13 juli 2015

Zomersluiting: over moordenaars, de rechtelijke macht en dapperheid.

De zaak Nico Tromp lijkt nu dan een definitief einde te hebben gekregen met een nederlaag voor de huisartsenpraktijk van Nico Tromp. Een rechter heeft uitgesproken dat de inspectie voor de gezondheidszorg (IGZ) terecht huisarts Tromp een bevel heeft gegeven om te stoppen met huisartsenzorg. Lees hier de argumenten van de rechter. Bedenk hierbij dat op het moment dat de IGZ dit bevel gaf, Tromp in een depressie was geraakt (door de acties van de IGZ en het OM) en zijn praktijk al tijdelijk had overgedragen aan plaatsvervangers. De IGZ wist dat niet en had ook helemaal geen onderzoek gedaan naar het handelen van de huisartsenpraktijk. De rechtbank in Noord-Holland heeft dat kennelijk niet meegewogen bij het oordeel dat de huisarts een “acuut gevaar voor de volksgezondheid” vormde. Bart van Urk vormde geen gevaar en mocht vrij rond lopen van het OM (twee moorden waren het gevolg). Rechters en bestuurders van Nederland hebben het moeilijk met moordenaars en dan hebben wij, wij Nederlanders, ook nog een tekort aan dapperheid als het er op aankomt. Twintig jaar geleden waren wij met onze toen heel kleine meisjes (2, 4 en bijna 6 jaar) op een snikhete camping in Frankrijk, terwijl een paar honderd kilometer verderop Nederlandse ‘peace keepers’ duizenden moslimmannen uitleverden aan Servische moordenaars. Verantwoordelijke bestuurders en militairen gingen in de jaren daarna door met hun leven en hun werk, in plaats van zich de rest van hun leven dood te schamen omdat zij niets gedaan hadden om de moord op duizenden mannen te voorkomen. Maar hier wist een Nederlandse rechter wel de vinger op de zere plek te leggen. Nederland werd verantwoordelijk gehouden voor de dood van minstens drie Moslimmannen. Moord, dapperheid en de rechtelijke macht, daar moeten we de komende zomer maar eens rustig over nadenken. 

01 juli 2015

Bart van Urk: huisarts Tromp was gevaarlijker (volgens het OM)

Als je een flinke aanslag op je rechtsgevoel wil ervaren, moet je zeker het onderzoekrapport van de commissie Hoekstra lezen (over Bart van Urk) en dat eens leggen naast het rapport van de commissie Bleichrodt (over huisarts Nico Tromp). Lees bij de commissie Hoekstra over het handelen van het Openbaar Ministerie (OM) bladzijde 210-212 van het rapport. Streep deze passages aan: “De lastgeving is zonder naamsvermelding ondertekend door ‘de advocaat-generaal’. Dat heeft de communicatie tussen politie en het Openbaar Ministerie bemoeilijkt. Het Openbaar Ministerie was niet goed bereikbaar.” (blz. 210); “Op 10 oktober 2012 vroeg de wijkagent bij het parket van het ressort Den Haag om internationale signalering [namelijk om na te gaan op welk schip Van U. zich bevond; hij had aangemonsterd op een vrachtschip]. Met dat verzoek is binnen het ressortsparket niets gedaan.” (blz. 211); “Hij [Van U.] maakte zowel op 30 januari 2014, negen dagen voor de dood van mevrouw Borst, als op 11 februari 2014 duidelijk dat hij (…) ‘anderen iets zou aandoen’ (…). Bij deze gelegenheden ontbrak van belang zijnde informatie(…). Het uittreksel justitiële informatie bevatte geen vermelding van zijn veroordeling door het gerechtshof en het bevel tot gevangenneming. Ook de politiemutaties over eerdere contacten en informatie over zijn psychische problemen ontbraken.” (blz. 212) Enzovoort, enzovoort. Verzoeken van politieagenten om informatie over Van Urk werden niet beantwoord. Dossiers over Van Urk waren voortdurend onvolledig. Het OM liet hem zijn gang gaan. Dat gold niet voor huisarts Tromp die door het OM de duimschroeven werd aangedraaid omdat hij een te hoge dosis morfine aan een terminale patiënt had toegediend. De geïntimideerde huisarts werd door het OM tot zelfmoord gedreven; Van Urk werd door het OM tot een dubbele moord gedreven.