24 oktober 2016

Gerard Cornelis van het Reve (1923-2006): De avonden in het Engels

Toen ik het meesterwerk van G.K. van het Reve De Avonden las, was ik een jaar of 15/16. Door het boek zag ik minstens een jaar alles om me heen als donker en leeg. Het boek was als een benauwende deken over me heen gaan liggen en het voelde alsof ik geen toekomst meer had. De novelles Werther Nieland en De ondergang van de familie Boslowits, uit ongeveer dezelfde tijd, hadden ongeveer hetzelfde effect. Ze waren van een ondefinieerbare triestheid waarvan ik me tot die tijd slechts vaag bewust was. Later kwamen daar nog zijn brievenboeken Op weg naar het einde en Nader tot U bij, die niet door triestheid, maar wel door een onnavolgbare stijl overrompelden. Zoals met veel sombere ervaringen vervaagde het effect later. Veel later heb ik Reve (zoals hij zich inmiddels kortheidshalve was gaan noemen) nog wel eens herlezen, maar toen vond ik zijn werk weinig spannend; als je het de-ontdekking-van-de-leegheid-van het-leven effect (dat het op mij als puber had) er af haalde, bleef er weinig van over. Zijn werk dreef te veel op zijn stijl. Reve heeft ook nog een tijdje in het Engels geschreven, maar een groot succes is dat niet geworden. Zijn stijl en sfeer zijn kennelijk typisch Nederlands en werd door de Engelse lezer niet erg gewaardeerd. Nu lezen wij in The Guardian echter dat tien jaar na de dood van Reve De Avonden voor het eerst in het Engels is vertaald. The Guardian meldt dat het boek “erg populair” is in Nederland. Dat waag ik ‘erg’ te betwijfelen. Zelfs toen ik als scholier zo onder de indruk was van het boek, vonden de meeste van mijn medeleerlingen het een saai boek. The Evenings gaat geen bestseller worden in het VK.

Geen opmerkingen:

Een reactie posten