19 juli 2016

Bas van den Haterd: winst in de zorg over de ruggen van cliënten? Dat mag!

Leest u dit stuk eens (maar let niet te veel op de spelfouten van de ‘auteur’, want dan haalt u het eind niet). Dit stuk gaat over een onderzoek van mij en mijn collega Jeroen Suijs naar zorginstellingen in Nederland. De boodschap van het stuk van BvdH is dat als er winst wordt gemaakt bij zorginstellingen dit een teken is van goede zorg voor de cliënten. Dat er winst gemaakt wordt is bovendien een redelijke beloning voor mensen die bereid zijn hun “hele spaargeld te investeren” met het risico dat ze dat helemaal kwijt raken. Bovendien: “In het artikel hanteert men een werkelijk schandalig percentage, een hoogleraar onwaardig. Winst moet je namelijk uitdrukken in een percentage van het geïnvesteerde vermogen, niet van de omzet.” Dat is een interessante redenering. Wij vonden namelijk dat bij veel van de zogenaamde zorgbedrijven het vermogen (“spaargeld”) dat de eigenaren in het zorgbedrijf hadden gestoken zeer laag was in verhouding tot de omzet. Soms was een inzet van 18.000 euro al genoeg om een omzet te draaien van ongeveer een miljoen euro en daar dan zo’n vier ton aan winst aan over te houden. Dat zijn dus rendementen van 100-en % per jaar op het geïnvesteerde vermogen. Die zorgondernemers mogen blij zijn, met andere woorden, dat wij de omzet als maatstaf voor de winst namen in plaats van het geïnvesteerde vermogen. Daardoor viel het niet eens zo erg op dat hier sprake was van woekerwinsten. Als een zorgbedrijf een miljoen aan zorggeld declareert bij de overheid en daar, na aftrek van kosten, vier ton aan overhoudt, moet dat bedrijf wel heel onwaarschijnlijk efficiënt geopereerd hebben. De echte conclusie is dat die zorg voor een groot deel gewoon niet geleverd is. 

15 juli 2016

Anita Elberse (Harvard): succesprof?

Laatst las ik een interview met haar in De Volkskrant (helaas alleen voor abonnees). Ze is in 1996 afgestudeerd aan de Universiteit van Amsterdam, en heeft inmiddels een vaste aanstelling als hoogleraar bij de Harvard Businesss School. OK, de business school is niet de topschool bij Harvard, maar het is natuurlijk toch stukken beter dan de business school van Amsterdam. Ze onderzoekt wat de marketingstrategie is van toppers in de entertainmentindustrie. Een voorbeeld is een onderzoek naar het succes van coach Alex Ferguson bij Manchester United. Ferguson had succes, omdat hij (onder meer, zie hier) zorgde voor een goede jeugdopleiding, talent liet doorstromen naar het topteam en omdat hij altijd zelf de hand op de knoppen hield. Dat klinkt overtuigend, en ik kan me zo voorstellen dat ze bij alle succesvolle mensen die ze heeft bestudeerd, heeft uitgevonden wat hen zo succesvol maakte. Maar is het niet te makkelijk het verhaal van mensen te onderzoeken die al succes hebben gehad? Dan weet je al dat hun strategie gewerkt heeft. Het is natuurlijk veel moeilijker om te voorspellen wie er succes zal hebben. Maar dat kan ze, naar eigen zeggen, ook: “Als jij mij nu een lijst geeft van honderd beginnende artiesten, dan denk ik wel dat ik beter dan de gemiddelde Nederlander kan voorspellen wie er succesvol wordt, ja.” Gaan wij dat geloven? Nou, nee. Als die honderd artiesten zouden weten welke strategie de toppers van Elberse beroemd maakte, dan gaan ze dat toch allemaal toepassen? Dan worden ze allemaal succesvol, maar dat kan niet. Succes is voor de enkeling en wordt bepaald door toeval en geluk. The winner takes it all, the loser standing small, om maar eens een succesvol schrijversduo uit het verleden te citeren. Heeft prof. Elberse dat wel door?

05 juli 2016

Syp Kops (Boriz B.V.): declareert meer zorguren dan hij levert

Syb Kops, directeur en oprichter van zorginstelling Boriz BV, verdiende in 2014 met zijn Syb Kops Beheer B.V. ruim 230.000 euro. Hoe kon Boriz BV zo veel geld overhouden aan de zorg van 60 cliënten? Die 60 cliënten werden verzorgd door 11,5 fulltime personeelsleden op basis van persoonsgebonden budgetten (pgb). Met pgb’s kun je makkelijk sjoemelen (ook als cliënt!), maar na ettelijke schandalen kan tegenwoordig een pgb alleen geïncasseerd worden tegen facturen voor geleverde zorg. Het tarief voor een uur zorg varieert, maar als je het tarief eenmaal weet en je weet hoeveel pgb-budget zorginstelling Boriz namens haar cliënten heeft ontvangen, dan weet je direct ook hoeveel uren zorg Boriz gedeclareerd heeft. Dan kijk je vervolgens hoeveel zorg de medewerkers in het totaal kunnen leveren en vergelijkt dat met het totaal aantal gedeclareerde uren. Zo gezegd, zo gedaan. Mijn collega Jeroen Suijs en ik rekenden het uit en we zagen dat de capaciteit aan zorguren veel minder was dan het aantal gedeclareerde uren. Boriz had dus meer gedeclareerd dan ze kon leveren. Dat noemen we fraude. Maar we hadden natuurlijk buiten Syb Kops gerekend. In een verklaring meldde hij dat de directie full time meedoet met het verlenen van zorg (wij zien het voor ons!!) en dat het aanwezige zorgpersoneel ruimschoots overuren maakt. OK, wij geloofden Kops en gingen opnieuw rekenen. Helaas voor Kops. Zelfs als de directieleden 47 weken per jaar 40 uur per week zorg verleenden aan hun cliënten, zou het overige zorgpersoneel toch nog zo’n 50 uur per week moeten werken tegen een uurloon lager dan het minimumloon. Dat willen we niet geloven. De urenadministratie van Boriz kon overigens het bewijs voor de geleverde zorg ook niet leveren, want die administratie was er niet. 

02 juli 2016

Paul van Rooij (ggz-NL): “Grootverdieners in de ggz? Helemaal niet erg”

Syb Kops Beheer B.V. ontving, evenals zijn twee mededirecteuren van Boriz B.V., in 2014 een inkomen van 230.000 euro voor “intensieve ambulante begeleiding bij het zelfstandig wonen aan jongeren (vanaf 18 jaar) en volwassenen met een (licht-) verstandelijke beperking en/of psychiatrische problematiek” die Boriz B.V. zegt te bieden. Voor wij verder gaan met Syb, hebben wij het eerst even over Paul van Rooij, directeur van de branche-organisatie van de geestelijke gezondheidszorg (ggz) in Nederland. Wat die organisatie precies doet, is mij niet duidelijk, ze maken zich in ieder geval niet druk om de grootverdieners in de ggz. Laat het duidelijk zijn: Syb Kops is niet de enige in de ggz die zorggeld uitbundig naar zijn eigen bankrekening laat stromen. En inderdaad, deze vorm van diefstal van zorggelden, komt ook in andere delen van de zorg voor, maar onze stellige indruk is dat in de ggz de problemen het grootst zijn. Je kunt natuurlijk denken dat het wel meevalt, of gewoon je ogen er voor sluiten. Dat is inderdaad precies wat Paul van Rooij doet, zoals tweets van deze man laten zien. Hij maakt zich niet druk om die “paar grootverdieners in de zorg”; hij maakt zich druk of wij de totale winst in de ggz wel goed hebben berekend. Wij hadden in De Volkskrant een bedrag van een half miljard genoemd. Dat bedrag hadden wij van een openbare site gehaald, waarop financiële gegevens van de zorg worden vermeld. Die site is niet erg overzichtelijk, maar ik kan Paul van Rooij gerust stellen: wij trekken het bedrag na. Kan hij zich als directeur van ggz-NL eindelijk bezig gaan houden met het echte probleem, namelijk dat de ggz een goudmijn is voor malafide zorgondernemers.

Syp Kops: zorgondernemer; doet aan intensieve begeleiding

Zo nu en dan word ik door een journalist gebeld of ik eens naar de financiën van deze of gene zorginstelling wil kijken. Vaak blijkt het financieel een rampzalige puinhoop te zijn. Die zorginstellingen zelf reageren bijna altijd verontwaardigd op beschuldigingen van financieel wangedrag. Zorgaanbieders vinden zichzelf dan zo goed en zorgzaam voor hun cliënten dat het bijna een belediging is voor al hun dankbare en tevreden cliënten dat zeurkousen het over die pietluttige centen willen gaan hebben. Enfin, Judith Spanjers van Omroep Gelderland belde mij enige tijd geleden op of ik eens naar de jaarrekeningen van Boriz B.V. wilde kijken. Dit is een zorgonderneming in Gelderland met Syb Kops als een van de drie directeuren en oprichter. Judith Spanjers vermoedde dat er iets niet in de haak was. Het leek mij handig om mijn collega in financial accounting (zeg maar financiële rekenkunde) erbij te betrekken. Op het eerste gezicht zag de jaarrekening van Kops er keurig uit. Die jaarrekening was dan ook goedgekeurd door de accountant van het bedrijf (over accountants die jaarrekeningen van malafide zorgbedrijven goedkeuren, gaan we het ook nog wel eens hebben). Maar hé, wat zagen we daar op bladzijde 6 van de jaarrekening van 2014: een dividenduitkering van 427.500, uit te keren aan de drie aandeelhouders. Een van die aandeelhouders is Syb Kops Beheer B.V. die uiteraard niets met Syb Kops zelf te maken heeft. Syb Kops Beheer B.V. (ook geen familie) is ook lid van de directie en krijgt voor deze functie ruim 88.000 euro. Tellen we de dividenden daarbij op, dan krijgt hij ruim 230.000 euro. Dat is kennelijk de juiste beloning voor de “intensieve ambulante begeleiding” die Boriz B.V. zegt te leveren. Toen viel ons een tweede ding op (wordt vervolgd).