18 december 2013

Santa Claus: tijd voor de winterstop

Vijftien jaar geleden woonde ik met mijn gezin een jaar in Nashville, TN. Twee van mijn drie dochters geloofden toen nog in Sinterklaas. Rond Sinterklaas hadden ze de Engelse taal perfect onder de knie en de Amerikanen waren al volop met kerstmis bezig. Santa Claus was niet uit het straatbeeld te slaan, maar mijn gelovige dochters wilden niets van hem weten. Ze vonden het belachelijk dat Amerikaanse kinderen geloofden dat Santa Claus echt met zijn slee van de Noordpool kwam aangereden. Hun eigen geloof in Sinterklaas werd door die weirdo echter niet aangetast. Geloof is relatief, maar kan ook onwankelbaar zijn. Dat laatste doet zich vooral voor bij kinderen en fundamentalisten. Wijs hun er vooral niet op dat ze niet langer in Sinterklaas of Allah moeten geloven. Toen dan ook een zekere Verene Shepherd min of meer namens de VN kwam meedelen dat Zwarte Piet een symbool is van racisme tegen mensen van Afrikaanse afkomst en dat de Kerstman net zo goed, zo niet beter is, als Sinterklaas, ontstond er grote opschudding in Nederland. Niet onder kinderen; hun geloof is onwankelbaar. Daar doet de VN niet veel aan af. De opschudding was onder volwassenen, waaronder ondergetekende. Zijn wij dan fundamentalisten, een soort Jihadstrijders, maar dan voor de Sint in plaats van Allah? Nou niet echt. Die Santa is gewoon echt een weirdo. Daar hoeven we toch niet in te geloven? Enfin, Santa is wel een goed excuus om even de goede en slechte mensen hun gang te laten gaan. Ergens in januari komen we weer terug. 

17 december 2013

Maas-Jan Heineman (AMC): Helaas, we hebben uw man vermoord

Het verhaal van Nico Tromp, huisarts in Tuitjenhorn, Noord Holland, die zelfmoord pleegde na geschorst te zijn door de inspectie voor de gezondheidszorg, heeft nog een staartje gekregen. Het AMC heeft vorige week zijn excuses aangeboden aan de weduwe van Nico Tromp, Anneke Tromp, voor de manier waarop Tromp door het AMC werd behandeld. Voor het hele verhaal, kijk nog eens hierhier en hier. Het AMC probeerde Tromp na zijn zelfmoord in de berichtgeving neer te zetten als een moordenaar. Een ‘overvalcommando’ van het OM (een rechter-commissaris, een officier van justitie en twee politieagenten) had huiszoeking gedaan bij de (toen nog levende) Tromp. Toen de zaak in de publiciteit kwam (na de zelfmoord) verklaarde het AMC dat er “bijzonder grote hoeveelheden morfine, en dormicum” waren gevonden bij Tromp. Dat suggereerde dat er bewijs was voor het moorddadige karakter van Tromp. Het AMC zei er niet bij dat huisartsen so-wie-so verplicht zijn morfine en dormicum in voorraad aan te houden en dat ze vrij zijn zelf te bepalen hoe groot die hoeveelheid is. Alle instanties (AMC, inspectie en het OM) hebben onevenredig hard ingebeukt op Tromp. Na zijn zelfmoord hebben die instanties lang vol weten te houden dat die behandeling van Tromp terecht was. Het AMC is dan nu tot inkeer gekomen. Misschien was het toch wel beter geweest om eerst met hem te praten alvorens op de argeloze Nico Tromp in te gaan hakken via de inspectie en het genoemde overvalcommando, verklaarde Maas-Jan Heineman, bestuurder van het AMC. Het AMC heeft de weduwe van Tromp op de koffie uitgenodigd om het uit te praten. Het moet wel bittere koffie zijn, want haar man wordt daar niet door tot leven gewekt. 

15 december 2013

Kees van der Staaij (SGP): politicus van het jaar 2013

Kees van der Staaij blijkt het meest succesvolle Kamerlid van 2013. Hij slaagt er het meest in om voor amendementen en moties een meerderheid te krijgen. Verdient hij daarvoor de titel politicus van het jaar? Nou nee, want als je goed door hebt wat de grootste gemene deler in de politiek is, wil dat nog niet zeggen dat je politiek effectief bent. “Een allemans vriend is iedermans nar”. Daar win je geen zetels mee, met andere woorden. Toch gun ik hem die eretitel, want hij is in het afgelopen jaar een van de weinige politici geweest (misschien zelfs wel de enige) die er bij de overheid op aandrong het gezin te beschermen. Zo maakte hij bezwaar tegen de dating site Second love die “gelukkig getrouwde mensen” uitnodigt eens uit “de sleur” te komen voor een “spannend avontuur”. Met een andere partner, uiteraard. Dat is de overheid op kosten jagen door echtscheidingen te veroorzaken via het aanmoedigen van overspel, vond Kees van der Staaij (SGP). Echtscheidingen leiden tot kosten voor de overheid omdat kinderen van gescheiden ouders een grotere kans hebben in het zorgcircuit terecht te komen en dus ten laste van de maatschappij te komen. Van der Staaij stelde er vragen in de Kamer over, maar de verantwoordelijke bewindsman (Martin van Rijn, PvdA) vindt dat de overheid zich niet met privérelaties mag bemoeien. Hier had Van der Staaij dus geen succes, maar dat was niet zo verwonderlijk. Dit kabinet heeft de kosten van de jeugdzorg immers doorgeschoven naar de gemeenten. Dus van de kosten van scheidingen heeft dit kabinet geen last. Van der Staaij heeft met zijn vragen over Second love bloot gelegd dat dit kabinet geen boodschap meer heeft aan gezinnen. Daarom is hij voor mij de politicus van het jaar.

13 december 2013

Erwin Lensink (waxinelichthoudergooier): man van het jaar 2013

Iedereen schijnt, als het jaar tegen het einde loopt, zijn man (of vrouw) van het jaar te willen aanwijzen. De paus is het in de VS, klokkenluider Edward Snowden is het in het VK en diezelfde Snowden is zelfs boven Stromae verkozen in België. Ik kan niet achterblijven een man van het jaar aan te wijzen: Erwin Lensink is mijn grote favoriet, mijn cultheld. Hij is een fan van Willem van Oranje, omdat deze enige echte Willem ons de republiek heeft bezorgd. Erwin wil de republiek terug, desnoods met een Oranje als stadhouder. Maar dan moet het wel een echte Oranje wezen, geen bastaard Oranje. Hij wil er zeker van zijn dat de leden van het koninklijk huis Oranje in hun genen hebben en bij voorkeur in een directe lijn van de Vader des Vaderlands (VdV) afstammen. Daarom stelde hij in de rechtszaal voor dat de leden van het koningshuis zich aan een dna-test onderwerpen. Die verplichting zal er niet komen. Velen vrezen wellicht dat het Oranjesprookje dan definitief uit is. Tot grote ergernis van Lensink. Dit jaar kon hij zich weer laten zien: eerst bij de kroning, later bij de 200e viering van de terugkeer van de Oranjes in De Lage Landen. Maar hij kreeg de kans niet. Steeds als hij zich wilde manifesteren, werd hij ingerekend. Al met al heeft zijn liefde voor de VdV hem al meer dan twee jaar gevangenschap opgeleverd. Je kunt in Nederland beter iemand min of meer met opzet dood rijden (Milen Y.), grof mishandelen (de kopschoppers), corruptie plegen (Kalbfleisch), of de belastingbetaler voor een paar miljard tillen (Staal) dan een waxinelichtje naar een gouden koets gooien. Martelaar voor Oranje: ook daarom is hij mijn (Oranje) Man van het Jaar 2013.  

12 december 2013

Pieter Kalbfleisch: geeft geen advies dat wel wordt opgevolgd

Ah! Daar hebben we op de valreep van het jaar voormalig rechter Kalbfleisch weer, dankzij ftm.nl. We herinneren ons Kalbfleisch als de man die het op een akkoordje had gegooid met die andere voormalige rechter, Westenberg. Westenberg moest uitspraak doen in de zogeheten Chipsholzaak, waar ook Kalbfleisch met enkele van zijn vele zakenvriendjes een belang bij hadden. Het zou wel goed uitkomen als Westenberg ten gunste van Kalbfleisch zou oordelen. Dat riekte naar corruptie. Welnee, onzin, ze gingen privé niet eens met elkaar om, zoals de heren onder ede verklaarden. Naar later bleek aten ze wel iedere week bij elkaar thuis. Een rechter (weer een andere) vond dat niet voldoende bewijs dat ze privé met elkaar om gingen. Dat schijnt juridisch te kunnen: elke week met eenzelfde persoon in eigen huis eten en er toch niet privé mee omgaan. Nu was Kalbfleisch ook als adviseur betrokken bij een aandelentransactie rond het Slotervaartziekenhuis. De bedoeling van die transactie was om voormalig bestuurder en aandeelhouder van het ziekenhuis Aysal Erbudak op een dubieuze manier de voet dwars te zetten. Lees de details bij ftm. Wat zegt Kalbfleisch? Hij was helemaal geen adviseur van het bestuur, alleen van de Raad van Commissarissen van het ziekenhuis. Het bestuur nam de beslissing tot die aandelentransactie over te gaan. Dat zal juridisch ook wel weer kloppen: je geeft een advies in een vergadering waar het bestuur en andere belanghebbenden aanwezig zijn (en ook de Raad van Commissarissen). Als dat advies (dat, naar het lijkt, tot het plegen van onrechtmatige handelingen tegen Erbudak aanzette) dan wordt opgevolgd, dan heb je dat advies natuurlijk helemaal niet gegeven. Juridisch gesproken. Deze man is niet te slachten.

10 december 2013

Rishi: zijn dood volgens het NOS-journaal

Afgelopen zondag een item in het NOS-journaal (1:54 minuten) over de dood van Rishi (17 jaar) op het station Hollands Spoor, november 2012. Hij werd dodelijk getroffen door een politiekogel toen hij op de vlucht sloeg bij de nadering van drie agenten. De politie was opgeroepen omdat Rishi even daarvoor iemand bedreigd had. Hij zou daarbij gezegd hebben dat hij een geweer had (maar hij was ongewapend). Bij zijn vlucht lijkt hij iets uit zijn jas te halen. Dat was voor een van de agenten reden te schieten. Het NOS-journaal geeft deze achtergrondinformatie niet. Ook werd niet vermeld dat de jongen niet thuis woont, maar in een opvanghuis voor moeilijke jongeren. De uitzending suggereert juist dat Risha bij zijn moeder woonde. Het NOS-journaal geeft de moeder van Rishi een centrale plaats in het item. Zij zegt haar “zoontje” erg te missen en vindt dat Rishi vermoord is door de politie, maar ze heeft geen vertrouwen in de rechtsgang en het O.M. Vervolgens ‘bewees’ de advocaat van de familie dat Rishi weloverwogen door de agent was neer geschoten en er dus inderdaad sprake was van moord. Uiteraard is het verschrikkelijk als je zoon wordt dood geschoten: om ons dat voor te stellen hebben we het NOS-journaal niet nodig. Waar we het NOS-journaal wel bij nodig hebben is om op zijn minst te vertellen wat er aan de schietpartij vooraf ging en of het gedrag van de schietende agent te verklaren is. De desbetreffende agent blijkt al sinds het incident met de dood bedreigd te worden. Het NOS-journaal is met dit soort uitzendingen mede schuldig aan deze hetze. 

09 december 2013

Frans Timmermans (MinBui, PvdA): werelddaad in Israël

Van de huidige Israëlische regering ben ik geen grote fan. Op momenten dat er op de Westoever een gematigde politieke en economische wind waait, laat de regering Netanyahu het afweten. Ik kan er inkomen dat Netanyahu geen vredesregeling wil met Hamas. De Westoever echter had recent een van die zeldzame Palestijnse bestuurders die niet steeds vervalt in de bekende onvruchtbare larmoyante Palestijnse retoriek en die ook nog eens weet hoe je een land moet runnen, maar Netanyahu deed met hem geen zaken. Die bestuurder, Salem Fayyad, is inmiddels al weer weg. Van Frans Timmermans ben ik ook al geen fan. Hij weet niet wat de gevolgen zijn van vrij verkeer van werknemers in Europa, hij verdedigt nog steeds een halfslachtige Europese grondwet, waar hij zelf aan had meegeschreven. Daarom kon ik het niet helpen dat ik me verkneukelde toen het ministerie van buitenlandse zaken niet bleek te zijn nagegaan of Israël wel blij was als Nederland een apparaat zou schenken waarmee gescand kan worden of vanuit Gaza geëxporteerde containers oorlogsmaterieel bevatten. Israël was helemaal niet blij met deze gift, maar Timmermans, op bezoek in Israël, dacht van wel. Timmermans mocht van Netanhayu ook niet zonder gewapende Israëlische militairen op het Palestijnse deel van de Westoever rond lopen. Toen stelde dappere Timmermans een daad: hij ging helemaal niet op de Westoever rondlopen. Een daad van internationale allure.

07 december 2013

Laurens Jan Brinkhorst (D66): onderbuikgevoel bij een EU-referendum

D66 was altijd voor directe democratie. De macht bij de kiezer. D66 is ook erg voor Europa, maar helaas directe democratie en Europa verdragen zich niet zo goed met elkaar. De burger stemt tegen Europa als het erop aan komt. Daarom is D66 niet meer zo happig op referenda, zeker als het om Europa gaat. Het referendum over de Europese grondwet in 2005 was voor D66 de ‘eye opener’. Die grondwet was een gruwel: het was een zwalkend en verwarrend stuk, waar iedereen (federalist en anti-federalist) te vriend werden gehouden. Het was dan ook geen wonder dat die werd verworpen door de overgrote meerderheid van de Nederlandse bevolking. D66-prominent en toenmalig minister van economische zaken Laurens Jan Brinkhorst dacht er indertijd heel anders over. Dat was zijn goed recht, al was zijn steun voor de grondwet gebaseerd op een soort onderbuikgevoel. Beroemd is zijn uitspraak dat het licht uit zou gaan als de Europese grondwet zou worden verworpen. Het licht is gewoon blijven branden nadat de grondwet was verworpen. Bij Brinkhorst zelf is er helaas geen licht opgegaan. Hij zei deze week het volgende in De Volkskrant: “Wanneer de buitenlandse politiek in beeld komt, wordt het moeilijk. Dat hebben we gezien bij het referendum van 2005 over de Europese grondwet. Als burgers niet goed worden voorgelicht, maar je alleen maar dikke documenten produceert, krijgen ze geen duidelijk beeld van waarover het gaat. Dan krijg je geen oordeel op feiten, maar gaan onderbuikgevoelens een rol spelen.” Wat Brinkhorst wil zeggen: het volk is te dom om iets te vinden over Europese onderwerpen. Laat dat maar aan ons over. Wij, leden van de politieke elite, wij hebben geen last van onderbuikgevoelens.


06 december 2013

Nelson Mandela (1918-2013): onsterfelijk

Wij hadden Willem van Oranje (1533 – 1584), de Amerikanen hadden George Washington (1732-1799) en de Zuid Afrikanen hadden Nelson Mandela. Mandela was een staatshoofd dat anders dan vele andere Afrikaanse leiders verzoening en respect voor minderheden als leidraad voor zijn handelen had. Vergelding voor de wandaden onder het apartheidsregime bleef daardoor na de invoering van de democratie in 1994 achterwege. Dankzij deze verzoening kon Zuid Afrika een relatief welvarend land blijven, anders dan het Zimbabwe van Mugabe. Mugabe kon alleen overleven door blanke boeren als zondebokken aan te wijzen en hun land te onteigenen. Mandela was een visionaire leider die wist, net als George Washington dat macht corrumpeert. Hij bleef maar vijf jaar president. Als president was hij geen praktisch bestuurder. Armoede en ongelijkheid onder de zwarte bevolking heeft hij niet kunnen oplossen tijdens zijn bewind. Daarom lopen er in Zuid Afrika veel potentiële Mugabes rond die bereid zijn de onvrede over de bestaande ongelijkheid om te zetten in rassenhaat. Als zij de overhand krijgen kan het gauw over zijn met democratie en welvaart in Zuid Afrika. Net zoals het in Zimbabwe gebeurde. Mandela is onsterfelijk geworden, maar de wereld en vooral Zuid Afrika zal de levende Mandela erg gaan missen.    

04 december 2013

Erwin Lensink (waxinelichthoudergooier); geen feestjaar

Wij (= wij Nederlanders) vieren een heel jaar feest omdat we 200 jaar onder het vorstenhuis Oranje hebben mogen leven. Hoera! Dat we niet gevraagd hebben om dat vorstendom na zo’n kleine 20 jaar zonder een Oranje in de buurt, niemand die er om maalt. Behalve natuurlijk Erwin Lensink, die verslaafd is aan het huis van Oranje, maar twijfelt aan het Oranjegehalte van onze huidige vorst. Als fan van Willem van Oranje, de enige echte Willem in zijn optiek, is het hem een gruwel te bedenken dat de huidige Willem misschien niet eens van de Vader des Vaderlands (VdV) afstamt. We weten natuurlijk niet of Erwin de vorstelijke stamboom wel eens bekeken heeft, maar wie goed kijkt, ziet dat er wel een knik in de lijn van de VdV naar de huidige Willem zit. Onze Willem stamt af van de broer Jan (van Nassau) van de VdV. Ook niet slecht, maar voor Erwin waarschijnlijk niet genoeg en frustrerend. Die frustratie leidde tot zijn beroemde worp van een waxinelichthouder naar de Gouden Koets tijdens Prinsjesdag 2010. Daarvoor heeft hij twee jaar in het gevang gezeten en is hij diverse malen in hechtenis genomen uit angst voor recidive. Hij was onlangs in de buurt van het naspelen van de landing van Willem VI, de latere (1815) koning Willem I. Hij wilde daar protesteren tegen de “geschiedvervalsing” met onder meer de volgende tekst: “Wij, Nederlanders, zijn geen onderdanen maar soeverein en vrij onvereerd (sic) via het plakkaat verlatinghe door Willem …van Oranje.”  Hij werd erom gearresteerd. Het is duidelijk, het komend jaar wordt geen feestjaar voor Erwin. 

02 december 2013

Dries van Agt: dood aan terroristen

Dries van Agt is al meer dan twee decennia met het Midden-Oostenconflict bezig. Iets anders dan dat schijnt hem niet meer te interesseren. Hij heeft daarbij de nodige sympathie voor Hamas ontwikkeld. Hamas is de baas op de Gazastrook, maar wordt door een groot deel van de wereld als een terroristische groep beschouwd. Jarenlang werd er vanuit Gaza vrijwel iedere week en soms dag na dag Qassam-raketten afgeschoten op Israëlische burgers. Van Agt vond dat te betreuren, maar begrijpelijk, want Israël had de Gazastrook bezet, niet door het te bezetten, maar door het af te grendelen van de rest van de wereld. Zijn houding tegen terroristen is niet altijd zo begripvol geweest. Deze week is de treinkaping van 1977 door Nederlandse Molukkers weer in de publiciteit. Deze kaping werd op gewelddadige wijze beëindigd door commando’s van het Nederlandse leger. Zes van de negen kapers kwamen daarbij om, in een “regen van kogels”. Het lijkt er nu op dat de kapers met opzet werden gedood. Dries van Agt was toen minister van justitie. Volgens de krant deze ochtend was hij indertijd voldaan over de actie en prees hij de “uiterst moedige en kundige wijze” waarop de commando’s te werk waren gegaan. Geen enkel woord van begrip te bekennen voor de Molukkers, wier land in feite ook was bezet (door Indonesiërs) en die door beloften van Nederlandse regeringen over een onafhankelijk Molukken op het verkeerde been waren gezet. Je vraagt je af waar dat latere begrip voor de toch beslist niet zachtzinnige Hamas vandaan is gekomen. We kunnen er naar raden. 

30 november 2013

Judith Merkies (PvdA): verliest geding van politieke vrienden

Judith Merkies, Europarlementariër voor de PvdA, werd er door haar partijbestuur van beschuldigd niet integer met de partijafspraken over betalingen aan Europarlementariërs om te zijn gegaan. Zij had vier jaar lang te veel van de Europese dagvergoeding in eigen zak gestoken terwijl ze een deel had moeten afstaan. Na vier jaar stortte zij het te veel ontvangen bedrag alsnog terug. Te laat, volgens PvdA-voorzitter Hans Spekman die haar daarom niet wilde kandideren als lijsttrekker bij de Europese verkiezingen. Judith Merkies spande een kort geding aan tegen haar eigen partijbestuur waarin ze eiste dat haar naam gezuiverd werd. Ze verloor. Volgens de rechter moet Merkies “een dikkere huid hebben dan een 'gewone' burger” en mag haar handelwijze worden bekritiseerd. De partijvoorzitter heeft daarbij geen grenzen overschreden. Spekman had letterlijk gezegd: “Het partijbestuur rekent het Judith aan hoe zij is omgegaan met afspraken waarvoor zij heeft getekend en die de partij van belang vindt.”  Hij suggereerde dus, zonder het hardop te zeggen, dat Merkies niet integer was geweest. Spekman wist natuurlijk dat die uitspraak politiek dodelijk was, maar ook dat een rechter daar geen misdaad van kan bakken, want, aldus de rechter, het was niet onnodig grievend. Dus Merkies afgeserveerd, door de partij en door de rechter. Maar geen nood, de nieuwe Europese lijsttrekker voor de PvdA, Paul Tang, is ook eens afgeserveerd  geweest, omdat hij vertrouwelijke stukken naar de pers lekte. Het is hem kennelijk alweer vergeven en vergeten. Er gloort nog hoop voor Merkies.

29 november 2013

Paul Rosenmöller (VO-raad): smartphone in de klas

Al ruim 35 jaar geef ik les aan studenten en er is wel wat veranderd in die tijd. Krijtjes zijn vervangen door PowerPoint-presentaties, smartboards zijn ingevoerd (niet aan mijn universiteit overigens, wij hebben last van de remmende voorsprong) en videocolleges doen nu zijn intrede. Studenten zelf zaten vroeger met schriftjes in de klas, later een tijdje met niets (want alles stond toch op de computer), toen kwamen ze met hun laptop de klas in, daarna met hun tablet en nu heeft vrijwel iedere student de smartphone binnen handbereik. Je kunt de smartphone niet verbieden (ook al heb je als docent er zelf niet eens één), want hun collegeaantekeningen, hun ‘sheets’, hun opdrachten en de exameneisen staan er allemaal op. Met duizelingwekkende snelheid komen ook de What’sApps van hun vriendje of vriendinnetje binnen, maar als docent kun je geen censuur gaan toepassen op de ontvangst van berichten. Dan kom je niet meer aan lesgeven toe. Het belangrijkste gebruik van de smartphone heb ik nog niet vermeld. Ik heb als docent de tactiek dat ik niet alles wat ik ga vertellen van te voren al op de zogenaamde blackboardsite zet en ook achteraf niet. Studenten moeten zelf nadenken over de gaten die ik met opzet op mijn sheets aanbreng. Maar ook daar hebben studenten wat op gevonden. Ze maken tijdens de les met hun smartphone gewoon een foto van de sheets, zodra de gaten daarop ingevuld zijn. Op de middelbare school is dat allemaal verboden, zei Paul Rosenmöller, voorzitter van de raad voor het voortgezet onderwijs, vandaag in de krant. Ik kan het me voorstellen. Flipping the classroom, wat hij tussen neus en lippen voorstelt, met de smartphone veronderstelt wel dat pubers hun sexhormonen even kunnen uitschakelen. 20-jarigen blijken dat beter te kunnen dan 16-jarigen.

28 november 2013

Laura van der Geest (CPB): gaat een onsje minder rekenen.

Toen Laura van der Geest benoemd werd tot directeur van het Centraal Plan Bureau trok er een storm op onder Nederlandse economen. De teneur was dat ze een ambtenaar was zonder wetenschappelijke ervaring en dus niet geschikt om een organisatie als het CPB te leiden die juist wetenschappelijke objectiviteit als een van haar sterke punten heeft. Ikzelf werd ook op een gegeven moment gevraagd wat ik van haar benoeming vond. Mijn angst was dat ze door haar gebrek aan wetenschappelijke ervaring juist een te groot ontzag voor economische modellen zou hebben. Deze week trad ze voor het eerst in de publiciteit en trad ze op bij Nieuwsuur. Ze deed dat meer als een ambtenaar dan als een onafhankelijke ‘rekenmeester’. Maar haar boodschap was dat het CPB zich in het vervolg zou beperken bij het doorrekenen van verkiezingsprogramma’s. Dat was goed nieuws. Het CPB berekent met behulp van een model wat de effecten van de beleidsvoorstellen in de partijprogramma’s zijn op de werkgelegenheid, de overheidsfinanciën, de inflatie, enzovoorts. Deze doorrekeningen hebben grote invloed op verkiezingscampagnes en misschien zelfs wel op de verkiezingsuitslag. Het ‘waarheidsgehalte’ van de berekeningen is echter dubieus, of in ieder geval nooit gemeten. Het CPB zou er daarom mee moeten ophouden omdat valse suggesties worden gewekt door de uitkomsten. Maar Van der Geest heeft dat niet voor ogen. “Het CPB blijft de doorrekeningen graag verzorgen,” zegt ze in een brief aan de Tweede Kamer. Het wordt dus met die doorrekeningen wel een onsje minder, maar we blijven wel vlees snijden. Laten we ons dan maar vasthouden aan het idee dat als Van der Geest steeds minder aan doorrekenen doet, er op een goede dag geen doorrekening meer zal zijn. 

25 november 2013

Frits Bolkestein (VVD): eurofoob of toch eurofiel?

De verkiezingen voor het Europese parlement zijn nog een half jaar weg, maar het lijkt wel alsof bij de VVD de verkiezingskoorts al heeft toegeslagen. Eerst hadden we de eurofobe VVD-ers die hun liberale geestverwant Guy Verhofstadt begonnen te beschimpen over zijn federale opvattingen. Daarna kregen we de eurofiele VVD-er Neelie Kroes die Verhofstadt uitdrukkelijk in bescherming nam. Daarna bleken alle VVD-ers toch erg voor Europa te zijn. Frits Bolkestein, de éminence grise van de VVD, behoort tot de eurofobe vleugel van de VVD. Hoewel? Hij wil de Europese Commissie inkrimpen, maar hij gunt de grote landen een vaste zetel en de kleine landen misschien per toerbeurt zo nu en dan een zetel. Dat is pas autonomie uit handen geven aan de grote landen die nog meer te zeggen krijgen als het aan Bolkestein ligt. “Nee hoor,” zegt hij, “want de grote landen zijn het toch nooit met elkaar eens.” Dan moeten we wel hopen dat Nicolas Sarkozy niet meer terugkomt in de Franse politiek, want hij was het altijd met Angela Merkel (Duitsland) eens. Bovendien wil Bolkestein dat landen die zich niet aan het begrotingspact houden, automatisch worden gestraft. Dat klinkt redelijk, maar dat is het niet. Automatische sancties betekenen namelijk dat de lidstaten niet meer hun eigen koers kunnen varen ook als er gegronde redenen zijn om het eigen begrotingsbeleid van de Europese normen af te laten wijken. Automatische sancties betekenen een vermindering van de nationale autonomie en een vermeerdering van economische domheid. Zo erg eurofoob is Bolkestein dus eigenlijk niet. Hij wil dan wel geen federaal Europa, maar op de keper beschouwd toch liever meer dan minder federale uitgangspunten in Europa.


22 november 2013

Geert Wilders (PVV): EU = EUSSR

Geert Wilders schrijft (of krijgt) briljante teksten. Hij weet er zelfs de Wall Street Journal mee te halen. Prachtige opbouw, mooie klare taal. Hij zegt ongeveer het volgende:  “De EU bracht geen voorspoed, de EU ‘oplossing’ van de crisis maakte de crisis alleen maar erger. De EU bracht geen vrede in Europa, dat deed de NAVO. De EU bracht ook niet meer democratie en vrijheid. Integendeel, de nationale democratieën werden ondermijnd en de EU zelf heeft een totalitaire staatsvorm: de EU is de EUSSR. Het is dus geen wonder dat volgend jaar bij de Europese verkiezingen de kiezers het supranationale experiment zullen wegstemmen. Zij zullen stemmen voor een herstel van de nationale soevereiniteit. Dat is geen extremisme, dat is democratie.” Valt er wat tegen in te brengen? Nauwelijks. De EU heeft voor 100 procent bewezen dat de begrotingsregels niet werken, dat ze de schuldencrisis niet kan bezweren en dat er een ‘democratisch tekort’ is weten we al jaren. Mogen we misschien even onze Geert met hun (Belgische) Guy Verhofstadt vergelijken (bien étonné de se trouver ensemble). Ook Verhofstadt vindt dat de EU regeringsleiders op een domme manier de euro proberen te redden en dat zonder federale structuur het einde van de eurozone onafwendbaar is. Die federale structuur zou dan compleet met een volledige democratische structuur moeten zijn. Maar die is er niet (Guy) en die komt er ook niet (Geert). Dus kunnen we de EU maar beter opheffen (Guy en Geert). 

21 november 2013

Gerrit Zalm (Abn/amro v/h DSB): wil niet te veel regeltjes

Gerrit Zalm, de baas van Abn/Amro, had helemaal geen bestuurder van een genationaliseerde bank mogen zijn. Hij was van eind 2007 tot eind 2008 bij DSB van Dirk Scheringa werkzaam. DSB stond bekend om schendingen van de zorgplicht en deze schendingen waren structureel van aard. Gerrit Zalm  heeft bij DSB onvoldoende gedaan om de gebrekkige naleving van de zorgplicht aan klanten te verbeteren. Hij was een soort collaborateur van Scheringa. Enfin, als Gerrit Zalm zich tegenwoordig manifesteert als baas van Abn/amro denk ik altijd die man hoort daar niet, maar hij zit daar toch. Zoals vandaag toen er een hoorzitting  in de Kamer was over de toekomst van de bankensector. Gerrit Zalm was daar dus ook en hij vond dat de overheid niet te veel regeltjes aan de banken moest voorschrijven. Moet hij vooral zeggen, denk ik dan al weer, juist hij die zich in zijn vorige bankiersbaan ook al niet zo erg druk om de regeltjes maakte, vindt dat er niet te veel regeltjes moet zijn. Het is wel te hopen dat als de bank binnenkort met flink verlies verkocht wordt op de beurs (want voor een aardige winst voor de overheid op de verkoop heeft ‘bankier’ Zalm ook al niet kunnen zorgen), Gerrit Zalm met pensioen wordt gestuurd. Kan ik tenminste met iets minder verontwaardiging naar een verzameling bankiers kijken.

20 november 2013

Han van der Zee (uroloog): dappere dokter

Het beeld dat ik van doktoren heb is dat ze liever te veel dan te weinig behandelen. Het verrichten van weinig behandelingen is altijd een slechte optie voor een arts: de patiënt zou kunnen denken dat de arts niet al het mogelijke doet om hem te genezen; het inkomen voor de arts zelf is laag en het is slecht voor je reputatie als arts als je niet een lange wachtlijst van patiënten hebt die nog door jou behandeld moeten worden. Voorkomen is beter dan genezen is misschien een beter devies: als we screenen op ziektes kunnen we dure behandelingen voorkomen. Dat is ook al niet waar. Bij een screening is er altijd een kans dat ten onrechte een ziekte bij je wordt vastgesteld en omgekeerd, is er een kans dat de ziekte wordt gemist. Die kansen zijn niet verwaarloosbaar: ze kosten allebei veel geld. Er komt bij dat er potentieel levensbedreigende ziekten zijn waarmee je toch oud kunt worden. Neem prostaatkanker. Er zijn mannen die veel ouder dan 80 worden en jarenlang prostaatkanker hadden zonder dat artsen en zij zelf het door hadden. Als zij eerder gescreend zouden zijn waren ze hoogstwaarschijnlijk behandeld, met kans op nare bijwerkingen. Niet screenen was dus beter. Dat vindt ook Han van der Zee, uroloog in Amsterdam. Hij raadt zijn patiënten af zich preventief op prostaatkanker te laten testen. Voor de meesten pakt dat goed uit. De enkeling die toch een levensbedreigende vorm van kanker ontwikkelt, zal er spijt van krijgen dat hij niet getest heeft. Dokter Van der Zee neemt dat risico voor lief. Daarom maakte hij kans op een bokaal voor Dappere Dokters (maar hij kreeg hem niet). 

19 november 2013

Erik Staal (ex-Vestia): alleen maar handtekeningen

Erik Staal, de voormalige opperbaas van Vestia, had eerder zijn advocaat erop uit gestuurd om te voorkomen dat twee ex-toezichthouders bij Vestia onder ede verhoord zouden worden. Dat verhoor zou gaan over de 3½ miljoen euro vertrekpremie die Staal meekreeg toen hij Vestia verliet met een schuld van meer dan 2 miljard euro. Deze week kwam Staal zelf naar de rechtbank om het uit te leggen. Iemand blijkt een brief geschreven te hebben waarin Staal 3,5 miljoen na zijn vertrek bij Vestia kreeg toegewezen als ‘reparatie voor zijn pensioengat’. Iemand heeft die brief ook getekend, een oud-commissaris van Vestia, maar die heeft die brief niet gelezen. Wie wie was en wie wat deed, dat is onduidelijk. En die 2 miljard euro verlies die Vestia leed door riskante beleggingen in derivaten onder verantwoordelijkheid van Staal? Ook dat werd met een handtekening afgedaan, door Staal zelf. Dat is waar, maar niemand had hem gewaarschuwd dat er grote risico’s werden gelopen: zijn financiële man niet, zijn accountant niet, zijn commissarissen niet. Dus zette hij zijn handtekening. Maar hij was natuurlijk niet verantwoordelijk, laat staan aansprakelijk voor het geleden financieel verlies. Hij zette, ongetwijfeld op krachtdadige wijze, alleen maar handtekeningen. Of hij liet ze zetten. 

17 november 2013

Marcel de Haas (ex-SGP): wil vrouw laten boeten voor scheiding

Marcel de Haas is Rusland-deskundige en had in die hoedanigheid eens een akkefietje met de vriendin van Jack de Vries, Melissa. Jack de Vries is CDA-man die het als staatssecretaris van defensie aanlegde met Melissa, die majoor in het leger was. Het is een doodzonde in het leger om een relatie met een ondergeschikte aan te gaan, maar Jack deed het toch. Met Melissa. Vervolgens werd hem de deur gewezen door zijn vrouw. De Haas was ook getrouwd, maar zijn vrouw verliet juist hem zonder dat hij dat wilde. Hij wilde daar als lid van het SGP een column over schrijven in het Reformatorisch Dagblad, maar dat mocht niet van de redactie van de krant: te persoonlijk. De Haas lid af van het SGP. Afgelopen vrijdag stond dat stuk wel in De Volkskrant. Als man van een vrouw die van jou wil scheiden ben je volstrekt rechteloos, is de teneur van zijn stuk. De vrouw krijgt de kinderen toegewezen, de helft van het inkomen van de man en later de helft van zijn pensioen. Hij mag zijn huis niet meer in, maar moet wel de hypotheek blijven betalen, enzovoorts. Zijn oplossing is duidelijk: wanneer een vrouw de echtscheiding aanvraagt, moet ze zelf in haar onderhoud voorzien en haar eigen woning regelen. Klinkt redelijk. Er zijn de laatste tijd veel gevallen bekend van mannen die door ex-vrouw worden uitgeknepen en met de rug tegen de muur worden gezet. Maar kijk nog eens even naar Jack de Vries: zijn echtscheiding werd aangevraagd door zijn vrouw. Zou het dan goed zijn geweest als Jack vrijuit kon pierewaaien met zijn Melissa? Het lijkt mij niet. Dus Marcel de Haas, verzin een andere list.

15 november 2013

Judith Merkies (PvdA) wel; Thijs Berman (PvdA) niet: verdacht

Bij de laatste Kamerverkiezingen stemde ik PvdA. De SP was ook nog even mijn favoriet, maar op sommige punten vind ik ze te extreem. Nederland heeft soms (niet altijd) recht op een gematigd links beleid. Maar wat we nu krijgen is niet gematigd links, of gematigd rechts, het is kleurloze hutspot. Daar komt nu bij dat de PvdA via roddels en achterklap Europarlementariër Judith Merkies probeert te lozen. We berichtten daar eerder over: Merkies spant daarover een kort geding aan, dat vandaag dient, tegen haar eigen partijbestuur waarin ze eist dat haar naam gezuiverd wordt. Voor de familie Merkies heb ik een zwak, omdat mijn werkzame leven als econoom in 1973 begon met een aanstelling tot student-assistent bij prof. Merkies, de vader van Judith en haar broer Arnold (SP). Judith woont in Brussel en heeft daarom volgens interne partijafspraken geen recht op een volledige dagvergoeding die aan Europarlementariërs wordt verstrekt, maar ze ontving en hield die wel vier jaar lang. Ten onrechte, volgens de partij. Daar kon je vraagtekens bij zetten en een interne commissie zuiverde haar van de beschuldigingen. Toch wilde PvdA-voorzitter Hans Spekman haar daarom niet kandideren als lijsttrekker bij de Europese verkiezingen. Naar nu blijkt woont PvdA-Europarlementariër Thijs Berman ook in Brussel, met zijn vriendin, maar strijkt hij toch de volledige dagvergoeding op (bron). Dat komt omdat hij opgeeft in Parijs te wonen, waar hij een appartement heeft en waar hij, naar eigen zeggen, zijn zonen ontvangt. Hij mag ook geen lijsttrekker worden, maar hoopt wel als Europarlementariër voor de PvdA aan te mogen blijven. Als die hoop bewaarheid wordt, zal mijn stem voorlopig voor de PvdA verloren zijn. 

13 november 2013

Martin van Rijn (PvdA): het gaat goed/fout met de jeugdzorg

Martin van Rijn is staatssecretaris van volksgezondheid en is verantwoordelijk voor de decentralisatie van de jeugdzorg die nu gaande is. Op 1 januari 2015 moet dat zijn beslag krijgen, maar het dreigt in een chaos te ontaarden. Afgelopen dinsdag was Van Rijn op Nieuwsuur om uit te leggen waarom er nog zo weinig duidelijkheid is, bijvoorbeeld over de budgetten die gemeenten gaan krijgen. Van Rijn zei dat die duidelijkheid in stappen wordt gegeven, want eerst moet bekend zijn wat er nu aan jeugdzorg wordt uitgegeven. Met andere woorden, Van Rijn weet dat niet. Hij wil er wel op bezuinigen! Hoe je kunt bezuinigen op je uitgaven zonder te weten wat je uitgeeft is mij een raadsel. Voor Van Rijn niet! “Wanneer komt die duidelijkheid er dan wel, ” vroeg anchorwoman Mariëlle Tweebeeke. In mei 2014, wilde Van Rijn zeggen, maar omdat die datum volgens Tweebeeke te laat was, zei Van Rijn erbij dat er ook in december 2013 al duidelijkheid zou zijn. Een voor de hand liggende vraag was natuurlijk ook of de zorg niet slechter wordt bij de gemeenten. “Nee”, zei Van Rijn, “wij gaan het aan de voorkant wat beter maken.” “Wij” dat moeten de gemeenten zijn en Van Rijn is niet van de gemeenten, dat is Plasterk. En “de voorkant”, dat zijn ook de gemeenten die beter weten wat jeugdigen met problemen nodig hebben. Maar toch ook weer niet, want in één adem zei Van Rijn er bij dat “net als nu” de huisarts en de psychiater kunnen doorverwijzen naar andere professionele hulp. De gemeenten moeten maar zien hoe ze dat gefinancierd krijgen. Inderdaad, met de toekomstige jeugdzorg gaat het goed/fout. Doorhalen wat niet verlangd wordt. 

11 november 2013

Frank Miedema (UMC): perverse prikkels in de wetenschap

Een kleine tien jaar geleden was ik in het wetenschappelijk onderzoek op het toppunt van mijn kunnen. Artikelen die ik samen met collega’s had geschreven werden gepubliceerd in aanzienlijke wetenschappelijke tijdschriften met een behoorlijke reputatie. Helaas was de decaan aan mijn faculteit niet onder de indruk. Integendeel, ik publiceerde te weinig met te veel co-auteurs en bovendien had ik beter in tijdschriften op het gebied van marketing kunnen publiceren. Mijn toenmalige decaan zei dat niet letterlijk tegen mij. Dat oordeel kon ik afleiden uit de criteria voor de onderzoekgelden die hij aan individuele onderzoekers toekende. Die criteria werden omgezet in een getal en dat getal leidde tot een bedrag. Ik kreeg ongeveer 12.000 euro per jaar, niet eens genoeg om één (1) cursus van af te kopen. Mijn onderzoek was minder dan één cursus waard. Het kostte me heel wat meer tijd om onderzoek te doen dan om die ene cursus te geven. Mijn faculteitsbestuur had een systeem van onderzoeknormering ontwikkeld waarmee ze de meeste onderzoekers het idee inprentte mislukte onderzoekers te zijn. Een paar jaar geleden besloot ik dat het faculteitsbestuur gelijk had, stopte met onderzoek en ging die ene extra cursus doen. Het was niet de enige reden, overigens. Over die andere redenen heb ik het later nog wel eens. Hoe dan ook, afgelopen week las ik in de krant dat Frank Miedema, decaan aan het Universitair Medisch Centrum in Utrecht, zich druk maakte om de perverse prikkels in het wetenschapsbedrijf. Mijn eerste gedachte was: jij en al die andere faculteitsbestuurders zijn de eersten die de perverse prikkels kunnen veranderen, niet de wetenschappers zelf. Hij was daar al mee bezig, zei hij. Mooi! Was hij tien jaar geleden maar mijn decaan geweest. 

09 november 2013

Judith Merkies (PvdA): geen vrienden bij politieke vrienden

Judith Merkies is de dochter van Arnold Merkies die weer de vader is van Arnold Merkies jr (SP). Arnold Merkies sr. haal ik erbij omdat ik in 1973 of 1974 bij hem thuis op een feestje was. Ik was toen 22 en student-assistent bij prof. Merkies sr. Judith was toen een jaar of 7, Arnold was 5 en vaag kan ik me herinneren dat er toen ook kinderen door het huis liepen. Ik zal haar dus toen wel gezien hebben, net als haar broertje Arnold die ik later ook nog wel eens in levende lijve ben tegen gekomen. Ik kon toen niet weten dat deze twee kinderen politici zouden worden. Arnold jr. werd een succesvol financieel woordvoerder en Judith werd Europarlementariër. Zij wordt er nu door haar partijbestuur van beschuldigd niet integer met de partijafspraken over betalingen aan Europarlementariërs om te zijn gegaan. Zij heeft vier jaar lang te veel van de Europese dagvergoeding in eigen zak gestoken terwijl ze een deel had moeten afstaan. Daar was een reden voor: de controle op de kosten was niet in orde, waardoor het niet duidelijk was welk deel van de kosten de Europolitici in rekening mochten brengen. Na vier jaar bleek dat Judith Merkies niets extra in rekening mocht brengen en stortte zij het te veel ontvangen bedrag alsnog terug. Te laat, volgens PvdA-voorzitter Hans Spekman die haar mede daarom niet wil kandideren als lijsttrekker bij de Europese verkiezingen. Einde verhaal? Nee, Judith Merkies spant een kort geding aan tegen haar eigen partijbestuur waarin ze eist dat haar naam gezuiverd wordt. Terecht, of niet, met een kort geding tegen je eigen politieke vrienden maak je geen echte vrienden bij je politieke vrienden. 

08 november 2013

Peter van Lieshout (WRR): weg met de studieboeken

De Wetenschappelijke Raad voor het Regeringsbeleid (WRR) schrijft geregeld ongevraagde adviezen voor de regering. Deze week heette zo’n advies Naar een lerende economie. Als ik het goed begrepen heb kunnen de meeste laboratoria in Nederland wel gesloten worden, want nieuwe kennis ontwikkelen is niet meer zo belangrijk (“hoewel weliswaar belangrijk”). Het gaat voortaan meer om “het mobiliseren en toepassen van ideeën en technieken die te vinden zijn in andere bedrijven, sectoren of landen.” Het gappen of na-apen van andermans ideeën dus? Dat kan de serieuze WRR natuurlijk niet bedoelen. Wat dan wel? Maar even kijken wat de WRR van de universiteiten wil, want dat moet ik snappen, tenslotte. Ik lees bij de WRR: “Universiteiten dienen hun onderwijstaak niet langer te onderschikken aan hun onderzoek.” Wat nu? Onlangs was er nog een zogenaamde accreditatiecommissie namens de overheid op mijn faculteit afgezonden die ons vermaande dat wij ons onderwijs meer op basis van ons onderzoek moesten inrichten. Nu zijn tientallen mensen aan mijn faculteit bezig om ‘research-based learning’ in te voeren. Dat hoeft nu allemaal niet meer als het aan de WRR ligt? Ik zal het wel verkeerd begrepen hebben. Gelukkig stond er deze week ook een interview met de projectleider voor dit advies, Peter van Lieshout, in de krant. Hij verwijst daar naar Zuid-Korea, waar alle studieboeken afgeschaft zouden zijn. Juist, dat snap ik en hoera, ik bied een cursus aan zonder studieboek. Moet je de studenten eens horen klagen dat ze nergens kunnen nalezen wat ik ze uitleg. Maar ik begrijp nu wel waar de studenten zijn die niet komen opdraven tijdens college. Die zitten, aldus Van Lieshout, in de cloud. 

05 november 2013

Hans Spekman (PvdA): „SP kom ons helpen, want D66 is eng“

Hans Spekman is voorzitter van de PvdA. Afgelopen weekend mocht hij bij het televisieprogramma Nieuwsuur in debat gaan met de voorzitter van de SP, Jan Marijnissen. Marijnissen werd gevraagd of hij in één zin het kabinet kon typeren. Hij kon het in twee woorden: “paars drie”. Paars I en II (voor de jongeren onder ons) waren de kabinetten Kok I en II uit de jaren 90 met PvdA, VVD en D66. Paars beleid was dus rechts en links onder één dak. Het beleid moest leuk zijn voor rechts (zeg lagere belastingen) en leuk voor links (zeg meer herverdeling). Paars I en II waren er goed in dit soort tegenstrijdige wensen te verenigen, maar dat kwam voornamelijk omdat er toen geld in overvloed was om uit te delen. Als je van ‘paarse politiek’ houdt wijs je op de maatregelen die in jouw ideologische kraam passen en als je er niet van houdt doe je het omgekeerde. Dat deden Jan Marijnissen (houdt niet van paars) en Hans Spekman (houdt wel van paars). Spekman slaagde er echter niet in een maatregel te noemen die aantrekkelijk was voor de SP. Maar toch wilde de PvdA de SP er graag bij hebben, zei een bijna snikkende Spekman toch nog, want met D66 erbij wordt het beleid nog conservatiever. Marijnissen maakte direct duidelijk dat de SP niet van plan was de PvdA uit zijn lijden te verlossen. De PvdA moet de rechtse kelk helemaal in zijn eentje leeg drinken.


03 november 2013

Peter Nijkamp (VU): sisser

Peter Nijkamp, sinds mensenheugenis hoogleraar aan de Vrije Universiteit (VU), is, wij zeiden het eerder, een wonder van productiviteit met ook nog de uitstraling van de ideale schoonzoon. Hij kwam echter onder vuur toen hij een promovenda bleek te hebben die haar proefschrift misschien niet zelf had geschreven. Wij zeiden ook dat we er niet vreemd van zouden opkijken als Peter Nijkamp de auteur zou blijken te zijn. Het komt meer voor dat een promotor zelf maar de pen ter hand neemt, als de promovendus er niet helemaal uitkomt. Dat kan uit liefde zijn, zoals werd gesuggereerd, maar ook uit verantwoordelijkheidsgevoel. Een onderzoekscommissie onder leiding van emeritus hoogleraar psychologie Pieter Drenth heeft nu geconcludeerd dat er tekortkomingen in het desbetreffende proefschrift zijn geconstateerd, maar die “kunnen worden hersteld”, aldus een persbericht van de VU. Dan kan het proefschrift in ieder geval niet door Nijkamp zijn geschreven, tenzij die “tekortkomingen” slaan op het ontbreken van eigen werk door de promovenda. Er komt een nieuwe promotiecommissie en Peter Nijkamp is niet langer de promotor. Kan dus so-wie-so ook niet meer beweerd worden dat de promotor de eigenlijke auteur is. Om zijn leven als promotor te beteren heeft hij nu samen met zijn rector, die ook al een ‘gedrogeerde’ geschiedenis heeft met promoties, een workshop gegeven over de kwaliteit van Nederlandse promoties bij de VSNU. De ‘affaire Nijkamp’ lijkt daarmee met een grote sisser te eindigen. Jammer alleen dat de tekortkomingen in het proefschrift niet bekend zijn gemaakt. Maar dat schrijven kennelijk de academische mores aan de VU voor.

     

29 oktober 2013

Piet Moerland (Rabo bank): stoot dan maar zichzelf af

Piet Moerland was tot vandaag bestuursvoorzitter van de Rabo bank. Ooit was hij mijn collega hoogleraar in Tilburg: een zeer aimabele man, geen type straatvechter als Rijkman Groenink, maar eerder een bedachtzaam type. Hij is/was: geheel integer, niet uit op schandaal of om anderen onderuit te werken. Hij was het vlees geworden ideaal van de boerenleenbank die de Rabo bank eigenlijk was: van samen voor ons allen en als het moet helpen wij, wij bankiers, de boeren ook nog met de tractor uit de modder te trekken. Toen dan ook bekend werd dat de Rabo wielerploeg, ondanks alle verzekering van het tegendeel door de ploeg zelf, systematisch en collectief over een reeks van jaren doping had gebruikt was het voor Moerland duidelijk. Een wielerploeg die zo tegen alles inging waar de Rabo bank voor stond (integriteit, betrouwbaarheid, samenwerking) kon niet langer geassocieerd worden met de Rabo en moest worden afgestoten. Maar op een nette manier: nog tot het einde van de contractperiode kregen de renners hun salaris. Typisch Rabo! Maar nu is er iets anders aan de hand. Handelaren van de Rabo bank zelf fraudeerden met interbancaire rentestanden. Die handelaren kun je onmogelijk afstoten: die rentestanden moeten worden bepaald en leningen tussen banken moeten worden afgesloten. Als de Rabo zelf niet meer staat voor waar de bank voor stond (integriteit, betrouwbaarheid, samenwerking) was er voor Piet Moerland nog maar één mogelijkheid over: hij moest zichzelf afstoten. Bij een organisatie waar de interne drijfveren op frauduleus winstbejag berusten, kon hij niet meer functioneren. Vandaag nam hij ontslag. “Als een signaal”, zei hij erbij, maar ik zou niet weten welk signaal.

27 oktober 2013

Ranomi Kromwidjojo: start zwemcarrousel

Een keer in de vier jaar kijk ik naar zwemwedstrijden, namelijk tijdens de Olympische Spelen en dan nog alleen als er Nederlandse medaillekandidaten meedoen. Het gaat bij zwemwedstrijden om wie het eerst aan de overkant is. Het is een saaie sport om naar te kijken, waar tegenover staat dat een doorsnee zwemwedstrijd snel is afgelopen. Nu heeft Nederland de laatste 15 jaar steeds een paar zwemmers met medaillekansen gehad. Dus, in 2000 en 2004 heb ik met mijn toen nog hele jonge dochters voor de buis gezeten om Pieter en Inge goud te zien winnen. Wat er in de tussentijd met hen gebeurde, ontging ons. In 2012 was er ook weer een gouden winnares, namelijk Ranomi Kromowidjojo en zij zal, naar verwachting, over drie jaar ook weer medaillekandidaat zijn. Maar nu blijkt er in de huidige periode tussen de Spelen van alles gaande te zijn. Ranomi, de koningin onder de Nederlandse topzwemsters, wil niet meer in Eindhoven onder coach Marcel Wouda trainen, maar alleen nog onder zijn assistent Christiaan Sloof. Die krijgt nu zijn opdrachten van Wouda, maar dat mag natuurlijk niet meer van de koningin. Dus moet Wouda weg, waarschijnlijk naar Amsterdam. Maar als Wouda weg moet, moet een prinses onder de topzwemsters, Femke Heemskerk, ook uit Eindhoven weg, want zij wil wel met Wouda door. Ze is echter net in Eindhoven komen wonen en voelt zich daar thuis. Bovendien, in Amsterdam zwemt een ander prinsesje, Inge Dekker, en die is daar gaan zwemmen omdat ze juist niet onder Wouda wil trainen. Zij zou dan dus juist Amsterdam moeten verlaten als Wouda daar arriveert. Er schijnen nog veel meer migratiebewegingen van zwemmers en coaches noodzakelijk te zijn dankzij koningin Ranomi. Ik wist helemaal niet dat zwemmen zo’n ingewikkelde sport was.  

26 oktober 2013

Heleen Mees: strikes back?


Nog even herhalen: ze werd afgelopen zomer opgepakt in New York wegens het stalken van een van de beste Nederlandse economen (maar werkend in New York), Willem Buiter. Afgelopen week zou een New Yorkse rechter een uitspraak doen, maar in plaats daarvan stelde hij een schikking voor. Als ze schuld zou bekennen en in therapie zou gaan, zou de klacht worden ingetrokken. Ze weigerde, vooralsnog. Het was ook niet duidelijk waar die therapie haar van zou moeten genezen: seksuele overspannenheid, economische theorietjes, Buiterverslaving? No way. In plaats daarvan ging ze zelf in de aanval. Buiter ging, naar haar zeggen, niet alleen met haar vreemd, maar ook met vele andere vrouwen zodat hij minder tijd voor haar (Mees) had. Ja toch? “Zeker”, antwoordde Buiter (volgens Mees), “eindelijk begrijp je het.” Desondanks nam hij toch nog contact met haar op (nog steeds volgens Mees) zelfs nog nadat hij Mees voor stalken had aangeklaagd. Buiter was zelf dus ook een stalker. Het doel van de tegenaanval is duidelijk: ze wil Buiter meetrekken in haar val. Inderdaad, hij heeft het verdiend, maar of het haar gaat lukken is de vraag. Wat Buiter doet is multipel vreemd gaan (niet strafbaar), waaronder een enkele keer contact opnemen met een vrouw als Heleen Mees (niet strafbaar, wel gevaarlijk). Mees achtervolgt Buiter en neemt hinderlijk contact met hem op (meer dan 1000 e-mails in 2 jaar). Dat is stalking en is wel strafbaar.  

25 oktober 2013

Nico Tromp (huisarts): dood door schuld?

Het verhaal van Nico Tromp, huisarts in Tuitjenhorn, Noord Holland, die zelfmoord pleegde na geschorst te zijn door de inspectie voor de gezondheidszorg, nadert zijn apotheose. Nadat eerst de bevoegde instanties geen openheid van zaken wilden geven, kwam eerst het AMC en daarna ook de inspectie en het OM met meer informatie. De verdenking was dat Tromp veel meer dan de toegestane hoeveelheid morfine bij een stervende kankerpatiënt had ingespoten. Aannemende dat dit waar is, is dat ongetwijfeld een ernstig feit, maar dan nog blijft de vraag of Tromp te goeder trouw handelde, of niet. Je gaat niet iemand ‘vermoorden’ in het bijzijn van een potentiële getuige à charge, namelijk de co-assistent die bij Tromp stage liep. Getuigenverklaringen suggereren ook dat Tromp probeerde te handelen in het belang van de patiënt. De huiszoeking door het ‘overvalcommando’ van het OM (een rechter-commissaris, een officier van justitie en twee politieagenten) was daarom een buitenproportioneel vertoon van macht tegen een weerloos iemand die zich waarschijnlijk van geen kwaad bewust was. Wat dachten ze trouwens te vinden? Volgens het AMC  was hetgeen gevonden werd “volledig in overeenstemming (…) met de feiten uit het verslag van de co-assistent”.  Ze vonden, volgens het AMC, “bijzonder grote hoeveelheden morfine en dormicum.”  Alsof dat een voldoende bewijs was voor het moorddadige karakter van Tromp. Een huisarts is so-wie-so verplicht morfine en dormicum in voorraad aan te houden. Over de hoeveelheid wordt niets voorgeschreven. Het wrange gevoel dat overblijft is dat Tromp waarschijnlijk buiten zijn boekje is gegaan, hoewel te goeder trouw, maar dat er door de instanties zo onevenredig hard op hem is ingebeukt dat hij nog maar één oplossing zag.

24 oktober 2013

Frans Timmermans (PvdA): zeerechtgeleerde?

Timmermans heeft diverse flaters op zijn naam staan. Zo dacht hij dat als je in de EU de grenzen opende er niemand (nou ja, bijna niemand) de grens zou oversteken. Hij schreef mee aan een grondwet voor de EU die niet deugde, maar waarvan hij nog steeds schijnt te denken dat die grondwet een zegen voor het volk zou zijn geweest. Die grondwet werd met overweldigende meerderheid door Nederlandse kiezers afgewezen. Over die opgestoken vinger zwijgen we dan nog maar. Toch is hij minister van buitenlandse zaken geworden en in die hoedanigheid zit hij behoorlijk met de Russen in zijn maag. Hij wil nu Greenpeace-activisten die zich half september aan een Russisch boorplatform vastketenden vrij krijgen via het internationaal zeerechttribunaal. Volgens juristen zou vrijspraak van de activisten een merkwaardig precedent scheppen. Het zou de weg naar legalisering van piraterij effenen. Tussen je vastketenen aan andermans eigendom op zee uit protest of het enteren van datzelfde eigendom met het doel van financieel gewin, bestaat qua middel nauwelijks een verschil. Wat het doel aangaat wel, maar we weten dat het doel de middelden niet kan heiligen. Als het goed is, kijken rechters naar het middel, maar hebben ze geen opinie over het doel. Grote kans derhalve dat het tribunaal Timmermans geen gelijk geeft, zodat de activisten aan de nukken van vadertje Poetin blijven overgeleverd. Die heeft zich al enigszins lankmoedig getoond. De activisten worden nu niet beschuldigd van piraterij, maar van vandalisme. Ik ben geen zeerechtjurist, dus ik weet niet of dat de zaak van Timmermans sterker maakt. Uit het commentaar van juristen op de actie van Timmermans maak ik op dat Timmermans ook geen zeerechtgeleerde is en dat er een gerede kans is dat we een nieuwe flater aan het CV van Timmermans kunnen toevoegen.

22 oktober 2013

Nico Tromp (huisarts): dood door hulp II

Het verhaal van Nico Tromp, huisarts in Tuitjenhorn, Noord Holland, die zelfmoord pleegde na geschorst te zijn door de inspectie voor de gezondheidszorg, is nog niet ten einde. Het AMC in Amsterdam dat klachten over Nico Tromp doorspeelde naar de inspectie betoogt nu in een brief dat er reden was eind augustus rond middernacht en onaangekondigd bij Nico Tromp binnen te vallen voor een huiszoeking. Het AMC schrijft: “Van belang is te melden dat hetgeen bij die huiszoeking werd gevonden volledig in overeenstemming was met de feiten uit het verslag van de co-assistent.  (…) In deze casus was sprake van dusdanig buitensporig en bewust normoverschrijdend handelen dat het openbaar ministerie onmiddellijk heeft ingegrepen.” Het AMC beweert ook dat men bewust Tromp niet heeft ingelicht omdat men bang was “voor het wegmaken van bewijs.” Ook de inspectie heeft zich in soortgelijke bewoordingen uitgelaten. Het lijkt er dus op dat Tromp van expliciete moord op de desbetreffende kankerpatiënt verdacht werd. Huiszoeking werd gedaan om het ‘moordwapen’ te vinden. Wat er echter precies gevonden werd bij Tromp is niet bekend gemaakt. Helaas, deze verklaringen van het AMC en de inspectie leiden alleen maar tot meer vragen. Als er dan sprake was van een ernstig misdrijf, waarom dan nam Tromp een assistent mee naar de patiënt? Ligt het dan niet meer voor de hand om autopsie op het ‘slachtoffer’, de overleden patiënt, te verrichten om de doodsoorzaak vast te stellen? Is dat gebeurd? Waarom worden niet alle feiten op tafel gelegd als zo veel mensen, waaronder huisartsen, daarom vragen? Of zijn er alleen maar vage vermoedens? Wordt er daarom nu een rammelend, en in ieder geval onvolledig, verhaal bij verzonnen om eigen onzorgvuldigheden te verhullen?

21 oktober 2013

Alexander Pechtold (D66): mag ik effe vange

D66 is, dankzij Alexander Pechtold en zijn opstelling bij het herfstakkoord, momenteel de derde partij van het land, achter de 'echte' oppositiepartijen de PVV en de SP. Als we tenminste de peilingen van Maurice de Hond mogen geloven. Die peilingen kunnen we natuurlijk beter niet geloven, want die komen nooit uit, dat wil zeggen bij ‘echte’ verkiezingen komt er altijd iets heel anders uit de stembus dan Maurice de Hond dacht dat er inzat. Enfin, nemen we toch even aan dat de peiling een echte weerspiegeling is van de politieke voorkeuren van dit moment. Dan zou het nu dus het geschikte moment zijn voor D66 om dit kabinet te laten vallen. En dat terwijl ze het nu juist in het zadel hebben gehouden door het herfstakkoord met het kabinet te sluiten. Dat herfstakkoord had, als bekend, niet veel om het lijf: er werden wat minuscule bedragen heen en weer geschoven. De effecten van dat akkoord zijn al even minuscuul: volgens het CPB zullen er rond mijn 90ste verjaardag (Pechtold is dan 75 jaar oud) ongeveer 20.000 mensen meer werken dan zonder het herfstakkoord het geval zou zijn. Hoe het CPB dat in zijn glazen bol heeft weten waar te nemen, krijgen we natuurlijk niet te horen. Hoe dan ook, het is niet zo handig voor Pechtold om tot zijn oude dag te wachten op de ‘beloning’ van het CPB. Hij kan beter het kabinet opblazen en die 9 zetels winst incasseren. Of zou D66 daar dan juist voor gestraft worden door de kiezers? Misschien dat Maurice de Hond het weet.  

20 oktober 2013

Guy Verhofstadt: wachten op de EU eindknal

Afgelopen week hield hij de Van der Leeuwlezing waar hij zijn mening over een federaal Europa nog eens kon ventileren. Zijn mening is in een paar punten samen te vatten. Ten eerste leidt vrij verkeer van mensen en goederen in de EU tot een hogere welvaart dan protectionisme. Ten tweede is er versnipperde lokale besluitvorming, maar als er dan besluitvorming op centraal niveau plaats vindt, dan is er sprake van een hoge mate van ineffectiviteit door de afwezigheid van een eenduidig centraal gezag en het ontbreken van echte democratie. Tot zover Verhofstadt. In zijn rozige wereld is er geen ruimte voor verdelingsvraagstukken. Onbeperkte mobiliteit in de EU maakt niet iedereen welvarender. De Nederlandse arbeiders in achterstandswijken moeten concurreren met de nieuwe immigranten. Zij moeten ook de geneugten van de welvaartsstaat in de vorm van sociale verzekeringen en voorzieningen delen met hun nieuwe concurrenten. De spoeling wordt daardoor dunner en het gevolg kan niet uitblijven: de afbraak van de verzorgingsstaat is al in volle gang. Over een andere vorm van herverdeling, namelijk die van de sterke lidstaten naar de zwakke lidstaten in de EU zwijgt hij ook. Deze zal nog wel even doorgaan en maakt de EU voor heel veel burgers niet aantrekkelijker. Net zo min als de one-size-fits-all structuur die onvermijdelijk samenhangt met centralisatie. Verhofstadt denkt dat deze uniformiteit verenigbaar is met ‘nationale eigenheid. Dat is wel erg veel wishful thinking bij zijn invulling van een federaal Europa. Niemand wil nu trouwens zo’n federaal Europa. Het wachten is dus gewoon op de eindknal van de federale instituties die in de EU in het leven zijn geroepen (euro, begrotingspact, bankenunie, transferunie). Deze knal wordt door hemzelf impliciet voorspeld. Het is de Verhofstadtknal.

19 oktober 2013

Sweder van Wijnbergen: ijdel of onsterfelijk?

Hij wordt tot de beste economen in Nederland gerekend. Hij is een ‘klassiek’ econoom die feilloos en snel economische redeneringen in zijn hoofd op alle mogelijke problemen kan toepassen. Hij heeft altijd gelijk, vindt hij zelf. Als hij niet gelijk lijkt te hebben, komt dat omdat de omstandigheden veranderd zijn. Des te erger voor de omstandigheden, want als die niet veranderd waren, had hij nog meer gelijk gehad. Hij heeft een doctoraal natuurkunde en een doctoraal econometrie. Wat dat betreft is hij een echte nazaat van Nobelprijswinnaar Jan Tinbergen die ook van de natuurkunde in de economie/econometrie belandde. Je vraagt je af wat Van Wijnbergen in de natuurkunde had kunnen bereiken. Als hij ook in een ‘echte’ wetenschap als de natuurkunde belangrijke academische prestaties had laten zien, was ik overtuigd geweest van zijn genialiteit. Hij stamt dan weer wel af van een oude adellijke familie. Vandaag is hij in De Volkskrant uitgeroepen tot de meest ijdele econoom van Nederland, gebaseerd op de expertise die hij zichzelf toedicht. Van Wijnbergen blijkt zichzelf in vrijwel alle onderdelen van de economie deskundig te vinden. Dat is ijdelheid zegt de maker van de ijdelheidslijst, want het is onmogelijk van zo veel onderdelen van de economie af te weten. Bij Van Wijnbergen is dat maar de vraag. Zijn hoofd zit vol wijsheden op allerlei gebied. Die wijsheden zijn niet altijd in verband te brengen met wat er op straat en in de huiskamers gebeurt. Maar, so what? De lessen van wijze mannen uit het verleden, zoals Plato of Kant, hadden ook nauwelijks een relatie met de werkelijkheid. Ze zijn wel onsterfelijk.

17 oktober 2013

Maiwand al-Afghani: kreeg van universiteit advies over doodsbedreiging?

De vraag of God bestaat heb ik 45 jaar geleden tot een irrelevante vraag verklaard. Er is geen onomstotelijk bewijs voor zijn (haar??) bestaan, dus waarom zou je je er dan mee bezig houden? Religieuze fundamentalisten, echter, nemen geen genoegen met zo’n houding. Zij denken dat ze dankzij lezing van een heilig boek de waarheid in pacht hebben en dat niets de waarheid van dat heilige boek kan of mag ontkrachten. Niet gelovigen en zeker ‘afvalligen’ mogen daarom vermoord worden. In Nederland zijn er ook religieuze fundamentalisten. Er gaat kennelijk nog iets mis met ons onderwijssysteem dat het aan sommigen niet duidelijk wordt dat er, sinds de koran (of de bijbel) is geschreven, heel veel meer bekend is geworden over hoe de wereld werkt. Shabir Burhani, een Nederlander van Afghaans afkomst (en student aan de Universiteit van Leiden (UL)!!), die zichzelf om onduidelijke redenen Maiwand al-Afghani noemt, is zo iemand. Volgens Elsevier staat dit op zijn facebookpagina: “De (…) prominente en bekende afvalligen en ex-moslims (…) Afshin Ellian en Ayaan Hirsi Ali zijn gewoon nog actief in het bestrijden van islam en moslims volgens mij, moge Allah ze bestraffen en laten lijden.”Volgens Afshin Ellian zelf (werkzaam aan de UL!!) kan dit door radicale moslims worden opgevat als een plicht om Allah een plezier te doen om zijn vonnis te voltrekken. Dan is het dus een doodsbedreiging aan een docent. Volgens Burbani zelf is er inmiddels een ‘interessant en vruchtbaar’ gesprek geweest tussen Burbani en de rector van de UL, waarin hij ‘constructieve kritiek en oprecht advies’ kreeg. Rectoren aan Nederlandse universiteiten hebben soms wereldvreemde opinies; ik ben dus wel erg benieuwd naar dat ‘oprechte advies’.

16 oktober 2013

Peter Rehwinkel: geen rampenman

Ik doe niet aan facebooken en kom dus ook niet op andermans facebookpagina, maar voor Peter Rehwinkel maak ik graag een uitzondering. De volgende tekst is van zijn facebookpagina afkomstig, van een paar weken terug: “Burgemeester Peter Rehwinkel is in Rabat benoemd tot 'Special Representative on Local Government Disaster Management'. Hij gaat deze functie vervullen op verzoek van de United Cities and Local Governments (UCLG). (…) Op grond van de benoeming zal Rehwinkel zijn burgemeesterschap van Groningen per 1 november neerleggen. Peter Rehwinkel spreekt van een 'al langer bestaande wens om de slachtoffers van natuurrampen en humanitaire crises beter te hulp te kunnen komen. Dat ik namens duizenden gemeenten wereldwijd mijn bijdrage mag leveren aan betere facilitering daarbij van lokale overheden, is waar ik in deze fase van mijn leven uitdrukkelijk voor kies.' (…) De Faciliteit gaat wereldwijd opereren, maar wordt in Barcelona gevestigd. In Barcelona is ook het bureau van de UCLG ondergebracht.” Het enige dat in deze quote lijkt te kloppen is dat Rehwinkel per 1 november zijn burgemeesterschap van Groningen neerlegt en dat de UCLG in Barcelona is gevestigd. Naar het Algemeen Dagblad weet te melden bestaat de door Rehwinkel beschreven baan niet, is hij dus ook niet benoemd en wordt hij ook niet in Barcelona verwacht. Een hele opluchting voor lokale overheden ‘wereldwijd’ dat ze bij een eventuele ramp niet door Rehwinkel worden ‘gefaciliteerd’. Hij had immers in zijn functie voor 100% bewezen rampen niet aan te kunnen. Rehwinkel als rampenmanager moest wel een rampzalige combinatie worden. Maar waarom was het een “al langer bestaande wens” van Rehwinkel om rampenmanager te worden? Waarom willen mensen dingen doen waar ze niet geschikt voor zijn?

15 oktober 2013

Nico Tromp (huisarts): dood door hulp

Vanochtend een bizar verhaal in de krant over Nico Tromp, een huisarts in Noord Holland. Hij stond bekend als een joviale, extraverte arts met hart voor zijn patiënten. In augustus werd hij opgeroepen bij een stervende patiënt die dreigde te stikken. Tromp diende morfine toe. De patiënt overleed, maar een studente die bij Tromp stage liep, plaatste vraagtekens bij de ingreep van Tromp. Welke vraagtekens is niet bekend gemaakt. Die vraagtekens kwamen terecht bij de inspectie voor de gezondheidszorg die vervolgens justitie inschakelde. Daarop vielen meerdere rechercheurs tegen middernacht bij Tromp binnen, waarna hij urenlang werd verhoord. Vervolgens werd Nico Tromp op non-actief gezet omdat zo zei de inspectie er geen vertrouwen meer was in “verantwoorde zorgverlening door de betreffende huisarts”. Zes dagen na de schorsing pleegde Nico Tromp zelfmoord. Hoewel de inspectie geen informatie wil geven over wat precies de ‘klachten’ waren (een persverklaring van de inspectie is inmiddels van het net gehaald), zei het openbaar ministerie dat, mocht er sprake zijn geweest van euthanasie, er nagegaan moet worden of voldaan is aan de zorgvuldigheidseisen daarvoor. Juist! Ik ben geen medisch expert inzake euthanasie (ik hoop zelf te zijner tijd zittend achter mijn bureau geruisloos deze wereld te verlaten), maar ik kan me toch weer niet aan de indruk onttrekken dat het openbaar ministerie een bijzonder talent heeft om de verkeerde mensen heel hard aan te pakken (Kees Borsboom, Lucia de Berk, Gregorius Nekschot, Nico Tromp). 

14 oktober 2013

Mark Rutte (premier): participatiesamenleving is afschuiven

We hebben het allemaal gehoord in de eerste troonrede van de koning: “Gecombineerd met de noodzaak om het tekort van de overheid terug te dringen, leidt dit ertoe dat de klassieke verzorgingsstaat langzaam maar zeker verandert in een participatiesamenleving. Van iedereen die dat kan, wordt gevraagd verantwoordelijkheid te nemen voor zijn of haar eigen leven en omgeving.” Onze premier heeft nu vandaag ook maar eens iets gezegd over de participatiesamenleving. Het gaat niet om een verkapte bezuinigingsagenda van het kabinet, zei hij. “De ontwikkeling naar een participatiesamenleving is geen doel van beleid, maar een ontwikkeling die gaande is. Mensen willen hun omgeving steeds meer in eigen hand houden.” OK, laten we maar even kijken hoe dat zit bij een van de grootste hervormingen die dit kabinet doorvoert, de jeugdzorg. De jeugdzorg wordt van het rijk naar de gemeenten overgeheveld. De gedachte is dat de gemeenten de medicalisering van de jeugdzorg kunnen stoppen. Problemen moeten bij voorkeur achter de eigen huisdeur opgelost worden, niet in de dure psychiatrische praktijken. De participatiesamenleving, inderdaad. Gaat dat de gemeenten lukken? Welnee, het rijk legt de gemeenten de plicht op voor jongeren met problemen te zorgen. Wel voor minder geld dan het rijk er zelf aan uitgaf: er is voor 15% gekort op het budget dat naar de gemeenten gaat. Participatiesamenleving, dat is de verantwoordelijkheid afschuiven naar andere organen. 

13 oktober 2013

Alexander Pechtold (D66): waar is de groeimotor?

In het herfstakkoord van Rutte/Samson met D66 en SGP/GPV heeft Alexander Pechtold 0,6 miljard euro extra voor onderwijs weten los te peuteren. Daar gaan we hem van harte mee feliciteren, uiteraard. “Investeren in onderwijs betekent immers dat mensen kansen krijgen, en het is een motor voor economische groei.” Zo zei Pechtold het zelf op de persconferentie na afloop van de begrotingsonderhandelingen. Kijken we even hoe deze motor eruit ziet. Bijna 0,2 miljard euro wordt als ‘lump-sum’ gegeven. Dat wil zeggen, het onderwijsveld mag er mee doen wat het wil. Dat kan best tot mooie resultaten leiden, maar het kan ook tot meer bureaucratie in het onderwijs leiden. Wij kennen onze bestuurders maar al te goed en we weten dat extra geld gauw in leuke dingen voor de bureaucraten wordt gestopt. Het is hoe dan ook afwachten of dit geld dat blind over het onderwijsveld wordt uitgestrooid tot meer economische groei leidt. Daarnaast kan er, als ik het goed uitreken, voor 820 euro per jaar per leraar in het basisonderwijs besteed worden aan verbetering van de kwaliteit van de leraren. Daar doen we niet cynisch over, begrijp me goed, bijscholing van leraren is altijd nuttig, maar een motor van economische groei levert dat niet op. Enfin, waar het op neer komt is dat wij de door Pechtold aangekondigde motor van economische groei niet zien, laat staan dat we hem zien draaien. Er zijn wel grote woorden, maar de feitelijke maatregelen hebben het karakter van kleine kruimeltjes die bij diverse onderdelen van het onderwijsveld worden gelegd. Misschien moet hij zich toch maar weer bezig houden met de haren uit het hoofd van Wilders te trekken.

12 oktober 2013

Doekle Terpstra (Inholland): in het gevlei bij ‘De revisor’

Terpstra buigt voor 'de revisor'
Doekle Terpstra is bekend als bestuurder, dezer dagen als bestuurder van hogeschool Inholland. Van deze school kreeg men een aantal jaren geleden de indruk dat studenten een diploma konden halen, zonder daar veel voor te hoeven doen. Toen was Doekle daar nog geen bestuurder. Toen hij bij Inholland bestuurder werd, moest de kwaliteit omhoog. Dat concentreerde zich vooral op de afstudeerwerkstukken. Als die maar goed zijn, zal alles wat daarvoor zit ook wel goed zijn, zo zal de gedachte zijn geweest bij Doekle. Het is een misvatting. Bij heel veel opleidingen, ook op universitair niveau, is de afstudeerscriptie geen weerspiegeling van wat de student heeft geleerd. Sommige afstudeerscripties zijn goed omdat de student het talent heeft om een onderzoek te doen en dat goed op te schrijven. Andere studenten en/of hun begeleiders hebben dat talent minder. De nadruk op afstudeerwerkstukken is er gekomen omdat die tastbaar zijn. Je kunt ze lezen, maar hoe een cursus door een student wordt verwerkt, is moeilijk vast te stellen, zelfs als hij/zij een 10 haalt voor het tentamen. Er is nu paniek bij Inholland, want er komen accreditatiecommissies aan die de opleidingen gaan beoordelen; Inholland is bang dat hun opleiding niet wordt goed gekeurd wegens te lage kwaliteit van de afstudeerwerkstukken. Studenten zijn hier de dupe van: begeleiders durven nog nauwelijks werkstukken goed te keuren. Of, zoals Doekle Terpstra dat in de krant zei, wij doen geen concessies aan de kwaliteit. Hij bedoelde te zeggen: wij moeten bij de accreditatiecommissie in het gevlei komen. Want zo’n commissie is ongeveer hetzelfde als in de tijd van Gogol in Rusland de revisor was: je kon er maar beter voor buigen.