29 februari 2016

Angela Merkel: het minst Europeaan van veel (alle?) Europeanen

De Duitse bondskanselier zegt, volgens de Financial Times (alleen voor abonnees), dat ze niet van plan is haar koers te wijzigen in de vluchtelingencrisis. Zij kan voor een groot deel de vluchtelingen, die op dit moment Europa nog steeds overstromen, op haar conto schrijven door haar open-deur (“Wis schaffen das”) beleid. Niemand in de EU die nog blij is met dat beleid. Zou Merkel er zelf spijt van hebben? Ze zegt nu dat de vluchtelingencrisis het ergste is wat haar in haar 10 jaar als kanselier is overkomen. Kennelijk heeft ze zelf de consequenties van haar beleid op het aantal immigranten niet zien aankomen. Het was haar niet duidelijk dat als je de grenzen open zet, de instroom in principe onbeperkt is. Wie wil niet in het economische walhalla wonen dat Europa en dan vooral West Europa heet? De hele arme wereld en die is nog steeds erg groot. Natuurlijk gaat het in beginsel om vluchtelingen (daar zijn er potentieel al vele miljoenen van), maar ook economische vluchtelingen proberen gebruik te maken van de open deur. Er schijnt een levendige handel in valse paspoorten te zijn op de Turkse en Griekse stranden. Wat bewijst dit verder over Angela Merkel? Iets wat we natuurlijk allang wisten, namelijk dat ze eigenlijk geen Europeaan is. Of, in ieder geval, dat ze geen rekening houdt met de belangen van de andere EU-landen. Of, misschien moeten we het nog anders zeggen: dat ze niet door heeft dat een open-deur beleid in één land (Duitsland) noodzakelijkerwijs betekent dat de deuren in alle EU-landen open moeten gaan. De EU-landen zijn immers, vanwege de Schengen-afspraken, communicerende vaten, waardoor zelfstandig asiel- en vluchtelingenbeleid door lidstaten vrijwel uitgesloten is. Behalve voor Duitsland, dat net als vroeger in Europa zijn eigen gang gaat.

26 februari 2016

Eva Jinek: Camiel Eurlings krijgt een grafrede met heropstanding

Over Camiel Eurlings hebben we het hier natuurlijk ook gehad, namelijk toen hij nog een goed/slecht mens was. We hebben het gehad over zijn droomcarrière in de politiek. Hij kon politiek leider van het CDA worden, maar hij wilde een gezin stichten. Toen bleek hij opeens een topbaan in het bedrijfsleven te hebben. Daar gingen bij menigeen de alarmbellen rinkelen. Eurlings leek de politiek als opstapje te hebben gebruikt voor nog hogere vergezichten (KLM). Maar het werd al gauw duidelijk dat hij zichzelf ernstig overschat had: hij kon de harde werkelijkheid van het bedrijfsleven niet aan en bleek te zijn weggespeeld door Franse onderhandelaars (Air-France). Toen dat bekend werd was hij al aan zijn duikvlucht begonnen. Daar kwam deze week nog meer akelig nieuws bij in de privé-sfeer van Eurlings. Het is duidelijk, deze man is niet langer goed/slecht, hij is zielig en over zielige mensen spreek/schrijf je niet, zij verdienen, tenzij ze ernstige misdaden op hun geweten hebben, onze compassie. Toen het laatste nieuws van Eurlings deze week bekend werd, waren de schandaalrubrieken er als de kippen bij om hun zendtijd met Eurlings te vullen. De publieke omroep zou zoiets niet doen, vermoed je, maar toch wel. Eva Jinek kon het niet laten 15 minuten van haar programma in te ruimen voor de rampspoed die Eurlings had getroffen. Het had het karakter van een grafrede, uitgesproken door een journalist die er plezier in leek te hebben die rede uit te spreken. Het hele leven van Eurlings kwam voorbij, terwijl hij toch pas 42 jaar oud is. Er was één troost volgens de dienstdoende journalist. Over twintig jaar kan hij weer uit de dood opstaan en terugkeren naar de politiek.

23 februari 2016

Van Rossem (geen stijl): “Oekraïne wordt door verdrag EU-lid”

Het referendum over het associatieverdrag van de EU met Oekraïne gaat echt ergens over, menen zij die ons met dit referendum hebben opgescheept. Van Rosssem van Geen Stijl, bijvoorbeeld, wil ons wijs maken dat dit verdrag zal leiden tot het toetreden van Oekraïne tot de EU. Als dat zo zou zijn, moeten we op 6 april naar de stembus hollen en Neen!! op ons formulier aanvinken. Maar is het zo? Van Rossem verwijst naar deze site, waar we kunnen lezen: “Artikel 1D zegt dat dit handelsverdrag ten doel heeft ‘de voorwaarden te scheppen voor versterkte economische en handelsrelaties in het licht van de geleidelijke integratie van Oekraïne in de interne markt van de EU (…), en de inspanningen van Oekraïne te ondersteunen om de overgang naar een goed functionerende markteconomie te voltooien, onder meer door de wetgeving geleidelijk af te stemmen op de EU-wetgeving’. Inderdaad, we lezen integratie in de interne markt van de EU, maar we lezen niet ‘lidmaatschap van de EU’. Noorwegen, bijvoorbeeld, maakt ook (via verdragen) deel uit van de interne markt van de EU, maar is geen lid van de EU. Op deze site is te lezen dat er in het verdrag met Oekraïne nergens gesproken wordt over een EU-lidmaatschap. Dat wil niet zeggen dat het land nooit lid van de EU zal kunnen worden. Dat kan natuurlijk wel, zoals het omgekeerde ook heel goed kan. Turkije, bijvoorbeeld, heeft al sinds 1964 een associatieverdrag met de EU waarin expliciet toetreding van Turkije tot de EU wordt genoemd. Nu ruim 50 jaar later is er geen enkel zicht op dat Turkije lid zal worden van de EU. We vermoeden dat dit verdrag het 100-jarig bestaan zal halen zonder dat Turkije daadwerkelijk lid van de EU zal worden. 

17 februari 2016

Han van der Maas (HgL UvA): “Universiteiten hebben geen recht op democratie”

Als oud-medewerker van de Universiteit van Amsterdam (UvA) doet het me wat dat de revolutie tegen het rendementsdenken aan de UvA nogal wat nabranders heeft opgeleverd, zoals bleek uit een stuk in de krant (alleen voor abonnees). Er moet een vrijwel nieuw bestuur worden benoemd, maar het profiel van de nieuwe bestuursleden heeft de toorn van Han van der Maas, hoogleraar aan de UvA, gewekt (kijk maar hier). In het profiel staat namelijk dat de kandidaten zich moeten gedragen als ‘democratische bestuurders’ en dat kan helemaal niet volgens Van der Maas, want in de Ritzen-wet op het hoger onderwijs worden bestuurders top-down aangesteld en zijn ze geen verantwoording verschuldigd aan hun ‘onderdanen’. Het is inderdaad waar dat medewerkers en studenten de decaan van een faculteit en het college van bestuur niet kunnen kiezen. Formeel dan. Natuurlijk kan een universiteit benoemingsprocedures zo regelen dat de werkvloer bij de benoeming van bestuurders wordt betrokken. En natuurlijk kun je het zo regelen dat bestuurders verantwoording moeten afleggen aan de laag beneden hen. Ook al had onze eigen Jo Ritzen dat indertijd niet zo bedoeld, maar hij had wel meer niet zo bedoeld. Maar lees wat professor Van der Maas schrijft: “De UvA is van alle Nederlanders die ons een half miljard per jaar geven om goed onderwijs te geven en goed onderzoek te doen. Wij kunnen niet democratisch beslissen over de besteding van deze gelden want ze zijn niet van ons.” Hè, weet Van der Maas niet hoe democratie werkt? Gemeenten krijgen bijvoorbeeld ook miljarden van “alle Nederlanders” en toch beslissen honderden gemeenteraden in Nederland op een democratische manier over de besteding van die gelden. Kan Van der Maas uitleggen waarom dat op een universiteit niet kan?

16 februari 2016

Harriet Bergman (studente UvA): Weg met de erfenis van Jo Ritzen

Wij hebben het hier al vaak over de zogenaamde prestatieafspraken in het hoger onderwijs gehad. Over hoe dom die afspraken waren en hoe weinig ze met de kwaliteit van onderwijs van doen hadden, ook over het feit dat de werkvloer in die plannen niet of nauwelijks gekend was. Ook dat de huidige minister van onderwijs, Jet Bussemaker zeer in haar nopjes was met de prestatieafspraken. En dat ook Louise Gunning, voormalig topbestuurder van de Universiteit van Amsterdam (UvA) voor die afspraken had getekend. Toen was daar opeens een revolte tegen het rendementsdenken, een revolutie die, zeer ouderwets, door studenten werd begonnen en wel aan de UvA, waar gebouwen werden bezet en bestuurders (Gunning) tot aftreden gedwongen. Wat heeft het de UvA opgeleverd? Gisteren daarover een stuk in de krant (alleen voor abonnees). Het bestuur van de UvA lijkt te zijn lam geslagen, omdat het vreest dat besluiten niet meer gesteund worden. Verder is de instroom van studenten met 11% gedaald en dat zou aan de onrust van vorig jaar kunnen liggen. Veel studenten willen eenvoudigweg een opleiding volgen die toegang tot een mooie baan geeft. Verder geen gezeur. Aan de andere kant gaat het Harriet Bergman, een van de bezettende studenten, niet ver genoeg. Zij wil dat docenten en studenten de decaan van een faculteit en het college van bestuur kiezen. En dat bestuurders geen verantwoording afleggen aan de laag boven hun, maar aan de laag beneden hun. Inderdaad, zij wil de tijden terug van voor Jo Ritzen. Toen bestuurders nog gewoon vanuit de werkvloer het bestuur in werden getild. Dat had ook nadelen, maar het voordeel was dat die bestuurders in ieder geval wisten dat er een werkvloer was.  

12 februari 2016

Mijn Abp (man/vrouw): “Kies het geslacht van uw partner”

Afgelopen maand kreeg ik een brief van mijn pensioenfonds, het Abp. Ik heb de 65-jarige leeftijd bereikt en mag van mijn regering nog een half jaar doorwerken. Daarna mag ik van mijn baas nog een jaar doorwerken. Voor één dag in de week verricht ik voor 40.000 euro onderwijstaken; kosten voor de baas, 20.000 euro, all-in. Zelf wilde ik nog wel twee jaar doorgaan, maar dan zat ik te veel jongeren in de weg, vond de baas. Enfin, hoe dan ook, mijn Abp stuurde mij een brief met een formulier plus toelichting waarin ik kon aangeven of ik over een half jaar wilde stoppen, of niet. Ik wil dus niet stoppen, maar ik wil wel gewoon mijn pensioen voor 100% in laten gaan. In de toelichting stond ergens verborgen dat dit was toegestaan. Mijn Abp had die mogelijkheid toch maar niet op het formulier gezet. Ik moest stoppen en anders kreeg ik niet voor 100% mijn pensioen. Van mijn Abp mag ik ook mijn pensioeninkomen laten variëren. Je zou bijvoorbeeld eerst een hoger pensioeninkomen kunnen kiezen en later (bijvoorbeeld na je 75e) een lager pensioeninkomen. Je behoeften zullen toch steeds minder worden naarmate het einde nadert, vermoed ik (al weet je dat natuurlijk nooit zeker). Maar het formulier vermeldde deze mogelijkheid ook al niet. Wat kon ik van mijn Abp nu eigenlijk wel kiezen? Wel, ze (of hij) wilde eens flink stoken in de verhouding met ‘mijn partner’, want ik mocht mijn partner van meer dan de helft van haar (eventuele) nabestaandenpensioen beroven. Ze moest daar wel voor tekenen, overigens. En, als klap op de vuurpijl, werd mij door de toelichting op het formulier ook aangeraden het geslacht van mijn partner te kiezen…. 

08 februari 2016

Thierry Baudet: krijgt de gelukwensen van Poetin

Thierry Baudet vindt dat Nederland per referendum het associatieverdrag van de EU met Oekraïne moet afkeuren. Een van de redenen is dat het associatieverdrag Nederland van Rusland vervreemdt, want Rusland wil niet dat Oekraïne onder de invloedssfeer van de EU komt. Door het associatieverdrag met Oekraïne te verwerpen, blijven wij vriendjes van Rusland en zullen de Russen ook nooit meer onze burgers uit de lucht schieten. Zou het? De Russen waren tegen ingrijpen van de VN in de burgeroorlog in Syrië, maar helpen nu doodleuk dictator al-Assad om zijn eigen bevolking een kopje kleiner te maken, of het volk onze kant op te drijven. Hoe weten Baudet c.s. zeker dat zonder associatieverdrag dictator Poetin zijn steun voor de afscheidingsbeweging in het oosten van Oekraïne zal terug trekken? Hoe weten Baudet c.s. zeker dat als we tegemoet komen aan de verlangens van de Russen, dat toch niet uitdraait op een soort peace for our time verdrag en Rusland gewoon doorgaat met zijn machtspolitiek? Bovendien, moet de EU dan in het vervolg toestemming aan Rusland vragen alvorens een associatieverdrag te sluiten met een niet EU-land? Dat zou een soort uitholling van de EU door Rusland zijn. Is dat niet net zo erg als de uitholling van Nederland door de EU, waar Baudet c.s. zich juist druk om maken? Enfin, volgens een Engelse krant zou de hartelijke houding tegen Rusland de CIA zijn gaan opvallen. De CIA zou nu onderzoeken of de Russen de campagne voor Baudet c.s. financieel ondersteunen. Het lijkt me te veel eer. Baudet is gewoon altijd wel in voor een controversiële mening om lekker in de publiciteit te blijven.

07 februari 2016

Thierry Baudet: “Het associatieverdrag is een integratieverdrag”

De Syrische president al-Assad is in eendrachtige samenwerking met het Russische leger de Syrische bevolking weer volop aan het uitmoorden, nu in Aleppo. Grote vluchtelingenstromen komen onze kant op. Europa doet niets, de VS doet niets en de VN is als gewoonlijk machteloos. Wat doet Thierry Baudet? Die vindt dat Nederland per referendum het associatieverdrag van de EU met Oekraïne moet afkeuren. Heeft dat nu echt prioriteit? Ja zeker, zo schreef hij in De Volkskrant, dat verdrag is namelijk “geen handelsverdrag maar een integratieverdrag”. Met andere woorden, nog even en Oekraïne (“een land dat in de wereldtop van wapen-, vrouwen- en orgaanhandel zit, en dat bovendien enthousiaste kunstrovers herbergt”) is lid van de EU, zonder dat wij het door hebben. Als dat zo is, heeft hij een punt. De uitbreiding van de EU met de Oost-Europese landen is nooit aan de burger voorgelegd en velen van ons zouden willen dat we weer gezellig met 12 (of zelfs 6) lidstaten zouden zijn in plaats van met zijn 28-en. Dat het associatieverdrag meer is dan een handelsverdrag wil ik geloven (zonder ook maar één blik op de tekst geworpen te hebben). Hier lezen we immers dat zo’n verdrag “gericht is op verregaande samenwerking tussen de EU en het betreffende land. De overeenkomsten zijn (…) gericht op (…) handel, maar raken vaak aan veel andere onderwerpen, zoals versterking van de rechtsstaat en bescherming van de mensenrechten.” Niemand zal dus waarschijnlijk ontkennen dat het om meer gaat dan handel, maar wie heeft er bezwaar tegen versterking van de rechtsstaat in Oekraïne? En gaat het nu echt om een lidmaatschap? Op dezelfde site is ook te lezen dat er in het verdrag met Oekraïne nergens gesproken wordt over een EU-lidmaatschap. Kortom, we kunnen gerust voor het associatieverdrag stemmen.

05 februari 2016

Maurice de Hond (Steve Jobsschool): “Schaf de wetenschap af!”

Tot Isaac Newton (1643 – 1727) was het latijn de taal van de wetenschap. Newton schreef zijn onsterfelijke werken ook in het latijn, maar zijn grootste taalkundige vernieuwing was dat hij veel natuurkundige wetten van een wiskundige basis voorzag. Een deel van die wiskunde ontdekte en ontwikkelde hij ook nog zelf. Zonder wiskunde zou de natuurkunde niet veel verder gekomen zijn als de alchemie, waar, als bekend, Newton ook een grote belangstelling voor had. Inmiddels drukken veel wetenschappers zich uit met de taal van de wiskunde. Behalve in de natuurkunde wordt ook in (delen van) de biologie, de economie, de psychologie, de filosofie enz. enz. wiskunde gebruikt bij de theorievorming. Wiskunde is gewoon een taal (zoiets als het latijn dus) waarmee je dingen kunt uitdrukken en wel op een veel kortere manier dan het met 'gewone' taal zou kunnen. Iedereen die iets in de wetenschap wil bereiken (en het maakt dus niet uit welke wetenschap) moet die taal dan ook kunnen spreken (of eigenlijk schrijven, want de wiskunde is, net als het latijn vroeger, een schrijftaal). Het is bekend dat je een taal het beste kunt leren als je jong bent. Hoe ouder je bent, hoe moeilijker het wordt een nieuwe taal te leren. Maurice de Hond, we zeiden het al vindt juist dat jongeren minder wiskunde moeten krijgen op school. Dat is ‘onderwijsvernieuwing voor de 21e eeuw’. Hij zegt dus eigenlijk dat we in Nederland de universiteiten maar moeten sluiten, want de jeugd met academische aspiraties kan zich in de toekomst niet meer in de vereiste taal uitdrukken. Wij vragen ons af hoe het kan dat iemand die er geen benul van heeft welke vaardigheden voor de toekomst nodig zijn, zo maar een eigen school kan beginnen. 

04 februari 2016

Maurice de Hond (geen Steve Jobs): stop de wiskunde maar in de computer

Maurice de Hond is de oprichter van de Steve Jobsscholen, de scholen waar kinderen met behulp van de nieuwste computertechnologie aan het leren worden gezet. Ik heb al eerder gezegd dat het mijn soort onderwijs niet zou zijn. Mijn kinderen (nu 22, 24 en 26 jaar oud) hebben gewoon de ‘klassieke’ basisschool gevolgd en ze doen het prima in de 21e eeuw. Recent heeft De Hond weer van zich doen spreken door een ‘vernieuwing’ van het onderwijscurriculum voor te stellen, omdat de kinderen gevangen zitten in ons verleden.  Hij schrijft: “Door delen van het curriculum te schrappen creëren we ruimte om leerlingen vooral met relevante projecten aan het werk te zetten, waarin ze, bij voorkeur met elkaar, creatieve oplossingen proberen te vinden voor de uitdagingen waar ze zich voor gesteld zien. Daarbij doen ze de voor hen relevante kennis en vaardigheden op. Kennis die beter beklijft en vaardigheden waar ze ook de rest van hun leven wat mee zullen doen.” Klinkt goed, hoewel een beetje hol. Welke kennis beklijft dan niet zo goed en kan dus geschrapt worden? Luister en huiver: En waarom besteden we zoveel tijd aan wiskunde en is er amper tijd voor algoritmes en programmeren? Maurice de Hond wil dat onze kinderen algoritmes gaan programmeren zonder dat ze weten wat die algoritmes voorstellen. Algoritmes zijn een soort rekenregels die gevolgd moet worden om een bepaald probleem te kunnen oplossen. Vaak stel je een algoritme op als je er met behulp van wiskunde niet helemaal uit komt, of er ook niet uit kunt komen. Het oplossen van een wiskundig probleem is een uitdaging waar heel wat creativiteit voor vereist is. Niet meer nodig volgens De Hond: laat de computer het maar doen. Maar wie stopt de wiskunde in de computer als we nog maar weinig tijd aan wiskunde besteden?