30 april 2016

Jan van Ours (topeconoom): vertrekt van kutuniversiteit, I

Jan van Ours is een van de productiefste academische economen in Nederland. Dat wil zeggen dat hij veel wetenschappelijke papers publiceert. Zo veel dat hij van andere hoogleraren die minder gepubliceerd hebben dan hij, waaronder schrijver dezes, beweert dat ze “geen wetenschappelijke hoogvliegers (zijn) maar toch tot hoogleraar benoemd.” Het is een gezellige wereld, de wereld van de academische economen. Sinds jaar en dag geeft Jan van Ours twee (of eigenlijk 2+) colleges arbeidseconomie aan de universiteit die vroeger de Katholieke Hogeschool Tilburg, vervolgens de Katholieke Universiteit van Brabant te Tilburg (dus KUT) en later uiteindelijk de Universiteit van Tilburg, of eigenlijk, Tilburg University (TiU) is gaan heten. Daarbij doceert hij uit een boek dat hij zelf geschreven heeft. Hij gebruikt dit boek minstens in twee cursussen. Niets op tegen, het is een leuk boek, met grappige voorbeelden. Maar als je uit je eigen boek mag doceren, heb je niets te klagen. Je vertelt wat je toch al leuk vindt. Maar een jaar of 9 geleden vond Jan zijn positie toch niet zo florissant bij de TiU. Hij dreigde te vertrekken. De toenmalige decaan van de faculteit, die een genereuze manier van geld uitgeven had, bood Jan echter een supersalaris aan en Jan bleef. Hij deed zijn 2+ cursussen en was zo productief als hij altijd al geweest was. Vrijwel niemand klaagde over het supersalaris van Jan en diverse anderen in de vakgroep die waarschijnlijk ook gedreigd hadden te vertrekken. Maar toen kwam, door dalende studentenaantallen, andere bureaucratische berekeningen van de vergoeding voor onderwijs, enz,, de vakgroep in financiële problemen. De buitenproportionele topsalarissen van ‘topeconomen’ zoals Jan (en anderen) maakte dat probleem niet kleiner. Uiteraard. Opeens was het perspectief voor jonge economen in de vakgroep beduidend slechter en velen vertrokken (wordt vervolgd). 

28 april 2016

Koning Willem Alexander: vader van drie dochters

Ik ben op en top Republikein. Een constitutionele monarchie is een onding, omdat een koning niet gegarandeerd geschikt is voor zijn (m/v) taak. Een belangrijk deel van die taak is de bindende factor in het land te zijn. Geen enkele monarch kiest daar vrijwillig voor: het wordt hem (of haar) als het ware door de grondwet opgelegd. Zin of geen zin. Geschikt of niet geschikt. Voor de persoon in kwestie kan deze taak een kwelling zijn. Misschien zou de koning wel iets heel anders willen dan het ceremoniële uithangbord van het land te zijn. Ik, in ieder geval, zou er geen traan om laten als morgen koning Willem Alexander vervangen wordt door een door het volk gekozen president, laten we zeggen, president Geert Wilders. Zelfs laat ik geen traan als Wilders misschien geen president voor alle Nederlanders zal blijken te zijn. Wilders kan bij de volgende verkiezingen weer gewoon worden weggestemd. Van koning Willem Alexander zijn we nog lang niet af. Toch heb ik gisteren ook even naar de viering van koningsdag op de verrekijk gekeken, met het koninklijke gezin als het stralende middelpunt. Zelf heb ik ook drie dochters en ik weet hoe het voelt om zo rond je 50e levensjaar drie jonge dochters in je omgeving te hebben. Inderdaad, toen de koning met zijn dochters ging huppelen op de muziek van Typhoon, smolt ik spontaan weg. Zo veel vrolijkheid, zo veel ogenschijnlijk geluk, zo veel toekomst. Zou ik dan toch nog een monarchist worden? Heb ik toch liever koning Willem-Alexander I dan president Geert I? Hoeveel dochters heeft Geert Wilders eigenlijk? 

23 april 2016

Prince (1958-2016): onsterfelijk?

Vaag kan ik me herinneren dat ik, ergens begin jaren 80, in de krant las dat er een popartiest was opgestaan die nog beter was dan Michael Jackson (1958-2009). Het waren leeftijdgenoten, maar Michael was al min of meer een oude rot, toen Prince nog moest beginnen. Ik luisterde wel eens naar Prince, maar ik vond me eigenlijk te oud (30+) voor zijn liedjes. Ik hield het ook niet zo goed bij. You Tube bestond nog niet, dus je moest echt moeite doen om naar zijn muziek te kunnen luisteren. Een muziekprogramma opnemen waarin hij optrad (video bestond toen wel), of een plaat van hem kopen. Dat was te veel eer. Ik was ook eigenlijk te druk met het schrijven van een proefschrift (waar ik in de jaren 80 eigenlijk ook al te oud voor was). Dus, Prince is een beetje langs mij heen gegaan, maar nu is hij dan toch dood. De verrekijk en de kranten waren er druk mee, de afgelopen dagen. Hij bleek alom betreurd te worden als een van de grootste, onsterfelijke iconen uit de geschiedenis van de popmuziek. Icoon? Zeker, maar onsterfelijk? Ik besloot het maar eens aan enkelen van mijn studenten te vragen: Prince? Ja, ze hadden gehoord dat hij dood was (via internet hoor je alles) en ze begrepen dat hij vroeger liedjes had geschreven. Kwam hij niet uit de jaren zestig, of jaren zeventig? Wat? Jaren tachtig? O! Maar toen waren zij ook nog niet geboren. Toen David Bowie stierf begin van dit jaar, hoorde ik al dezelfde reacties van 20-ers: David Bowie, wie? Popiconen worden gauw vergeten. Het lijkt me niet dat met Bowie en Prince de Mozart en de Bach van de popmuziek zijn overleden.

22 april 2016

Gert-Jan Segers (CU): “prostitutiebezoek is geen wiskunde”

Hoeveel vrouwen worden er door pooiers gedwongen in de prostitutie te werken? We weten het niet. Het zouden er heel veel kunnen zijn. Gert-Jan Segers, fractieleider van de Christen Unie (CU) in de Tweede Kamer, wil een bezoek aan gedwongen prostituees strafbaar stellen. Klanten zullen strafbaar zijn bij een ‘ernstig vermoeden’ van misbruik. Segers wilde oorspronkelijk strafbaarheid bij een ‘redelijk vermoeden’, maar daar was geen Kamermeerderheid voor. Sommigen vinden het voorstel van Segers daarmee te veel afgezwakt, maar Segers vindt het niet zo erg. “Tussen ‘redelijk’ en ‘ernstig’ vermoeden zit ruimte waar het OM iets mee kan. Het is geen wiskunde, wil ik maar zeggen,” zegt hij. Gaat dit werken? Ik vrees van niet, net als zijn eerdere voorstel om pooiers te verbieden. Bij dat voorstel was het probleem dat het moeilijk is te bewijzen dat iemand een pooier is. In zijn nieuwe voorstel is het probleem te bewijzen dat de klant een ernstig vermoeden op gedwongen prostitutie had kunnen hebben. Een redelijk vermoeden lijkt me al moeilijk, maar een ernstig vermoeden is waarschijnlijk onmogelijk te bewijzen. Is er dan een beter idee? Mijn idee zou zijn om prostitutie alleen toe te staan in door de overheid (i.c. gemeenten) geëxploiteerde sekshuizen. Op alle andere plaatsen, inclusief via de seksadvertenties op internet, is betaalde seks dan illegaal. Het lijkt me sterk dat je bij illegale betaalde seks (dus buiten de gemeente om) zou kunnen veinzen dat het om seks uit liefde, of zo, gaat. Overheidsdienaren moeten er makkelijk achter kunnen komen of er meerdere hoerenlopers dezelfde dame bezoeken. Je hoeft er inderdaad geen wiskunde voor te hebben gestudeerd om dan te kunnen concluderen dat er sprake is van prostitutie in een niet door de gemeente geëxploiteerd sekshuis. De desbetreffende hoerenlopers zijn dan strafbaar.

17 april 2016

Jos van Rey (of R.): heeft nu wel mededogen met de belastingbetaler

We hebben er meer dan vier jaar op moeten wachten, maar het openbaar ministerie (OM) laat de krantenlezer dan ook wel smullen over de vriendschap tussen Jos van Rey, ex-wethouder van Roermond, en zijn vriend, projectontwikkelaar Piet van Pol. Wij vreesden dat Joske in ieder geval de aanbestedingsregels zou zijn gevolgd toen hij mooie projecten aan Van Pol gunde. Maar nee, zo slim was hij niet. Volgens een oud-ambtenaar zou Van Rey gezegd hebben dat Piet geholpen moest worden. Piet kon namelijk geen huurder vinden voor een groot kantoorgebouw. Dus kocht de gemeente Roermond het gebouw voor 15,5 miljoen euro. Een ander gebouw, de ECI Cultuurfabriek, werd door de gemeente Roermond pas gekocht van Piet van Pol nadat een eerste taxatie was overgedaan en de tweede taxatie 1,2 miljoen euro hoger uitkwam. De eerste lagere taxatie had Van Rey “onverteerbaar” gevonden. Onverteerbaar natuurlijk voor de arme Piet van Pol, die misschien wel zijn vakantievilla in Saint Tropez zou moeten opgeven als zijn gebouwen voor zulke lage bedragen (in dit geval 4,3 miljoen euro) aan de gemeente Roermond zouden worden verkocht. En, waar moest Van Rey dan nog naar toe voor zijn vakantie? “Onverteerbaar” was overigens op de eerste taxatie geschreven, waarschijnlijk door Van Rey zelf, maar die wist tijdens de rechtszitting helaas niet meer hoe zijn handschrift eruit zag. Wat hij wel wist was dat het OM zijn leven kapot gemaakt heeft en dat allemaal op kosten van de belastingbetaler. Dit proces kost de maatschappij waarschijnlijk meer dan 10 miljoen euro, aldus Jos van Rey. De miljoenen die de vriendschap tussen Van Rey en van Pol de maatschappij hebben gekost zijn tot op heden niet door de ex-wethouder (en al zeker niet door de projectontwikkelaar) betreurd. 

16 april 2016

Johan Derksen (voetbal): Helpen Marokkanen voetbalclubs naar de kloten?

Praten over voetbal op de verrekijk is zeer populair. Deze programma’s worden meestal bevolkt door mannelijke (ex-)trainers, (ex-)topvoetballers en sportjournalisten. Johan Derksen (ex-topvoetballer en ex-sportjournalist) maakt al zeer lang deel uit van het gilde van voetbalpraters. Hij valt vooral op door de stelligheid waarmee hij zijn uitspraken doet. Alsof voetbal een wetenschap is. Maar nu heeft hij (zoals bekend, want trending topic) uitspraken gedaan die je, zou je zeggen, wel kunt verifiëren, namelijk dat Marokkaanse voetballers door hun gedrag voetbalclubs te gronde richten. Dat Marokkaanse jongeren vaker met justitie in aanraking komen dan ‘blanke’ Nederlandse jongeren is geen geheim. Laatst nog gaf de toch zeer politiek correcte WRR allemaal staatjes van statistieken waar dat ten overvloede uit blijkt (zie hier, figuur 5). De lontjes van Marokkanen zijn erg kort: ze voelen het als een groot onrecht als een juwelier Marokkaanse overvallers min of meer per ongeluk dood schiet. Marokkanen per ongeluk dood schieten mag niet, maar een juwelier expres overvallen mag wel (als het maar door Marokkanen gedaan wordt), vinden ze kennelijk. Er is dus een Marokkanenprobleem, maar is dat probleem er ook als het om voetbal gaat? Of is voetbal misschien juist een oplossing? Johan Derksen heeft geen cijfers over het aantal voetbalincidenten met Marokkanen. De KNVB dan, die zegt dat het verhaal van Derksen niet klopt; heeft de KNVB wel cijfers? Nee, want De KNVB houdt geen cijfers bij van de achtergrond van probleemveroorzakers. “Het is ook onzin om bij te houden of incidenten door VVD-ers worden veroorzaakt,” zegt de directeur amateurvoetbal van de KNVB. Minister Schippers (VVD) dan, heeft zij cijfers? Nee, zij ziet het gebeuren op de sportvelden. Dat is kennelijk voldoende. Zo hebben we dus een probleem waarvan niemand weet of het een probleem is.

14 april 2016

Jos van R. (ex-VVD): vriendschap is geen corruptie

Meer dan vier jaar heeft het openbaar ministerie (OM) nodig gehad om de zaak tegen Jos van Rey voor te bereiden en nu komt het OM met de beschuldiging dat Van Rey zich zou hebben laten omkopen door zijn vriend en projectontwikkelaar Piet van Pol. Dat lijkt me zoiets als verkrachting in het huwelijk: het zal ongetwijfeld bestaan, maar het zal ook wel uiterst moeilijk te bewijzen zijn. “Mag je een goede vriend niet uitnodigen in je vakantievilla”, vraagt Van Pol (volgens de krant) dan ook aan de rechter. “Had ik dan 150 euro moeten vragen voor een overnachting?” Van Rey vindt zichzelf een gezellige vent (“Daar hoef ik niet eens mijn best voor te doen.”) en begreep het dus wel dat Van Pol hem voor leuke reisjes uitnodigde. Weliswaar kreeg Van Pol allemaal mooie projecten toegewezen door de gemeente Roermond waar Van Rey wethouder was, maar dat kan niet samenhangen met hun vriendschap. Kennelijk. We hebben het hier dus niet over corruptie, maar over nepotisme. Ik heb geen idee of dat strafbaar is. Als de aanbestedingsregels zijn gevolgd, waarschijnlijk niet. Blijft de vraag waarom het OM zolang heeft moeten studeren om tot de verdenking van steekpenningen te komen. Winnie Sorgdrager en Paul Frissen schreven vier jaar geleden al een rapport over deze zaak met conclusies als dat er “een evidente en jarenlange schijn van belangenverstrengeling verbonden is met de vriendschap tussen Van Rey en Van Pol”; “Waar het gaat om de persoonlijke activiteiten van wethouder Van Rey is (...) in twee gevallen sprake van (…) belangenverstrengeling”; enzovoorts. Veel meer dan dit hoeven we toch niet te weten om te begrijpen dat Van Rey niet in het openbare bestuur thuis hoort. Helaas dacht/denkt hij en de Roermondse gemeenteraad daar heel anders over.

11 april 2016

Robert Mugabe (dictator): verjaardagsfeestje (92)

Hij is het klassieke voorbeeld van de Afrikaanse dictator. Aan het bewind gekomen in Zimbabwe na een vrijheidsstrijd tegen het koloniale blanke bewind, zit hij nu al sinds 1980 op de troon. Hij handhaaft zijn macht door een combinatie van onderdrukking en de levering van vriendendiensten aan zijn getrouwen. Voor dat laatste onteigende hij in het begin van deze eeuw de blanke boerenbedrijven en verdeelde het land onder zijn trouwe aanhangers. Het gevolg was dat de landbouwproductie van Zimbabwe in elkaar stortte, alsmede het nationaal inkomen en de belastingopbrengst die Mugabe’s hobby’s moesten financieren. Geen nood, hij liet gewoon de geldpers draaien, met een naoorlogs wereldrecord hyperinflatie van 80 miljard procent per maand in november 2008 als gevolg. Nu dreigt er door de droogte zelfs hongersnood in Zimbabwe. Mugabe leeft er niet minder plezierig om. Hij is dus echt een slecht mens, maar helaas slechte mensen kunnen ook oud worden. Hij gaat maar niet dood. Onlangs liet hij voor 800.000 dollar een feestje organiseren ter ere van zijn 92e verjaardag. Het is een van de vele bewijzen van het falen van het internationale recht dat de beschaafde wereld dit allemaal laat passeren. Het is niet verboden je eigen land te ruïneren en te feesten op kosten van je werkloze en ondervoede onderdanen. Maar kijk, blanke boeren lijken opeens weer welkom te zijn, zo meldde mijn krant vanochtend. Het lijkt me geen aankondiging van het einde van de dictatuur en van een democratische omwenteling. Misschien ziet Robert Mugabe uiteindelijk in dat er toch iets geproduceerd moet worden voor het kan worden uitgegeven. Maar, het zou evengoed kunnen dat zijn opvolger-dictator daar toch weer anders over denkt. 

08 april 2016

Jan Roos (Geen peil): feest der democratie met erectie

Jan Roos, een van de initiatiefnemers voor het referendum over het associatieverdrag met Oekraïne, kreeg op de dag van het referendum de vraag van de publieke omroep of hij niet een ‘lichte erectie’ had: het was immers zijn dag. Het schijnt dat Jan Roos in zijn eigen interviews zo’n vraag ook vaak stelt (aan mannen dan, uiteraard). Was hij dus opgewonden? Nou, eigenlijk was het gewoon feest, vond Jan, het feest der democratie, maar het was niet zijn feest. Het was het feest van die 430.000 mensen die een handtekening hadden gezet om dit referendum aan te vragen. Feest der democratie. Laten we eens kijken, hoeveel mensen mee gedaan hebben aan dit feest. De opkomst was 31%. Daarvan stemde 61,7% tegen het verdrag. Dat is dus 19% van de kiezers. 12% van de kiezers was voor het verdrag en van de overige 69% weten we dus niet wat ze van het verdrag vonden. Waarschijnlijk was een groot deel voor (‘de strategische niet-stemmers’), maar zeker weten we dat niet. Hoe dan ook. Dat is toch geen uitslag om erg opgewonden over te worden, maar Jan Roos werd het wel. Was dat wel handig, die drempel van 30% beste Ronald Plasterk (verantwoordelijk voor de referendumwet)? Nou, inderdaad, misschien niet, zei hij, en hij had er nog zo voor gewaarschuwd. Een beetje laat om daar nu mee te komen. Misschien kun je beter de strategische niet-stemmers die voor waren kapittelen. Mensen zoals Arnon Grunberg die voor waren, dat publiekelijk zeiden, toch niet gingen stemmen (en ook dat publiekelijk zeiden) en (misschien) daardoor de nee-stemmers aan een voldoende meerderheid hielpen. Maar de kiezer heeft gesproken (of niet) en de politiek die het referendum nauwelijks serieus nam, moet de uitslag nu opeens wel serieus gaan nemen. 

05 april 2016

Nico Tromp: onrechtmatig geschorst?

We hebben het hier al vaak over de ‘zaak’ van huisarts Nico Tromp gehad, zie bijvoorbeeld hier. Hij pleegde zelfmoord nadat hij was geschorst wegens het toedienen van een overdosis morfine aan een terminale patiënt. Deze zaak zorgde voor veel onrust. Zozeer zelfs dat er een commissie, onder leiding van mr. Bleichrodt, aan te pas moest komen om de zaak te sussen. Uit het rapport van die commissie komt een van de belangrijkste actoren in deze zaak, namelijk de inspectie van de gezondheidszorg, IGZ, naar voren als een dienst die maatregelen neemt zonder over volledige informatie te beschikken. Zo werd Tromp geschorst terwijl hij zijn praktijk inmiddels al (tijdelijk) had overgedragen aan andere artsen. Verder vond de IGZ dat er een “acuut en ernstig gevaar voor de patiëntveiligheid bestond.” Dat was een gok, want de IGZ had geen enkel onderzoek bij de huisartsenpraktijk gedaan. Toen, maanden later, de IGZ alsnog onderzoek bij de praktijk ging doen, bleek dat er geen sprake was van een structureel medisch probleem. Deze (en nog veel meer, bijvoorbeeld dat Tromp na zijn zelfmoord een brief kreeg dat zijn zaak was geseponeerd) onzorgvuldigheden van de IGZ (en het OM) staan in het rapport van Bleichrodt. Het is daarom vreemd dat er in de conclusies van dat rapport gesproken wordt over ‘zorgvuldige afweging van belangen’. Dat was voor de betrokken ministers aanleiding genoeg over de onzorgvuldigheden van hun diensten te zwijgen. Anneke Tromp, de weduwe van huisarts Tromp, doet inmiddels pogingen de rechtmatigheid van het optreden van de IGZ in deze zaak aan te vechten. Deze week dient een hoger beroep bij de Raad van State. De IGZ is als een kille en slecht geïnformeerde bureaucratie opgetreden in deze zaak. Wij vrezen dat de Raad van State dit niet onrechtmatig zal vinden.

04 april 2016

Johan Cruijff (1947-2016): geen verstand van voetbal 21e eeuw

We mochten de afgelopen week op de televisie nog eens, tot in den treure herhaald, zijn beste voetbalacties zien. Zijn voetbal was op zijn beste momenten een vorm van kunst. Toch moet het aantal mensen dat hem nog in levende lijve heeft zien voetballen, al behoorlijk aan het afnemen zijn. Langzaam maar zeker zal de herinnering aan Cruijff beperkt blijven tot de compilaties van rushes die op You Tube zijn opgeslagen. Hij was een groot voetballer en een goede voetbaltrainer, maar na zijn voetbal- en trainerscarrière is zijn bijdrage aan het voetbal in Nederland nihil geweest. Tijdens zijn voetballoopbaan in Nederland was hij voortdurend het middelpunt van ‘voetbalaffaires’, maar dat werd hem vergeven zolang hij zijn voetbaltalent maar liet zien. Maar de affaires die hij veroorzaakte gedurende zijn voetbalpensioen werden door niets gecompenseerd. Hij veroorzaakte een bestuurscrisis bij Ajax, omdat hij vond dat de jeugdopleiding er voor moest zorgen dat Ajax weer met de Europese top mee zou kunnen doen. Het was een curieus idee. Nederlandse clubs kunnen, gegeven de huidige financiële verhoudingen, in de 21e eeuw niet meer met de rijke Europese voetbalcompetities mee concurreren. Een van de negatieve effecten van Europese eenwording is dat de clubs in Engeland, Spanje en Italië voor een appel en een ei de beste talenten uit Nederland kunnen halen nog voor deze talenten hun kunsten aan het Nederlandse publiek hebben laten zien. Zo gaan de jeugdopleidingen van Ajax en Feijenoord aan hun eigen succes ten onder. Tot dit (simpele) inzicht is Cruijff bij leven niet gekomen en omdat hij (kennelijk) het probleem niet zag had hij er ook geen oplossing voor. Hij had bij leven beter bij het Europese parlement kunnen lobbyen om bescherming van de kleine voetballanden dan onrust bij Ajax te veroorzaken. 

02 april 2016

Arnon Grunberg: tolerantie voor de intoleranten

Volgens Arnon Grunberg moeten we het accepteren dat er geweld wordt gebruikt door moslimterroristen. In een open en vrije samenleving moet je het risico op terrorisme nu eenmaal voor lief nemen. Die open en vrije samenleving, waar Grunberg zo veel waarde aan hecht, is een samenleving waar men open staat voor kritisch onderzoek. Door niet alles voor waar aan te nemen wat ons werd verteld, bijvoorbeeld door de kerk, maar door onderzoek van de wereld om ons heen leerden we wat er aan de hand was in het universum. Voor mensen die denken de waarheid in pacht te hebben is kritisch onderzoek niet nodig. De ‘oude’ marxisten behoorden tot zulke fundamentalisten. Zij wisten precies hoe het in de wereld verder zou gaan. Na de Verelendung van het proletariaat kwam de arbeidersrevolutie en daarna het arbeidersparadijs. Er konden alleen maar dingen gebeuren die de marxistische theorie had voorgeschreven. Al het andere moest worden bestreden. In Europa behoorden mensen die zo dachten tot een klein en uitstervend (maar fanatiek) clubje. Veel moslims behoren ook tot fundamentalisten die maar één enkele waarheid kennen en die andere zienswijzen niet wensen te accepteren. Eens heerste er in het Midden-Oosten een kritische geest, waarbij de Koran niet werd beschouwd als een onweerlegbare uiting van God, maar als een geschrift dat geschreven was door mensen en daarom interpretatie behoefde. Deze rationalistische visie op de werkelijkheid, en twijfelende houding tegenover de religie, is echter vrijwel volledig verdwenen uit de islamitische wereld. Er wonen een kleine 40 miljoen moslims in Europa waarvan een groot deel met het anti-rationalistische virus dat in de moslimwereld heerst, is besmet. Hoe moeten we voorkomen dat zij de open en vrije samenleving ondermijnen? Door ze niet te stigmatiseren, aldus Grunberg. Tolerantie voor de intoleranten. We wachten tot Grunberg’s boeken worden verboden.