30 maart 2013

Thierry Baudet: waarover gaat dat EU-referendum, II?

Thierry Baudet c.s. vindt dat dat de bevolking geraadpleegd moet worden iedere keer als er nieuwe bevoegdheden aan de EU overgedragen worden. Maar, wij vroegen ons al af over welke bevoegdheden Baudet het nu eigenlijk heeft. Zo schijnen Baudet c.s. veel problemen te hebben met de oprichting van een EU-bankenunie waarbij in hun woorden “het risico op een faillissement gecollectiviseerd wordt”. De bankenunie is een nieuwe EU ‘bevoegdheid’ waar wij burgers zeker over moeten stemmen. Stel, dat we nee zeggen tegen de bankenunie. Dan kunnen banken in probleemlanden ongehinderd door Europees toezicht, net als nu, ontoelaatbare risico’s op zich nemen. Als dan (zie Cyprus) faillissement dreigt, mag dan van Baudet c.s. weer wel het noodfonds in actie komen? En allerlei maatregelen nemen waar wij burgers geen enkele invloed op hebben? Of mag het noodfonds zich dan ook niet meer met Europese banken bemoeien? Moet daar dan ook een referendum over komen? Maar dat noodfonds is al door ons parlement goedgekeurd. En de Europese Centrale Bank (ECB) dan? De ECB steunt banken en overheden in probleemlanden zoals Spanje en Italië zonder dat daar enige democratische controle op wordt uitgeoefend. Mag de ECB dat niet meer volgens Baudet? Maar dan kunnen we net zo goed de ECB opheffen. En de euro. Helemaal niet zo erg, daar niet van. Maar dan hebben we het niet meer over nieuwe bevoegdheden, maar eerder over oude bevoegdheden. Dan gaan we veel, zo niet alle EU-besluiten vanaf zeg het verdrag van Maastricht opnieuw aan referenda onderwerpen. We gaan het druk krijgen als het aan Baudet c.s. krijgen.

27 maart 2013

Thierry Baudet: waarover gaat dat EU-referendum?

Jeroen Dijsselbloem mocht van EU-autoriteiten niet zeggen wat we allemaal vinden, namelijk dat we niet garant willen staan voor het risico dat met name vermogende spaarders in de EU willens en wetens lopen. Maar vorige keer (Griekenland, Spanje…) sprongen we wel in de bres voor spaarders bij banken die op omvallen stonden. Waarom toen wel? Nou, omdat in de EU nooit iemand het voor het zeggen heeft. Niet kaboutertje Barrosso, en kaboutertje Van Rompuy. Ook niet eiserne Frau Merkel, en al evenmin oliemannetje Dijsselbloem. In de EU lijken beslissingen random uit te pakken. Soms lijkt de softe stroming (Hollande en al zijn zuiderburen) de overhand te hebben, soms heeft de harde aanpak (generaal Merkel met adjudant Dijsselbloem) het voor het zeggen. Steeds lijkt de een dan weer de andere aan het roer te staan en dan is het geen wonder dat er geen peil te trekken valt op de koers van de EU. Er valt dus wel wat te zeggen voor het initiatief van Thierry Baudet c.s. om de bevolking te raadplegen iedere keer als er nieuwe bevoegdheden aan de EU overgedragen worden. Ik heb nu al x-keer naar die oproep van het burgerforum gekeken, maar ik kan er maar niet toe besluiten te tekenen. Het zou natuurlijk wel goed zijn om Frans Timmermans weer eens op de kast te jagen: hij werd beloond met een ministerspost voor het meeschrijven aan een ook al richtingloze EU-grondwet die heel veel mensen niet wilden. Maar dan nog: aan welke nieuwe bevoegdheden moeten we denken? Het probleem is dat al heel veel bevoegdheden zijn over gedragen die we niet kunnen terug draaien. Het noodfonds, bijvoorbeeld, waar we de afgelopen weken zo van genoten hebben, dat is vorig jaar met slechts een paar zuchtjes kritiek door de Kamer geloodst. Andere bevoegdheden worden sluipend overgenomen. De ECB bijvoorbeeld steunt overheden zonder dat daar enige democratische controle op wordt uitgeoefend, maar daar kunnen we dus per definitie niet over stemmen. Kortom, laten Baudet c.s. nu eerst eens een lijstje maken over welke ‘bevoegdheden’ we misschien zouden kunnen stemmen en welke niet, dan kunnen we misschien verder praten.

26 maart 2013

Jeroen Dijsselbloem (PvdA): minder Europees dan Ronald Plasterk (PvdA)

Wie had een jaar geleden kunnen denken dat hij aan tafel zou zitten met financiële grootheden als Mario Draghi (Europese Centrale Bank, ECB) en Christine Lagarde (Internationale Monetaire Fonds) als voorzitter van de Eurogroep? Als er al iemand in de PvdA kans op had gemaakt dan was dat zijn collega Ronald Plasterk, maar niet Jeroen Dijsselbloem. Plasterk was overtuigd aanhanger van het noodfonds van de EU. Prachtig idee, dat noodfonds. In feite is het een soort verzekeringsmaatschappij. Als een Euroland pech heeft en problemen krijgt met zijn begroting of zijn bankenstelsel, wordt het geholpen door het noodfonds. Het noodfonds past dus in het idee van de welvaartsstaat dat pechvogels geholpen worden door degenen die het beter hebben. Op nationaal niveau dan, maar bij de parlementaire discussie over de instelling van het EU-noodfonds in het voorjaar van 2012, liet Ronald Plasterk namens zijn partij weten ook onvoorwaardelijk in hulp aan de zwakke broeders in de EU te geloven. Griekenland, Portugal en Ierland hebben inmiddels steun uit het noodfonds gekregen, Spanje ook om zijn banken te herstructureren, maar Spanje wordt ook, net als Italië, op een slinkse manier uit de nood geholpen door het ECB. Waarom? Omdat hun problemen te groot zijn voor enkel het noodfonds. Het noodfonds werkt dus niet voor grote landen. Het kleine Cyprus zou met gemak uit de brand geholpen kunnen worden door het noodfonds, maar dat gebeurde afgelopen weekend dus niet. Cyprus krijgt iets meer dan de helft van wat het nodig heeft, de rest moeten de Cyprioten zelf bij elkaar schrapen. Van hun rijke Russische maffiaklanten afpakken, bijvoorbeeld. Dijsselbloem zei dat de risico’s van banken niet meer automatisch op de Europese belastingbetaler worden afgewenteld. Dat heb ik Plasterk geen enkele keer horen zeggen in 2012 bij het parlementaire debat over het EU-noodfonds. Beginnen ze nu zelfs bij de PvdA het vertrouwen in de euro te verliezen?

24 maart 2013

Yunus (slot): jeugdzorg in beklaagdenbank

Nog 1 keer over Yunus. Hij kwam in het nieuws omdat zijn Turks-Nederlandse biologische moeder er in Turkije bezwaar tegen had gemaakt dat haar kind door jeugdzorg bij een lesbisch paar was ondergebracht. Haar klacht kwam op de Turkse televisie; zij zat als de klassiek rouwende moslima haar beklag te doen. Commotie in Turkije: een moslimjongen bij lesbiënnes! Schande. Vervolgens commotie in Nederland: een onaangepaste moslima die haar kind niet kan opvoeden, vindt na 9 jaar dat haar kind toch maar moslim moet worden en pleegt landverraad door in Turkije te klagen. Minister Asscher bemoeit zich er mee. Hij zegt dat de jeugdzorg, die Yunus uit huis had geplaatst, uiterst zorgvuldig met de belangen van kind en biologische moeder is omgegaan. Alle (autochtone) Nederlanders zijn het daarmee eens, behalve dan degenen die appeltjes te schillen hebben met jeugdzorg. Dan komt naar buiten dat de biologische moeder al jaren pogingen doet Yunus terug te krijgen, dat ze al eens door een rechter in het gelijk is gesteld, dat ze Yunus misschien helemaal niet had verwaarloosd of mishandeld, dat zij helemaal geen fundamentalistische moslima is, maar misschien wel een moderne moeder. Op de foto lijken de ouders en drie zonen zelfs een gewoon gelukkig gezinnetje. Enfin, hoe dan ook, opeens blijkt jeugdzorg in het beklaagdenbankje te zitten. Misschien wel weer een beetje te veel het andere uiterste.

22 maart 2013

Mourad Massali en Sofian Elfassi: dood in Syrië

Dode Jihadstrijder Mourad M
In de Tweede Wereldoorlog sloten Nederlanders zich aan bij de SS om te gaan strijden aan het oostfront tegen de Russen. Sommigen deden zelfs nog toen het al duidelijk was dat de Duitsers de oorlog zouden verliezen. Dat waren de echte idealisten, die tegen de Bolsjewieken vochten omdat het communisme een verdorven leer was. Daar zat wat in, al was het natuurlijk wel jammer dat ze de al even verdorven Nazileer wel omarmden. In vredestijd komt het, denk ik zo, niet vaak voor dat Nederlanders vrijwillig meevechten in een buitenlandse oorlog. Mij schiet alleen de Spaanse burgeroorlog (1936-1939) te binnen. Daar vochten juist weer Nederlanders die sympathiseerden met het communisme. Ingewikkelde wereld. Zowel de SS-vrijwilligers als de vrijwilligers aan het Spaanse front kozen voor de partij die uiteindelijk zou verliezen. Nu zijn er Nederlanders als vrijwilliger actief in de Syrische burgeroorlog. Het lijkt er op dat ze voor islamitische rebellengroepen actief zijn. Het moeten tussen de 25 en 100 Nederlanders zijn. Dat zijn er nog altijd heel wat minder dan de 700 Nederlanders die in de jaren 30 in Spanje vochten. Aan de verliezende kant, als gezegd. De eerste twee strijders zijn nu inmiddels gedood. Mourad M. (zie foto) en Sofian Elfassi. Ik ga niet zo ver om te zeggen dat ik hoop dat nog veel van deze vrijwilligers het martelaarschap zullen verdienen. Wel hoop ik van harte dat deze Nederlandse ‘Jihadstrijders’ de Nederlandse traditie in ere houden om voor de verliezende partij te kiezen. Het is misschien ook wel een idee om een maatregel uit de jaren 30 weer toe te passen. Terugkerende vrijwilligers werd toen het staatsburgerschap ontnomen omdat ze dienst hadden genomen in een ‘vreemde krijgsmacht’. Aannemende dat onze dappere Jihadstrijders dan nog altijd één paspoort over hebben, kunnen ze direct naar hun land van herkomst remigreren.

20 maart 2013

Rutger Kriek: belastingconstructeur op Cyprus

Rutger K.?
Volgens mijn krant, De Volkskrant dus, van vanochtend helpt Kriek klanten op Cyprus belastingconstructies op te zetten en beheert hij daar ook postbusvennoot-schappen. Een postbusvennootschap is een ‘bedrijf’ dat zich vestigt in een land met enkel een postbus om in dat land onder gunstige belastingtarieven te vallen. Het bedrijf maakt zijn spulletjes gewoon elders, bijvoorbeeld in Afrika, en betaalt daar dan geen belasting. Kriek helpt dus bij dit soort constructies en schaamt zich daar niet voor. Het is kennelijk ook legaal om Russische maffiosi te helpen geld wit te wassen (‘belastingconstructies’), want hij wordt in het artikel niet K., maar Kriek genoemd. Volgens Kriek’s eigen beschrijving van zijn kundigheden op internet heeft hij het vak van belastingontduiker (‘belastingconstructies’) in ruim 10 jaar in eigen land geleerd, want “het Nederlandse belastingstelsel staat bekend om zijn geavanceerde mogelijkheden.” Om belastingfraude te plegen, voeg ik maar even toe, en om postbusvennootschappen te beheren, want daar leent het ‘geavanceerde’ Nederlandse belastingstelsel zich kennelijk toe. Deze in Nederland opgestoken expertise geeft hem “een concurrentievoordeel” aangezien het voor hem “betrekkelijk gemakkelijk is om zich in de positie te verplaatsen van iemand die hem om advies in belastingzaken vraagt.” Daarom is hij “een van de beste belastingadviseurs in Cyprus.” Kortom, omdat hij zelf een maffioso is of die in ieder geval heel goed kan begrijpen, is hij bereid mee te werken aan het ondermijnen van de eurozone. De Nederlandse belastingbetaler zal iets minder goed begrijpen waarom zijn “Legal services” niet illegaal zijn.

19 maart 2013

Yunus: gehersenspoeld tot christen

Het Turkse parlement suggereert dat Turkse kinderen in Nederland te makkelijk uit huis worden geplaatst en bij christelijke pleegouders worden ondergebracht. Zo ook in het geval van de negen jarige Yunus die nu al bijna negen jaar door een lesbisch christelijk paar wordt opgevoed nadat zijn biologische moeder uit de ouderlijke macht was ontzet. De Turkse man (en vrouw) op de (Turkse) straat denkt dat kinderen als Yunus worden gehersenspoeld tot christen. Terug naar Nederland waar Sven Snijer al bijna twee jaar giftige pijlen op de jeugdzorg aan het afschieten is. Is de jeugdzorg wel zo zorgvuldig bij uithuisplaatsing van kinderen, is de rechter die uiteindelijk moet oordelen wel zo onbevooroordeeld (daar hij/zij informatie van de jeugdzorg krijgt), heeft de jeugdzorg zelf niet een te groot belang bij zijn eigen bestaan? Enzovoorts, dit zijn suggestieve, hoewel legitieme vragen. Laten we dus eens aannemen dat Yunus negen jaar geleden ten onrechte van zijn biologische moeder is weggehaald. Geeft dat voldoende reden om hem alsnog terug te laten keren bij zijn biologische moeder en hem alsnog tot moslim op te voeden? De islamitische opvoeding is wat steeds weer in de Turkse redenering terugkeert, want die opvoeding garandeert Yunus’ zieleheil. Het is kennelijk niet belangrijk of Yunus’ biologische moeder in staat is Yunus gelukkig te maken en ook niet of Yunus zelf wel terug wil. Het gaat kennelijk alleen om de het door de Turken verdedigde dogma dat Yunus beter af is als moslim dan als christen. Het lijkt me dat mensen die de jeugdzorg bekritiseren zich beter niet aan deze vorm van religieus fundamentalisme kunnen overgeven.

17 maart 2013

Maarten Biesheuvel: mislukt

Veertig jaar geleden was hij mijn literaire held. De naam van dit blog is voor een deel een hommage aan zijn boek Slechte mensen. Een boek vol bizarre verhalen met vreemde wendingen, een beetje als de korte verhalen van Gogol. Lees het titelverhaal. Twee bladzijden. Over een ouderpaar wiens zoontje zo goed, lief en gehoorzaam is dat ze er niet meer tegen kunnen en het huis ontvluchten, het kereltje alleen achter latend. Sommige mensen zijn zo goed dat anderen er slecht van worden. Zoals Biesheuvel kon schrijven! Als ik maar één verhaal op zijn niveau zou kunnen schrijven, dat zou voor mij genoeg zijn. Het is er niet van gekomen. Rond Biesheuvel werd het stil, zijn depressiviteit zat hem in de weg en doofde zijn creativiteit, maar afgelopen donderdag was hij er opeens weer bij DWDD in een remake van een interview met Adriaan van Dis van bijna 30 jaar geleden. Hij was fysiek eigenlijk niet eens zo veel veranderd, maar een normaal interview was duidelijk niet meer mogelijk. Tegen het eind van het gesprek zei Biesheuvel pas voor het eerst iets waar je een touw aan kon vastknopen, namelijk dat hij niets bereikt had als schrijver. Wie volgens hem wel iets bereikt hadden, dat waren Shakespeare, Dante, Poesjkin…. Slecht en goed, dat is relatief, zo weten we, maar een wonderkind of een total loss, dat is zo mogelijk nog relatiever.    

16 maart 2013

Yunus: geen moslim bij geboorte

De biologische moeder van Yunus
Wat is toch aan de hand met de Turken? Jarenlang heb ik Turkse studenten in de klas gehad en zij troffen mij als modern, verlicht en weldenkend. Nu blijkt dat Nederlandse Turken racistisch zijn en geborneerd. De Nederlands-Turkse moeder van Yunus die haar kind als baby mishandelde en verwaarloosde heeft er nu alsnog bezwaar tegen dat Yunus al bijna negen jaar door een lesbisch paar wordt opgevoed. Ze heeft dit bij de Turkse regering aangekaart. De voorzitter van de Turkse onderzoekscommissie voor de mensenrechten Ayhan Üstün heeft laten blijken dat hij het maar niets vindt dat Yunus christelijk wordt opgevoed. Mensenrechten zijn in Turkije blijkbaar geen kinderrechten, want de 9 jarige Yunus is zich er misschien helemaal niet van bewust dat hij een moslim zou kunnen zijn. Een moslim of christen ben je niet bij geboorte, maar je wordt tot een (niet-) gelovige gemaakt door degenen die je opvoeden. Maar de Turken willen hem naar Turkije halen, desnoods ontvoeren wellicht, voor zijn zieleheil. Dit doet denken aan het verhaal over de 6-jarige Joodse jongen Edgardo Mortara, die met zijn ouders in Bologna woonde. Richard Dawkins beschrijft in The God delusion dat de kleine Edgardo op een onbewaakt moment door een rooms katholieke kindermeisje was ‘gedoopt’. Toen dat de Pauselijke inquisitie te ore kwam werd hij direct als katholiek gedefinieerd en werd het ondenkbaar geacht dat hij nog door zijn eigen biologische ouders werd opgevoed. Hij werd dus weggehaald en groot gebracht als een rooms-katholiek. Zijn ouders zagen hem nooit meer terug. Zoek de gelijkenissen en verschillen met het verhaal vanYunus. In beide gevallen kan/kon het de Turkse, respectievelijk Pauselijke autoriteiten niets schelen wat het kind ervan zou kunnen vinden. Het verhaal van Edgardo speelt in 1858, dat van Yunus in 2013!

15 maart 2013

Mehmet Sahin: Turk als Joodse beschermheer

De ‘kwestie’ Mehmet Sahin is nog lang niet uit de wereld. Wij herinneren ons dat Sahin, als hoog opgeleide Turk, Turkse jongeren probeert verder te helpen in de wereld. Hij wil ze ook verdraagzaamheid bijbrengen. Verdraag-zaamheid is een oude Hollandse deugd die ons (“Hollan-ders”) niet alleen in moreel opzicht, maar vooral ook in economisch opzicht goed heeft gedaan. Dankzij onze tolerantie kwamen, onder meer, slimme en geleerde Joden onze kant op. Het zou dus ook voor Turkse jongens goed zijn als ze enige notie van verdraagzaamheid hebben. Sahin probeerde ze die verdraagzaamheid op een onsmakelijke wijze bij te brengen, namelijk door Wilders aan Hitler en zo moslims aan Joden te linken. Laten we het maar op een educatieve truc houden. Die truc ging echter jammerlijk mis, want de jongens vonden de Joden slecht, Joodse baby’s incluis. Racisme, pur sang, derhalve (als ik mij deze woordgrap mag veroorloven). Waar komt dat racisme vandaan? Van de ouders, mag je aannemen en van de ouders van die ouders, enzovoorts. Toch leidt dat tot een rare historische paradox. Eeuwenlang hebben de Joden in het Midden-Oosten onder Turkse heerschappij geleefd zonder systematisch te zijn vervolgd. Integendeel, er waren perioden dat Joden tot grote rijkdom en aanzien konden komen in het Ottomaanse rijk. Joden hadden in het Midden-Oosten vaak minder te duchten van de Turken dan in Europa van de Christenen. Tot natuurlijk na 1918 toen Joden massaal naar het Midden-Oosten begonnen te emigreren en de spanningen tussen Arabieren en Joden tot moordpartijen over en weer begonnen te leiden. Maar, en hier is de paradox, toen waren de Turken al weg uit het Midden-Oosten.

14 maart 2013

Bas Haring: hoe de markt niet werkt

Bas Haring mocht even in mijn economieblog optreden. Sinds hij echter zonder vooraankondiging verstek liet gaan bij een lezing op een middelbare school waar ik toevallig ook een lezing zou geven (om weer iemand anders, namelijk een zogenaamde ‘topeconoom’ te vervangen), hoort hij weer gewoon hier. In zijn wekelijkse stukjes in De Volkskrant blijft hij maar worstelen met de functie van de markt. Eerder dacht hij dat de markt voor kip perfect werkte. Nee dus, beweerde ik, want niemand wil Plofkip en toch blijven er maar Plofkippen in de schappen liggen. Ik pleitte voor een Ploftax, maar de supermarkten hebben onlangs het probleem onderling al min of meer opgelost door af te spreken om vanaf 2015 alleen nog maar kippenrassen te gebruiken die trager groeien dan de Plofkip. Niet iedereen is tevreden, overigens, want actiegroep Wakker Dier vindt het maar “Plofkip in flauwekulsaus”. De Nederlandse MededingingsAutoriteit (NMA) heeft ook zijn wenkbrauwen gefronst, want er zijn kennelijk afspraken gemaakt tussen concurrenten en afspraken ondermijnen de concurrentie en zijn dus slecht voor de consument. Om gek van te worden: de NMA heeft liever een goedkope Plofkip in de schappen liggen (die niemand wil) dan een gelukkige scharrelkip op het erf (die iedereen wil). Wat dat betreft zijn Bas Haring en het NMA uit hetzelfde hout gesneden: zij denken dat de markt perfect werkt. Vandaag heeft Haring het over de huizenmarkt in De Volkskrant, en hij lijkt opnieuw te denken dat de markt, nu dus de huizenmarkt perfect werkt. Niet dus, maar omdat deze blog al vol is, komen we daar later op terug.

13 maart 2013

Rob Bats: weg; Peter Rehwinkel en Job Cohen: niet weg

studie naar de omvang theekopjes
Rob Bats, burgemeester van Haren die het facebook feest van 21 september 2012 in zijn dorp niet in de hand had, blijkt toch groter te zijn dan velen van ons dachten. Hij heeft zijn ontslag ingediend. Mededogen is gepast, vooral omdat hij volgens Job Cohen (PvdA) geen hulp had mogen inroepen bij Peter Rehwinkel (PvdA) de burgemeester van de grote stad Groningen die ook voorzitter van de veiligheidsregio Groningen is. Bats deed het toch, maar Peter Rehwinkel liet zijn ambtsgenoot aanmodderen toen de rellen Bats boven het hoofd groeiden. Rehwinkel zorgde er voornamelijk voor dat de amokmakers Haren niet uit konden: volgens het rapport Cohen mochten van Rehwinkel alleen jongeren met klaar staande bussen naar Groningen vervoerd worden als ze goedwillend waren. Kan Rehwinkel ook niet weg? Nee, hij werd gered door Cohen. Volgens de commissie Cohen hoefde Rehwinkel zijn collega Bats helemaal niet te helpen. In een formeel betoog, dat Cohen door andere ‘onderzoekers’ laat opschrijven, wordt dat uit de doeken gedaan. De rellen waren een probleem van openbare orde en ook nog eens geen ramp of calamiteit en dus was het op een na hoogste rampenniveau (grip 3, gecoördineerde regionale incidentbestrijdingsprocedure) niet aan de orde. Zo. Cohen, overigens, heeft laten weten dat hij nog wel eens wil studeren op die zogeheten ‘grip’ structuur. Alsjeblieft niet. Geef de man 35.000 euro extra en laat hem een studie doen naar, laten we zeggen, de ideale omvang van theekopjes.

11 maart 2013

Mehmet Sahin: Koerdische spion, Joodse Turk

Vandaag las ik in de krant over Mehmet Sahin die in de achterstandswijk ’t Broek woont in Arnhem waar hij de lokale Turkse jeugd, via bijlessen, huiswerkklassen en leesgroepen probeert te verheffen. Hij probeert ze ook liefde voor andere groepen bij te brengen. Joden bijvoorbeeld. Hij doet dat op een wel heel aparte manier, zo blijkt uit deze televisieuitzending. Met een groepje Turkse jongens vergelijkt hij Wilders met Hitler. Hitler predikte haat tegen een bevolkingsgroep, namelijk tegen Joden. Dat doet Wilders ook, namelijk tegen moslims. Dus, Wilders is even erg als Hitler. Het maakt niet uit of je Jood of moslim bent. Kwaad is kwaad en haat is haat en dat moeten we afzweren. Iedereen is mens. Het is een onzindelijke vergelijking, natuurlijk, Wilders als Hitler, maar het doel is goed: meer sympathie voor Joden te kweken onder onze allochtone jongeren. Maar al gauw blijken de jongens van Sahin er toch heel anders over te denken. Ze zien Hitler helemaal niet als het kwaad. Het was juist goed dat hij Joden heeft afgeslacht. De wereld is hem daar dankbaar voor, zo zei een van de jongens, namelijk die met de blauwe blouse op de foto. De Joden zijn immers slecht. Opwinding op het internet, uiteraard, en in ’t Broek. Men is kwaad, niet op de anti-Semitische jongeren, maar op Sahin. Hij wordt er van beschuldigd spion voor de Koerden en de Joden te zijn en hij wordt met de dood bedreigd. Sahin moest onderduiken; volgens de krant is hij nu aan de anti-depressiemiddelen. Geert Wilders, al jarenlang met de dood bedreigd, heeft nog geen commentaar gegeven op de zoveelste vergelijking van hem met Hitler.

09 maart 2013

Peter 'Calimero' Rehwinkel: niet meer wakker om Project X

Rehwinkel: geen slapeloze
nachten meer om Project-X
We wisten het allemaal al, maar dankzij Job Cohen weten we het nu nog zekerder dat Rob Bats, burgemeester van Haren, het facebook feest van 21 september 2012 in zijn dorp niet in de hand had. Deze gebeurtenis was te groot voor zijn daadkracht. Sommigen wezen er in september al op dat Peter Calimero Rehwinkel de burgemeester van de stad Groningen en ook voorzitter van de veiligheids-regio Groningen, had moeten optreden. Veiligheidsregio’s kunnen optreden als lokale gebeurtenissen ‘te groot’ worden voor de lokale bestuurders. Peter Rehwinkel zei indertijd al dat hij daar geen bevoegdheden toe had. Angsthazengedrag noemden wij dat, maar Hij kan opgelucht adem halen, want de comissie Cohen geeft hem gelijk. De commissie zegt letterlijk dat een veiligheidsregio over fysieke veiligheid gaat, niet over sociale veiligheid. Het moet om een ramp gaan of een calamiteit, maar niet om een openbare-orde probleem. Tsja, om nu te zeggen dat de rellen geen bedreiging voor de fysieke veiligheid van de burgers van Haren waren. Daar zal de oude man die in zijn huis door relschoppers zwaar werd mishandeld toch anders over denken. Maar goed, als we Cohen moeten geloven, is het in Nederland als volgt gesteld. Zit er toevallig een incompetente burgemeester als Rob Bats op een plek waar een catastrofe zich ontvouwt (maar, let wel, geen ramp of calamiteit) met negatieve sociale gevolgen (fysieke gevolgen letten we even niet op), en hij laat de zaak uit de hand lopen, dan laten we hem gewoon aanmodderen. Peter Rehwinkel bood overigens nog wel zijn diensten aan. Er mochten bezoekers van Haren naar Groningen vervoerd worden. Tenminste, als ze goedwillend waren. Anders bleven ze toch lekker amok maken in Haren.  

07 maart 2013

Bas Haring: de alternatieve kosten van een lezing

Gisterenavond zette ik net het eten op het fornuis, toen ik een mail binnen kreeg van een Tilburgse collega. Of ik een uurtje of wat later die avond in kon vallen voor een bekende econoom uit het land (ik zal zijn naam niet noemen). Deze econoom zou een praatje houden aan een middelbare school in Tilburg, maar had zich op het laatste moment wegens ziekte afgemeld. Deze econoom heeft onder collega’s de reputatie dat hij vaak niet komt opdagen bij afspraken en dat hij hoge vergoedingen vraagt voor spreekbeurten. Het één (hoge vergoedingen) staat het andere (niet op komen opdagen) kennelijk niet in de weg, want hij wordt toch steeds weer gevraagd om zijn zegje te doen. Bas Haring was ook een van de sprekers. Dit was wel heel erg een last-minute verzoek, maar ik besloot erop in te gaan. Als ik tenminste de vergoeding van de econoom zou krijgen, want dan kon ik direct zien hoeveel hij nu vraagt voor een lezing. Bovendien kon ik eens kijken hoe mijn kijk op de economie, die ik nu in mijn andere blog aan het geven ben, in een geïnteresseerd gezelschap valt, want het thema was ‘crisis en economie’. Ten slotte kon ik Bas Haring eens ontmoeten en beluisteren. Vorige week had hij nog in zijn column in De Volkskrant over het geven van lezingen geschreven: dat daar de opportunity (in het Nederlands: alternatieve) kosten zo hoog van zijn. Hij schreef: “Ik geef regelmatig lezingen en een flink deel van die lezingen geef ik gratis (…). Soms heb ik echter geen zin in zo’n lezing. [Misschien] krijg ik dan net een verzoek voor een lucratieve lezing. Die kan ik dan niet geven en dus kost die zogenaamde gratis lezing (…) feitelijk een zak geld.” Gisterenavond kwam er waarschijnlijk net zo’n verzoek bij hem binnen, ofte wel de alternatieve kosten voor de lezing aan de school waren te hoog geworden, want ook Bas Haring kwam niet opdagen. Maar ik weet wel de vergoeding die de bekende econoom voor een lezing aan een uit belastingmiddelen gefinancierde school vraagt.

06 maart 2013

Loek Hermans (VVD, ex-Meavita): besturen als gokspel

Nog even terug naar Loek Hermans, want vanochtend gaf hij, na dagen stilzwijgen, zo maar een interview aan de Volkskrant. Dit naar aanleiding van een uitgelekt rapport over thuiszorgorganisatie Meavita waar Hermans toezichthouder was op het moment (2009) dat Meavita failliet ging. Door wanbeleid, is de suggestie. Hermans heeft als politicus een grote staat van dienst (Kamerlid, minister en Commissaris van de Koningin geweest, nu lid van de Eerste Kamer voor de VVD). Zijn lijst van belangrijke functies buiten de politiek is al even indrukwekkend. Nu nog heeft hij achttien nevenfuncties (hoewel daar wel appels en peren onder zitten, zegt hij zelf. Onvergelijkbaar dus). Ook zegt hij: “Ik doe veel dingen, niet alles gaat altijd goed.” Als je zo veel doet, mag je ook wel eens een foutje maken, bedoelt Hermans te zeggen in dat interview. Dat is dus kennelijk zijn strategie. Hij neemt x (x>15) functies op zich. Daarvan gaan er zeker een aantal y (y<x) goed en een paar gaan er fout (x-y>0). Eerlijk gezegd, zou ik deze strategie nooit aanbevelen. Voor die y functies die goed gaan, haal je nooit de krant of de sociale media, maar voor die x-y functies die fout gaan (zelfs als x-y slechts 1 is) word je aan de publieke schandpaal genageld. Terecht, want als je besturen als een gokspel beschouwt, mag je ook het casino uitgegooid worden als je blut bent.

05 maart 2013

Matthijs van Nieuwkerk (DWDD): professor Pleij draait door

Wil je een succesvolle gast bij DWDD zijn? Praat minstens net zo snel als Matthijs, voer al pratend flink wat gymnastiekoefeningen uit met schouders en handen en beperk je tot, desnoods historische, prietpraat. Zo was bij DWDD gisteravond professor Herman Pleij (zo werd hij door MvN aangekondigd) te gast die mocht uitleggen waarom we, als herdenking van de inhuldiging, bordjes en vaantjes kopen met de koppen van het kroonprinselijk paar erop. Dat was “omdat we bij elkaar willen horen”. We hebben “behoefte aan houvast, we zijn kuddedieren,” zei de geleerde heer. “Dat houvast hebben we nodig,” zegt de professor, onderwijl gymnastiekoefeningen uitvoerend met handen en schouders, “want we leven in een vacuüm.” Volgens de professor was dat vacuüm er op alle niveaus. “Voor de hogere niveaus in de maatschappij waren er kunstzinniger voorwerpen.” Natuurlijk niet een ordinair theekopje, maar bijvoorbeeld, zo liet de professor zien, een bord met een schildering van Gustav Klimt (1862-1918), gemaakt in de tijd van koningin Wilhelmina. Hij verwachtte nu ook een herdenkingsvoorwerp voor de hogere niveaus. Gelukkig maar voor de professor zelf. Hij is zelf ook van een hoger niveau immers. Zo blijkt wel uit deze DWDD. Hij heeft recht op een waardig gedenkbord. We zien hem daarnaast ongetwijfeld binnenkort terug in DWDD om zijn historische prietpraat over ons uit te strooien.

04 maart 2013

Loek Hermans (VVD, ex-Meavita): hotshot, dus toezichthouder

Het is bekend dat veel toezichthouders en bestuurders hotshots zijn, zoals oud-bankdirecteuren, topadvocaten, oud-politici. Deze hotshots beperken zich dan niet tot een enkele bijbaan, maar verzamelen zoveel mogelijk bijbanen, want netwerken zit in hun bloed. Organisaties hebben graag zulke types als toezichthouder. Dat staat interessant, want ze zijn belangrijk (of belangrijk geweest) en hebben contacten. Of ze daarmee ook betere toezichthouders dan wel bestuurders zijn, is de vraag. Bij echt ernstige problemen weten ook hotshots vaak niet wat ze moeten doen. Dat is gebleken bij: DSB, Vestia, SNS, diverse onderwijsinstellingen en ziekenhuizen en vul zelf naar gelieve meer voorbeelden in. Daarbij ga ik er, voor het gemak vanuit dat er sprake is van goedwillende hotshots. Zo zal ook Loek Hermans met de beste bedoelingen toezichthouder geworden zijn bij de grote thuiszorginstelling Meavita in 2007. Maar hij stond erbij en keek er naar toen dit concern in 2009 failliet ging en tientallen miljoenen schuld naliet. Na een uitzending van Nieuwsuur hierover, kwam Hermans onder vuur te liggen (vooral van de sociale media overigens, kranten houden hun kruit kennelijk nog droog). Wat kunnen we hieruit concluderen? Ten eerste: hotshots zijn geen garantie voor succes, misschien eerder het tegendeel. Ten tweede: hotshots kennen hun eigen beperkingen niet. Als Loek Hermans zich even verdiept had in de Meavita- organisatie had hij toch moeten zien aankomen dat in dat concern een financieel gedrocht werd gebaard. Kennelijk niet: of Hermans heeft zich helemaal niet verdiept (te druk met netwerken) of hij heeft niet gezien dat de organisatie rammelde. In beide gevallen heeft hij het werk als toezichthouder onderschat en zichzelf overschat.

02 maart 2013

Ronald Plasterk (PvdA): de nieuwe Stalin

Het verhaal gaat dat als Stalin tegen je sprak zonder dat hij je aankeek je doodvonnis was getekend. De Drentse burgemeester Hans van der Laan (PvdA) vindt de methoden van Plasterk om de ‘opschaling van gemeenten’ van de grond te krijgen stalinistisch. Ik weet natuurlijk niet of Plasterk tegen Van der Laan gesproken heeft, noch of hij hem daarbij aangekeken heeft. Plasterk wil, namens de regering, dat gemeenten minimaal 100.000 inwoners tellen, want zo schrijft hij op de site van het ministerie: “dat leidt (…) tot meer vakkundige ambtenaren en meer efficiënt beleid.”  Tsja, deze conclusie is gebaseerd op een onderzoek door Berenschot dat meer dan 270 bladzijden telt. Dat moet dus wel goed zijn, maar ik weet het niet. Bij grotere gemeenten lopen grote projecten vaak financieel uit de hand en doen ambtenaren graag aan navelstaren; kleinere gemeenten hebben vaak last van nepotisme of juist van uit de hand lopende vetes. Er is dus altijd wel wat. Hoe dan ook, Van der Laan’s gemeente telt 30.000 inwoners. Dus zijn doodvonnis als burgemeester lijkt getekend, tenzij hij zich natuurlijk kan ‘opschalen’ tot burgemeester van een gemeente met meer dan 100.000 inwoners. Dat moet dan wel met medewerking van Plasterk. Het wordt dus toch belangrijk om te weten of Plasterk zijn partijgenoot Van der Laan heeft aangekeken.