31 mei 2013

Abdou Menebhi: petitie tegen islamofobie

Abdou Menebhi is een Marokkaanse Nederlander die zich al zo’n 40 jaar inzet voor, ja, voor de Marokkaanse Nederlander. Hij doet dat onder meer als voorzitter van het Euro-Mediterraan Centrum voor Migratie & Ontwikkeling.  Dit EMCEMO heeft nu een petitie doen uitgaan tegen islamofobie, want dat “dreigt een gevaar te worden voor de democratische rechtsstaat en tevens een tweedeling in de maatschappij teweeg te brengen, waarbij groepen mensen tegenover elkaar komen te staan. Wij constateren dat vanuit de politiek ruimschoots aandacht gegeven wordt aan het voorkomen en bestrijden van de radicalisering onder moslims, homofobie en antisemitisme. Daarentegen doet de politiek weinig of niets aan bestrijding van islamofobie en wordt deze zelfs getolereerd onder het mom van vrijheid van meningsuiting.”  Ook signaleert de petitie dat: “Nederlandse burgers met een islamitische achtergrond buitengesloten en gestigmatiseerd worden, waardoor het vertrouwen van deze groep in de Nederlandse rechtsstaat en de politiek afneemt.” Ik weet natuurlijk niet wat Menebhi bezielt, maar het lijkt me wel een heel slecht moment om islamofobie aan de kaak te stellen. Onze nationale veiligheidsdienst waarschuwt de laatste tijd voor toenemende radicalisering van islamitische jongeren; op dit moment is er een rechtszaak bezig tegen Marokkaanse jongeren die een grensrechter met fatale gevolgen hadden mishandeld; in Culemborg is een Marokkaanse jeugdbende opgerold; één van de vele in Nederland; Marokkaanse jongens zijn al decennia lang naar verhouding veel misdadiger dan Nederlandse jongens. Ik zou zeggen tegen Menebhi: stel eerst de niet afnemende buitenproportionele criminaliteit onder Marokkaanse Nederlanders aan de kaak, of beter: los het op. Daarna kunnen we het over de islam hebben. Wat dat betreft: is het niet vreemd dat de islam het kennelijk rechtvaardigt dat de ene islamiet (zeg een soenniet) een andere islamiet (zeg een sjiiet) opblaast?

29 mei 2013

Jan Pronk (ex-PvdA): een vuurwerkramp

cSiegfriedWoldhek2004
Waarom weet ik niet, maar als Jan Pronk in het nieuws komt denk ik altijd terug aan de vuurwerkramp in Enschede die op een warme dag in het voorjaar van 2000 plaats vond. Pronk was toen minister van milieu en in die functie verantwoordelijk voor de bestrijding en het voorkomen van milieurampen. De explosie van de vuurwerkfabriek in Enschede was een milieuramp van jewelste, maar Jan Pronk had die niet weten te voorkomen. Milieuregels bleken ter plaatse niet te zijn nageleefd en er was ook geen deugdelijke controle geweest. Dan wordt de verwerking van vuurwerk in een dichtbevolkt gebied een vorm van Russische roulette. Na de ramp zei Pronk dat de regels streng zouden worden nageleefd. Het was een overbodige uitspraak, met een hoog verdronken-kalf gehalte. Uiteraard gingen na de vuurwerkramp alle eigenaren van dergelijke bedrijven nog eens goed na of dat bij hun ook kon gebeuren, zoals je na ’11 september’ een tijd lang in de VS nauwelijks een vliegtuig in kon komen, terwijl dat voor 11 september 2001 veel te makkelijk kon. Nu heeft Jan Pronk zijn lidmaatschap van de PvdA opgezegd, onder meer omdat hij het discriminerend vindt dat illegaal verblijf in Nederland strafbaar wordt gesteld. Jan Pronk is dus inderdaad niets veranderd. Hij vindt nog steeds dat illegale handelingen gedoogd moeten worden. Op weg naar de volgende ramp. Wel een goede beslissing, overigens van hem, om zich helemaal uit de actieve politiek terug te trekken.

28 mei 2013

Alhassan Aacuk (NL/Mar): in het gevang in Marokko

Behind bars
Soms is het wel handig dat onze Marokkaanse landgenoten naast hun Nederlandse paspoort ook een Marokkaans paspoort hebben. Zoals in het geval van Alhassan Aacuk. Het programma Nieuwsuur meldde op gezag van de veiligheidsdienst AIVD dat Aacuk betrokken is bij het ronselen van jongeren voor de strijd in Syrië. In Nederland kan dat ongestraft, maar in Marokka kennelijk niet, want hij is voor die praktijk door de Marokkaanse autoriteiten opgepakt, zo meldde Nieuwsuur, ditmaal op gezag van Aacuk zelf. Aacuk behoort tot de beweging Behind bars die door de AIVD in de gaten wordt gehouden. Leden van deze beweging vechten in Syrië, waarschijnlijk bij een fundamentalistisch-islamitische rebellengroep en waarschijnlijk tegen president Assad. Helemaal zeker is dat niet, want ze zouden ook aan de kant van de al even fundamentalistisch-islamitische Hezbollah kunnen vechten. Aan de kant van Assad in dat geval. Dergelijke jihadstrijders vormen een risico voor het geval ze terugkomen van de strijd, zo heeft de AIVD verklaard. We hebben ze liever dan ook niet terug. Net zo min als Aacuk: laat hem rustig in het gevang in Marokko blijven. Toch wil Nederland hem graag terug hebben, want het Nederlandse Ministerie van Buitenlandse zaken spant zich in om te bewijzen dat de man over de Nederlandse nationaliteit beschikt. Voor Marokko is hij een Marokkaan en geen Nederlander. Dit keer is dat een meevaller voor Nederland, ook al ziet het ministerie dat nog niet helemaal in.

26 mei 2013

Abu Moussa (Gerrit de Jong): terugzenden naar Syrië

Abu of Gerrit
Het was al weer even stil rond de Nederlanders die als vrijwilliger actief zijn in de Syrische burgeroorlog. Ze vechten of vochten voor fundamentalistische islamitische rebellengroepen. Maar nu meldde eind van de afgelopen week De Telegraaf dat er één is teruggekeerd van het ‘front’, namelijk Abu Moussa. Eigenlijk is hij een autochtone Nederlander die gewoon Gerrit de Jong heet, maar hij heeft zich bekeerd tot de islam. Kennelijk is hij bang dat de almachtige Allah geen Nederlands kan lezen en heeft hij daarom een Arabische naam aangenomen. Hoe dan ook, hij is weer veilig terug bij zijn gesluierde vrouw in Delft, naar De Telegraaf  weet te melden. Onze nationale inlichtingendienst heeft er een tijdje geleden voor gewaarschuwd dat terug kerende jihadstrijders in Syrië geradicaliseerd kunnen zijn en een risico voor de veiligheid vormen. Daarom heeft de lokale politieke partij Leefbaar Delft de burgemeester van Delft opgeroepen Gerrit te arresteren. Abu, alias Gerrit, is namelijk gewoon op vrije voeten, al schijnt hij ondergedoken te zijn. Ik heb echter een veel beter idee. Hij hoeft het gevang niet in, maar we zenden hem terug naar Syrië. Kan hij het opnemen tegen de Hezbollah, die aan de kant van de ’goddeloze’ Syrische president Assad vecht. Hezbollah betekent letterlijk ‘Partij van Allah’, maar daar hoeven we onze jihad-Gerrit niet mee te vermoeien. De ‘Allah’ van Gerrit is natuurlijk de enige, echte 'Allah'.  

23 mei 2013

Robin Linschoten (VVD): de schijn van corruptie mag

schijn van corruptie
Jos van Rey was als wethouder in Roermond met grondpolitiek in zijn portefeuille bevriend met projectontwikkelaar Van Pol. Van Pol kreeg mooie opdrachten van de gemeente. Daarover zeiden de juristen Winnie Sorgdrager en Paul Frissen, die hierover een uiterst voorzichtig rapport hadden geschreven, dat er “een evidente en jarenlange schijn van belangenverstrengeling verbonden is met de vriendschap tussen Van Rey en Van Pol” en: “Waar het gaat om de persoonlijke activiteiten van wethouder Van Rey is (...) in twee gevallen sprake van (…) belangenverstrengeling”. Verder probeerde hij recent nog de benoeming van een nieuwe burgemeester in Roermond te beïnvloeden door informatie te lekken naar een door hem gewenste kandidaat. Reden genoeg, lijkt mij, om deze man geen politieke rol meer te laten spelen, zoals bijvoorbeeld de rol van lijstduwer in Roermond. Maar VVD-prominent Robin Linschoten beweerde gisterenavond in P&W dat er geen serieuze verdenkingen tegen Van Rey mogelijk zijn. Er is weliswaar huiszoeking bij Van Rey geweest, maar die had niets met die corruptiezaak te maken. Het is natuurlijk flauw om nog even in herinnering te brengen dat Linschoten zelf actief is geweest bij de niet helemaal frisse DSB-bank. Maar het is niet flauw om de bovenstaande citaten over belangenverstrengeling, ofte wel corruptie, uit een rapport van twee toch niet helemaal ondeskundige juristen serieus te nemen. Aannemende dat Linschoten dat rapport ook serieus neemt, is de conclusie dat hij de schijn van corruptie niet serieus genoeg vindt om een bestuurder als Van Rey uit de actieve politiek te weren. Politici en bestuurders met de schijn van corruptie om zich heen, dat mag van Robin Linschoten.

21 mei 2013

Ruben en Julian: dood door ‘moderne’ huwelijksmoraal?

Mijn ouders zijn getrouwd in een tijd (jaren 30 van de vorige eeuw) dat het de bedoeling was dat je bij elkaar bleef wat er ook zou gebeuren. Ik heb mijn vader nooit goed gekend (hij stierf toen ik 5 jaar oud was aan longkanker), maar mijn moeder heeft later nooit iets liefdevols over hem gezegd. Alleen dat hij een goede man was. Mijn moeder was met hem getrouwd omdat ze misschien geen nee durfde te zeggen tegen zijn aanzoek, of omdat ze bang was alleen te blijven (ze was al 26 toen ze trouwde), of omdat ze haar ouderlijk huis wilde ontvluchten. Hoe dan ook, mijn ouders trouwden (1933), kregen acht kinderen, waarvan er een jong stierf, en bleven bij elkaar tot (in 1956) de dood hen scheidde. Of mijn zes broers en zussen echt in harmonie zijn opgegroeid, betwijfel ik. Mijn vader werkte en mijn moeder was niet zo’n goede opvoeder. Maar, zolang ze leefden, waren er in ieder geval een moeder en een vader in hetzelfde huis. Sinds de jaren 60 hebben huwelijken echter de neiging uit elkaar te vallen, vaak als de kinderen nog jong zijn. Die scheidingen lopen soms uit in vechtscheidingen waarbij de kinderen gebruikt worden om de voormalige partner dwars te zitten. De ouders van Ruben en Julian waren al vier jaar gescheiden, maar leefden nog steeds in een staat van permanente oorlog. De kinderen zijn daar uiteindelijk de dupe van geworden. Er zijn legio kinderen die door vechtende ex-partners als kanonnenvoer worden misbruikt. Dat lot bleef kinderen onder de ‘oude’ huwelijksmoraal in ieder geval bespaard.

Koos Janssen: eerst Amarantis, nu Jeugdzorg

Koos Janssen is burgemeester van Zeist. Eerder was hij voorzitter van de Raad van Toezicht bij de onderwijsgroep Amarantis, een onderwijsgigant met een topbestuurder die de onderwijsinstelling onder het oog van Janssen naar de rand van de afgrond bracht. Een onderzoekcommissie die daarover een rapport uitbracht zei dat de interventies van de Raad van Toezicht ”lang uitbleven” en “onvoldoende effectief” waren; dat er geen “follow up” was op gemaakte afspraken met de bestuurders en dat die afspraken dan ook nog “weinig concreet” waren. Koos Janssen vond toch dat hij zijn werk als voorzitter van de raad van toezicht bij Amarantis goed had uitgevoerd. Wij vroegen ons in dat verband af wat de burgervader zou doen als er een ramp in Zeist zou gebeuren. Die ramp is dan nu gebeurd met een lokaal familiedrama inclusief de moord op twee kinderen en de zelfmoord van de vader. Dit alles onder het oog van niet zozeer de burgemeester, maar vooral van Jeugdzorg. Waarschijnlijk bleven de interventies van Jeugdzorg in het familiedrama ”te lang uit”, waren ze “onvoldoende effectief” en was er ook geen “follow up” op gemaakte afspraken met de familie en waren die afspraken dan ook nog “weinig concreet”. Volgens de normen van de burgemeester moet Jeugdzorg zijn werk dus goed uitgevoerd hebben. Maar nee, voor de radio verklaarde de burgemeester dat Jeugdzorg zijn verantwoordelijkheid moet nemen en de eigen rol moet onderzoeken. Zo gewetensvol was hij niet over zijn rol bij Amarantis. Hij kan ook nog van geluk spreken dat Jeugdzorg nog niet onder de verantwoordelijkheid van de gemeente valt. Pas over ruim een jaar zullen, als het aan dit kabinet ligt, burgervaders als Koos Janssen moeten waken over Jeugdzorg. Wij houden ons hart vast.  

17 mei 2013

Cees Veerman: houdt toezicht bij de VU (of niet?)

Op deze plaats heb ik het al eerder gezegd: over Cees Veerman heb ik gemengde gevoelens. Hij is bijna overal in Nederland toezichthouder, zo lijkt het, en anders wel bestuursvoorzitter, of hoogleraar. Kortom, hij staat in de top 100 van invloedrijke Nederlanders. Hij is ook hoofd toezichthouder bij de Vrije Universiteit (VU), inclusief het ziekenhuis (VUmc). Bij zijn aantreden (1 januari 2012) was er een en al onrust bij de VU en het VUmc. Om van alles en nog wat: om het mediabeleid, om de haantjeschirurgen die de afdeling longchirurgie terroriseerden, om de kantoren die het VU-personeel niet meer kreeg, om het slechte onderwijsbeleid, enzovoorts, enzovoorts. Nu is het weer raak bij longchirurgie, maar misschien moet ik zeggen: het is nog steeds raak. Volgens mijn krant willen de longartsen bij het VUmc patiënten zelfs niet meer doorverwijzen naar de eigen longchirurgen. Een interessante vraag is dan natuurlijk waar Cees Veerman al die tijd gebleven is. Is hij wel bezig al die VU-branden te blussen? Of zijn het te veel branden geworden? Zou het zonder hem nog erger zijn? Of is hij misschien toch niet zo’n goede bestuurder? Twijfel, twijfel. Misschien wordt de kwaliteit van bestuurders in het algemeen en van toezichthouders in het bijzonder wel ernstig overschat. Dus ook de kwaliteit van Cees Veerman. Wat voor een hot shot de toezichthouder ook is, als het fout wil gaan in de organisatie (bijvoorbeeld aan de VU), dan gaat het ook fout.

15 mei 2013

Pieter Omtzigt (CDA): zo lek als een vergiet

waakt niet erg over belastingen
Het CDA heeft een aardige staat van dienst in het verzinnen van regelingen die zo lek zijn als een vergiet. In de jaren 60 was daar de KVP-er Gerard Veldkamp die de wet op de arbeidsongeschiktheid invoerde. Deze wet beloofde een aantrekkelijke uitkering tot het pensioen voor wie niet meer kon werken. Wanneer iemand 'echt' arbeidsongeschikt was, werd niet al te duidelijk omschreven in de wet. Dat moesten de werkgevers en werknemers min of meer zelf uitmaken, al dan niet ondersteund door een keuringsarts. Grootscheeps misbruik was het resultaat. Het persoonsgebonden budget werd zo maar eens niet door een CDA-politicus ingevoerd, maar door de gezellige VVD-politica Erica Terpstra. Ze had zo maar van het CDA kunnen zijn. De toeslagenwet (officieel: Algemene wet inkomensafhankelijke regelingen) die zegt dat onze overheid gratis geld over bijna alle Nederlanders en andere Europeanen mag of moet uitstrooien is in 2005 ingevoerd door CDA-man Joop Wijn. De Volkskrant  beschrijft vanochtend hoe enthousiast CDA-Kamerlid Pieter Omtzigt toen was over deze wet. Het was volgens deze sociaal-bewogen politicus voldoende als de Belastingdienst vooraf alle gegevens invulde op het aanvraagformulier. Klaar is Kees: incasseren maar. Goedgelovige Pieter blijkt nu stomverbaasd dat er fraude wordt gepleegd met toeslagen. Uit zijn tweets blijkt dat hij nog steeds schijnt te denken dat als je een vergiet gebruikt, het water er niet door lekt.

13 mei 2013

Frans Weekers (VVD): moet niet alleen op het hakblok

Frans Weekers ligt onder vuur omdat de financiële toeslagen waar bijna iedereen in Nederland recht op heeft te makkelijk geïnd kunnen worden. Het Nederlandse parlement heeft zelf bedacht dat die toeslagen min of meer gratis en zonder al te veel moeite voor gevers en ontvangers uitgestrooid worden over Nederland, maar dat schijnen de parlementariërs die het hoofd van Weekers eisen vergeten te zijn. De Volkskrant meldde afgelopen vrijdag dat de Algemene Rekenkamer (AR) de afgelopen zeven jaar Weekers en zijn voorgangers ‘keer op keer’ gewezen hebben op de frauderisico’s. De suggestie was dat Weekers dus al die tijd wist dat er van fraude rond die toeslagen sprake kon zijn en dat hij dat aan de Kamer had moeten en kunnen melden. Maar wacht even: de AR is niet een instituut dat voor de regering werkt. Eigenlijk is de AR een soort hulp voor de Kamer om de regering nog beter te kunnen controleren. Dus, als de AR aan de regering een waarschuwing geeft (zoals hier kennelijk het geval was), dan weet de Kamer er ook van en kunnen de heren en dames parlementariërs direct maatregelen eisen van de bewindsman of -vrouw. Hebben ze dat gedaan? Nee dus. Pas wanneer er verontwaardiging onder het volk opsteekt over grijpgrage Bulgaren, wordt het parlement wakker en schreeuwt: “hak zijn hoofd eraf”. Soms zou ik willen dat we niet in een democratie leven.       

09 mei 2013

Frans Weekers (VVD): kop van Jut in de pinautomaat van Europa

Frans Weekers was te veel een vriendje van de corrupte Jos van Rey (VVD), de onderkoning van Roermond. Josje financierde mede Fransje zijn verkiezingscampagne. Het werd hem vergeven door ons vaderlandse parlement. Nu blijkt dat de financiële toeslagen die onze overheid over bijna alle Nederlanders uitstrooit (ik schijn één van de weinigen te zijn die er geen recht op heeft, maar misschien ben ik gewoon te lui om mijn rechtmatige toeslag op te eisen) ook door niet Nederlanders met groot gemak geïnd kunnen worden. Nederland als gratis pinautomaat van Europa. Leg uit Frans, hoe kan dat, schreeuwt het parlement, vanuit zijn vakantieadres. Frans bungelt, dat is duidelijk. Dat schreeuwende parlement schijnt vergeten te zijn dat ze deze regeling zelf heeft bedacht, in ieder geval goedgekeurd heeft. Net zoals het zogenaamde persoonsgebonden budget (pgb) dat minstens zo fraudegevoelig is als de toeslagen en waarvan al meer dan 10 jaar duidelijk is dat dit een keer uit de hand moet gaan lopen. Dit schreef uw dienaar bijvoorbeeld tien jaar geleden in een economenblaadje: “Bij de pgb's (...) zijn er vaak geen objectieve medische criteria te verzinnen waarom iemand geen recht zou hebben op toegang. (…) [Dus] zal iedereen die zich aanmeldt voor een voorziening in de AWBZ-sfeer vrijwel automatisch tot rechthebbende worden verheven. De [pgb's] zal, als er niet tijdig ingegrepen wordt en er opnieuw restricties aan de uitgaven worden gesteld, in dat geval de WAO van de toekomst worden.”  Onze vaderlandse parlementariërs hadden het dus kunnen weten dat een groot deel van de subsidies die ze bedenken door willekeurig wie misbruikt kunnen worden. Frans Weekers is de kop van Jut, hij zal weg moeten. De parlementariërs hebben echter allemaal boter op hun hoofd.

07 mei 2013

Maryze Schoneveld: Pompe-patiënte, graaft haar eigen graf

In Nederland worden medicijnen zelden uit het verzekeringspakket geweerd, zelfs niet als de effectiviteit laag is in verhouding tot de kosten. De farmaceutische industrie spint daar garen bij, want die kan daardoor in feite alles vragen wat ze wil. Zo zijn de medicijnen tegen een zeldzame spierziekte als de ziekte van Pompe erg duur (ongeveer een half miljoen euro per patiënt per jaar), terwijl de werking van deze medicijnen twijfelachtig is. Maar nu de financiering van de zorg begint te schuren en het misbruik van zorggeld aan alle kanten begint uit te lekken, worden er ook vraagtekens gezet bij de vergoeding van deze dure Pompe-medicijnen. Voor de farmaceutische industrie is dat uiteraard slecht nieuws: daar gaan hun monopoliewinsten op de verkoop van deze medicijnen. Maar de industrie heeft een tegenoffensief bedacht. Ze nemen Pompe-patiënten in dienst die dan de wereld laten weten hoezeer hun levenskwaliteit verbetert door de Pompe-medicijnen. Maryze Schoneveld is zo’n patiënte, zoals ik vandaag in mijn krant las. Ze is als consultant in dienst bij farmaceutische bedrijven en maakt in opdracht van die bedrijven ‘sluikreclame’ voor de medicijnen die ze zelf ook gebruikt. Ze zet daarmee de politiek onder druk om deze medicijnen te blijven financieren. Met deze ongeoorloofde belangenverstrengeling tussen patiënte en industrie zou ze wel eens het tegendeel kunnen bereiken. Met haar reclame-activiteiten graaft ze eerder haar eigen graf.

05 mei 2013

Peter Rehwinkel: dapper bij kroning koning

Peter Rehwinkel fout bij kroning
Peter Rehwinkel, de burgemeester van Groningen, is onmisbaar voor een blog over slechte (en die paar goede) mensen. Niet dat hij een slechte inborst heeft; hij is eerder dom en laf. Voor een bestuurder zijn dat slechte eigenschappen. Zullen we zijn ‘heldendaden’ nog eens opsommen? Toen er een dijk in zijn provincie op doorbreken stond en hij, als voorzitter van de veiligheidsregio Groningen, had moeten optreden ging hij rustig naar bed. Hij liet zijn vice-voorzitter de kastanjes uit het vuur halen. Bij de facebookrellen in het buurdorpje Haren liet hij zijn ambtsgenoot ter plaatste aanmodderen. Rehwinkel zorgde er voornamelijk voor dat de amokmakers Haren niet uit konden, zodat hij er geen last van kreeg. Toen de commissaris van de koningin in Groningen voor een fonds pleitte, te vullen door de Nederlandse Aardoliemaatschappij (NAM), om de schade die de NAM door gasboringen in de provincie veroorzaakt te compenseren, schreef Rehwinkel een brief aan de krant. Hij beweerde daarin dat Groningen er voor moet waken om als een zielige Calimero over te komen. Maar gelukkig, bij de inhuldiging van de koning stond hij pal voor het vaderland. Naar eigen zeggen was hij de nacht voor het feest aanwezig op het politiebureau. Er waren telefoontjes binnen gekomen dat het feest met bomaanslagen verstoord zou worden. Hij zat daar die nacht om onverwijld en dapper beslissingen te nemen, natuurlijk. Alleen, jammer voor hem, die bommen waren er niet. Bovendien, hij had die informatie over die telefoontjes niet naar buiten mogen brengen volgens afspraken met de politie. Het brengt andere grapjassen alleen maar op een idee. Jammer voor dit blog dat Rehwinkel nog maar twee jaar burgervader van Groningen blijft.