30 juni 2013

Zomersluiting met vrije toegang

De zomer komt er aan en alle slechte en goede mensen zijn alweer hun koffers aan het pakken. Iedereen vertrekt en wij kunnen dus even geen verse exemplaren in ons museum van slechte en goede mensen ophangen. Daarom tot 1 september geen nieuwe aanvoer. De oude exemplaren blijven natuurlijk aan de digitale muur hangen en, er is, zoals altijd gratis toegang. Het afgelopen seizoen overigens ook opvallend veel dode mensen moeten opnemen in ons museum. Van sommigen daarvan betreuren we het dat ze hun koffers niet meer kunnen pakken; andere doden betreuren we niet. Onze nieuwe koning is nog springlevend. Gelukkig maar voor zijn dochtertjes. Een foto van hem, waarin hij gekleed is in een soort uniform waar vroeger koloniale topambtenaren in rond liepen, is in dit blog opgenomen (op 6 april). Die foto heb ik uiteraard niet zelf genomen, maar van het internet geplukt. Hij lijkt maar matig gelukkig op die foto, maar toen was hij ook nog geen koning. Hoe dan ook: deze foto blijkt het topstuk van dit blog te zijn. Bijna 3000 maal bekeken. Of de bijbehorende tekst ook is gelezen, weet ik niet. Wij waarschuwen voor een jetset-koning. Uit zijn inhuldiging bleek dat hij een koning voor alle Nederlanders wil zijn. Deze zomer even niet, uiteraard. Het zij ze gegund, maar we gaan de handel en wandel van de koning in het nieuwe seizoen natuurlijk wel in de gaten houden. Net als de handel en wandel van vele anderen. Tot 1 september.

29 juni 2013

Herman Wijffels: duwt open bankendeuren open

Ik heb het al eerder gezegd, Herman Wijffels, de supernetwerker van Nederland, is een man die een fascinerende speech kan houden over de grote problemen op deze aarde. Zo’n speech waarbij opeens het moment van het grote inzicht lijkt te zijn gekomen. Dat je weet wat jou en vele anderen te doen staat: we gaan orde op zaken stellen, en wel volgens de lijn Wijffels. Maar als de eerste roes is uitgewerkt, komt de onvermijdelijke vraag: wat wil Wijffels nu eigenlijk? Geen idee. Hij is de meester van de vage voorstellen. Recent was hij voorzitter van een commissie die voorstellen moest doen om de bankensector in Nederland ‘dienstbaar en stabiel’ te maken. Die commissie deed elf aanbevelingen die nogal het karakter van open deuren hadden. We moeten ze maar niet allemaal gaan becommentariëren. Laat ik er één voor een deel letterlijk citeren. Het is aanbeveling 9: “Zorg ervoor dat Nederlandse banken zo georganiseerd zijn dat zij in geval van nood kunnen worden afgewikkeld en hun systeemrelevante activiteiten kunnen worden afgescheiden. (…) Goede afwikkelbaarheid vereist (…) een architectuur van IT-systemen die continuïteit van systeemrelevante activiteiten waarborgt (…).” Toen ik dit las, hoorde ik het Wijffels zelf betogen in een gloedvolle speech en was ik onder de indruk. Die indruk wilde Ik ook maken. Dus riep ik tegen mijn vrouw dat het tijd werd om banken af te wikkelen, zodat we eindelijk de systeemrelevante activiteiten kunnen afscheiden en toch de continuïteit van die systeemrelevante activiteiten kunnen waarborgen dankzij de vereiste architectuur van IT-systemen. Ik had het nog niet gezegd of ik wist dat ik onzin aan het uitkramen was. Mijn speech is nooit zo gloedvol als die van Wijffels.  

28 juni 2013

Paul Vlaardingerbroek: slechte opvoeder? dan even geen kind

Paul Vlaardingerbroek is hoogleraar familierecht aan mijn universiteit. Hij heeft er voor gepleit dat als een eerste kind uit huis is geplaatst, omdat ouders er volgens jeugdzorg, kinderbescherming en de rechter een puinhoop van maken, het mogelijk moet zijn om de moeder te verbieden vooralsnog zwanger te worden. Dat verbod kan afgedwongen worden bijvoorbeeld door een chip onder de huid aan te brengen waardoor het gedurende een jaar niet mogelijk is zwanger te worden. De rechter zal dat moeten afdwingen, naar ik aanneem. Het is een sympathiek idee. Waarom? Omdat niet alleen het al geboren kind, maar ook het nog niet verwekte kind bescherming van de overheid verdient. Als er alle reden is om aan te nemen dat een kind van sommige ouders een gemankeerd en kansloos leven tegemoet gaat, mag, zo niet moet, de overheid er voor zorgen dat zo’n kind niet ter wereld komt. So far, so good. Maar wanneer is er sprake van ‘alle reden’? Er zijn voorbeelden genoeg waarbij de instanties de problematische situatie van kinderen in een gezin onderschat hebben, maar ook voorbeelden waarbij de problemen juist overschat werden. In beide gevallen zou het voorstel van Vlaardingerbroek tot een verkeerde handeling hebben geleid. In het eerste geval zou er ten onrechte alsnog een kind op de wereld gezet kunnen worden, in het tweede geval zou ten onrechte het leven van een kind onmogelijk gemaakt zijn. En hoe wordt voorkomen dat een vader die er een puinhoop van heeft gemaakt, het elders gaat proberen? En moeten partners die gaan scheiden, terwijl ze kleine kinderen hebben, ook niet onder het voorstel vallen? Kortom, de definitie van ‘puinhoop’ in het voorstel van Vlaardingerbroek, lijkt mij nogal problematisch.

26 juni 2013

Khalid Boulahrouz: voorbeeld voor de jeugd

Het wordt vaak gezegd door vaderlijke voetbaltrainers als Guus Hiddink dat topvoetballers tijdens hun carrière een lichtend voorbeeld moeten zijn voor de jeugd. De jeugd spiegelt zich immers aan de toppers en neemt hun manier van leven over, voor zover mogelijk. Geven die voetballers dat voorbeeld? Meestal niet. Neem de voetballer Boulahrouz. We kunnen ons natuurlijk nog allemaal herinneren dat hij zijn eerst geboren dochtertje verloor tijdens de Europese kampioenschappen van 2008 waar hij als internationaal opereerde. Hij speelde toch de kwartfinale tegen Rusland. Nederland verloor, als ik me goed herinner omdat de trainer van de Russen, wie anders dan Guus Hiddink, in zijn tactisch plan er voor gezorgd had dat Boulahrouz steeds de Nederlandse aanval moest opzetten. Niet zijn sterkste kant. Enfin, in 2010 kregen hij en zijn vrouw Sabia alsnog een dochtertje en in 2011 een zoontje. Leuk, zo’n jong gezinnetje. Maar, toevallig viel mijn oog op een bericht dat de Bouhlarouzen alweer enige maanden uit elkaar zijn. In goede harmonie, dat dan weer wel: de twee echtelieden waren gewoon uit elkaar gegroeid. Wat er van de kleine kinderen terecht moet komen die al direct te maken krijgen met een gebroken gezin (en ze zullen er waarschijnlijk nog wel meer meemaken), werd er niet bij verteld. Zou het niet verstandig zijn als voetballers gewoon geen kinderen nemen totdat hun sterstatus definitief verbleekt is? Laatste nieuws: Sabia is ingetrokken bij de ex van haar hartsvriendin Sylvie van der Vaart. Sylvie woont met het zoontje van haar en haar ex inmiddels bij een Franse zakenman. Van Ruud Gullit is, daarentegen, al enige tijd niets meer vernomen.

25 juni 2013

Monseigneur Jo Gijsen: dood en nauwelijks betreurd

Het was paus Paulus VI die mij in 1968 effectief de katholieke kerk uitjoeg met zijn verbod op het gebruik van ‘de pil’. In 1972 benoemde deze paus Jo Gijsen tot bisschop van Roermond. Gijsen was een conservatief die de katholieke kerk in Nederland moest zuiveren van nieuwlichterij. Niemand in de kerk wilde hem als bisschop, zelfs zijn geestverwanten niet. Hij was eenzelvig en deed geen enkele moeite mensen te winnen voor zijn ideeën. Voor zover hij ideeën had. Uit de necrologieën die er over hem worden geschreven blijkt dat velen hem een visieloze man vonden die stug eeuwenoude dogma’s verdedigde. Geen visie, geen teamspeler, kennelijk was dat voor de paus niet belangrijk. De paus zag in hem iemand die er voor kon zorgen dat de Nederlandse kerkprovincie weer het juiste pad op ging. Daar heeft Gijsen ongetwijfeld voor gezorgd, maar helaas voor hem en de paus waren er maar weinigen die hem op dat pad volgden. Die weinigen zijn hem dankbaar dat Gijsen hen ‘de waarheid’ toonde. De overigen, veruit de meerderheid, zijn verbitterd en/of uit de kerk gestapt. Het enige positieve dat ik over Gijsen zou kunnen bedenken is dat hij nauwelijks geraakt lijkt te zijn door de recente onthullingen over seksueel misbruik in de kerk.

24 juni 2013

Mohammed Assaf: zingende vredesraket uit Gaza

Mohammed Assaf woont in Gaza, dat bestuurd wordt door de islamitische groep Hamas. Hamas is een organisatie die een islamitische staat wil vestigen op het hele grondgebied van het vroegere Palestijnse mandaatgebied, ten westen van de Jordaan. Een islamitische staat, dat betekent: gesluierde rechteloze vrouwen, geen feesten of partijen, vooral geen vrolijkheid. Het was dan ook bij voorbaat uitgesloten dat Hamas iets te maken wilde hebben met de Arab Idol liedjescompetitie. Er waren immers meisjes, zonder hoofddoek en met onbedekte schouders, die ook een liedje zongen. Misschien nog erger: er waren ook twee vrouwelijke juryleden. De televisieshow werd dan ook van begin tot eind door de Gazaanse televisie geboycot. Helaas voor Hamas was er nu ook een Gazaanse jongen die meedeed aan de televisieshow: Mohammed Assaf. Naar eigen zeggen is hij meer dan 20 keer door Hamas opgepakt en is hem opgedragen met zingen te stoppen. Maar hij komt op voor de Palestijnse zaak door te zingen niet door te vechten. Hij heeft de competitie inmiddels gewonnen en zowel op de westoever als in Gaza kwamen Palestijnen massaal de straat op om de overwinning te vieren. Assaf zou wel eens meer voor vrede in het Midden Oosten kunnen betekenen dan de raketten van Hamas.

22 juni 2013

Maurice de Hond versus Manfred Spitzer: iPad op school

Zelf ben ik blij dat mijn drie dochters in de jaren 90 en de vroege jaren 00 naar de basisschool zijn gegaan. Er waren al wel computers en internet was aan het opkomen, maar lezen en schrijven werd op de traditionele manier geleerd. Er waren schriften om in te schrijven en boeken om in te lezen. Toch vond mijn oudste dochter computers interessant en ze kon al vroeg met e-mail en internet overweg. Tablets waren er nog niet: de iPad moest nog worden uitgevonden. Nu zijn tablets niet meer weg te denken en na de zomer zullen er basisscholen geopend worden waar de iPad een centrale rol zal spelen. Dit zijn de zogenaamde Steve Jobsscholen, een initiatief van Maurice de Hond, bekend van vele verkeerde voorspellingen van verkiezingsuitslagen. Met mijn ingeboren afkeer voor (al te) veel sociale media heb ik het vanaf het begin een slecht idee gevonden om kinderen op te voeden met de nieuwste computertechnologie. Een kind moet ook gewoon een berekening met papier en potlood kunnen uitvoeren, de tafels van vermenigvuldiging uit zijn hoofd kennen, een boek kunnen doorbladeren. Maar dat was misschien 20e eeuws denken door een oude man. Het gaat om 21st century skills, om maar weer met Maurice de Hond te spreken. En dan komen we bij de iPad, blind typen en een virtuele school. Maar kijk, vandaag stond er een interview in de krant met ‘geheugenonderzoeker’ Manfred Spitzer. Belangrijkste quote: “(…) het belangrijkste gevaar van computers in het onderwijs: ze stimuleren een vluchtige manier van leren waarvan je maar weinig opsteekt.” Juist, Maurice de Hond gaat een generatie opleiden die niet eens meer weet wat een verkiezingspanel is, laat staan dat ze er (verkeerd??) mee kunnen voorspellen.

20 juni 2013

Eric Staal: beslag?

Gisteren stond er nog in de krant dat Eric Staal, de voormalige opperbaas van Vestia, zijn advocaat erop uit had gestuurd om te voorkomen dat twee ex-toezichthouders bij Vestia onder ede verhoord zouden worden. Dat verhoor zou gaan over de 3½ miljoen euro vertrekpremie die Staal meekreeg toen hij Vestia verliet met een schuld van bijna 2 miljard euro. Die schuld kwam ten laste van de belastingbetaler, maar de socialist Staal ging uitbuiken in zijn nieuwe villa op Bonaire. Dat uitbuiken mocht natuurlijk niet bedorven worden door afgunstige boekhouders van Vestia. Vandaar die advocaat. Maar naar nu blijkt wordt Staal verantwoordelijk gehouden voor het megaverlies. Vestia heeft  beslag laten leggen op zijn bezittingen. Wij waren daar al veel eerder voor, maar toch: bravo. Wij wachten af hoe het verder gaat. Een bestuurder kan alleen aansprakelijk zijn voor een financieel verlies als hem (of haar) iets te verwijten valt. Ongetwijfeld zal Staal een poging doen de verantwoordelijkheid voor het debacle bij Vestia op anderen af te schuiven: de financiële man was een slinkse fraudeur (dat is waar), de accountant heeft niet gewaarschuwd voor de grote risico’s die met de beleggingen werden genomen (dat is ook waar) en hoe kon ik, ik Eric Staal, nu weten dat de rente zou gaan zakken (nee, dat kon hij ook niet weten). Kortom, hij weet samen met zijn advocaat vast nog wel een argument te verzinnen waar de rechter in trapt. Wij zien Staal nog wel enige tijd uitbuiken op Bonaire.  

19 juni 2013

Fred de Graaf (v/h voorzitter Eerste Kamer): Barbertje moet hangen

Fred in (vroegere) functie
Voormalig Eerste Kamervoorzitter Fred de Graaf (VVD) wilde Geert Wilders (PVV) niet in de zogeheten Commissie van In- en Uitgeleide bij de inhuldiging van koning Willem-Alexander I. Althans, dat zeiden de kranten, te beginnen bij De Volkskrant. Maar nu zegt De Graaf dat hij niet eens “aan Wilders was toegekomen” als lid van die commissie. Hij had ook helemaal niet tegen de krant gezegd dat hij Wilders niet in de buurt van de koning wilde hebben. Hij had wel gezegd dat het niet wenselijk was geweest als Wilders in de nabijheid van de koning zou verschijnen. Waarom had hij dat gezegd tegen een journalist? Omdat hij een eerlijk mens is, vindt hij zelf. Wij noemen het dom. En nu moest hij weg, wat hij zelf “heel zuur” vond. Hier was gewoon sprake van “Barbertje moet hangen”. De Graaf kent immers zijn klassieken. In deze parabel van Multatuli moet de verdachte hangen, want hij heeft ‘Barbertje’ vermoord en hij heeft eigenwaan volgens de rechter, want de verdachte denkt dat hij Barbertje goed heeft verzorgd: een “kapitale misdaad”. Dan komt Barbertje binnen, ze is dus niet vermoord. Blijft over de eigenwaan, zegt de rechter en daarvoor moet de man alsnog hangen. Fred de Graaf werd er van beschuldigd partijdig te zijn, want hij wilde Wilders weren. Hij wilde Wilders helemaal niet weren. Hm… ja…zo. Blijft over dat hij gezegd heeft dat Wilders beter uit de buurt van de koning kon blijven. Hm … de domheid blijft dus staan. Voer deze man af! Hij is schuldig aan domheid.  

17 juni 2013

René Medema: geef mij geld, dan genees ik u van kanker

Van kankeronderzoek weet ik niet heel erg veel. Wel weet ik dat heel veel medicijnen die tegen kanker ontwikkeld worden, uiteindelijk toch niet zo effectief zijn. Dat komt omdat tumorcellen uiteindelijk maar heel weinig verschillen van gezonde cellen. Een medicijn tegen zieke cellen kan dan ook makkelijk gezonde cellen aantasten. Dan is het middel misschien niet erger, maar ook niet veel beter dan de kwaal. Dat heb ik niet van mezelf, maar dat heb ik kankeronderzoeker Hans Bos uit Utrecht horen zeggen. Hans Bos is een eminent biochemicus, en ik ken hem uit mijn studententijd aan de VU (maar ben hem na 1973 uit het zicht verloren). Hij was toen 100 % integer en zal het nog steeds zijn. Als hij dus zegt dat het een illusie is te denken dat over 20 jaar kanker genezen zal zijn, dan geloof ik dat. Maar wat zegt René Medema vandaag in het nieuws? Juist, over twintig jaar is kanker genezen. Nou ja, niet helemaal, maar toch wel voor 90%. En o ja, dan moet het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis, waar Medema directeur is, ook wel meer geld krijgen. Anders gaat het misschien ook niet lukken. Dus, of we even allemaal een euro willen overmaken naar het ziekenhuis van Medema. Dan geneest Medema u over 20 jaar van kanker. Gegarandeerd. Wel zorgen dat u voor die tijd geen kanker krijgt.

15 juni 2013

Willem-Alexander I: alleen oog voor monarchisten?

Voormalig Eerste Kamervoorzitter Fred de Graaf wilde Geert Wilders (PVV) niet in de zogeheten Commissie van In- en Uitgeleide bij de inhuldiging van koning Willem-Alexander I. Dat bleek uit een interessante scoop van De Volkskrant. Als ‘bijvangst’ van deze onthulling blijkt nu dat de aspirant-koning zelf ook een rol gespeeld zou kunnen hebben in deze kwestie. De suggestie is althans gewekt dat het hof een grote invloed had op de organisatie van de inhuldiging. Zo wilde het hof eigenlijk dat de Kamerleden die niet de eed van trouw aan de koning wilden aflegden afwezig zouden zijn bij de inhuldiging. Zo ver is het niet gekomen, maar ze bleven wel uit beeld en, naar diverse getuigen meldden, ze kregen ook geen hartelijke hand van de net ingehuldigde koning. Ook wilde het hof invloed op de samenstelling van de genoemde commissie. De Graaf liet zich als slippendrager van de monarch gebruiken en zorgde ervoor dat Wilders niet in de buurt van de koning kwam. Helaas, de poging van slippendrager De Graaf om de aspirant-koning te beschermen tegen politici die hem wellicht niet zo goed gezind waren, is verkeerd in zijn tegendeel. Er wordt nu openlijk getwijfeld of de koning wel inderdaad boven alle partijen staat, zoals van hem verwacht zou mogen worden. Oranjeman de Graaf heeft de monarchie in Nederland geen goede dienst bewezen. Leve de koning.

14 juni 2013

Fred de Graaf (VVD): wilde Geert Wilders niet voor de koning

Het overkomt mij ook
Ik had het niet zo bedoeld
wel eens dat ik met een kennis spreek die ook nog journalist is. Eigenlijk is dat niet verstandig, want jouw woorden kunnen gebruikt worden, zo niet misbruikt. Maar ja, je denkt er niet bij na, je zegt iets en voor je het weet staat het in de krant. Dom, dom, dom. Eerste Kamervoorzitter Fred de Graaf zei ook iets tegen een journalist, en wel van De Volkskrant, namelijk dat hij het niet gepast had gevonden als Geert Wilders (PVV) voor Willem-Alexander had gelopen bij diens inhuldiging als koning Willem-Alexander. Deze journalist had echter uitdrukkelijk als journalist met De Graaf gesproken. De Graaf had moeten weten dat zijn woorden gebruikt zouden worden. En ze werden gebruikt, in een stuk over de trucs die De Graaf moest toepassen om er voor te zorgen dat Wilders niet in de zogeheten Commissie van In- en Uitgeleide kwam. Resultaat: opschudding in politiek Den Haag. De Graaf die als Kamervoorzitter politiek onafhankelijk had moeten zijn was partijdig geweest en nog wel bij de inhuldiging van de koning. Nu probeert hij zijn openhartigheid te repareren door te zweren dat hij andere motieven had en het niet zo bedoeld had, enzovoorts. Het maakt het alleen maar erger. Hij zal gefileerd worden, door midden gezaagd, in een zak gestopt en afgevoerd. Tenzij hij natuurlijk zelf van te voren opstapt. Zijn carrière in de landelijke politiek zit er op. Jammer, maar helaas.

12 juni 2013

Ibn Ghaldoun (1332-1406): wijzer dan zijn school

Mijn middelbare school heette het Sint Bonifaciuslyceum en stond in Utrecht. Die school staat er nog steeds en op dezelfde plek, 50 jaar nadat ik daar toelatingsexamen deed. De heilige Bonifacius werd, zoals bekend, op zijn oude dag in 754 vermoord door heidense Friezen bij Dokkum. Het heeft het onderwijs op mijn school niet positief of negatief beïnvloed. We hielden ook geen jaarlijkse bedevaart naar Dokkum, op kosten van duivelse protestanten. Wie was dan Ibn Ghaldoun dat de naar hem vernoemde middelbare school in Rotterdam er zo’n puinhoop van gemaakt heeft? Ik moet bekennen dat ik voor de examenfraude die daar geconstateerd is nog nooit van hem gehoord had. Hij blijkt een van de grootste filosofen te zijn die de islam heeft voort gebracht. Hij was pessimistisch over de toekomst van de moslimwereld die hij zag degenereren naar een toestand van barbarij. Onze eigen Geert Wilders zou hem kunnen vereren, met andere woorden. Vreemd natuurlijk dat de naar hem vernoemde school in Rotterdam zijn voorspellingen van 600 jaar geleden nog eens uitdrukkelijk waar wilde maken.

11 juni 2013

Frank van der Duyn Schouten (VU): docent of bestuurder

Het pad van Frank van der Duyn Schouten (FDS vanaf nu om wat ruimte te besparen) heb ik diverse malen gekruist. Hij was al docent aan de Vrije Universiteit in Amsterdam (VU) toen ik daar nog studeerde. FDS was een hele goede docent, met oog voor de noden en behoeften van de student. Maar hij koos op een gegeven moment toch voor een leven als bestuurder. Toen, het was begin jaren 90, was hij inmiddels al hoogleraar aan de universiteit van Tilburg (UvT). Net als ik, overigens, en ik zag hoe FDS van wetenschapper tot bestuurder werd. Hij voerde op onze faculteit aan de UvT een systeem in waarin de meest publicerende wetenschappers de meeste onderzoekstijd (uitgedrukt in geld, uiteraard, tijd is geld) konden verdienen ten koste van hun minder publicerende collega’s. Het was een systeem waarin het beter was niet samen te werken of alleen met iemand die beter was dan jij (want dat leverde meer publicaties en dus meer onderzoektijd op) en waarin je moest zorgen dat er geen briljante nieuwe collega’s werden aangenomen (want hun onderzoektijd ging ten koste van jouzelf). Alleen de ‘toppers’ waren tevreden over dit systeem, want zij hoefden geen onderwijs meer te geven. Die toppers nam hij enthousiast in dienst (Stapel!) en ze konden rekenen op een hoog salaris. Hij vond de hoge bedragen die aan toppers werden gegeven investeringen. Zijn laatste jaar in de academische wereld brengt hij nu door als topbestuurder aan de VU, de universiteit waar hij is begonnen. De cirkel is rond, maar eigenlijk zou hij voor zijn eigen zieleheil als bezielend docent moeten eindigen, in plaats van als onbezield bestuurder.

10 juni 2013

Nelson Mandela: de verzoener gaat dood

Wat zal er in Zuid Afrika gebeuren als Nelson Mandela dood is? Mandela is na de opheffing van de apartheid in Zuid Afrika het symbool van de verzoening onder alle bevolkingsgroepen geworden. Velen vrezen dat als hij sterft het alsnog bijltjesdag wordt. Zuid Afrika is relatief welvarend met een inkomen per hoofd dat ongeveer 20 keer hoger is dan dat van buurland Zimbabwe. Maar er is ook grote armoede en vooral ongelijkheid, tussen blank en zwart, maar ook tussen zwart en zwart. Het land is vol van potentiële Mugabes die in staat zijn de onvrede over de bestaande ongelijkheid om te zetten in rassenhaat. Deze klonen van Mugabe hebben zich ingehouden zolang Mandela nog leefde. Maar na de dood van Mandela zal er voor hen geen rem meer zijn. Zij zullen proberen aan de macht te komen op een programma van haat en nepotisme, precies zoals het in Zimbabwe is gegaan. Als zij de overhand krijgen kan het gauw over zijn met democratie en welvaart in Zuid Afrika. De wereld maar vooral Zuid Afrika zal Mandela nog erg gaan missen.

07 juni 2013

Sweder van Wijnbergen: arrogantie of bluf

Hij is een heel slimme man en hij wordt tot de beste economen in Nederland gerekend. Hij ziet economie als een vorm van toegepaste logica. Redeneren kan hij en daarom heeft hij altijd gelijk. Als het blijkt dat de economische werkelijkheid hem geen gelijk geeft, komt dat door omstandigheden die buiten zijn raamwerk vielen en dat kan hem niet verweten worden. Dat vindt hij zelf. Hij lijdt daarom aan hetzelfde euvel als waar de economische wetenschap al meer dan 200 jaar mee kampt, namelijk dat de redeneringen altijd “onder overigens gelijk blijvende omstandigheden” worden gedaan, maar dat de omstandigheden zich toch altijd wijzigen. Daarom komen zijn voorspellingen vaak niet uit. Het wordt hem helemaal niet kwalijk genomen, want hij kan een potje breken in Nederland. Hij wordt als een wijs orakel gezien dat voortdurend geraadpleegd wordt door de Nederlandse journalisten. Maar, afgelopen zaterdag gebeurde er iets bijzonder. In De Volkskrant somde Jesse Frederik, een journalist van amper 24 jaar, een aantal van de foute voorspellingen van Van Wijnbergen op. Hij gaf er ook de reactie van Van Wijnbergen zelf bij. Volgens Van Wijnbergen was Frederik of “volstrekt ondeskundig” of Frederik liet met opzet feiten weg of verdraaide feiten. In het laatste geval had hij een “integriteitsprobleem”. De “verdraaide of weg gelaten feiten” zijn, zo bleek bij lezing, de economische omstandigheden die tegen de wens van Sweder van Wijnbergen in, weer eens niet constant waren gebleven.

05 juni 2013

Jimmy Nicol: 12 dagen paradijs, daarna hel


Jimmie in Amsterdam (1964)
 Er zijn altijd verhalen van mensen die even aan de absolute top van hun gebied mogen ruiken en daarna wegvallen in absolute vergetelheid, of zelfs de hel. In de sport of de popmuziek zijn er legio van dit soort verhalen. Neem de legendarische popgroep The Beatles, megapopulair tijdens mijn puberteit. Twee tragische verhalen van drummers die even aan de poort de hemel mochten opsnuiven, zijn aan The Beatles verbonden. Eén verhaal is over Pete Best, de eerste drummer van de groep die vlak voor de groep doorbrak werd weggestuurd en werd vervangen door Ringo Starr. Zijn hele leven werd bepaald door dat ontslag; hij heeft zelf nooit begrepen waarom hij weg moest. Op latere leeftijd kwam er nog enige genoegdoening voor Pete Best omdat de eerste nummers waarop hij ook speelde opnieuw werden uitgebracht en hij dus in de opbrengsten mocht delen. Het tweede verhaal is over Jimmie Nicol die in 1964 gedurende 12 dagen mocht invallen voor de zieke Ringo Starr in de eerste grote wereldtournee van de groep. Vandaag stond er een mooi stuk over Jimmie Nicol in De Volkskrant. Over zijn leven na die 12 dagen: failliet gegaan, gescheiden, alles kwijt, moest weer bij zijn moeder gaan wonen. Jaren later zei hij nog dat die 12 dagen in 1964 het hoogtepunt van zijn leven waren geweest, maar ook de last van zijn leven. Als je het beste gehad hebt, kun je niks anders meer accepteren, zei hij ook nog. Soms is het maar beter om geen succes te hebben, vooral als je het zo weer kwijt bent.

04 juni 2013

Jos van Rey (VVD): meer begrip voor crimineel?

Jos van Rey was wethouder in Roermond met grondpolitiek in zijn portefeuille en was bevriend met projectontwikkelaar Van Pol. Van Pol kreeg mooie opdrachten van de gemeente. Het Openbaar Ministerie verdenkt daarom Van Rey van corruptie en heeft inmiddels huiszoeking bij Van Rey gedaan, in oktober vorig jaar. Dat is al weer even geleden, maar er schijnen dan ook 300.000 documenten meegenomen te zijn. Voordat je die hebt uitgezocht, ben je wel een tijdje bezig. Van Rey echter is het zat, zo bleek afgelopen weekend, tijdens interviews op de verrekijk. Hij was inhumaan behandeld tijdens de huiszoeking en zijn familie ook. Het gaat om een politieke afrekening, maar hij is onschuldig: hij heeft niets verkeerd gedaan. Dat laatste moeten we dan nog maar zien, natuurlijk. Het is niet Van Rey die dat bepaalt, maar uiteindelijk de rechter. En waarom vindt Van Rey dat we nu opeens begrip moeten hebben voor mensen die van criminele handelingen worden verdacht? Omdat het Van R. is en niet Willem H., bijvoorbeeld? Dat was niet de geest van het verkiezingsprogramma van de VVD.

02 juni 2013

Peter Nijkamp (VU): kreukbaar

Toen ik nog studeerde aan de Vrije Universiteit (VU), ergens in de vroege jaren 70, kwam daar Peter Nijkamp bij de VU aanwaaien. Eerst als lector, maar nog voor zijn 30e verjaardag mocht hij de hoogleraartoga aan de VU aantrekken. Een supertalent, met een continue stroom aan publicaties die al 40 jaar doorgaat. Hoe goed, vernieuwend of spectaculair al die publicaties nu eigenlijk waren, of zijn, weet ik eigenlijk niet. Dat ligt vooral aan mij, want ik heb nooit de moeite genomen ook maar een van zijn papers te lezen, laat staan zijn boeken, want die heeft hij ook nog geschreven. Tientallen! Kortom, een wonder van productiviteit en ook nog de uitstraling van de ideale schoonzoon: onkreukbaar, altijd netjes in het pak, geen enkele grijze haar en al helemaal geen kale plek op het hoofd te bekennen. Over 40 jaar, de 100 jaar al ruimschoots gepasseerd, zou hij er ook nog zo uit kunnen zien, lijkt mij zo. Hij kan nog jaren mee. Of toch niet? Hij blijkt een promovenda te hebben die zich al jaren voor doctor uitgeeft en die haar proefschrift misschien niet zelf heeft geschreven! Wie dan wel? Peter Nijkamp zelf? Het zou kunnen. Het komt meer voor dat een promotor zelf maar de pen ter hand neemt, als de promovendus er niet helemaal uitkomt. Bij Nijkamp is dat so-wie-so geen probleem, want de productiemolen staat toch continu aan. Braken we ook even een proefschriftje uit. Waarom wordt dit dan een affaire? Lees dat maar bij GeenStijl en andere websites die alle mogelijke moeite aan het doen zijn middels anonieme informanten Nijkamp van zijn voetstuk af te stoten. Er zijn kennelijk wat rekeningen te vereffenen. Nader onderzoek moet uitwijzen hoe verkreukeld Nijkamp hieruit te voorschijn komt.