27 februari 2014

Pankkaj Dhonukshe (ex??-celbioloog): foutje, bedankt

Eerder beweerde ik dat het onder economen heel gewoon is om alleen die empirische resultaten te laten zien in je papers die de afgeleide theorie het beste benaderen. Dat is fraude, maar eigenlijk ook weer niet, omdat de sociale werkelijkheid zo veelsoortig is dat je die in feite op oneindig veel manieren kunt beschrijven. Je moet keuzes maken, dus waarom dan niet de voor jou mooiste resultaten selecteren?  Maar er zijn wetenschappen waar dat niet zo gemakkelijk gaat. Deze week bleek dat planten-celbioloog Pankkaj Dohonukse ook zoiets gedaan had toen hij aan de Universiteit van Utrecht (UU) werkzaam was. Als ik het goed begrepen heb, had hij de resultaten van verschillende experimenten zo bij elkaar gevoegd dat het net leek alsof hij de resultaten van één prachtig gelukt experiment toonde. Maar het waren de resultaten van verschillende experimenten die ieder voor zich niet helemaal het gewenste of niet zo’n mooi resultaat opleverden. De UU oordeelt nu dat Dhonukse de regels van wetenschappelijke integriteit heeft geschonden. Wat zegt Dhonukse hiet zelf over in een interview in De Volkskrant (van 26 februari 2014): “Kennelijk zijn de regels dat je losse beeldelementen met een wit lijntje moet scheiden. Dat heb ik niet gedaan, klopt. Omdat ik niet wist dat het zo hoort.“  Het was dus geen fraude, maar een foutje, volgens de wetenschapper zelf, dat “met een correctie had kunnen worden rechtgezet”. Mij lijkt het eerder een geval van “Foutje, bedankt.” 

24 februari 2014

Benno L.: een dure jongen

Er zijn ongeveer 70.000 pedofielen in Nederland. Toen mijn drie dochters klein waren (maar dat is al meer dan 15 jaar geleden) heb ik wel eens uitgerekend dat er volgens de statistische verwachting minstens één pedofiel in onze wijk moest wonen. Zoals iedere normale ouder was ik bang dat mijn kinderen in de handen van een pedofiel zouden vallen. Er woonden toen heel veel kinderen in de wijk. Dus de kans dat die ene pedofiel zich aan onze dochtertjes zou vergrijpen was ook weer niet zo erg groot. Er is nooit wat gebeurd. Dat kan natuurlijk komen omdat niet alle pedofielen kinderen misbruiken. Voor hoeveel dat geldt is echter niet bekend. Van veel kindermisbruik wordt nooit aangifte gedaan omdat het binnen de familie of bij bekenden plaats vindt. De maatschappij probeert toch te voorkomen dat pedofielen hun geaardheid in actie kunnen omzetten, door ze met zachte hand te ‘dwingen’ als monniken te leven. Vanochtend stond in de krant hoe dat bij Benno L. in zijn werk gaat. Hij krijgt een paar keer per te week te maken met reclasseringsambtenaren, minstens twee keer week krijgt hij een psychiatrische behandeling, een meldkamer registreert, via een enkelband met GPS-systeem, of L. zich niet in de buurt van verboden gebied bevindt. Dan is er ook nog een leger van vrijwilligers dat hem begeleidt als hij zich naar buiten begeeft. Hoe veel gaat dat kosten? Toch wel een bedrag ergens tussen een halve en een hele ton per jaar. Als we dit op alle 70.000 pedofielen zouden willen toepassen, kost dat tussen de 3,5 en 7 miljard euro. Is er geen goedkopere methode om kinderen te beschermen? 

19 februari 2014

Sven Kramer (schaatser): Olympisch zilver dankzij mazzel

Alleen Nederlanders zijn in staat om ruim 12 minuten zonder verveling naar twee schaatsers te kijken die in een relatief traag tempo in 25 rondjes 10 kilometer afleggen op een 400-meter ijsbaan. Elders in de wereld ziet niemand het enerverende van deze inspanning in. Ook beleven maar weinig buitenlandse schaatsers er kennelijk veel lol aan om deze afstand te rijden. Noren en Russen (30 jaar geleden nog behorend tot de grootmachten in het zogenaamde langebaanschaatsen) waren in de laatste Olympische 10 kilometer (gisteren) nergens te bekennen. Er deed een verdwaalde Koreaan en Belg mee en nog wat Duitsers en zo, maar slechts als programmavulling. In Nederland zijn het voornamelijk schaatsers met een Friese achtergrond die 10 kilometer schaatsen als de hoogste vorm van sport zien. Momenteel zijn er uit dat buitengewest twee toptalenten actief (Jorrit Bergsma en Sven Kramer) die elkaar gisteren het goud betwistten. Kramer ‘won’ het zilver, maar het voelde als verliezen, dat was duidelijk. Maar was dat wel zo duidelijk? Stel nu eens dat de 10km echt een wereldsport zou zijn. Stel bijvoorbeeld dat de Chinezen (die goed kunnen schaatsen) ook de 10km op de lange baan zouden omarmen als het toppunt van sport. Als er dan procentueel net zo veel toptalenten in China zouden zijn als momenteel in Friesland (2 toptalenten op iedere 650.000 inwoners), dan zouden er zeker zo’n 4500 Chinezen moeten zijn die minstens zo goed zijn als Sven Kramer. Zo niet beter. Op grond van pure statistiek moeten we dus concluderen dat het behalen van zilver door Kramer pure mazzel was.    

17 februari 2014

Rick Van der Ploeg (PvdA): was heus niet fout over de AOW

Rick van der Ploeg was een prominent PvdA-politicus met duidelijke visies op de arbeidsmarkt. Zo was hij een overtuigd voorstander van een verhoging van de AOW-leeftijd. Er zouden immers grote tekorten op de arbeidsmarkt ontstaan. Daarom moest iedereen aan de slag en het liefst zo lang mogelijk. Van hem mocht de pensioenleeftijd direct naar 70 jaar. Ik heb zelf altijd gedacht (en beweerd) dat oudere werknemers beschouwd worden als minder productieve werknemers met een te hoog inkomen, een verliespost derhalve. Door verhoging van de AOW-leeftijd neemt voor werkgevers die verliespost alleen maar toe en zal dus de positie van oudere werknemers er alleen maar slechter op worden. Werkgevers zullen bij ontslagmaatregelen er eerder voor kiezen ouderen te ontslaan en werkloos geworden ouderen zullen nog minder makkelijk een nieuwe baan vinden. Dit is wat we nu zien gebeuren: de AOW-leeftijd is verhoogd en de werkloosheid onder oudere werknemers neemt toe. Vindt Rick dat die verhoging van de AOW-leeftijd achteraf misschien toch niet zo handig was? Nee hoor, nu zegt hij samen met zijn PvdA-maatje Willem Vermeend in DFT : niet de AOW-leeftijd moet weer verlaagd worden, maar het aantal banen moet toenemen. Dat we daar niet eerder aan gedacht hadden! Maar, het is wel zoiets als de Betuwelijn aanleggen waar dan haast geen treinen overheen blijken te rijden en dan met de aanbeveling komen dat er meer treinen overheen moeten rijden. Rick was ook een voorstander van de Betuwelijn. Hadden we dan niet beter de Betuwelijn niet kunnen aanleggen? Of, in dit geval: hadden we niet beter van de AOW-leeftijd af kunnen blijven?

16 februari 2014

Jan Poot (Chipshol): geen Kalbfleisch, dan Demmink

Jan Poot (89 jaar) is de geestelijke vader van Chipshol, een project dat het gebied rond Schiphol wilde ontwikkelen, maar dat werd tegengewerkt door voormalige zakenpartners van Poot, plus de overheid. Er kwamen rechtszaken van, maar er waren rechters, zoals Westenberg, die misschien wel onder een hoedje speelden met tegenstanders van Poot, zoals Pieter Kalbfleisch. Het zou wel goed uitkomen als Westenberg ten gunste van Kalbfleisch c.s. zou oordelen. Zo geschiedde. Dat riekte naar corruptie, maar weer een andere rechter vond dat het aannemelijk was dat Kalbfleisch en Westenberg niet met elkaar omgingen (zoals de heren K. en W. onder ede hadden verklaard), ook al aten ze iedere week bij elkaar thuis. Kalbfleisch gered. Poot, inmiddels in het gelijk gesteld door (weer) een andere rechter in de zaak Chipshol laat het er niet bij zitten. Hij blijkt zijn pijlen nu gericht te hebben op Joris Demmink, gepensioneerd secretaris-generaal bij het ministerie van Justitie. Volgens Poot heeft Demmink hem ook tegen gewerkt, namelijk toen er een schadevergoeding moest worden bepaald voor het onrechtmatige gedrag van de overheid tegenover Poot. Bovendien is Demmink een pedofiel. Poot heeft er, naar eigen zeggen, miljoenen euro’s in gestopt om Demmink wegens kindermisbruik voor de rechter te krijgen. Waarom? Zoals hij dit weekend uitlegt in de krant omdat hij wil aantonen dat het hele justitiële systeem verrot is, inclusief opeenvolgende ministers als Hirsch-Ballin, Donner en Opstelten. Dezen hebben Demmink voortdurend beschermd en het onderzoek naar Demmink door Demmink zelf laten uitvoeren. Kortom, als Demmink wordt veroordeeld is het bewijs geleverd dat Nederland een soort maffiastaat is. Zal die veroordeling er komen? Daar is Poot vast van overtuigd. Zo’n maffiastaat is Nederland dus ook weer niet.

13 februari 2014

Koning Willem Alexander: biertje?

Koning Willem-Alexander heeft, voor hij koning werd, wel eens laten weten moeite te hebben met de inperking van zijn bevoegdheden. Zo wordt hij niet eens meer geconsulteerd bij kabinetsformaties. Er wordt van hem slechts verwacht dat hij op koningsdag door hoepels springt en aan zaklopen doet. Op Prinsjesdag moet hij onzin over de participatiesamenleving uitspreken. Die onzin mag hij niet eens zelf verzinnen. Dat doet premier Rutte wel voor hem. Zijn eigen mening mag hij ook niet geven, want hij valt onder de ministeriële verantwoordelijkheid. Wat dat betreft is het op het randje dat hij tijdens de Olympische Winterspelen een informele ontmoeting had met de Russische president Poetin. Blijkt daar nu wel of niet uit dat hij het eens is met het beleid van Poetin ten aanzien van homo’s, opposanten, meisjes die een onwelgevallig liedje zingen in de kerk, enz. enz.? Er zijn nog geen vragen over gesteld in de Kamer, maar dat kan nog komen. Nu mag hij van een deel van het Nederlandse volk zelfs niet eens in casual kleding naar schaatswedstrijden kijken en juichen als een Nederlander gewonnen heeft, want, zo zei een van de geïnterviewden, hij is ‘staatshoofd’. Kortom, die baan van Willem Alexander van koning van het Nederlandse volk moet wel een uiterst vervelende rotbaan zijn. Hij is het staatshoofd, inderdaad. Hij moet echter vooral niet laten merken dat hij ook een eigen hoofd heeft, waar hij zo nu een dan een biertje in gooit. 

12 februari 2014

Jos van Rey: wil oude cultuur terug in Roermond

Jos van Rey was 14 jaar wethouder in Roermond met grondpolitiek in zijn portefeuille. Tijdens die periode gaf de gemeente, i.c. Van Rey, mooie opdrachten aan projectontwikkelaar Van Pol. Van Pol en van Rey waren zeer bevriend. Rond die opdrachten hing dan ook “een evidente en jarenlange schijn van belangenverstrengeling.” Later probeerde hij ook nog een regionale politieke vriend tot burgemeester van Roermond te bombarderen, maar dat liep helemaal anders, zoals we weten. Die politieke vriend moet nu oudjes helpen in een bejaardenhuis, of zoiets. Hoewel het wel even duurde, had het openbaar ministerie toen toch ook al onraad geroken en is nu al tijden bezig een aanklacht tegen Van Rey voor te bereiden. Hij wordt verdacht van ambtelijke corruptie. Van Rey zelf is de onschuld zelve en hij wilde graag weer wat ‘doen’ voor de VVD, maar van de VVD mag hij, hangende het onderzoek, geen prominente politieke rol spelen. Geen nood, Van Rey is een nieuwe politieke partij begonnen in Roermond en heeft al weer van zich doen spreken in een verkiezingsdebat. Hij wil oude tijden doen herleven. De ‘cultuur’ die er heerste tijdens zijn wethouderschap moet weer terugkomen, zegt hij in het filmpje. Juist: corruptie, nepotisme, die cultuur, waar Van Rey zo goed in was, hij lust er nog steeds pap van. De lokale deskundigen schijnen Van Rey ook nog een goede kans te geven op een klinkende verkiezingsoverwinning bij de komende gemeenteraadsverkiezingen. De Roermondse kiezers houden kennelijk ook wel van een cultuur van corruptie en nepotisme.

11 februari 2014

Els Borst (D66): haar erfenis

Zij is in verdachte omstandigheden dood in de garage van haar huis aangetroffen. Het zou vreselijk zijn als haar laatste ogenblikken door een misdrijf zijn bepaald. Laten we er voorlopig maar van uitgaan dat zij de dood heeft gekregen die ik iedereen toewens: een rustig, onverwacht afscheid van het leven. Zij was niet het prototype van de politicus, meer iemand die tegen haar zin aan politiek moest doen. Je kon haar niet verdenken van scherpe ellebogen of achterkamertjespolitiek; er was geen verborgen agenda. Ze was acht jaar minister van volksgezondheid in het ‘eerste paarse’ tijdperk (1994-2002). Alexander Pechtold, de leider van D66, zei direct dat ze een fantastische minister was geweest. Was dat zo? Bij mij is de herinnering dat ze financiële problemen in de zorg op typisch paarse wijze oploste, namelijk door er (nog) meer geld tegen aan te gooien. Om een of andere reden kreeg ze de minister van financiën, Gerrit Zalm, telkens zover om haar extra budget te geven voor volksgezondheid. Meer geld uittrekken lost het probleem niet op. Het maakt het probleem op de duur alleen maar groter. Nu heeft het ‘tweede paarse’ kabinet opnieuw financiële problemen met de zorg. Dit keer is de oplossing niet om het budget te verhogen, want er is geen geld meer. Nu wordt het probleem door geschoven naar de gemeenten die de jeugdzorg en een groter deel van de awbz voor hun kiezen krijgen, Met minder budget, uiteraard. Ik zou het Els Borst wel gegund hebben als zij een structurele oplossing voor de alsmaar stijgende kosten van de zorg had gevonden. Maar deze erfenis heeft ze niet nagelaten.

09 februari 2014

Jeanine Hennis-Plasschaert (VVD): gaat Plasterk (PvdA) redden

Vrouwen aan de top, ik, als (oudere) man met drie dochters en geen zonen, smul er van (maar dan in overdrachtelijke zin). Heel goed dat al die machomannen die zichzelf zo belangrijk en zo goed vinden worden vervangen door vrouwen, die ‘normaal’ doen. Dus toen Jeanine Hennis-Plasschaert minister van defensie werd, was ik opgetogen. Zij heeft wel een erg Europese carrière achter de rug: Europese Commissie en Europees Parlement (EP), maar daar is op zichzelf niks mis mee. Wel een beetje gênant dat zij zich toen sterk maakte voor bescherming van de privacy. Zelf zei ze bij haar afscheid van het EP in 2010 dat een hoogtepunt van haar EP-werk de afwijzing van het akkoord tussen de EU en de VS over de doorgifte van bankgegevens van Europeanen was. Nu dreigt zij Plasterkgate ingezogen te worden. Zij wist immers dat er telefoontaps naar de VS werden overgedragen, terwijl Plasterk zei dat het niet zo was. Zij moet zich nu samen met Plasterk dinsdag in de Kamer verantwoorden. Wat wist zij wel dat Plasterk niet wist en waarom wist Plasterk niet wat zij wist, enzovoorts. Enfin, omdat zij samen moeten verschijnen in de Kamer zal Plasterk’s politieke toekomst vooralsnog verzekerd zijn. Je weet het natuurlijk nooit, maar het is moeilijk voorstelbaar dat in één keer een minister uit de VVD en een minister uit de PvdA geofferd gaan worden. Dat moet tot een kabinetscrisis leiden die niemand wil. Dus zal de coalitie beiden steunen. Door het hoofd van Hennis op het hakblok naast het hoofd van Plasterk te leggen, worden ze allebei gespaard voor het hakmes van de beul. Hennis redt dus Plasterk.

08 februari 2014

Ronald Plasterk (PvdA): heeft ons uitgeleverd (aan ESM)

Ronald Plasterk, of zijn geheime dienst, of die van zijn collega Hennis, heeft afgeluisterde gegevens doorgegeven aan de Amerikanen. Hij weet zelf niet zo precies wie het gedaan heeft, maar het is gebeurd. Ik ga mij de politicus Plasterk eerder herinneren als degene die (met zijn partij uiteraard) Nederland aan het Europese noodfonds (ESM) heeft uitgeleverd. Het was het voorjaar van 2012; er regeerde een minderheidskabinet (CDA,VVD) met gedoogsteun van Geert Wilders (PVV). Die gedoogsteun gold niet het noodfonds: Wilders had en heeft het niet op de EU. Dus was er zonder de steun van de PvdA geen meerderheid voor dit fonds. Volgens Ronald Plasterk was het echter onverantwoord als politieke partijen in Nederland het ESM zouden blokkeren. Over de acties van dit noodfonds wordt in feite buiten het Nederlandse parlement om beslist door een bureaucratische organisatie. Plasterk dacht echter dat het Nederlandse parlement zou kunnen ingrijpen in het handelen van de ESM. In theorie wel, maar in de praktijk niet. Het ESM is inmiddels te groot geworden voor Nederlandse parlementariërs en de EU dreigt een economische unie te worden waar permanente geldoverdrachten van rijke naar arme lidstaten moet plaats vinden. Ik ben liever afgeluisterde telefoongesprekken kwijt dan mijn geld.


06 februari 2014

Geert Wilders (PVV): NExit?

Als Geert Wilders met een of ander rapport komt mag hij niet over de aandacht van de media klagen. Zoals vandaag bij een door hem besteld rapport van het onderzoeksbureau Capital Economics (CE). De hele Nederlandse mediawereld was uitgelopen om het ‘bewijs’ te horen dat als Nederland uit de EU treedt ons nationale inkomen na 20 jaar meer dan 10% hoger zal liggen dan als Nederland in de EU zal blijven. Is dat waar? Nee, natuurlijk is dat niet waar. Of eigenlijk moet ik zeggen: we weten niet of dit waar is. Stel dat Nederland uit de EU stapt (mij best, overigens, ik denk dat Nederland er niet slechter van zal worden), dan kunnen we over 20 jaar ons nationale inkomen meten. Stel dat het lager is dan het nu is (zou kunnen, hoewel niet waarschijnlijk), volgt dan dat de ‘voorspelling’ van CE niet is uitgekomen? Nee, want we moeten die voorspelling vergelijken met het nationale inkomen als we in de EU zouden zijn gebleven en dat weten we niet (we zijn er immers uit). Kortom, dergelijke voorspellingen zijn nooit te bevestigen of te ontkrachten. Het is een even slecht soort economie als die het CPB ons om de vier jaar voorschotelt met de doorrekeningen van de verkiezingsprogramma’s. Allemaal hypothetische nonsens, derhalve. Die nonsens hebben eurosceptici ook helemaal niet nodig. De EU heeft voor 100 procent bewezen dat de begrotingsregels niet werken, dat ze de schuldencrisis niet kan bezweren, dat er een ‘democratisch tekort’ is, dat er een permanente financiële transfer van Noord naar Zuid dreigt om het eurogebied in stand te houden en ga zo maar door. Dus, kom op Geert (en Emiel), hou op met die onzin en maak van de verkiezingen voor het Europese parlement een indirect referendum over een NExit.  

05 februari 2014

Ronald Plasterk (PvdA): toch nog te groot ministertje

Hij wilde vooraan op de kandidatenlijst van de PvdA, maar het werd Diederik Samson. Toen wilde hij wel minister van financiën worden, maar die post kreeg Jeroen Dijsselbloem, vriendje van Samson. Plasterk kreeg binnenlandse zaken. Dat departement was goeddeels uitgekleed. Belangrijke taken op het gebied van politie, immigratie, asiel en integratie waren van binnenlandse zaken overgegaan naar justitie. Inlichtingendiensten mocht hij wel houden. Wist Plasterk veel dat ze daar aan afluisteren doen. Hij komt van de wetenschap en daar ligt alle informatie op straat, althans dat is de bedoeling. Hoe dan ook, afluisteren hoort niet bij de dagelijkse taak van de wetenschapper, maar wel van het ministertje van binnenlandse zaken. Dat was Plasterk ontgaan, of hij vond het (in zijn hart nog steeds academicus) niet interessant genoeg. Dus zei hij maar wat over wie wie afluistert. De Amerikanen luisteren Nederlanders af, nou nee, Nederlanders luisteren Nederlanders af. Nou nee, Nederlanders luisteren buitenlandse terroristen af en geven de taps door aan de Amerikanen. Nou nee, …Enfin, Plasterk, toch al een beetje de Donald Duck onder de excellenties, had misschien toch nog een te grote ministerspost gekregen.  

03 februari 2014

Doekle Terpstra (Inholland): kan terug naar de KNSB

Doekle Terpstra was voorzitter van de KNSB, maar hij kreeg het aan de stok met topschaatsers over de plaats waar de belangrijkste kunstijsbaan in Nederland moest komen. Terpstra dacht aan Almere, maar de schaatsers dachten aan Heerenveen. Terpstra vond de kritiek op hem door de schaatsers “alle perken te buiten gaan”. Na enige bedenktijd stapte hij toch op als voorzitter, want ”een bestuurder van een sportbond hoort zich ten dienste te stellen aan het belang van de sporter.” Inmiddels was hij ook interimbestuurder van hogeschool Inholland. Van deze school kreeg men een aantal jaren geleden de indruk dat studenten een diploma konden halen, zonder daar veel voor te hoeven doen. Terpstra heeft daar orde op zaken gesteld. Inholland is, naar zijn zeggen, weer in rustig vaarwater gekomen. Daarom kan hij nu met een voldaan gevoel vertrekken. We zullen het zien, maar we geven hem het voordeel van de twijfel. Wat gaat hij nu doen? Terpstra: “Ik heb geen idee wat ik ga doen. Laat de volgende professionele crisis maar komen.” Dat komt dan wel mooi uit, want zo’n professionele crisis is er en wel bij zijn eigen schaatsbond, de KNSB. De professionele schaatsteams hebben het vertrouwen in de directie van de KNSB opgezegd wegens het beleid rond de sponsorlogo’s op de pakken. Terpstra kan binnenkort weer richting KNSB Centre lopen.

01 februari 2014

Merel van Vroonhoven: carrièrevrouw, nu bij AFM

Zij is benoemd tot voorzitter van de Autoriteit Financiële Markten (AFM). Heel goed, weer een vrouw in een hoge bestuursfunctie als opvolger van een mannelijke veelverdiener. Net als Louise Fresco (WUR) moet ze het met een beperkt salaris doen (valt nog mee, overigens, bijna 2 ton). Naar het schijnt was Van Vroonhoven (inmiddels gescheiden) getrouwd met een man die voor de kinderen kon zorgen, terwijl zij carrière maakte. Kan een vrouw dan geen carrière maken als zij ‘gewoon’ moeder is en met haar kleine kinderen in de middag thee drinkt? Het lijkt er wel op. Louise Fresco, die andere powervrouw, weigert iets te zeggen over haar privéleven. Ik kan me nauwelijks voorstellen dat zij een partner heeft en/of kinderen. Ze heeft haar halve leven de hele wereld afgereisd, heeft al een boekenkast vol geschreven en grossiert in functies en nevenfuncties. Is het goede nieuws van de benoeming van deze vrouwen dus eigenlijk toch slecht nieuws? Van de meeste talentvolle jonge vrouwen die ik langs zie komen op de universiteit hoor ik later weinig meer. Waarom? Omdat ze er meestal voor kiezen zelf de kinderen op te voeden. Dat kan bij een 40-urige werkweek als norm alleen in een parttime baan. Maar als je niet full-time wil werken, maak je ook geen carrière, hoe slim je ook bent. Merel van Vroonhoven behoort tot die enkele bevoorrechte vrouwen die de opvoeding van hun kinderen aan de partners konden overlaten. Voor de meeste vrouwen is dat nog steeds niet weggelegd.