnaast van top tot teen besmet door zijn verleden bij de bank DSB van Dirk Scheringa, Zalm was financieel topman bij DSB en in die functie de slippendrager van Scheringa, een zakenman die zijn klanten met wurgcontracten opzadelde. Zalm wist het, zag het, maar vond het goed, althans, hij deed er niets aan. Dat werd hem niet kwalijk genomen door zijn vriend Michiel Scheltema die moest beoordelen of het gedrag van Zalm bij DSB integer was. Scheltema kwam tot de conclusie dat Zalm reuze deskundig was, maar zweeg over de ethische kant van zijn gedrag bij DSB. Zalm kon vervolgens miljoenen blijven verdienen als topbankier bij Abn/Amro. Daar is hij ook min of meer mislukt. Niemand in politiek Nederland neemt hem echter iets kwalijk, zo blijkt nu. Hij mag gewoon met de huidige politieke kopstukken aan tafel zitten. Natuurlijk werd in de media Dirk Scheringa om zijn mening gevraagd over Gerrit Zalm. Zalm kan uitstekend rekenen, aldus Scheringa, maar hij heeft geen gevoel. Daarom kan hij (medisch-)ethische kwesties niet tot een goed einde brengen. Echt? Vond Zalm het ethisch niet verwerpelijk dat de klanten van DSB door Scheringa in de val werden gelokt? Vond Zalm Scheringa dus echt een goed bestuurder die met trucs en leugens een imperium opbouwde (dat vervolgens toch instortte)? Dan weten we ook wie Zalm graag als minister-president zou willen zien: Dirk Scheringa, met Michiel Scheltema als minister van justitie. Natuurlijk wil hij zelf dan  wel weer minister van financiën worden.

26 juni 2017

Brian Wansink (dieetgoeroe): “van kleine borden val je af”

Volgens mij is het beste dieet om iedere ochtend op de weegschaal te gaan staan. Dit is althans mijn ‘kuur’: weeg ik meer dan 75 kilo, dan geen koekje bij de koffie en een extra kilometer trimmen; weeg ik minder dan 75 kilo, dan wordt het tijd voor de progrestaart (van WalterVanErven, inderdaad) en wellicht een enkele Trappist. In alle andere gevallen (weegschaal zegt: 74 kg < gewicht <76 kg) doen we ‘normaal’ op culinair gebied (2,5 piepers, 2 ons groente, 1 ons vlees). Dieetgoeroes wantrouw ik, zeker als die goeroes ook nog eens een sociaal-wetenschappelijk sausje over hun dieetadviezen gieten. Het lijkt mij nogal voor de hand liggen dat we sinds het onderzoek van Roos Vonk / Diederik Stapel dit soort onderzoek over voeding moeten wantrouwen. Vonk-Stapel hadden gevonden dat vleeseters hufters zijn, maar natuurlijk zijn we dat helemaal niet, zoals al snel bleek toen de fraude in het onderzoek aan het licht kwam. Maar mensen zijn hardleers. Brian Wansink is, of was, ook een dieetgoeroe met wetenschappelijke wortels. Zijn onderzoek had uitgewezen dat je er op vele manieren voor kon zorgen minder calorieën tot je te nemen, bijvoorbeeld door van kleinere borden te eten. Volgens mijn krant had hij dit soort resultaten in ‘honderden wetenschappelijke artikelen’ aangetoond. Honderden (!!!) artikelen die zijn gelijk aantoonden en die hem topfuncties in het openbaar bestuur, roem en een aanstelling bij een van de topuniversiteiten opleverden. Je vraagt je af of dan niemand bij Cornell University ooit van wijlen Karl Popper had gehoord toen ze Brian Wansink een aanstelling gaven. Als alles in het wetenschappelijke werk van Wansink zo mooi klopt, kan dat dan wel kloppen?  En, inderdaad, hij blijkt alweer enkele maanden geleden ontmaskerd te zijn. 

22 juni 2017

Lodewijk Asscher (PvdA): wil juist wel rechts beleid voeren

Las ik een dezer dagen in mijn krant dat de leider van de PvdA, Lodewijk Asscher, het onaantrekkelijk zou vinden om in een kabinet met drie rechtse partijen op sociaal-economisch terrein samen te werken. Die partijen zijn VVD, CDA en D66. De fractieleider van D66, Alexander Pechtold, die zichzelf altijd progressief en vooruitstrevend vindt,  reageerde als door een mug gestoken. Hij liet journalisten weten dat “Asscher de laatste jaren rechts beleid heeft uitgevoerd en dat dat dus niet het probleem kan zijn”. Pechtold is niet mijn favoriete politicus, maar zo’n schot voor open doel kon hij toch niet missen. Asscher wil juist heel graag rechts beleid in plaats van links beleid voeren. Links beleid is nodig als het slecht gaat met de economie, bijvoorbeeld tijdens een financiële crisis. Dan heb je de welvaartsstaat nodig om nog een beetje bestaanszekerheid in stand te houden. Wat deed Asscher als minister in crisistijd? Hij schafte min of meer de WW af en verhoogde de AOW-leeftijd, niet bepaald linkse maatregelen in crisistijd. Asscher kan er natuurlijk ook weer niet zo veel aan doen: politici hebben nu eenmaal de neiging streng (rechts) beleid als het niet moet en soepel (links) beleid te voeren als het ook niet moet. Bijvoorbeeld, als het goed gaat met de economie. Dan is het tijd om streng te zijn, mensen hebben immers genoeg te besteden, er hoeft niet meer bij, zodat de overheid zijn eigen huishouding weer een beetje op orde kan brengen. Dat zou het beste beleid zijn, maar in goede tijden gaan juist de uitgavensluizen open. Links beleid dus. Dat gaat de komende jaren ook weer gebeuren. Maar Asscher wil niet meedoen. Natuurlijk niet, want hij wil juist graag rechts beleid voeren.

20 juni 2017

Loek Winter (DDN BV): draait de reguliere zorginstellingen een loer

Wij zagen dat Loek Winter als mede-eigenaar van De Drie Noteboomen B.V. (DDN) in grote delen van het land is begonnen met kleinschalige woonvoorzieningen voor demente bejaarden (de Herbergiers). DDN pretendeert dat met “een mix van ondernemerschap, minimale bureaucratie en maximale keuzevrijheid voor elk[e] mens” demente bejaarden uitstekende en liefdevolle zorg kan worden geboden. Wij hebben echter uitgerekend dat als alle demente bejaarden door DDN worden opgevangen, dat 19,4 miljard euro aan belastinggeld zou kosten. Momenteel zijn de collectieve uitgaven aan verpleeg- en verzorghuizen 8,4 miljard euro en de overheid wil eigenlijk dat dit bedrag nog verder naar beneden gaat. Hoe hoger de uitgaven voor de Herbergiershuizen zijn (en die worden ieder jaar hoger), des te minder geld er overblijft voor de reguliere zorginstellingen. De bezuinigingen op die instellingen zullen dus moeten toenemen. Waarom wordt er dan niet op de Herbergiers bezuinigd? Wel, eenvoudigweg, dat kan niet! De reguliere zorginstellingen worden gefinancierd met budgetten die ze vanwege de overheid zijn toegewezen. De Herbergiers worden echter gefinancierd door de demente bejaarden zelf, die een persoonsgebonden budget (pgb) inbrengen. Die kan de overheid niet zo maar afnemen als ze op De Herbergierhuizen zou willen bezuinigen. Loek Winter heeft zijn franchise-organisatie afgeschermd voor bezuinigingen door zich te laten financieren door pgb’s. Hij kan ongehinderd het aantal Herbergiers uitbreiden, tot de laatste reguliere zorginstelling de deuren moet sluiten, omdat Loek Winter al het budget heeft opgesoupeerd met zijn pgb’s. Het is dan ook geen wonder dat hij fel reageert op voorstellen om de pgb’s terug te schroeven. Uiteraard, het pgb-stelsel is de benzine waar Loek Winter op rijdt, en volgens Winter zelf zijn de reguliere instellingen daar ‘institutioneel jaloers’ op. Ook geen wonder, Loek Winter draait ze allemaal een loer. 

15 juni 2017

Michael Schaap (Joodse regisseur): “De moslims van nu zijn de Joden van WOII”

Mensen kunnen soms vreemde gedachtenkronkels hebben. Zo zagen we dat de arabist Jan Jaap de Ruiter en verdediger van het gedrag van de moslims in West Europa, opeens voor een soort ‘Joodsche Raad’ ging pleiten waarin moslims radicale moslims zouden moeten aangeven bij de ‘autoriteiten’. Deze week stond er een interview in de krant met documentairemaker Michael Schaap, die van Joodse afkomst blijkt te zijn. Het interview ging over het fascisme en het lot van de joden in WO II. Het ging ook over het fascisme nu. Dit zei hij daarover: “Het fascisme komt dit keer in een pak (..) met Meneer Baudet, die weer een stukje slimmer is dan meneer Wilders.” Meneer Wilders en Baudet zijn, zoals bekend, niet erg ingenomen met de manier waarop veel moslims de islam belijden. Ondergetekende ook niet. Veel moslims nemen de koran letterlijk en zijn intolerant tegenover andersdenkenden. Ze stellen de koran boven onze rechtsstaat en sommigen zijn bereid met geweld de profeet te dienen die veel verboden heeft waar ‘wij’ westerlingen van houden, zoals alcohol, muziek, spotprentjes, en wat al niet. Enfin, wat Schaap in bovenstaand citaat suggereert is dat moslims geen daders zijn (die bewust of onbewust het Westerse leven omver willen werpen), maar slachtoffers. Slachtoffers dus van mensen als Wilders en Baudet. Moslims nu zijn de Joden van 1933-2045. Waren de Joden in die tijd in Europa bezig hun geloof aan anderen op te dringen door het plegen van aanslagen, zoals moslims nu? Antwoord: nee (hier niet, maar in Palestina wel, maar dat is een ander verhaal). En omgekeerd, zijn de moslims nu vogelvrij, zoals de Joden dat toen waren? Retorische vraag. Laten we het er op houden dat Schaap gevolg en oorzaak niet uit elkaar kan houden. 

13 juni 2017

Loek Winter (DDN BV): “Wij doen de zorg voor demente bejaarden goedkoper”

Wij zagen dat Loek Winter als mede-eigenaar van De Drie Noteboomen B.V. (DDN) in grote delen van het land is begonnen met kleinschalige woonvoorzieningen voor demente bejaarden (de Herbergiers). DDN pretendeert dat met “een mix van ondernemerschap, minimale bureaucratie en maximale keuzevrijheid voor elk[e] mens” demente bejaarden uitstekende en liefdevolle zorg kan worden geboden. Het basisprincipe is, er wordt door DDN een huis doorverhuurd aan ‘zorgondernemers’ (vaak een echtpaar) die de zorg voor de bejaarden op zich nemen. Die bejaarden brengen een persoonsgebonden budget (pgb) in en eventuele andere inkomsten zoals een AOW-uitkering en de zorgondernemers moeten daarmee de exploitatie van hun huis rond zien te krijgen. Het manifest van Hugo Borst heeft nog eens duidelijk gemaakt dat de zorg voor demente bejaarden in sommige reguliere zorginstellingen te wensen overlaat. Gaat dat met de Herbergiers beter, zoals ze zelf beweren in een brief aan de Tweede Kamer? En zijn ze, zoals DDN op hun website beweert, ook nog eens goedkoper dan de reguliere instellingen? Een onderbouwing van die laatste bewering. is niet zo eenvoudig te geven, maar het doet er ook niet toe. DDN is namelijk gebaseerd op een misleidend uitgangspunt, namelijk dat er geen enkele financiële belemmering is voor het geven van hulp aan demente bejaarden. Laten we maar even met DDN meerekenen. Momenteel zijn er 270.000 mensen in Nederland met dementie (zie hier). Het kost DDN naar eigen zeggen 72.000 euro per jaar om een demente bejaarde zorg en inwoning te bieden. Als alle demente bejaarden door DDN worden opgevangen kost dat dus 19,4 miljard euro. Goedkoop? Momenteel zijn de collectieve uitgaven aan verpleeg- en verzorghuizen 8,4 miljard euro. Volgens de regering is dat al te veel. Wat gaat er fout? (wordt vervolgd)

10 juni 2017

Jan Jaap de Ruiter (arabist ter stede): “Voer een Joodse raad voor moslims in”

Jan Jaap de Ruiter kennen we als de arabist die denkt dat er heel veel moslims uitstekend functioneren in een democratie. Ook heeft hij zich volgens de krant verzet tegen het idee om ‘beroepsmoslims’ uit te zetten. Wat beroepsmoslims precies zijn was niet duidelijk, maar bedoeld werden waarschijnlijk imams die de fundamentalistische islam prediken. Laat ze rustig blijven preken, was de boodschap van De Ruiter. Heeft hij dan misschien een idee hoe te voorkomen dat we in Nederland ook te maken krijgen met terreuraanslagen? Jazeker, daar heeft De Ruiter zo zijn ideeën over: in De Volkskrant mocht hij uitleggen dat er een “geïnstitutionaliseerd verplicht en bindend overleg tussen de overheid en alle islamitische instellingen, zoals onderwijsinstituten en natuurlijk moskeeën in ons land” moet komen. In dat overleg dienen de islamitische instellingen “signalen van ontsporende elementen aan de autoriteiten door te geven die dan kunnen optreden. Het is hom of kuit voor islamitische centra, en in plaats van zalvende bruggen bouwende woorden dienen ze namen en rugnummers te geven.” Zijn we blij dat De Ruiter in een paar maanden tijd opeens zo anders is gaan denken over de moslims in Nederland? Nou nee, want het uitzetten van imams is in Nederland tamelijk ondenkbaar, maar verplicht overleg is in onze open samenleving minstens zo ondenkbaar. Het roept ongetwijfeld associaties op met de Joodse Raad die de Duitse bezetter verplicht in het leven riep. De ‘Joodse moslim raad’ moet hun geloofsbroeders, die denken dat in de koran een rechtvaardiging kan worden gevonden om ongelovigen te vermoorden voor hun verachting van de profeet, gaan aangeven bij de ‘autoriteiten’. Die autoriteiten zijn ook ongelovigen. Jan Jaap de Ruiter gelooft toch niet dat moslims bereid zijn moslims te verraden aan ongelovigen? 

06 juni 2017

Paul Scheffer: heeft waterige oplossing voor het multiculturele drama

Paul Scheffer zette in 2000 de discussie over de multiculturele samenleving in Nederland op scherp. Lees nogmaals hoe gelijk hij had en verbaas je erover dat in de 17 jaar die sindsdien zijn verlopen het multiculturele drama alleen maar groter lijkt te zijn geworden. Scheffer schreef dat de etnische minderheden grotendeels bestaan uit “enorme aantallen achterblijvers en kanslozen, die de Nederlandse samenleving in toenemende mate zullen belasten”. Hij onderkende toen al dat moslims in Nederland niet bereid zouden zijn de Nederlandse rechtsstaat te accepteren: “De islamitische wet verbindt aan afvalligheid rechtsgevolgen die in ons land onaanvaardbaar zijn: zoals ontbinding van huwelijk, ontzegging uit de ouderlijke macht en verval van erfrechtaanspraken”. Dit soort bevindingen is recent bevestigd door hoogleraar sociologie Ruud Koopmans (zie hier). De overgrote meerderheid van de moslims in West Europa (en dus Nederland) wenst onze liberale normen en waarden niet over te nemen. Heeft Scheffer een oplossing of is hij inmiddels de wanhoop en het cynisme nabij, nu het ‘moslimprobleem’ een steeds gewelddadiger vorm krijgt. Radicale moslims achten het gerechtvaardigd de ‘zondige’ kanten van het Westerse leven (uitgaan, zie Parijs; meisjes en muziek, zie Manchester, enz.) met geweld te bestrijden. In zijn recente boek(je) De vrijheid van de grens besteedt hij een hoofdstuk aan de radicale islam en de hunkering naar ‘het kalifaat’. Hij schrijft dat het belangrijk is dat moslims zich niet alleen uitspreken over het geweld van jihadgangers, “maar juist ook over de ideeën waarmee ze dat geweld rechtvaardigen” (blz. 75). Dat was voor mij een zonderlinge advies. De meerderheid van de moslims onderschrijft die ideeën immers. Wat lost het op als ze dat, op verzoek van Scheffer, hardop uitspreken? Op zijn best heeft Scheffer een waterige oplossing voor het moslimprobleem, op zijn slechtst is het een wanhoopskreet.

01 juni 2017

Jetta Klijnsma (PvdA): stopt te laat met korten ouderen

Het is waar: over het sociale karakter van Jetta Klijnsma, staatssecretaris van Sociale Zaken en Werkgelegenheid in het huidige demissionaire kabinet Rutte hebben we ons vaak zorgen gemaakt. Wat heeft zij niet allemaal op haar geweten. Een onaangekondigde vervroegde afschaffing van de partnertoeslag in de AOW, waardoor een paar duizend gepensioneerden onverwacht hun inkomen met een paar honderd euro per maand lager zouden zien uitvallen. Na fel protest trok ze het voorstel in. Vervolgens kwam het voorstel om ouderen die bij hun kinderen intrekken te korten op hun AOW, de zogeheten mantelzorgboete. Vervolgens wreef ze nog flink wat zout in de electorale PvdA-wond door enthousiast mee te werken aan de versnelde verhoging van de AOW-leeftijd, een maatregel die vooral ‘zwakkere’ ouderen treft, namelijk mensen met een relatief korte levensverwachting, geen of een beperkt aanvullend pensioen en een slechte positie op de arbeidsmarkt. En alsof het allemaal niet genoeg was, wilde ze vlak voor de verkiezingen ook nog wel een leugentje over de AOW-uitkering vertellen. Ze zei: Ik wil niet dat de koopkracht van ouderen op lange termijn achterblijft op die van werkenden.” Ze wilde het niet, maar ze deed het toch. Dat alles leverde de PvdA weinig electoraal krediet, zoals de recente Kamerverkiezingen hebben laten zien. Maar kijk, de verkiezingen zijn geweest, Jetta Klijnsma kan haar politieke testament opmaken en daar komt de staatssecretaris toch nog met het idee om de mantelzorgboete niet door te laten gaan. Het is natuurlijk beter om ons Jetta Klijnsma later te herinneren als de bewindsvrouw die de mantelzorgboete van tafel heeft weten te krijgen, maar de timing is niet erg fijngevoelig nu alle PvdA-kalveren inmiddels zijn verdronken. 

30 mei 2017

Loek Winter (DDN BV): “geef mij de zorg voor demente bejaarden”

Loek Winter is mede-eigenaar van De Drie Noteboomen B.V. (DDN). Dat is een franchiseorganisatie achter kleinschalige woonvoorzieningen voor gehandicapten (de zogenaamde Thomashuizen) en demente bejaarden (de Herbergiers). DDN faciliteert dat zorgondernemers (vaak een echtpaar) een huis runnen met zorgbehoevenden waarbij de inkomsten grotendeels bestaan uit de zogenaamde persoonsgebonden budgetten (pgb’s) die de bewoners ontvangen. Een pgb is een geldbedrag dat iemand die zorg nodig heeft, kan ontvangen om daarmee zelf zorg in te kopen. Bij de Thomashuizen en de Herbergiers geven de bewoners hun pgb aan de echtparen die zo’n huis runnen. De bedoeling is dat ze daar zorg voor terug krijgen. Soms is dat zo, maar soms niet voor het volle bedrag. In een aantal gevallen is de zorg beneden de maat. Die pgb’s worden door de zorgondernemers namelijk ook gebruikt om de exploitatie van hun huis rond te krijgen. Ze moeten zelf, per slot van rekening, ook de huur betalen (aan DDN!) en er zelf ook van leven. Dat is uitdrukkelijk niet de bedoeling van een pgb: zij mogen aangewend worden voor zorg en in de kostprijs van de zorg moeten alle relevante kosten verwerkt zijn. Toch afficheren DDN (Loek Winter) zich als de oplossing van de problemen in de zorg voor demente bejaarden. De zorg voor deze groep staat ter discussie, vooral ook sinds het manifest van voetbaljournalist Hugo Borst. Dit manifest was er op gericht zo veel geld vrij te maken dat voor demente bejaarden een menswaardige verzorging is gegarandeerd. Maar, zo zegt DDN in een brief aan de Tweede Kamer, daar zorgen wij al jaren voor. Dus, laat u met een gerust hart de demente bejaarden aan ons over. Hugo Borst was trouwens ook enthousiast, aldus DDN. Wij ook? Nou, nee (wordt vervolgd).

25 mei 2017

Mark Rutte: “United we stand” (tegen islamitische meisjesmoord)

Veel moslims vinden het zondig als vrouwen/ meisjes zich met muziek bezig houden en sommigen (velen??) van hen vinden het gerechtvaardigd als meisjes/vrouwen belemmerd worden bij het beoefenen of genieten van muziek. Daar weet Deeyah Khan van mee te praten. Zij kreeg doodsbedreigingen van haar geloofsgenoten toen zij succes kreeg in muziek en emigreerde daarom van Noorwegen (haar geboorteland), via het Verenigd Koninkrijk (waar de bedreigingen alleen maar erger werden) naar de Verenigde Staten. Dat die bedreigingen niet loos waren, weten we sinds de Manchester terreuraanval. Daar waren vooral meisjes, veelal kinderen, die net naar een concert waren geweest, het doelwit van een moslimfundamentalist. De controversiële columniste Katie Hopkins heeft genoeg van politici die zeggen dat we ons moeten verenigen in antwoord op terreur, maar inmiddels onschuldige kinderen bloot stellen aan terugkerende ‘Syriëgangers’. Hoe is dat in Nederland? Zijn wij zoveel beter af? Welnu, onze eigen minister-president zei inderdaad na de terreuraanval in Parijs, november 2015, dat we ons niet uit elkaar moeten laten spelen. Wij zijn niet in oorlog met de islam, aldus Rutte. Na de recente terreuraanslag op meisjes in Manchester zei hij dat dit een laffe, lege, doelloze aanslag van een gewetenloze terrorist was. Fout! Het was niet gewetenloos. Het was juist een goede daad, want de profeet keurt het niet goed dat meisjes zich met muziek bezig houden. Dus, weg ermee. Doorboor die kinderen met spijkers, ruk hun benen en armen af. Laf? Heel niet: een dappere daad in dienst van de profeet. Jammer dat Rutte niet weet hoe de islam door een meerderheid van de moslims beleden wordt. Maar misschien weet hij het wel, maar wil hij dat zijn hulpeloosheid bij het vinden van een ‘oplossing’ van het moslimprobleem niet te veel opvalt.

24 mei 2017

Salman Abedi: kindermoord op basis van de islam

Wij zien op de foto Salman Abedi, gelovige moslim in een moslimklasje, die met een door islamitische religie gemotiveerde terreuraanslag in Manchester tientallen kinderen heeft vermoord en de toekomst van nog meer andere kinderen heeft verwoest. We herhalen het nog maar weer eens: dat de islam tot dergelijke daden leidt is helemaal niet verwonderlijk. De overgrote meerderheid van de moslims in Europa wenst de Westerse liberale normen en waarden niet over te nemen en vindt de Westerse manier van leven in strijd met wat de profeet heeft voorgeschreven. Sommigen daarvan zien daar kennelijk een rechtvaardiging in om dit leven dan maar alvast te vernietigen. Wat doen ‘we’ daar tegen? Bernadette de Wit vond dat we maar eens moesten beginnen met het uitzetten van de beroepsmoslims. Die ‘oplossing’ leidde tot een storm van verontwaardiging. De Engelse columniste Katie Hopkins vroeg om een ‘final solution’ van het moslimprobleem. Opnieuw een storm van verontwaardiging, omdat die term associaties opriep met de Endlösung die Adolf Hitler had bedacht voor de Joden. Er is nogal een verschil tussen het Jodenprobleem van de Nazi’s en ‘ons’ moslimprobleem. De haat tegen de Joden was gebaseerd op afgunst op het succes van veel Joden in Duitsland tijdens het interbellum. Er is een moslimprobleem in het Westen omdat te veel moslims extreem geweld als een dienst aan de profeet zien. Het is een kleine minderheid, zeggen de politiek correcten onder ons dan. Inderdaad, in het Westen wordt het geweld gepleegd door een minderheid van de moslims, maar de meerderheid accepteert onze levensstijl niet. Het is dus naïef te stellen dat we ons door extremisten niet uit elkaar moeten laten drijven. Laten we Katie Hopkins citeren: “Tell me, will you stand united even when your legs are blown off?”

23 mei 2017

Loek Winter (DDN BV): “franchise zet ons zorgconcept in de markt”

Loek Winter is eigenaar van De Drie Noteboomen B.V. (DDN) Dat is een franchiseorganisatie achter kleinschalige woonvoorzieningen voor verstandelijk gehandicapten (de zogenaamde Thomashuizen) en demente bejaarden (de Herbergiers). DDN faciliteert dat zorgondernemers (vaak een echtpaar) een huis runnen met zorgbehoevenden. De zorgondernemers krijgen dan de zogeheten persoonsgebonden budgetten (pgb) van de bewoners tot hun beschikking, eventueel aangevuld met andere inkomsten van de bewoners (voor de ouderen zijn dat de aow en het pensioeninkomen en voor de gehandicapten gaat het meestal om de wajong-uitkeringen). De zorgondernemers betalen op hun beurt aan DDN voor de huur van hun pand zo’n 100.000 euro en een franchise-fee van 25.000 euro. Dat zijn forse bedragen, maar de zorgondernemers zijn overigens zelfstandig. Die komen er wel uit volgens DDN (Winter), want zelfstandigheid “creëert een grotere toewijding en betrokkenheid van de ‘uitdragers’ van je concept, wat zich specifiek vertaalt in een persoonlijke aanpak en het bieden van zorg op maat.” Of de zorgondernemers allemaal zorg op maat bieden, zullen we nog wel eens zien. DDN, en dus Loek Winter als eigenaar, wordt in ieder geval van deze constructie niet slechter. De jaarrekening van DDN laat voor 2016 een netto bedrijfsresultaat van ruim 730.000 euro zien. Hoeveel daarvan naar de eigenaren (en dus Loek Winter) gaat, wordt uit het jaarverslag niet duidelijk. Het vermeldt slechts dat de “de resterende winst uitsluitend toe [komt] aan houders van gewone aandelen”. Winter heeft een deel van de aandelen in bezit (vanaf 1 januari 2019 is hij 100% eigenaar van DDN B.V.). Naast een deel van de winst heeft hij ook nog recht op een bezoldiging. Voor de bestuurders van DDN was in 2016 circa €254.130 beschikbaar. Niet vermeld wordt wie die bestuurders zijn, maar Winter is er ongetwijfeld één van.

15 mei 2017

Caroline Tensen: belooft namens kwf onsterfelijkheid

Drie jaar geleden had ik ook niet gedacht dat ik verslaafd zou kunnen raken aan quizzen op de verrekijk, maar sinds de vluchtelingencrisis heb ik het dagelijkse NOS-journaal (te deprimerend en te gekleurd) verruild voor een dagelijkse quiz. Een van die quizzen is ‘één tegen 100’ die niet dagelijks, maar wekelijks wordt uitgezonden. Het is niet de beste quiz, vooral niet omdat soms de muliple-choicevragen en/of –antwoorden wat dubieus zijn. De presentator, Caroline Tensen probeert het vooral gezellig te houden (“gebruik je laatste escape, dan kun je nog lekker doorspelen”), maar heeft inhoudelijk weinig te bieden. Het programma wordt gesponsord door de Postcodeloterij, bedacht door de gulle graaier Boudewijn Poelman. Nu gaat Caroline Tensen een show presenteren die ‘Marathontegen kanker’ heet, dit keer in samenwerking met het Koningin-Wilhelmina Fonds (kwf), ook al een vermaarde geldklopper met een dictatoriale  veelverdiener aan het hoofd. Het is de bedoeling geld te doneren aan hardlopende, fietsende of zwemmende mensen die het dan weer doorgeven aan het kwf. Namens het kwf belooft Caroline Tensen ons als tegenprestatie dat het geld gebruikt zal worden voor kankeronderzoek en dat er, dankzij dit onderzoek “een dag komt dat niemand meer sterft aan kanker”. Die belofte hebben we eerder gehoord en er vraagtekens bij geplaatst. Hoe weet Carolien Tensen (kwf) dat meer geld naar kankeronderzoek tot meer genezing leidt? Zitten we niet aan de top van de kennis? Als we nog meer besteden aan kankeronderzoek, halen we dan misschien goede onderzoekers weg bij het onderzoek naar hartproblemen, die daar meer vooruitgang zouden kunnen brengen dan bij het onderzoek naar de genezing van kanker? Dat soort vragen worden kennelijk niet gesteld, laat staan dat er antwoorden op gegeven worden, maar als iemand mij van het tegendeel kan overtuigen, hoor ik het graag. 

09 mei 2017

Joris Luyendijk: “Brexit heeft de EU-27 verenigd” (in wraakzucht)

Joris Luyendijk (JL) is een bekend journalist, o.a., door zijn boek over het perverse gedrag van bankiers. Wij vonden het een boek met wat particuliere meningen. Nu blijkt dat JL voormalig topbankier Emmanuel Macron wel een warm hart toedraagt, zie hier. Ook zien we dat JL denkt dat Brexit de overgebleven 27 EU-lidstaten verenigd heeft. Dat is dan wel een hele bijzondere manier van verenigen. Zoals bekend zijn de onderhandelingen tussen het VK en de EU over Brexit min of meer gestart. In die onderhandelingen moeten minstens twee dingen geregeld worden, namelijk welk bedrag het VK als ‘alimentatie’ moet betalen aan de EU en hoe de verhouding tussen de EU en het VK zal zijn als het VK de EU definitief heeft verlaten (in maart 2019, zo is de verwachting). Dan gaat het om zulke uiteenlopende vragen als: wat zijn de rechten van EU-burgers in het VK; hoe zit het met de landingsrechten van de VK-luchtvaart in de EU en de rest van de wereld, enz. enz. Als ding 1 (alimentatie) en ding 2 (heel veel zaken) niet geregeld zijn voor maart 2019, resteert wellicht chaos voor het VK. Het lijkt er niet op dat de EU-27 dat erg vinden: de eisen van de EU-onderhandelaars aan het VK worden voortdurend opgeschroefd. Zo was de alimentatie-eis eerst 60 miljard euro, terwijl het ‘bod’ van het VK op 35 miljard euro uitkwam. Inmiddels eist de EU 100 miljard euro van het VK. De EU-27 zijn kennelijk verenigd in het straffen van het VK voor zijn ontrouw. Als in de klassieke popsong moet nooit meer enig land op het idee komen de EU te willen verlaten. Het werkt: de Fransen kiezen zelfs een ex-bankier tot president, omdat hij in de EU wil blijven. 

06 mei 2017

Robert Went (WRR): doenvermogen

Robert Went is waarschijnlijk de bekendste en meest geraadpleegde twitteraar van Nederland. Zo nu en dan (als ik weer even op de hoogte wil zijn) ga ik naar zijn twitter account. Zo kwam ik er via een van zijn tweets achter dat de WRR een rapport had uitgebracht over zelfredzaamheid. Dat woord is min of meer een uitvinding van het nu demissionaire kabinet Rutte II dat vond dat niet de overheid, maar de mensen in de ‘participatiesamenleving’ zelf zoveel mogelijk hun eigen problemen moeten oplossen. Het WRR-rapport zegt daar nu over dat veel mensen niet in staat zijn de juiste beslissingen te nemen: zij hebben te weinig doenvermogen. Het woord doenvermogen heeft de WRR zelf bedacht en dat is ook zo ongeveer de belangrijkste prestatie van dit rapport. Want wie zou wel verwachten dat mensen altijd de juiste beslissingen nemen? Robert Went (zelf werkzaam bij WRR) kennelijk niet, want hij postte een dag later het plaatje hiernaast op zijn twitter account als dodelijk commentaar op het rapport van zijn werkgever. Zijn baas denkt echter wel dat er vaak van uitgegaan wordt dat mensen altijd de beste besluiten nemen, want, zo zegt de WRR, dat “is het rationalistische perspectief dat aan de basis ligt van veel (…) economische benaderingen” (blz. 132 van het rapport). Juist, de WRR bedoelt dat er economen zijn die geloven in de homo economicus, de super-rationele kunstmens die in staat is van ieder probleem de optimale oplossing te vinden. Die economen bestaan wellicht, maar die zijn niet op de plekken waar de burgers met problemen zich melden met een vraag om oplossingen. Daar moeten hulpverleners op last van Rutte II proberen na te gaan hoe zelfredzaam deze burgers met problemen zijn. Wat hebben ze daarbij aan het WRR-rapport? Nul komma nul!

26 april 2017

Jelle Brandt Corstius: draait Chriet Titulaer (1943-2017) door

Kijkt er nog iemand naar DWDD, naar steeds weer diezelfde types die dezelfde soort meningen ventileren en dezelfde soort grapjes maken? Kennelijk wel, want de manier waarop DWDD aandacht besteedde aan de dood van Chriet Titulaer heeft tot een storm van verontwaardiging geleid op sociale media. Dus heb ik, direct toen die storm op nu.nl voorbij trok, naar het desbetreffende fragment gekeken. Daar zat Jelle Brandt Corstius (JBC), die wij voornamelijk kennen als aanstichter van een stalking campagne tegen een voormalig bankier. JBC zat daar tot verrassing van master Matthijs van Nieuwkerk zelf, alsof deze laatste er niet zo blij mee was dat JBC was aangeschoven. En inderdaad, het was een schoolvoorbeeld van verkeerde casting. JBC had een obscure biografie van Titulaer meegenomen en las daar lukraak een aantal triviale passages uit voor, waarbij hij het Limburgse accent van Titulaer probeerde na te doen. Het studiopubliek vond het erg vermakelijk, maar het televisiepubliek kennelijk niet. JBC verklaarde later dat hij helemaal niet de bedoeling had gehad Titulaer belachelijk te maken. Het was dan ook niet de schuld van JBC dat hij uit de bocht vloog; het zit kennelijk in hem. Het was de schuld van DWDD zelf. Het ontbrak aan regie. JBC had daar niet moeten zitten; hij was niet gekwalificeerd om iets te zeggen over de verdiensten van Titulaer. Toen hij er eenmaal zat, had hem niet de gelegenheid moeten worden geboden om volstrekt niet relevante passages uit een volstrekt niet relevant werk voor te dragen met een volstrekt niet relevant accent. Het is symptomatisch voor de kwaliteit van DWDD. Men wil geen risico nemen en daarom worden steeds maar dezelfde hoofden in beeld gezet. Daarmee draait DWDD vooral zichzelf door.

24 april 2017

Mei Li Vos (PvdA): oude zwarte mannen zijn voor abortus

Mei Li Vos is gesneefd Tweede Kamerlid voor de PvdA. Zij stond als nummer 32 op de lijst, te laag gezien de 9 overgebleven zetels voor de partij. Ook voor haar begint de klok te tikken en ze zal voelen hoe moeilijk het voor haar is om als oudere (47 jaar) voet aan de grond te krijgen op de arbeidsmarkt. Haar eigen rancune richt zich echter op de oude, witte mannen, getuige haar tweet van 17 april: “Weer een reden om voor wat minder witte oude rechtse mannen in de politiek te pleiten” De aanleiding was dit bericht over een meisje (17 jaar) in de VS dat haar recht op abortus verdedigde tegenover oude, witte man en senator voor de Republikeinen Jeff Flake (55 jaar). Zonder meer dapper en welbespraakt. Van dit meisje, niet van Mei Li Vos. Haar tweet was juist weer aanleiding voor website GeenStijl om de lezertjes op te roepen Vos van racisme te betichten. We moeten natuurlijk wel wat te doen hebben: dus we gaan een formulier invullen. Nou, ik niet, want ik (66 jaar) vind ook dat oudere mannen hun mond moeten houden over het recht op abortus. Waarom zegt Vos niets over de oude zwarte mannen in de politiek, bijvoorbeeld mannen zoals Jacob Zuma (75 jaar, president Zuid Afrika) en Robert Mugabe (92 jaar, president Zimbabwe), die bereid en in staat zijn hun land in een economische en politieke afgrond te storten, en dat nog doen ook, alleen maar voor hun eigen gewin? Erg vrouwvriendelijk zijn deze zwarte mannen overigens niet, maar het is wel opvallend dat ze allebei voor abortus zijn. Dat zal toch hopelijk niet de reden zijn dat Vos niet pleit voor minder oude zwarte mannen in de politiek.

21 april 2017

Michel Rudolphie (kwf): dictatoriale grootverdiener voor een goed doel?

Mijn vader is aan longkanker overleden (lang geleden overigens, 1956) en ook mijn twee oudere broers zijn door kanker geveld. Het is niet ondenkbeeldig dat ik zelf ook via deze ziekte aan mijn eind kom (maar voor zover ik weet ben ik nog kerngezond, dank u). Vind ik het daarom nodig dat er jaarlijks meer dan honderd miljoen euro voor de kankerbestrijding wordt gedoneerd, bijvoorbeeld aan het Koningin Wilhelminafonds (kwf)? Niet echt. Mijn indruk is dat er al heel veel onderzoek naar de bestrijding van kanker wordt gedaan en dat al die extra miljoenen die via het kwf worden besteed kanker niet reduceert tot een chronische ziekte. Er lijkt bij kankeronderzoek sprake te zijn van bijna, wat economen zouden noemen, negatieve marginale productiviteit. Er wordt zoveel geld ingezameld voor kankeronderzoek dat men van gekkigheid niet meer weet waar men het aan moet besteden. Het kwf is tot een liefdadigheidsfabriek verworden, die steeds maar meer geld wil inzamelen. Dat moet het kwf ook, want het kost heel veel geld om de fabriek draaiende te houden. Volgens gegevens van het kwf zelf geeft het kwf jaarlijks ruim 15 miljoen euro aan personeelskosten uit. De directeur, Michel Rudolphie, komt met een bruto salaris van 152.000 euro (exclusief werkgeverslasten) daarbij niet al te altruïstisch over, maar, zo zegt het kwf, dit salaris is nodig in verband met de zwaarte van de functie en de complexiteit en de omvang van de organisatie. Tsja, maak het dan wat minder complex. Maar nee, nu blijkt dat rupsje-nooit-genoeg kwf de hele publiciteit over de ziekte en de patiënten wil monopoliseren. De fabriek moet blijven groeien en dus moeten de patiënten hun mond houden. Wordt het kwf dus nog complexer en mag Rudolphie nog meer verdienen. Voor een goed doel. Uiteraard.

16 april 2017

Pankaj Mishra: “terrorisme is niet exclusief voor moslims”

Pankaj Mishra heeft het boek Age of Anger geschreven. Het boek heeft als boodschap dat globalisering niet tot vrijheid en welvaart zal leiden, maar vooral tot een economische oorlog van allen tegen allen, waarbij vooral de economische elites profiteren. Ik heb het boek niet gelezen; misschien dat het er tijdens mijn levensavond nog eens van komt, maar met de boodschap kan ik het alleen maar eens zijn. Politici, behalve die aan de uiterst rechtse zijde, hebben bij het openen van de grenzen altijd onderschat dat er, behalve een paar positieve effecten, vooral voor heel veel van de ‘autochtone’ mensen, die het al niet erg goed hebben, negatieve gevolgen zullen optreden. Afgelopen weekend stond er een interessant interview met Mishra in de krant. Het terrorisme komt volgens hem voort uit machteloosheid, vernedering en woede die vooral door immigrantenfamilies gevoeld wordt en is niet exclusief voor moslims. Lees de volgende quote uit het interview: “Terrorisme verbinden met religieuze tradities, dat is een rampzalige denkfout (…). Het komt voort uit bepaalde sociaal-economische en politieke factoren, zoals armoede en onderdrukking. Dat zag je bij het anarchistische terrorisme in Rusland of Spanje en dat zie je bij het islamitische terrorisme nu. Mensen vergeten dat we in Europa altijd terrorisme hebben gehad. Daar kwamen in de jaren zestig en zeventig meer mensen bij om dan nu.” Daar zijn we het dan weer absoluut niet mee eens. Lees wat ik eerder over de terreur in de jaren zestig en zeventig opmerkte: “Er was echter één groot verschil tussen radicaal linkse groepen toen en radicale moslims nu. De marxisten hadden vrijwel geen steun van de bevolking, terwijl de jihadisten stilzwijgend gesteund worden door een groot aantal van de 40 miljoen moslims in Europa.

11 april 2017

Tomas Derckx (homo-activist): “geen islamfobie via homofilie”

Helaas loop ik achter met het nieuws, omdat ik de sociale media en de praatprogramma’s op de verrekijk niet of slecht volg. Ik moet het voor het nieuws over de uitslaande brandjes van mijn courant hebben. Uit dit stuk in de krant blijkt dat velen vinden dat de strijd tegen homogeweld misbruikt wordt om er islamofobie mee aan te wakkeren. Tomas Derckx, bijvoorbeeld, schreef: “Telkens als er homogeweld in het nieuws komt, volgt er een stroom van racistische, xenofobische en islamofobische uitspraken van niet alleen bekende racisten als Geert Wilders (…). Het uitspreken tegen homogeweld verpakt in een xenofobische uitspraak.” Het is curieus om Wilders een racist te noemen (tenzij moslim een ras is, maar dat is, voor zover ik weet, niet het geval), maar uit het citaat blijkt toch vooral dat Derckx niet in staat is Wikipedia te raadplegen. Daar lezen we dat in elf (11) moslimlanden de doodstraf staat op homoseksuele daden, in zeven andere moslimlanden zijn die daden eveneens strafbaar. Ook lezen we dat vrijwel unaniem islamitische ‘schriftgeleerden’ homoseksuele activiteiten als zondig en strafbaar beschouwen. De zondigheid van homoseksualiteit wordt overigens afgeleid uit het verhaal van Sodom en Gomorra dat de christenen onder ons eveneens kennen (Genesis, 18-19). Het is het bekende probleem: christenen nemen de Bijbelteksten allang niet meer letterlijk, maar de moslims blijven de koran zien als een geschrift, dat geschreven is door de profeet zelf, en waarvan de waarheid dus niet betwist kan worden. Dat geldt ook voor het overgrote deel van de moslims die wij in ons midden hebben. Wil dat dan zeggen dat er geen homofobie onder autochtonen is? Uiteraard is dat er wel, maar de autochtonen weten dat geweld tegen homo’s strafbaar is, terwijl de moslimdaders dit geweld met hun geloof kunnen rechtvaardigen. 

07 april 2017

Belle Derks (hoogleraar UU): “vrouwen moeten meedoen aan de rat-race naar de top”

Belle Derks is een fulltime werkende hoogleraar aan de Universiteit van Utrecht (UU). Zij heeft in het land enige bekendheid verworven door een studie onder vrouwen in topposities. Als deze vrouwen in een organisatie werkten waar seksistische oordelen over vrouwen overheersten, gingen zij zich gedragen als mannen “om te laten zien dat ze competenter zijn dan andere vrouwen”. Dit noemt ze ‘queen-bee’ gedrag: deze ‘bijenkoninginnen’ zijn niet geneigd andere vrouwen bij zich in de buurt te dulden en zeker niet bereid andere vrouwen te helpen in hun carrière. Inderdaad, typisch mannelijk gedrag. Zonder op de hoogte te zijn van het bestaan van menselijke queen-bees, was ik een paar jaar geleden al eens een queen-bee tegen gekomen, namelijk Edith Hooge. Zij beweerde dat vrouwen die in deeltijd in het onderwijs werken geen goede docent kunnen zijn. Het bewijs voor die stelling ontbrak. Uit een interview met De Volkskrant vernemen wij wat Belle Derks van in deeltijd werkende vrouwen vindt. Zij zegt: “het klopt dat fulltime of parttime werken een goede graadmeter is van een carrière, maar je zou moeten kijken naar de redenen waarom mensen het doen.” Begrijpen wij dit? Nou nee, zij zegt hier toch eenvoudigweg dat je in deeltijd geen carrière kunt maken, maar vrouwen kiezen er wel vaak voor, want: “het is in de huidige maatschappij een gemakkelijker manier van leven. Niemand stelt vragen: waarom doe je het zo, want de norm voor vrouwen is anders dan die voor mannen.” Kortom, vooral vrouwen werken in deeltijd (en hebben een makkelijk leven) en maken geen carrière. Ik interpreteer dit zo dat vrouwen die aan de top willen komen, van Belle Derks uiteindelijk gewoon met de mannen mee moeten doen aan de rat race naar de top.