28 april 2013

Kees Schuyt: hondsdolle integriteitswaakhond?

Buikhuisen wilde eind jaren 70 onderzoek doen naar de biologische oorzaken van criminaliteit. Tegenwoordig is dat, zeker sinds Wij zijn ons brein van Dick Swaab, een triviaal onderzoekonderwerp, maar toen was dat anders. Zoals bekend voerde Piet Grijs, alias Hugo Brandt Corstius, indertijd een hetze tegen de onderzoekplannen van Buikhuisen. Hij vond dit onderzoek fascistisch, te vergelijken met de ‘medische experimenten’ die artsen in concentratiekampen op onschuldige gevangenen uitvoerden. De socioloog Kees Schuyt speelde hier ook nog een rol in. Hij schreef in 1978 een negatief stuk over de plannen van Buikhuisen. Schuyt beweerde een paar jaar geleden dat hij indertijd helemaal geen bezwaar had tegen het onderzoek van Buikhuizen. Hij had slechts ‘methodologische bezwaren’. Die bezwaren kwamen er op neer dat het moeilijk zou zijn een causale relatie aan te tonen tussen crimineel gedrag en biologische factoren. Bovendien, als je zo’n relatie al vindt kun je er niet mee voorspellen. Dit is een triviaal bezwaar en je kunt dit tot op de dag van vandaag van heel veel sociaal-wetenschappelijk onderzoek beweren. Dat hij dit vaststelde kun je Schuyt dan ook moeilijk kwalijk nemen. Wat je hem wel kwalijk kunt nemen is dat hij deze beweringen deed op een moment dat er een hetze op gang kwam, waarin het onderzoek van Buikhuisen fascistisch, dom en slecht werd genoemd. De interventie van Schuyt in dat debat droeg alleen maar bij aan de verdere verkettering van Buikhuisen en zijn onderzoekplannen. Het leek voor het toenmalige onderzoeksklimaat in Nederland een vrij giftige ingreep van Schuyt. Waarom halen we deze oude koe weer uit de sloot? Omdat mij deze week uit een interview bleek dat Schuyt de officiële waakhond is over de Nederlandse wetenschappelijke integriteit. Als hij maar niet de verkeerde onderzoekers bijt, zoals hij 35 jaar geleden deed.

27 april 2013

Mehmet Sahin: Joods kind van Turkse moeder

Een update over Mehmet Sahin. Hij hielp Turkse jongeren met hun huiswerk in een achterstandswijk in Arnhem, waar hij zelf ook woonde. Hij wilde ze ook verdraagzaamheid bijbrengen, maar die jongeren bleken uiterst racistisch. Ze vonden het prima dat Hitler Joden heeft afgeslacht, inclusief baby’s, want Joden zijn slecht. Via een televisieprogramma kwam dit naar buiten. Het gevolg was dat Sahin door de Turkse gemeenschap in heel Nederland werd uitgespuugd. Hij had de jongeren geprovoceerd tot racistische uitspraken. Volgens de laatste berichten is hij nog steeds het zwarte schaap. Hij zou een collaborateur zijn, psychologisch ziek. Op straat wordt hij door Turken uitgescholden het kind te zijn van een Turkse moeder die door een Jood verkracht is. Dit racisme van Nederlandse Turken schijnt deels binnen te komen via de Turkse televisie. Het verbieden van de Turkse televisie in Nederland zal wel niet kunnen. Marcouch, PvdA Tweede Kamerlid, heeft zich ook met de kwestie bemoeid. Hij vindt dat Sahin zijn educatieve werk onder Turkse jongeren moet voortzetten en met ze naar Auschwitz moet gaan. Een naïeve gedachte, zoals Sahin zelf inziet. Dat lijkt mij nu ook. Die jongeren zullen eerst een hersenspoeling moeten ondergaan, alvorens ze naar Auschwitz af te laten reizen. Anders gaan ze Auschwitz nog als een prima oplossing voor het ‘Jodenprobleem’ zien.  

24 april 2013

Hans Wiegel (VVD): lekker puin maken bij kroning (1980)

mooie puinhoop!
Nog een nagekomen bericht van deze oud-politicus en minister van Binnenlandse Zaken in het kabinet Van Agt/Wiegel (1977-1981). Wij zeiden al dat hij wel hield van een beetje puin maken. En inderdaad, in een reconstructie van de rellen rond de kroning van Prinses Beatrix op 30 april 1980, is gebleken dat hij het wel best vond dat er in de Amsterdamse binnenstad op die dag een veldslag plaats vond tussen de politie en krakers. Wiegel bleek Amsterdam min of meer als buitenland te beschouwen in plaats van als binnenland: hij had zich amper bemoeid met de voorbereidingen van de kroning en de eventueel noodzakelijke veiligheidsmaatregelen. Premier Van Agt zelfs helemaal niet. Zoals de toenmalige gemeentesecretaris van Amsterdam ons via de krant laat weten: “De Haagse heren (Van Agt en Wiegel) lieten Polak (toenmalige burgemeester van Amsterdam) in zijn sop gaar koken.” Wiegel laat weten dat hij geen zin heeft om te reageren, maar wij nemen aan dat hij ook hierover geen wroeging heeft. Hij zei weliswaar dat hij als beleidsmaker puin zou gaan ruimen, maar zijn hart bleek toch te liggen bij puin maken (ontsporing financieringstekort, propageren piramidespel bij vastgoedfonds en dus ook veldslag bij kroning).

23 april 2013

Hans Wiegel (VVD): puin maken

Van deze oud-politicus is zijn verkiezingsslogan bekend, late jaren 70, dat hij het puin wilde ruimen dat het kabinet Den Uyl (1973-1977) had achter gelaten. Hij werd vice-premier in het kabinet Van Agt/Wiegel (1977-1981), maar hij greep de kans niet aan om puin te ruimen. Integendeel, het financieringstekort van de overheid steeg onder Van Agt/Wiegel tot voor Nederland ongekend hoogten, tot boven de 10% zelfs. Sinds die tijd, zou je denken, kan hij in financieel opzicht, toch niet al te veel vertrouwen meer inboezemen. Mis! Wiegel’s naam straalde nog lang vertrouwen uit, zo las ik deze week in mijn krant. Hij trok, als huurling van het vastgoedfonds Bouwhuis, mensen over de streep om te investeren in dat vastgoedfonds. Er werd een gegarandeerd rendement van 9 procent beloofd bij een inleg van 50.000 euro. In 2007 toen de huizenmarkt in de VS al op instorten stond, werd er nog steeds een dergelijke belofte gedaan. Zo’n belofte is vrijwel zeker een garantie op een kat in de zak, maar zo werd dat kennelijk niet gevoeld door vermogende Nederlanders. “Als Wiegel het aanprijst, wat kan er dan mis mee zijn?” laat een van de (inmiddels) gedupeerden weten. De gedupeerden krijgen hopelijk nog een kleine 4.000 euro terug voor iedere 50.000 euro die is ingelegd. Wiegel laat de krant weten dat hij geen wroeging heeft van zijn bemoeienis met het vastgoedfonds. Natuurlijk niet, hij hield altijd al meer van puin maken dan van puin ruimen.

22 april 2013

Wim Daniëls: liever André Hazes?

Ik vond het leuk hoor, zoals hij de tekst van het koningslied neersabelde bij P&W. Het leek wel een cabaretvoorstelling. Het zou natuurlijk sterker geweest zijn van deze ‘taalvirtuoos’ als hij de tekst direct had verbeterd en zo aangepast dat het alsnog zonder grammaticale fouten en met dezelfde melodie had kunnen worden ingezongen. Maar dat deed Wim Daniëls niet. Hij brak af, maar bouwde niet op. Dat mag. Je mag afbreken zonder iets nieuws op te bouwen als de maker van het bouwwerk niet deugt, oneigenlijke bedoelingen heeft of, ja niet geschikt is voor het werk dat hij doet. Als een onderzoeker een conclusie trekt die niet uit zijn onderzoek volgt, dan is een van de drie criteria van toepassing. Bij muziekteksten ligt het criterium om af te mogen breken wat lastiger. Wij ouderen van boven de 35 jaar kennen allemaal de onzintekst “Wij houden van Oranje om zijn daden en zijn doen.” Wij schreven 1988 en de tekst was uit een populair lied van André Hazes. Niemand had een probleem met deze tekst. Nederland werd Europees voetbalkampioen en we zongen allemaal mee, ook al wisten we niet wat volksheld André bedoelde met de tekst: “Met goud zijn we geprezen”. Muziekteksten, indien voorgedragen als ‘praatstuk’, vallen vaak van ellende in het water. Het is dan erg makkelijk om er cabaret van te maken.

21 april 2013

John Ewbank: beter dan Nico Dijkshoorn

Ik doe niet aan twitteren en lees ook geen tweets. Daarnaast zit ik ook niet op Facebook. Ik mis dus veel van wat er in Nederland aan de hand is. Deze tweet bijvoorbeeld van Nico Dijkshoorn: “Ik ben voor een milde steniging van iedereen die aan deze wanstaltige troep heeft meegewerkt en nog gaat meewerken” heb ik gemist. Dat ging over het Koningslied, gecomponeerd door John Ewbank. Nico Dijkshoorn? Ja, Nico Dijkshoorn die geregeld in DWDD flauwe teksten mag uitspreken als een soort kloon van Cees Buddingh. Voor de jongeren onder ons: Cees Buddingh was 40-50 jaar geleden een populaire stukjesschrijver onder de middelbare-schooljeugd. Vraag maar eens aan je oma of opa hoe vaak ze wel niet op voordrachtwedstrijden op school het gedicht ‘de blauwbilgurgel’ van Buddingh hebben voorgedragen; het liefst zoals de dichter dat zelf ook deed: op de manier dus waarop Nico Dijkshoorn dat nu ook doet. Deze kloon van Buddingh dus, zegt nu iets zeer kwaadaardigs over het Koninglied, terwijl wij (wij, Nederlanders) dat lied zelf geschreven hebben. Althans ruim 3.000 Nederlanders hebben een regel ingestuurd. Een ridicuul idee, natuurlijk, dat zo’n procedure een fatsoenlijke liedtekst zou kunnen opleveren. Maar dan had Cees Buddingh, sorry Nico Dijkshoorn, daar eerder iets over moeten zeggen. Dat het Oranjecomité gestenigd zou moeten worden toen het met dit plan kwam. Half Nederland blijkt nu “zeikregen” over het Koningslied van John Ewbank te hebben uitgestort. Sociologen, musicologen, Neerlandici, pedagogen, filosofen, en natuurlijk de musici die niet mee mochten doen met het Lied twitteren en tweeten nu in koor dat dit project wel moest mislukken en dat ze dat al die tijd al wisten. De andere helft van Nederland is daar dan weer twitterend en tweetend verontwaardigd over. Het is mij een beetje ontgaan, want ik lees geen tweets,

20 april 2013

Erwin Lensink: waxinelichthoudergooier zit vast

Erwin Lensink, ik zal het maar gewoon bekennen, is mijn favoriete republikein. Van een afstand, dat wel, liever geen bezoek. Hij is een fan van Willem van Oranje, omdat deze enige echte Willem ons de republiek heeft bezorgd. Al zijn directe en indirecte nakomelingen probeerden van Nederland weer een soort Koninklijke dictatuur te maken. Het lukte pas Willem VI, die zichzelf in 1815 tot koning Willem I uitriep. Ruim 30 jaar later al moest zijn zoon (Willem II derhalve) zijn dictatoriale neigingen inslikken. Voor Erwin Lensink was dat niet genoeg. Hij kan het koninklijk huis nog wel gedogen als hij maar zeker weet dat de leden van het huis echt van de Vader des Vaderlands (VdV) afstammen. Daarom stelde hij in de rechtszaal voor dat de leden van het koningshuis zich aan een dna-test onderwerpen. Toch een origineel voorstel. Uit frustratie over de onzekerheid of de VdV nog wel in de genen van het koninklijk huis aanwezig zijn, had hij op Prinsjesdag 2010 een waxinelichthouder naar de Gouden Koets gegooid. Voor deze euvele daad heeft hij zo’n twee jaar vast gezeten. Nu komt de abdicatie van de vorstin en de inhuldiging van de nieuwe koning, deels weer een Willem, in zicht. Het zal Erwin wellicht tot nieuwe wanhoop drijven. Dat hij opnieuw een waxinelichthouder gaat gooien, is echter twijfelachtig. Hij is recent in hechtenis genomen op verdenking van stalking, zo heeft het openbaar ministerie laten weten. Er werd niet bij gezegd wie hij stalkte, de toekomstige koning of de toekomstige koningin.

19 april 2013

Ken Rogoff: rekenfoutje

Ken Rogoff is een van de betere economen op aarde. Ik heb hem eens ontmoet op een conferentie in Amsterdam in 1990. Ik besprak een paper van hem dat uit een ingewikkeld theoretisch model bestond. Dat paper stond voor de helft op zijn PC en zat voor de andere helft in zijn hoofd. Het was voor mij moeilijk in zijn hoofd te kijken. Eigenlijk vind ik het werk dat hij de laatste tien jaar over overheidsschulden in de wereld heeft gedaan veel toegankelijker en ook veel leerzamer dan die theorieën van hem uit de jaren 90. Het is echt smullen om te zien hoeveel landen de afgelopen honderd jaar de fout in zijn gegaan met hun schulden. Zijn werk toont echter ook een zwakte in de economische wetenschap aan, namelijk dat je niet precies weet wanneer en waarom het fout gaat met de schuldpolitiek van landen. Om in die leemte te voorzien kwamen Rogoff en zijn cowerker Carmen Reinhart met de stelling dat het fout begint te gaan zodra de schuld van de overheid hoger is dan 90% van het nationaal inkomen. Zij hadden daar ook berekeningen bij die dat moesten aantonen. Prachtig, ik heb er ook nog een sommetje voor mijn studenten mee gemaakt. Die 90% blijkt ook in de Amerikaanse politiek een grote invloed gehad te hebben. Helaas, er zat een rekenfoutje in hun berekeningen, zoals deze week andere economen aantoonden. Ernstig? Niet echt, in de economie bestaan geen harde wetten met universele constanten. Dus 90% schuld kan nooit een harde grens zijn voor het faillissement van een overheid, met 30% zou het ook kunnen en misschien is er soms bij 300% schuld niets aan de hand. Rogoff moest natuurlijk wel door het stof voor zijn rekenfoutje. Al zei hij er wel direct bij dat zijn boodschap er niet door veranderde. Economen hebben namelijk altijd gelijk. Of hun berekeningen kloppen of niet.

16 april 2013

Philip Scheltens: minder dement door een slokje Souvenaid?

We zagen dat professor Philip Scheltens, neuroloog aan de VU, in opspraak was geraakt omdat hij had aangetoond dat het drankje Souvenaid van Nutricia de ontwikkeling van dementie zou kunnen remmen. De NRC suggereerde dat dit resultaat mede door de financiële belangen van Nutricia was bepaald. Souvenaid is immers een product van Nutricia en Nutricia financierde het onderzoek. Scheltens wilde aanvankelijk niet op deze kritiek reageren. Hij wilde alleen op het niveau van de wetenschap praten, zei hij. Dat was geen houdbaar standpunt, want hij had juist 32,5 miljoen euro van de overheid gekregen om onderzoek te doen naar de bestrijding van alzheimer. De belastingbetaler had dus ook recht op een antwoord van Scheltens. Dat antwoord kwam er in de Volkskrant van 12 april waarin hij beweerde een onafhankelijk onderzoeker te zijn. Het onderzoek kon ook niet zo opgezet zijn dat Souvenaid er gunstig uit zou komen. Letterlijk zei hij: “Een dubbelblind, placebogecontroleerd onderzoek als dit (…) is onmogelijk zo te sturen dat de uitkomst per se voordelig is voor het middel. Onzin.” Is de belastingbetaler daarmee gerustgesteld: kunnen we onze belastingcenten aan Philippe Scheltens toevertrouwen? Nou, ondergetekende belastingbetaler vindt van niet. Want laten we eens aannemen dat je één vastomlijnde ‘dubbelblinde’ test niet kunt corrumperen. Maar als je er nu eens twee doet, of drie testen, of net zo veel, tot je het gewenste resultaat (“Souvenaid werkt!”) hebt? Al die testen kunnen afzonderlijk objectief zijn, maar door er de meest gunstige uit te pikken, wordt er toch fraude gepleegd. De resultaten kunnen op nog vele andere manieren in de richting van het gewenste doel omgebogen worden. Lees Bad Science van Ben Goldacre er maar op na. Ik zeg nu niet dat Scheltens een van die trucs toepaste. Ik zeg dat dubbelblinde, enzovoorts, procedures niet voldoende zijn om objectiviteit te garanderen. Scheltens heeft ons niet gerust gesteld.

14 april 2013

Philip Scheltens: 32,5 miljoen voor een corrupte wetenschapper?

Het komt vaak voor dat de medische industrie het wetenschappelijk onderzoek naar de werkzaamheid van de eigen medicijnen sponsort. Niets mis mee als de bedrijven maar geen invloed hebben op de uitkomsten, want ze hebben uiteraard een groot financieel belang bij een positief resultaat. Het blijkt dat bedrijven die invloed wel hebben en hoe ze onderzoek subtiel weten te corrumperen, wordt beschreven door Ben Goldacre. In zijn boek Bad Science vind je in hoofdstuk 11 talloze voorbeelden. Stel bijvoorbeeld, er komt niets uit zo’n onderzoek. Vervelend voor het bedrijf dat het medicijn op de markt wilde brengen en nu misschien wel miljoenen euro’s ontwikkelingsgeld moet afboeken. De onderzoekers kunnen dan ook wel hun donaties van het bedrijf vergeten. Maar komt er echt niets uit? Misschien als ze nog een tijdje langer doorgaan met experimenteren, komt er wel wat uit. Anders kun je ook nog de helft van de data weggooien en blijft er misschien toch nog een positief resultaat over. Niet? Gooi alles weg en begin gewoon opnieuw. Kans dat het resultaat beter wordt. Ook niet? Doe dan gewoon wat fancy statistische toetsen met de data, ook al slaan die nergens op en je zult zien, de wereld staat versteld. Kortom, de kans dat bij een test een medicijn als werkzaam wordt aangewezen, is erg groot als die test wordt gefinancierd door het bedrijf dat het medicijn wil produceren. Nu is, hier te lande, professor Philip Scheltens in opspraak gekomen. Hij heeft onderzoek gedaan naar het drankje Souvenaid van Nutricia dat de ontwikkeling van dementie zou kunnen remmen. Dat onderzoek werd gefinancierd door Nutricia. Er kwam uit dat onderzoek dat het drankje werkt. De reden van de opspraak was eigenlijk vooral dat dezelfde Scheltens 32,5 miljoen euro heeft gekregen van de overheid om te besteden aan onderzoek naar dementie. Moet iemand die zich laat omkopen door de industrie dat geld gaan besteden, zo was de impliciete suggestieve vraag. We komen nog terug met een antwoord op die vraag.

13 april 2013

Bas Haring: over bezuinigen

Bas Haring is bijna klaar met zijn wekelijkse stukjes over economie op de wetenschapspagina van De Volkskrant. Gisteren had hij het over de vraag of de overheid als het slecht gaat moet stimuleren of bezuinigen. Over stimuleren hebben we het al gehad. Laten we het dan nu hebben over bezuinigen. Een econoom heeft tegen Haring gezegd dat als het met jezelf financieel slecht gaat je niet nog meer moet gaan uitgeven. Dat geldt ook voor de overheid. Haring is eerst overtuigd, maar bedenkt dan dat hij ook zou kunnen investeren in een betere opleiding zodat er later meer binnenkomt. Voor de overheid is dat nu juist geen reden om meer te gaan uitgeven, want we mogen er toch van uitgaan dat het niet financieel slecht gaat omdat wij (wij: Nederlanders) te slecht zijn opgeleid. Die econoom verkoopt echter ook onzin. Het is geen enkel probleem als de overheid meer uitgeeft dan er binnenkomt. Zolang de overheid maar niet alle rente op de overheidsschuld weer met nieuwe schuld financiert. Een deel van die rentebetalingen moet gewoon door belastingen gefinancierd worden. Dat geldt als het goed gaat en als het slecht gaat met de overheid. Stel dat de overheid bezuinigt en het financieringstekort verlaagt. Op langere termijn kunnen dan de belastingen dalen omdat er minder rente op de schuld hoeft te worden betaald. Met hoeveel? Dat hangt af van de rente en de groei van het nationaal inkomen. Het vreemde is dat als de groei meevalt de belastingen maar heel weinig kunnen dalen (ik heb rekenvoorbeelden op aanvraag). Het gaat nu slecht. Dat betekent dus dat alles alleen maar kan meevallen. Ophouden dus met die bezuinigingen, want dat levert in de (betere) toekomst nauwelijks iets op.

11 april 2013

Bas Haring: begrijpt effect van stimuleren niet

Hij is filosoof en schrijft nog steeds iedere vrijdag op de wetenschapspagina van De Volkskrant stukjes over de economie als wetenschap. Hij is bijna op het eind, zegt hij vandaag. Soms waren zijn stukjes leuk, maar soms ook totale onzin. Zoals vandaag. Hij legt het effect van stimuleren uit. Dat doet hij goed: “Als de overheid 1000 euro extra uitgeeft, dan geeft dat een veelvoud van die 1000 euro aan extra economische activiteiten.” Juist, dat staat in ieder leerboek macro-economie voor beginners. Kijk ook hier. Maar hij vertrouwt het niet; hij denkt dat het een “soort boekhoudkundige truc” is: die 1000 euro is toch nog steeds 1000 euro en niet opeens 3000 euro. Fout, Bas. Het gaat niet om die euro’s, het gaat om de producten. Als de slager hammen, de bakker broden en de groenteman bloemkolen over hebben die niet verkocht worden en de overheid geeft de slager 1000 euro, dan gaat de slager daarvoor broden en bloemkolen kopen. De bakker heeft dan, op zijn of haar beurt, geld om hammen en bloemkolen te kopen, enzovoorts; kijk naar de video. Het werkt natuurlijk alleen als er inderdaad producten over zijn die niet worden verkocht. Er moet sprake zijn van onderbesteding. Dat is in Nederland actueel. Mensen houden hun geld in hun zak omdat ze geen vertrouwen hebben in de toekomst. Om dezelfde reden geven banken geen kredieten aan ondernemers die mooie producten willen maken en ontslaan ondernemers hun werknemers omdat ze vrezen met onverkoopbare spullen te komen zitten. Als er meer vertrouwen komt, worden de onverkoopbare spullen alsnog kaskrakers. Iemand moet voor dat vertrouwen zorgen. De overheid zou daarvoor kunnen zorgen. Hoe? Door 1000 euro aan de slager te geven.

10 april 2013

Jan Hommen (ING): billenkoek van AFM

Jan krijgt billenkoek van Ronald
Ronald Gerritse, de voorzitter van de Autoriteit Financiële Markten (AFM), ben ik in de afgelopen decennia op diverse plekken tegen gekomen. Het begon er al mee dat hij, net als ik, op de Vrije Universiteit in Amsterdam economie studeerde. Veel van economie kan hij daarbij niet hebben opgestoken, want er waren aan de VU toen weinig docenten die iets van het vak afwisten dat zij doceerden. Ronald was iemand die via een ‘lange mars in de instellingen’ langzaam maar gestaag omhoog klom. Nu is hij dan, met nog vier jaar te gaan, voorzitter van de AFM met een jaarsalaris van een half miljoen euro. Het is te veel, maar ik verdenk hem er niet van dat hij dat salaris bedongen heeft. Hij zou het waarschijnlijk ook wel voor de helft gedaan hebben. Al was het alleen maar omdat hij niet zo heel veel van financiële markten afweet, of misschien afwist: hij zal inmiddels wel bijgeleerd hebben. Jan Hommen, bestuursvoorzitter bij ING, zal niet met de helft van zijn jaarsalaris van 1,35 miljoen euro genoegen willen nemen. Hij vindt zijn salaris te laag, zoals we hier, hier en hier al bespraken. Zijn huidige salaris geeft hem kennelijk te weinig inspiratie om de ene na de andere storing van het internetbankieren bij ING te willen voorkomen. Gisteren numero 3 binnen een week. Enter Ronald Gerritse die Jan Hommen er eens goed van langs gaf. ING communiceert niet goed over wat er aan de hand is, zo zei Ronald, terwijl er op Twitter wel wordt gecommuniceerd. Dat vergroot niet het vertrouwen in de bank. Zo. Die zal Jan Hommen voelen! Maar ik denk dat het gewoon wachten is op internetstoring numero 4 bij ING. Billenkoek of geen billenkoek.

08 april 2013

Vladimir Poetin als Hollands bestuurder

De Russische president Poetin, vandaag in Nederland op bezoek, zet het liefste iedereen die kritiek op hem heeft achter slot en grendel. Vaak doet hij dat ook. Zelfs een liedje zingen over hem mag niet, zoals leden van de meisjesband Pussy Riot ondervonden. Er is hier in Nederland veel kritiek op Poetin. Hij is een dictator, zoals de vroegere Sovjetleiders en de tsaren; hij is een homohater; hij laat corruptie toe en is zelf ook corrupt, enzovoorts. Het zal ongetwijfeld waar zijn, maar ik kan zo tien Nederlandse bestuurders noemen met torenhoge inkomens die jarenlang hun gang mochten gaan en misschien nog wel hun gang gaan en ongeveer dezelfde praktijken toepasten als Poetin. Mensen gevangen zetten die kritiek op hen hebben kunnen deze Hollandse bestuurders dan weer net niet. Ze zouden het wel heel graag willen, want ze vinden die critici destructief. Alleen zij zelf hebben het algemeen belang op het oog. Je eigen kritiek organiseren blijkt niet alleen voor Poetin moeilijk, zo niet onmogelijk te zijn, maar ook voor Hollandse bestuurders. Vandaar de bestuurlijke drama’s van: Vestia, InHolland, Amarantis, de provincie Noord-Holland, DSB, diverse medische centra in Nederland… Maar vandaag protesteren we natuurlijk gewoon tegen Poetin.   

07 april 2013

Jan Hommen (CEO bij ING): jongleert met onze spaarvarkens

Van Jan Hommen, bestuursvoorzitter bij ING voor een jaarsalaris van 1,35 miljoen euro, kunnen we maar niet genoeg krijgen. We spraken hier en hier al over zijn salaris dat te laag is. Volgens hemzelf dan en hij liet dat opschrijven in het jaarverslag van de ING-bank. Met zo’n laag salaris kun je geen goed bankier zijn. Alsof de duvel er mee speelde, kwamen er toen een paar grote storingen rond het internetbankieren bij de ING. De laatste storing was, volgens de bank, een cyberaanval. Vraag mij niet wat het is en ook niet waarom cybercriminelen er lol in hebben zo’n ‘aanval’ uit te voeren. Ik heb daar niet voor doorgeleerd. Chris Verhoef wel: hij is hoogleraar informatica. Hij zegt dat bij ING niemand precies weet hoe hun websystemen in elkaar zitten. Er zijn misschien wel mensen die een deel van het systeem begrijpen, maar het hele systeem gaat het menselijke voorstellingsvermogen te boven. Daarom is het moeilijk zo’n systeem te wapenen tegen cyberaanvallen. Aldus Chris Verhoef. Met andere woorden, Jan Hommen is een beetje met onze spaarvarkens aan het jongleren, zoals tekenaar Jos Collignon van De Volkskrant dat dit weekend liet zien. Hij kan ze onmogelijk allemaal in de lucht houden. Voor nog geen 10 miljoen euro per jaar.

06 april 2013

Willem Alexander I: Jetset-koning?

Koning Willem-Alexander I
Nog ruim drie weken en we hebben voor het eerst sinds 1890 weer een koning als vorst. De vorige koning, Willem III, was als bekend tegen de grondwetswijziging van 1848 die de macht van de koning aanzienlijk inperkte. De volgende koning, Willem-Alexander I, heeft ook moeite met de inperking van zijn bevoegdheden. Die bevoegdheden zijn al heel wat minder dan die van Willem III en vooral die van Willem II. Zo zal hij niet eens meer geconsulteerd worden bij kabinetsformaties. Zijn moeder heeft dat nog wel mogen doen (behalve bij de laatste kabinetsformatie). Hij zal vooral een koning worden die op koningsdag door hoepels mag springen en zak mag lopen. Hoe kan hij dan nog bevrediging aan zijn functie ontlenen? Sommigen maken zich er zorgen over dat hij vooral de mondaine wereld op zal gaan zoeken. Ik heb al eerder gezegd dat een monarch die de onbedwingbare behoefte heeft in de buurt van de jetset te verblijven, afbreuk doet aan de bindende factor van de monarchie. Als het inderdaad zijn ambitie wordt onderdeel van de internationale jetset te worden, zou het hem sieren als hij meewerkte aan de geleidelijke ontbinding van de monarchie. Hij zou er ook zijn dochtertjes een enorme dienst mee bewijzen.

04 april 2013

Diederik Samson (PvdA): Nederland belastingparadijs

Nederland is een ideaal opleidingsland voor belastingmakelaars, zoals wij eerder betoogden. In Nederland opgeleide fiscalisten trekken naar landen als Cyprus om daar belastingconstructies voor al dan niet criminele Russen te bedenken. Ze kunnen natuurlijk ook gewoon in Nederland blijven, want Nederland is een land waar vermogende artiesten zoals de jongens van U2, inclusief hun sociaal voelende zanger Bono, graag hun royalties naar toe sluizen. Diederik Samson, ook al heel sociaal voelend, houdt helemaal niet van belastingparadijzen. Dus die gunstige Nederlandse tarieven voor buitenlandse partijen en bedrijven, daar moet misschien wel wat aan gebeuren. Dat zei hij in College Tour, maar in een slip of the tongue zei hij er direct bij dat hij liever heeft dat die royalties naar Nederland gaan dan naar de Kaaimaneilanden. Inderdaad, met een bevolking van nog geen 60.000 personen, telt dit land 93.000 geregistreerde bedrijven en geniet men een hoger inkomen per hoofd dan ieder Nederlands hoofd (namelijk 43.800 versus 42.300 dollar). Daar likt sociale Diederik zijn vingers bij af. Laat maar komen die brievenbusfirma’s en wat de aanpassing van de Nederlandse belastingtarieven betreft, voorlopig no line on the horizon, om met Bono te zingen.

03 april 2013

Jan Hommen (ING): slechte internetbankier


Jan Hommen vist naar een hoger salaris

Jan Hommen is een slechte bankier. Volgens zijn eigen logica dan, die we eerder bespraken, want zijn salaris en dat van zijn medebestuurders bij de ING vindt hij te laag in vergelijking met andere banken. Dit liet hij opschrijven in het jaarverslag van de ING-bank. Dat lage salaris is op de langere termijn niet houdbaar voor de marktpositie van ING. De ING zou veel beter zijn als Hommen, laten we zeggen, 2 in plaats van ruim 1 miljoen euro per jaar zou krijgen. Of, nog meer natuurlijk. Gealarmeerd door dit bericht besloten wij een deel van het saldo op onze ING-rekening naar een andere bank over te schrijven. Die andere bank moet wel beter zijn. Nog steeds volgens de logica van Hommen. Maar nu blijkt het in de werkelijkheid ook echt zo te zijn. Vandaag was er een grote storing rond het internetbankieren bij de ING. Rekeninghouders kregen een verkeerd saldo te zien en overschrijvingen werden niet goed verwerkt. Gelukkig hadden wij net op tijd een flink bedrag van onze rekening gehaald. Conclusie: laat Jan Hommen niet vergeefs vissen naar extra salaris. Geef hem een miljoen euro per jaar extra. Hopelijk worden onze overschrijvingen daarna voortaan beter verwerkt.

02 april 2013

Anja Meulenbelt: laat het dagen in Gaza

Begint het te dagen?
Anja Meulenbelt zet zich al jaren in voor gehandicapten in Gaza, dat bestuurd wordt door de Islamitische groep Hamas. Hamas is een organisatie die een islamitische staat wil vestigen op het hele vroegere Palestijnse mandaatgebied, ten westen van de Jordaan. Slecht voor de vrouwenrechten, zoals iedereen zal begrijpen, behalve dan Anja Meulenbelt. Zij, Nederlands feministe van het eerste uur, schreef in 2010: “Waar de Taliban terugkeert naar een ouderwets patriarchalisme waarbij vrouwen thuis horen te blijven en het hen verboden moet worden om naar school te gaan, kan Hamas bogen op een meerderheid aan vrouwelijke studenten op de Islamitische Universiteit.” In Gaza mogen meisjes en vrouwen nog steeds naar school, maar nu meldt de Huffington Post dat Hamas verordend heeft dat jongens en meisjes alleen nog maar gescheiden les mogen krijgen en dat meisjes niet door mannen mogen worden onderwezen. Het is weer een stap in het steeds verder terugdringen van vrouwenrechten in Gaza. Het wordt tijd dat het ook bij Anja Meulenbelt begint te dagen en dat zij oproept tot verzet tegen dit soort maatregelen. Of haar indirecte steun aan het Hamasregime stopt.

01 april 2013

Jan Hommen (ING): te weinig salaris, dus slechte bankier

Hommen vist naar een hoger salaris
Dit jaar heb ik misschien wel voor het eerst in mijn leven mijn belastingformulier op tijd ingeleverd bij de belastingdienst. Hoewel het eigenlijk mijn vak is, vind ik het onderwerp ‘belastingen’ niet zo interessant dat ik daar graag en tijdig een formulier over wil invullen. Het belastingformulier is alleen maar handig om weer eens te zien hoeveel salaris er per jaar netto (en bruto) binnen stroomt. Genoeg, laat ik er dat van zeggen, al is mijn salaris minder dan de helft van het salaris van een collega van mij die ongeveer hetzelfde werk doet (alleen minstens twee keer zo goed. Uiteraard!). Verschil moet er zijn. Dat denkt niet Jan Hommen, de baas van ING, die in het jaarverslag van zijn bank laat optekenen dat het salaris van de bestuurders van ING (1,3 miljoen voor Hommen zelf, voor zijn medebestuurders de helft, of minder) te laag is in vergelijking met andere banken. Dat is op de langere termijn niet houdbaar voor de marktpositie van ING. Eigenlijk is Hommen dus helemaal niet zo goed, want dan zou hij wel meer verdienen. Goed dat hij dat zegt in zijn jaarverslag, want we waren toch, in het kader van het belastingformulier, onze bankrekeningen aan het bekijken. Waaronder die bij ING. Aangezien de andere banken waar wij een rekening hebben beter zijn, volgens de logica van Hommen dan, leek het dus hoog tijd wat van de ING-rekening naar de concurrenten van Hommen over te schrijven. Als meer mensen dat zouden doen, merkt Hommen misschien hoe slecht hij is. Omdat hij vist naar een nog hoger salaris.