29 oktober 2013

Piet Moerland (Rabo bank): stoot dan maar zichzelf af

Piet Moerland was tot vandaag bestuursvoorzitter van de Rabo bank. Ooit was hij mijn collega hoogleraar in Tilburg: een zeer aimabele man, geen type straatvechter als Rijkman Groenink, maar eerder een bedachtzaam type. Hij is/was: geheel integer, niet uit op schandaal of om anderen onderuit te werken. Hij was het vlees geworden ideaal van de boerenleenbank die de Rabo bank eigenlijk was: van samen voor ons allen en als het moet helpen wij, wij bankiers, de boeren ook nog met de tractor uit de modder te trekken. Toen dan ook bekend werd dat de Rabo wielerploeg, ondanks alle verzekering van het tegendeel door de ploeg zelf, systematisch en collectief over een reeks van jaren doping had gebruikt was het voor Moerland duidelijk. Een wielerploeg die zo tegen alles inging waar de Rabo bank voor stond (integriteit, betrouwbaarheid, samenwerking) kon niet langer geassocieerd worden met de Rabo en moest worden afgestoten. Maar op een nette manier: nog tot het einde van de contractperiode kregen de renners hun salaris. Typisch Rabo! Maar nu is er iets anders aan de hand. Handelaren van de Rabo bank zelf fraudeerden met interbancaire rentestanden. Die handelaren kun je onmogelijk afstoten: die rentestanden moeten worden bepaald en leningen tussen banken moeten worden afgesloten. Als de Rabo zelf niet meer staat voor waar de bank voor stond (integriteit, betrouwbaarheid, samenwerking) was er voor Piet Moerland nog maar één mogelijkheid over: hij moest zichzelf afstoten. Bij een organisatie waar de interne drijfveren op frauduleus winstbejag berusten, kon hij niet meer functioneren. Vandaag nam hij ontslag. “Als een signaal”, zei hij erbij, maar ik zou niet weten welk signaal.

27 oktober 2013

Ranomi Kromwidjojo: start zwemcarrousel

Een keer in de vier jaar kijk ik naar zwemwedstrijden, namelijk tijdens de Olympische Spelen en dan nog alleen als er Nederlandse medaillekandidaten meedoen. Het gaat bij zwemwedstrijden om wie het eerst aan de overkant is. Het is een saaie sport om naar te kijken, waar tegenover staat dat een doorsnee zwemwedstrijd snel is afgelopen. Nu heeft Nederland de laatste 15 jaar steeds een paar zwemmers met medaillekansen gehad. Dus, in 2000 en 2004 heb ik met mijn toen nog hele jonge dochters voor de buis gezeten om Pieter en Inge goud te zien winnen. Wat er in de tussentijd met hen gebeurde, ontging ons. In 2012 was er ook weer een gouden winnares, namelijk Ranomi Kromowidjojo en zij zal, naar verwachting, over drie jaar ook weer medaillekandidaat zijn. Maar nu blijkt er in de huidige periode tussen de Spelen van alles gaande te zijn. Ranomi, de koningin onder de Nederlandse topzwemsters, wil niet meer in Eindhoven onder coach Marcel Wouda trainen, maar alleen nog onder zijn assistent Christiaan Sloof. Die krijgt nu zijn opdrachten van Wouda, maar dat mag natuurlijk niet meer van de koningin. Dus moet Wouda weg, waarschijnlijk naar Amsterdam. Maar als Wouda weg moet, moet een prinses onder de topzwemsters, Femke Heemskerk, ook uit Eindhoven weg, want zij wil wel met Wouda door. Ze is echter net in Eindhoven komen wonen en voelt zich daar thuis. Bovendien, in Amsterdam zwemt een ander prinsesje, Inge Dekker, en die is daar gaan zwemmen omdat ze juist niet onder Wouda wil trainen. Zij zou dan dus juist Amsterdam moeten verlaten als Wouda daar arriveert. Er schijnen nog veel meer migratiebewegingen van zwemmers en coaches noodzakelijk te zijn dankzij koningin Ranomi. Ik wist helemaal niet dat zwemmen zo’n ingewikkelde sport was.  

26 oktober 2013

Heleen Mees: strikes back?


Nog even herhalen: ze werd afgelopen zomer opgepakt in New York wegens het stalken van een van de beste Nederlandse economen (maar werkend in New York), Willem Buiter. Afgelopen week zou een New Yorkse rechter een uitspraak doen, maar in plaats daarvan stelde hij een schikking voor. Als ze schuld zou bekennen en in therapie zou gaan, zou de klacht worden ingetrokken. Ze weigerde, vooralsnog. Het was ook niet duidelijk waar die therapie haar van zou moeten genezen: seksuele overspannenheid, economische theorietjes, Buiterverslaving? No way. In plaats daarvan ging ze zelf in de aanval. Buiter ging, naar haar zeggen, niet alleen met haar vreemd, maar ook met vele andere vrouwen zodat hij minder tijd voor haar (Mees) had. Ja toch? “Zeker”, antwoordde Buiter (volgens Mees), “eindelijk begrijp je het.” Desondanks nam hij toch nog contact met haar op (nog steeds volgens Mees) zelfs nog nadat hij Mees voor stalken had aangeklaagd. Buiter was zelf dus ook een stalker. Het doel van de tegenaanval is duidelijk: ze wil Buiter meetrekken in haar val. Inderdaad, hij heeft het verdiend, maar of het haar gaat lukken is de vraag. Wat Buiter doet is multipel vreemd gaan (niet strafbaar), waaronder een enkele keer contact opnemen met een vrouw als Heleen Mees (niet strafbaar, wel gevaarlijk). Mees achtervolgt Buiter en neemt hinderlijk contact met hem op (meer dan 1000 e-mails in 2 jaar). Dat is stalking en is wel strafbaar.  

25 oktober 2013

Nico Tromp (huisarts): dood door schuld?

Het verhaal van Nico Tromp, huisarts in Tuitjenhorn, Noord Holland, die zelfmoord pleegde na geschorst te zijn door de inspectie voor de gezondheidszorg, nadert zijn apotheose. Nadat eerst de bevoegde instanties geen openheid van zaken wilden geven, kwam eerst het AMC en daarna ook de inspectie en het OM met meer informatie. De verdenking was dat Tromp veel meer dan de toegestane hoeveelheid morfine bij een stervende kankerpatiënt had ingespoten. Aannemende dat dit waar is, is dat ongetwijfeld een ernstig feit, maar dan nog blijft de vraag of Tromp te goeder trouw handelde, of niet. Je gaat niet iemand ‘vermoorden’ in het bijzijn van een potentiële getuige à charge, namelijk de co-assistent die bij Tromp stage liep. Getuigenverklaringen suggereren ook dat Tromp probeerde te handelen in het belang van de patiënt. De huiszoeking door het ‘overvalcommando’ van het OM (een rechter-commissaris, een officier van justitie en twee politieagenten) was daarom een buitenproportioneel vertoon van macht tegen een weerloos iemand die zich waarschijnlijk van geen kwaad bewust was. Wat dachten ze trouwens te vinden? Volgens het AMC  was hetgeen gevonden werd “volledig in overeenstemming (…) met de feiten uit het verslag van de co-assistent”.  Ze vonden, volgens het AMC, “bijzonder grote hoeveelheden morfine en dormicum.”  Alsof dat een voldoende bewijs was voor het moorddadige karakter van Tromp. Een huisarts is so-wie-so verplicht morfine en dormicum in voorraad aan te houden. Over de hoeveelheid wordt niets voorgeschreven. Het wrange gevoel dat overblijft is dat Tromp waarschijnlijk buiten zijn boekje is gegaan, hoewel te goeder trouw, maar dat er door de instanties zo onevenredig hard op hem is ingebeukt dat hij nog maar één oplossing zag.

24 oktober 2013

Frans Timmermans (PvdA): zeerechtgeleerde?

Timmermans heeft diverse flaters op zijn naam staan. Zo dacht hij dat als je in de EU de grenzen opende er niemand (nou ja, bijna niemand) de grens zou oversteken. Hij schreef mee aan een grondwet voor de EU die niet deugde, maar waarvan hij nog steeds schijnt te denken dat die grondwet een zegen voor het volk zou zijn geweest. Die grondwet werd met overweldigende meerderheid door Nederlandse kiezers afgewezen. Over die opgestoken vinger zwijgen we dan nog maar. Toch is hij minister van buitenlandse zaken geworden en in die hoedanigheid zit hij behoorlijk met de Russen in zijn maag. Hij wil nu Greenpeace-activisten die zich half september aan een Russisch boorplatform vastketenden vrij krijgen via het internationaal zeerechttribunaal. Volgens juristen zou vrijspraak van de activisten een merkwaardig precedent scheppen. Het zou de weg naar legalisering van piraterij effenen. Tussen je vastketenen aan andermans eigendom op zee uit protest of het enteren van datzelfde eigendom met het doel van financieel gewin, bestaat qua middel nauwelijks een verschil. Wat het doel aangaat wel, maar we weten dat het doel de middelden niet kan heiligen. Als het goed is, kijken rechters naar het middel, maar hebben ze geen opinie over het doel. Grote kans derhalve dat het tribunaal Timmermans geen gelijk geeft, zodat de activisten aan de nukken van vadertje Poetin blijven overgeleverd. Die heeft zich al enigszins lankmoedig getoond. De activisten worden nu niet beschuldigd van piraterij, maar van vandalisme. Ik ben geen zeerechtjurist, dus ik weet niet of dat de zaak van Timmermans sterker maakt. Uit het commentaar van juristen op de actie van Timmermans maak ik op dat Timmermans ook geen zeerechtgeleerde is en dat er een gerede kans is dat we een nieuwe flater aan het CV van Timmermans kunnen toevoegen.

22 oktober 2013

Nico Tromp (huisarts): dood door hulp II

Het verhaal van Nico Tromp, huisarts in Tuitjenhorn, Noord Holland, die zelfmoord pleegde na geschorst te zijn door de inspectie voor de gezondheidszorg, is nog niet ten einde. Het AMC in Amsterdam dat klachten over Nico Tromp doorspeelde naar de inspectie betoogt nu in een brief dat er reden was eind augustus rond middernacht en onaangekondigd bij Nico Tromp binnen te vallen voor een huiszoeking. Het AMC schrijft: “Van belang is te melden dat hetgeen bij die huiszoeking werd gevonden volledig in overeenstemming was met de feiten uit het verslag van de co-assistent.  (…) In deze casus was sprake van dusdanig buitensporig en bewust normoverschrijdend handelen dat het openbaar ministerie onmiddellijk heeft ingegrepen.” Het AMC beweert ook dat men bewust Tromp niet heeft ingelicht omdat men bang was “voor het wegmaken van bewijs.” Ook de inspectie heeft zich in soortgelijke bewoordingen uitgelaten. Het lijkt er dus op dat Tromp van expliciete moord op de desbetreffende kankerpatiënt verdacht werd. Huiszoeking werd gedaan om het ‘moordwapen’ te vinden. Wat er echter precies gevonden werd bij Tromp is niet bekend gemaakt. Helaas, deze verklaringen van het AMC en de inspectie leiden alleen maar tot meer vragen. Als er dan sprake was van een ernstig misdrijf, waarom dan nam Tromp een assistent mee naar de patiënt? Ligt het dan niet meer voor de hand om autopsie op het ‘slachtoffer’, de overleden patiënt, te verrichten om de doodsoorzaak vast te stellen? Is dat gebeurd? Waarom worden niet alle feiten op tafel gelegd als zo veel mensen, waaronder huisartsen, daarom vragen? Of zijn er alleen maar vage vermoedens? Wordt er daarom nu een rammelend, en in ieder geval onvolledig, verhaal bij verzonnen om eigen onzorgvuldigheden te verhullen?

21 oktober 2013

Alexander Pechtold (D66): mag ik effe vange

D66 is, dankzij Alexander Pechtold en zijn opstelling bij het herfstakkoord, momenteel de derde partij van het land, achter de 'echte' oppositiepartijen de PVV en de SP. Als we tenminste de peilingen van Maurice de Hond mogen geloven. Die peilingen kunnen we natuurlijk beter niet geloven, want die komen nooit uit, dat wil zeggen bij ‘echte’ verkiezingen komt er altijd iets heel anders uit de stembus dan Maurice de Hond dacht dat er inzat. Enfin, nemen we toch even aan dat de peiling een echte weerspiegeling is van de politieke voorkeuren van dit moment. Dan zou het nu dus het geschikte moment zijn voor D66 om dit kabinet te laten vallen. En dat terwijl ze het nu juist in het zadel hebben gehouden door het herfstakkoord met het kabinet te sluiten. Dat herfstakkoord had, als bekend, niet veel om het lijf: er werden wat minuscule bedragen heen en weer geschoven. De effecten van dat akkoord zijn al even minuscuul: volgens het CPB zullen er rond mijn 90ste verjaardag (Pechtold is dan 75 jaar oud) ongeveer 20.000 mensen meer werken dan zonder het herfstakkoord het geval zou zijn. Hoe het CPB dat in zijn glazen bol heeft weten waar te nemen, krijgen we natuurlijk niet te horen. Hoe dan ook, het is niet zo handig voor Pechtold om tot zijn oude dag te wachten op de ‘beloning’ van het CPB. Hij kan beter het kabinet opblazen en die 9 zetels winst incasseren. Of zou D66 daar dan juist voor gestraft worden door de kiezers? Misschien dat Maurice de Hond het weet.  

20 oktober 2013

Guy Verhofstadt: wachten op de EU eindknal

Afgelopen week hield hij de Van der Leeuwlezing waar hij zijn mening over een federaal Europa nog eens kon ventileren. Zijn mening is in een paar punten samen te vatten. Ten eerste leidt vrij verkeer van mensen en goederen in de EU tot een hogere welvaart dan protectionisme. Ten tweede is er versnipperde lokale besluitvorming, maar als er dan besluitvorming op centraal niveau plaats vindt, dan is er sprake van een hoge mate van ineffectiviteit door de afwezigheid van een eenduidig centraal gezag en het ontbreken van echte democratie. Tot zover Verhofstadt. In zijn rozige wereld is er geen ruimte voor verdelingsvraagstukken. Onbeperkte mobiliteit in de EU maakt niet iedereen welvarender. De Nederlandse arbeiders in achterstandswijken moeten concurreren met de nieuwe immigranten. Zij moeten ook de geneugten van de welvaartsstaat in de vorm van sociale verzekeringen en voorzieningen delen met hun nieuwe concurrenten. De spoeling wordt daardoor dunner en het gevolg kan niet uitblijven: de afbraak van de verzorgingsstaat is al in volle gang. Over een andere vorm van herverdeling, namelijk die van de sterke lidstaten naar de zwakke lidstaten in de EU zwijgt hij ook. Deze zal nog wel even doorgaan en maakt de EU voor heel veel burgers niet aantrekkelijker. Net zo min als de one-size-fits-all structuur die onvermijdelijk samenhangt met centralisatie. Verhofstadt denkt dat deze uniformiteit verenigbaar is met ‘nationale eigenheid. Dat is wel erg veel wishful thinking bij zijn invulling van een federaal Europa. Niemand wil nu trouwens zo’n federaal Europa. Het wachten is dus gewoon op de eindknal van de federale instituties die in de EU in het leven zijn geroepen (euro, begrotingspact, bankenunie, transferunie). Deze knal wordt door hemzelf impliciet voorspeld. Het is de Verhofstadtknal.

19 oktober 2013

Sweder van Wijnbergen: ijdel of onsterfelijk?

Hij wordt tot de beste economen in Nederland gerekend. Hij is een ‘klassiek’ econoom die feilloos en snel economische redeneringen in zijn hoofd op alle mogelijke problemen kan toepassen. Hij heeft altijd gelijk, vindt hij zelf. Als hij niet gelijk lijkt te hebben, komt dat omdat de omstandigheden veranderd zijn. Des te erger voor de omstandigheden, want als die niet veranderd waren, had hij nog meer gelijk gehad. Hij heeft een doctoraal natuurkunde en een doctoraal econometrie. Wat dat betreft is hij een echte nazaat van Nobelprijswinnaar Jan Tinbergen die ook van de natuurkunde in de economie/econometrie belandde. Je vraagt je af wat Van Wijnbergen in de natuurkunde had kunnen bereiken. Als hij ook in een ‘echte’ wetenschap als de natuurkunde belangrijke academische prestaties had laten zien, was ik overtuigd geweest van zijn genialiteit. Hij stamt dan weer wel af van een oude adellijke familie. Vandaag is hij in De Volkskrant uitgeroepen tot de meest ijdele econoom van Nederland, gebaseerd op de expertise die hij zichzelf toedicht. Van Wijnbergen blijkt zichzelf in vrijwel alle onderdelen van de economie deskundig te vinden. Dat is ijdelheid zegt de maker van de ijdelheidslijst, want het is onmogelijk van zo veel onderdelen van de economie af te weten. Bij Van Wijnbergen is dat maar de vraag. Zijn hoofd zit vol wijsheden op allerlei gebied. Die wijsheden zijn niet altijd in verband te brengen met wat er op straat en in de huiskamers gebeurt. Maar, so what? De lessen van wijze mannen uit het verleden, zoals Plato of Kant, hadden ook nauwelijks een relatie met de werkelijkheid. Ze zijn wel onsterfelijk.

17 oktober 2013

Maiwand al-Afghani: kreeg van universiteit advies over doodsbedreiging?

De vraag of God bestaat heb ik 45 jaar geleden tot een irrelevante vraag verklaard. Er is geen onomstotelijk bewijs voor zijn (haar??) bestaan, dus waarom zou je je er dan mee bezig houden? Religieuze fundamentalisten, echter, nemen geen genoegen met zo’n houding. Zij denken dat ze dankzij lezing van een heilig boek de waarheid in pacht hebben en dat niets de waarheid van dat heilige boek kan of mag ontkrachten. Niet gelovigen en zeker ‘afvalligen’ mogen daarom vermoord worden. In Nederland zijn er ook religieuze fundamentalisten. Er gaat kennelijk nog iets mis met ons onderwijssysteem dat het aan sommigen niet duidelijk wordt dat er, sinds de koran (of de bijbel) is geschreven, heel veel meer bekend is geworden over hoe de wereld werkt. Shabir Burhani, een Nederlander van Afghaans afkomst (en student aan de Universiteit van Leiden (UL)!!), die zichzelf om onduidelijke redenen Maiwand al-Afghani noemt, is zo iemand. Volgens Elsevier staat dit op zijn facebookpagina: “De (…) prominente en bekende afvalligen en ex-moslims (…) Afshin Ellian en Ayaan Hirsi Ali zijn gewoon nog actief in het bestrijden van islam en moslims volgens mij, moge Allah ze bestraffen en laten lijden.”Volgens Afshin Ellian zelf (werkzaam aan de UL!!) kan dit door radicale moslims worden opgevat als een plicht om Allah een plezier te doen om zijn vonnis te voltrekken. Dan is het dus een doodsbedreiging aan een docent. Volgens Burbani zelf is er inmiddels een ‘interessant en vruchtbaar’ gesprek geweest tussen Burbani en de rector van de UL, waarin hij ‘constructieve kritiek en oprecht advies’ kreeg. Rectoren aan Nederlandse universiteiten hebben soms wereldvreemde opinies; ik ben dus wel erg benieuwd naar dat ‘oprechte advies’.

16 oktober 2013

Peter Rehwinkel: geen rampenman

Ik doe niet aan facebooken en kom dus ook niet op andermans facebookpagina, maar voor Peter Rehwinkel maak ik graag een uitzondering. De volgende tekst is van zijn facebookpagina afkomstig, van een paar weken terug: “Burgemeester Peter Rehwinkel is in Rabat benoemd tot 'Special Representative on Local Government Disaster Management'. Hij gaat deze functie vervullen op verzoek van de United Cities and Local Governments (UCLG). (…) Op grond van de benoeming zal Rehwinkel zijn burgemeesterschap van Groningen per 1 november neerleggen. Peter Rehwinkel spreekt van een 'al langer bestaande wens om de slachtoffers van natuurrampen en humanitaire crises beter te hulp te kunnen komen. Dat ik namens duizenden gemeenten wereldwijd mijn bijdrage mag leveren aan betere facilitering daarbij van lokale overheden, is waar ik in deze fase van mijn leven uitdrukkelijk voor kies.' (…) De Faciliteit gaat wereldwijd opereren, maar wordt in Barcelona gevestigd. In Barcelona is ook het bureau van de UCLG ondergebracht.” Het enige dat in deze quote lijkt te kloppen is dat Rehwinkel per 1 november zijn burgemeesterschap van Groningen neerlegt en dat de UCLG in Barcelona is gevestigd. Naar het Algemeen Dagblad weet te melden bestaat de door Rehwinkel beschreven baan niet, is hij dus ook niet benoemd en wordt hij ook niet in Barcelona verwacht. Een hele opluchting voor lokale overheden ‘wereldwijd’ dat ze bij een eventuele ramp niet door Rehwinkel worden ‘gefaciliteerd’. Hij had immers in zijn functie voor 100% bewezen rampen niet aan te kunnen. Rehwinkel als rampenmanager moest wel een rampzalige combinatie worden. Maar waarom was het een “al langer bestaande wens” van Rehwinkel om rampenmanager te worden? Waarom willen mensen dingen doen waar ze niet geschikt voor zijn?

15 oktober 2013

Nico Tromp (huisarts): dood door hulp

Vanochtend een bizar verhaal in de krant over Nico Tromp, een huisarts in Noord Holland. Hij stond bekend als een joviale, extraverte arts met hart voor zijn patiënten. In augustus werd hij opgeroepen bij een stervende patiënt die dreigde te stikken. Tromp diende morfine toe. De patiënt overleed, maar een studente die bij Tromp stage liep, plaatste vraagtekens bij de ingreep van Tromp. Welke vraagtekens is niet bekend gemaakt. Die vraagtekens kwamen terecht bij de inspectie voor de gezondheidszorg die vervolgens justitie inschakelde. Daarop vielen meerdere rechercheurs tegen middernacht bij Tromp binnen, waarna hij urenlang werd verhoord. Vervolgens werd Nico Tromp op non-actief gezet omdat zo zei de inspectie er geen vertrouwen meer was in “verantwoorde zorgverlening door de betreffende huisarts”. Zes dagen na de schorsing pleegde Nico Tromp zelfmoord. Hoewel de inspectie geen informatie wil geven over wat precies de ‘klachten’ waren (een persverklaring van de inspectie is inmiddels van het net gehaald), zei het openbaar ministerie dat, mocht er sprake zijn geweest van euthanasie, er nagegaan moet worden of voldaan is aan de zorgvuldigheidseisen daarvoor. Juist! Ik ben geen medisch expert inzake euthanasie (ik hoop zelf te zijner tijd zittend achter mijn bureau geruisloos deze wereld te verlaten), maar ik kan me toch weer niet aan de indruk onttrekken dat het openbaar ministerie een bijzonder talent heeft om de verkeerde mensen heel hard aan te pakken (Kees Borsboom, Lucia de Berk, Gregorius Nekschot, Nico Tromp). 

14 oktober 2013

Mark Rutte (premier): participatiesamenleving is afschuiven

We hebben het allemaal gehoord in de eerste troonrede van de koning: “Gecombineerd met de noodzaak om het tekort van de overheid terug te dringen, leidt dit ertoe dat de klassieke verzorgingsstaat langzaam maar zeker verandert in een participatiesamenleving. Van iedereen die dat kan, wordt gevraagd verantwoordelijkheid te nemen voor zijn of haar eigen leven en omgeving.” Onze premier heeft nu vandaag ook maar eens iets gezegd over de participatiesamenleving. Het gaat niet om een verkapte bezuinigingsagenda van het kabinet, zei hij. “De ontwikkeling naar een participatiesamenleving is geen doel van beleid, maar een ontwikkeling die gaande is. Mensen willen hun omgeving steeds meer in eigen hand houden.” OK, laten we maar even kijken hoe dat zit bij een van de grootste hervormingen die dit kabinet doorvoert, de jeugdzorg. De jeugdzorg wordt van het rijk naar de gemeenten overgeheveld. De gedachte is dat de gemeenten de medicalisering van de jeugdzorg kunnen stoppen. Problemen moeten bij voorkeur achter de eigen huisdeur opgelost worden, niet in de dure psychiatrische praktijken. De participatiesamenleving, inderdaad. Gaat dat de gemeenten lukken? Welnee, het rijk legt de gemeenten de plicht op voor jongeren met problemen te zorgen. Wel voor minder geld dan het rijk er zelf aan uitgaf: er is voor 15% gekort op het budget dat naar de gemeenten gaat. Participatiesamenleving, dat is de verantwoordelijkheid afschuiven naar andere organen. 

13 oktober 2013

Alexander Pechtold (D66): waar is de groeimotor?

In het herfstakkoord van Rutte/Samson met D66 en SGP/GPV heeft Alexander Pechtold 0,6 miljard euro extra voor onderwijs weten los te peuteren. Daar gaan we hem van harte mee feliciteren, uiteraard. “Investeren in onderwijs betekent immers dat mensen kansen krijgen, en het is een motor voor economische groei.” Zo zei Pechtold het zelf op de persconferentie na afloop van de begrotingsonderhandelingen. Kijken we even hoe deze motor eruit ziet. Bijna 0,2 miljard euro wordt als ‘lump-sum’ gegeven. Dat wil zeggen, het onderwijsveld mag er mee doen wat het wil. Dat kan best tot mooie resultaten leiden, maar het kan ook tot meer bureaucratie in het onderwijs leiden. Wij kennen onze bestuurders maar al te goed en we weten dat extra geld gauw in leuke dingen voor de bureaucraten wordt gestopt. Het is hoe dan ook afwachten of dit geld dat blind over het onderwijsveld wordt uitgestrooid tot meer economische groei leidt. Daarnaast kan er, als ik het goed uitreken, voor 820 euro per jaar per leraar in het basisonderwijs besteed worden aan verbetering van de kwaliteit van de leraren. Daar doen we niet cynisch over, begrijp me goed, bijscholing van leraren is altijd nuttig, maar een motor van economische groei levert dat niet op. Enfin, waar het op neer komt is dat wij de door Pechtold aangekondigde motor van economische groei niet zien, laat staan dat we hem zien draaien. Er zijn wel grote woorden, maar de feitelijke maatregelen hebben het karakter van kleine kruimeltjes die bij diverse onderdelen van het onderwijsveld worden gelegd. Misschien moet hij zich toch maar weer bezig houden met de haren uit het hoofd van Wilders te trekken.

12 oktober 2013

Doekle Terpstra (Inholland): in het gevlei bij ‘De revisor’

Terpstra buigt voor 'de revisor'
Doekle Terpstra is bekend als bestuurder, dezer dagen als bestuurder van hogeschool Inholland. Van deze school kreeg men een aantal jaren geleden de indruk dat studenten een diploma konden halen, zonder daar veel voor te hoeven doen. Toen was Doekle daar nog geen bestuurder. Toen hij bij Inholland bestuurder werd, moest de kwaliteit omhoog. Dat concentreerde zich vooral op de afstudeerwerkstukken. Als die maar goed zijn, zal alles wat daarvoor zit ook wel goed zijn, zo zal de gedachte zijn geweest bij Doekle. Het is een misvatting. Bij heel veel opleidingen, ook op universitair niveau, is de afstudeerscriptie geen weerspiegeling van wat de student heeft geleerd. Sommige afstudeerscripties zijn goed omdat de student het talent heeft om een onderzoek te doen en dat goed op te schrijven. Andere studenten en/of hun begeleiders hebben dat talent minder. De nadruk op afstudeerwerkstukken is er gekomen omdat die tastbaar zijn. Je kunt ze lezen, maar hoe een cursus door een student wordt verwerkt, is moeilijk vast te stellen, zelfs als hij/zij een 10 haalt voor het tentamen. Er is nu paniek bij Inholland, want er komen accreditatiecommissies aan die de opleidingen gaan beoordelen; Inholland is bang dat hun opleiding niet wordt goed gekeurd wegens te lage kwaliteit van de afstudeerwerkstukken. Studenten zijn hier de dupe van: begeleiders durven nog nauwelijks werkstukken goed te keuren. Of, zoals Doekle Terpstra dat in de krant zei, wij doen geen concessies aan de kwaliteit. Hij bedoelde te zeggen: wij moeten bij de accreditatiecommissie in het gevlei komen. Want zo’n commissie is ongeveer hetzelfde als in de tijd van Gogol in Rusland de revisor was: je kon er maar beter voor buigen.

09 oktober 2013

Matthijs van Nieuwkerk (DWDD): laat Bernards bedelen voor kankeronderzoek

Vandaag was Rene Bernards (60), hoogleraar en gerenommeerd kankeronderzoeker aan het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis, te gast bij DWDD. Van kankeronderzoek weet ik niet heel erg veel, maar het is me duidelijk dat Bernards veel goed werk heeft gedaan. Hij is erkend als iemand die op een slimme manier kan bepalen welke combinatie van medicijnen het meest effectief is voor verschillende soorten kanker. Hij heeft daar veel prestigieuze prijzen voor ontvangen en erover gepubliceerd in hoog aangeschreven wetenschappelijke tijdschriften. Bij DWDD beweerde hij dat over 20 jaar kanker een chronische ziekte kan zijn. Bij zo’n voorspelling begin ik argwanend te worden. Over 20 jaar? Hoe kan hij dat weten? Is hij er zelf nog wel bij over 20 jaar? En als hij het dan echt weet, dan moet hij het toch ook nu al voor elkaar kunnen krijgen? Anders is het een slag in de lucht, zo iets als: “over 40 hoeft niemand meer te werken” (zulke voorspellingen werden 40 jaar geleden gedaan door zogenaamde futurologen en zijn dus niet uitgekomen). Enigszins onethisch wordt het als Bernards een patiënte blijkt te hebben meegenomen bij wie een van zijn therapieën is aangeslagen. Een steekproef van N=1! Zelfs MvN wilde weten of die therapie al bij meer patiënten wordt toegepast. Bij acht (8!!!) patiënten was het antwoord, maar bij één patiënt was de therapie niet aangeslagen. Toen zei Bernards dat het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis meer geld nodig heeft om de belofte waar te kunnen maken. Anders gaat het misschien ook niet lukken. Dus, of we even allemaal vijf euro willen overmaken naar het ziekenhuis. Toen werd het echt tijd om te zappen naar het 8 uur journaal.

Martin van Rijn (staatssecretaris): spreekt kabinet tegen over jeugdzorg

Martin van Rijn is staatssecretaris van volksgezondheid. In die functie is hij verantwoordelijk voor de decentralisatie van de jeugdzorg die nu gaande is. Het Rijk wil bezuinigen op de jeugdzorg en dus laat ze de jeugdzorg voortaan aan de gemeenten over. Die gemeenten krijgen daar een budget voor waar uiteraard de gewenste bezuinigingen van afgetrokken zijn. Dat lagere budget wordt dan goed gepraat door het argument dat gemeenten beter dan het Rijk er voor kunnen zorgen dat mensen zelf hun problemen oplossen. Want dat is de bedoeling: er komen te veel kinderen in het medische circuit (van psychologen en psychiaters) terecht en er moet ‘ontzorgd’ worden. Het kabinet noemt dat ook wel de participatiesamenleving. Problemen moeten bij voorkeur achter de eigen huisdeur opgelost worden, niet in de dure psychiatrische praktijken. Van Rijn neemt dus aan dat de gemeenten in staat zijn om daar voor te zorgen. Dat is prachtig, want het medische circuit is zo machtig dat het Rijk als verantwoordelijke voor de jeugdzorg niet in staat is gebleken die toenemende medicalisering van de jeugdzorg een halt toe te roepen. Gemeenten kunnen dat tegenwicht dus wel bieden, zegt het kabinet. Ja toch? Of, toch niet? Wat zei de staatssecretaris vanochtend in de krant: “Het is straks niet de gemeente die bepaalt welke zorg en medicijnen een kind krijgt, maar de professional. We moeten ervan uitgaan dat artsen behandelbeslissingen nemen op basis van hun professionele inzichten.” Met andere woorden, die participatiesamenleving, daar gelooft Van Rijn helemaal niet in. De professional gaat het oplossen, net als nu al het geval is. Alleen heeft het Rijk er geen omkijken meer naar. 

07 oktober 2013

Bas Jacobs: wil geen hoger toptarief

Bas Jacobs is zo zoetjes aan toegetreden tot het gilde van de televisie-economen. Onlangs zette ik volkomen argeloos de verrekijk aan en daar zat hij en hij vertelde dat hij tegen de 6 miljard extra bezuinigingen van het kabinet was. Ik viel bijna van mijn stoel. Nog maar drie jaar geleden schreef hij dat het (toenmalige) kabinet 65 miljard meer moest gaan bezuinigen om er voor te zorgen dat de Nederlandse overheidsschuld houdbaar zou worden. De crisis was toen (2010) al in volle gang en daarom was het een waanzinnig voorstel. Maar enfin, hij is dus toch bekeerd. Maar nu zegt hij dan hier dat het toptarief van de inkomstenbelasting van 52% naar 49% verlaagd moet worden, om de belastinginkomsten te vergroten. Lagere tarieven en toch hogere belastingopbrengsten, kan dat? Jazeker, dan zijn we over de top van de zogenaamde Laffer-curve. Zie bijvoorbeeld punt B in het bijgaande plaatje.  Het equilibrium point in het plaatje zou dan corresponderen met het tarief van 49% van Bas Jacobs. Hoe weet hij zo precies dat het optimale tarief 49% is? Hij heeft dat afgeleid uit de belastinghervorming van 2001. De tarieven werden toen ingrijpend herzien. Alleen, ze werden niet verhoogd (zoals het kabinet Rutte wil), maar de tarieven werden toen verlaagd en de belastingopbrengst nam na 2005 toe. Zat daar een oorzakelijk verband tussen? Dat is vrijwel onmogelijk vast te stellen. Je moet het geloven. Ik geloof niet dat bankiers massaal in deeltijd gaan werken of dat notarissen en advocaten het in groten getale voor gezien houden als het toptarief stijgt. Ik geloof al helemaal niet dat wat in 2001-2005 gebeurde zich in omgekeerde vorm zal herhalen in 2014-2018.


06 oktober 2013

Ruth Peetoom (CDA): recht in de leer?

Ruth Peetoom wil met het CDA weer terug naar het politieke midden. Dat preekte ze toen ze tot voorzitter van het CDA werd gekozen. Ze was niet blij toen het CDA met de VVD en de PVV ging regeren, maar het CDA wilde verantwoordelijkheid voor het land nemen. Nu zit het CDA niet in de PvdA/VVD-regering, een regering die zo midden is als maar zijn kan: zowel gematigd links (PvdA) als gematigd rechts (VVD) kunnen er mee uit de voeten. Dit kabinet heeft geen meerderheid in de Eerste Kamer en heeft daarom steun van oppositiepartijen nodig. Het CDA (middenpartij, volgens koers Ruth) ligt voor de hand als steuntje, maar het CDA wil niet, want de belastingen moeten van Buma (CDA) omlaag in plaats van omhoog (zoals kabinet Rutte wil). Het CDA is dus weer gewoon rechts. Van mij mag de partij, maar je zou verwachten dat het van Ruth Peetoom niet mag. Nee hoor, het blijkt toch in overeenstemming met de door haar bepleite koers. Ze preekt nu: "Ik word zo flauw van die rechts-linksverhalen. Mensen zijn wanhopig op zoek naar werk, en de methode van het kabinet is gewoon niet de juiste manier om banen te creëren." Dus, Ruth steunt rechtse voorstellen (belastingverlaging) omdat het meer werk oplevert (zegt ze), maar wil ook naar het politieke midden (zei ze), waar nu helaas even geen plaats is voor het CDA wegens overbezetting (PvdA, Groen Links, CU, D66, VVD, SGP).  Erg consequent in de leer lijkt Ruth daarmee niet, maar ze weet natuurlijk als ex-predikant ook dat politiek iets anders is als theologie.

04 oktober 2013

Frans Timmermans (PvdA): middelvinger

Er komen er vandaag zoveel op ons af dat we zelfs niet kunnen kiezen welke goede of slechte mensen we op de snijtafel moeten leggen. Worden het de verdwenen pensioenpremies van Henk Krol of de middelvinger van Frans Timmermans? Toch maar het laatste. Met Timmermans heb ik een innige band sinds hij mij 10 jaar geleden in het Financieele Dagblad beschuldigde van een “verbluffende mengelmoes van onwaarheden over Europees recht en lagere school rekenwerk”. Het ging over immigratie van Polen. Dat zou niet gebeuren, volgens hem (en wel volgens mij). Het was het soort struisvogelpolitiek waar toen veel Nederlandse politici last van hadden. Hij had ook nog aan een halfslachtige Europese grondwet meegeschreven. Timmermans denkt nog steeds dat die grondwet goed was voor de Nederlanders. Die grondwet werd met overweldigende meerderheid door Nederlandse kiezers afgewezen. Toch is hij minister van buitenlandse zaken geworden en in die hoedanigheid beschuldigt hij het CDA ervan een middelvinger naar het kabinet op te steken. Hij dacht dat het een leuke woordgrap was (uitgestoken hand versus middelvinger), let maar op zijn nauwelijks verholen lach op zijn gezicht (zie bijgaand NOS-filmpje rond de 1:14 minuut). Het viel verkeerd, zoals zoveel van wat hij in het verleden gezegd of gedaan heeft. Timmermans heeft inmiddels wel zijn excuses aangeboden voor deze beeldspraak. Wij wachten op excuses voor: verkeerde inschatting gevolgen open grenzen in de EU, foute EU-grondwet, stiekeme aanval op Job Cohen, enz. enz.

03 oktober 2013

Peter Rehwinkel: rampenman

We zeiden het eerder: Peter Rehwinkel, de burgemeester van Groningen, heeft geen slechte inborst. Maar een held is hij nu ook weer niet. Zijn ‘heldendaden’ nog maar eens opgesomd. Toen er een dijk in zijn provincie op doorbreken stond en hij, als voorzitter van de veiligheidsregio Groningen, had moeten optreden ging hij rustig naar bed. Hij liet zijn vice-voorzitter de kastanjes uit het vuur halen. Bij de facebookrellen in het buurdorpje Haren liet hij zijn ambtsgenoot ter plaatste aanmodderen. Toen de commissaris van de koningin in Groningen voor een fonds pleitte om de schade van de aardgasboringen te kunnen compenseren, schreef onze held in een ingezonden brief dat Groningen er voor moet waken om als een zielige Calimero over te komen. Bij de inhuldiging van de koning, echter, was hij aanwezig op het politiebureau. Er waren, naar zijn zeggen, telefoontjes binnen gekomen dat het feest met bomaanslagen verstoord zou worden. Jammer voor hem, die bommen waren er niet, en hij had die informatie over die telefoontjes niet naar buiten mogen brengen volgens afspraken met de politie. Het brengt andere grapjassen alleen maar op een idee. Kortom, Rehwinkel is een echte rampenman: met zoveel rampen op zijn CV is hij bij uitstek geschikt om rampenmanager in Barcelona te worden. Wij hopen dat het daar niet te vaak regent (overstromingen), dat het ontbreekt aan hooligans (rellen), dat de grond niet verzakt (Calimero-fonds) en dat ze daar echt bommen laten ontploffen. Nee, grapje natuurlijk, dat laatste: als er een bom mocht ontploffen, rent Rehwinkel de eerste de beste schuilkelder in.

02 oktober 2013

Volkert van der Graaf: beter af in de gevangenis

Toen Pim Fortuyn werd vermoord door Volkert van der Graaf had ik nog kleine kinderen. Zij lagen al op bed en hun moeder ook, toen ik het nieuws hoorde dat Pim Fortuyn was vermoord. In het Stalintijdperk werden in de Sovjet Unie ook mensen met onwelgevallige politieke meningen vermoord. Op last van Stalin. Pim Fortuyn had een mening die Van der Graaf niet beviel. Dus schoot Van der Graaf Pim Fortuyn dood. Ik dacht dat dit het einde van onze democratie inluidde en dat ik daarom zou moeten emigreren. We zijn inmiddels 11 jaar verder: mijn kinderen zijn het huis uit en de democratie bestaat nog. Er is weinig veranderd: we hebben net als in de jaren 90 een soort paars kabinet met een beleid dat niemand lust (toen excessief verkwanselen, nu excessief bezuinigen). Van der Graaf zit rustig achter de tralies. Rustig? Nee, volgend jaar komt hij vrij, want dan heeft hij tweederde van zijn straf erop zitten en hij wil nu al op proefverlof.  De Raad voor Strafrechttoepassing en Jeugdbescherming, die daar kennelijk over gaat, vindt dat het moet kunnen. Volkert moet resocialiseren, aldus deze Raad. Daar heeft de Raad een punt. Volkert moet weer de maatschappij in, maar wie wil hem omarmen? In alle commotie rond zijn proefverlof zijn de eerste doodsbedreigingen aan zijn adres al gehoord. Ongetwijfeld zullen mensen met wraakgevoelens hem weten te vinden. Het lijkt me rustiger voor hem als hij gewoon in de gevangenis blijft zitten tot ze hem eruit gooien. 

01 oktober 2013

Jeroen Dijsselbloem: Europese begrotingsregels voor niets?

Jeroen Dijsselbloem zei in een interview dat de Europese begrotingsregels niet voor niets zijn afgesproken en dat Nederland zelf het voortouw heeft genomen voor strengere regels. Dus, de oppositie moet gewoon meegaan met die extra bezuinigingen van 6 miljard, aldus onze minister van financiën. Ok, laten we even kijken waarom de regel om het overheidstekort onder de 3% te houden is afgesproken. Die 3%-regel is ingesteld om er in normale tijden voor te zorgen dat overheden zich niet te buiten gaan aan buitenissige uitgaven. Zeker als het goed gaat met de economie hebben overheden de neiging alle remmen los te laten. Helaas is het ook zo dat er in goede tijden weinig behoefte is om er goed op te letten of iedereen zich wel aan de regels houdt. Het gaat immers goed en dus moeten we niet te moeilijk doen. In economisch slechte tijden, dat wil zeggen als er tegenvallers zijn die buiten de schuld van de overheid tot ‘te’ grote tekorten leiden, leidt zo’n regel er toe dat je de tak waar je op zit moet afzagen. Maatregelen om aan de regel te voldoen (bezuinigen, lastenverhoging) verergeren dan het probleem. Dan zou je zo’n regel dus (tijdelijk) buiten werking moeten stellen. Dat geldt zeker voor Nederland, want Nederland heeft zich ook in goede tijden redelijk aan de regel gehouden. Dat geldt uitdrukkelijk niet voor Griekenland omdat dit land zich nooit aan de begrotingsregel heeft gehouden. Griekenland moet dus wel bezuinigen (zolang het in de eurozone blijft), maar Nederland niet. Zou de minister van financiën dit begrijpen?