19 december 2012

Ik: stop (even?)

Dit blog ben ik begonnen om te schrijven over mensen die slecht zijn en er mee weg komen. Soms gaat het ook over mensen van het betere type die toch hun tekortkomingen hebben. Wie niet? Maar het blijkt gevaarlijk om het over het ene of het andere type mensen te hebben. Mensen klagen soms over mijn blogs en proberen om mij, laten we zeggen, juridisch beentje te lichten. Als je direct of indirect commentaar geeft op mensen die zich kennelijk iets van je aantrekken, blijkt zomaar je bestaanszekerheid op het spel te staan. Dus wordt het me even te onveilig op dit blog en stop ik voorlopig. Tot de kust weer veilig is, maar dat kan nog wel even duren.

15 december 2012

Fleur Bloemen: dood gepest

Waarom?
Als puber van 15 jaar was ik niet echt gelukkig, als zo vele andere pubers. Ik las toen, soms dag in dag uit, Charles Dickens, romans over de 19e eeuw. Ik wilde dat ik in die tijd had geleefd, toen mensen niet de hele avond voor de televisie zaten zoals nu. Toen geluk gewoon was. Eenzaam was ik ook, natuurlijk, maar het was meer een eigen keuze en gepest werd ik nooit. Wie nergens bij wil horen, kan ook nergens weg gepest worden. Toen, jaren later, werd ik vader van drie dochters. Nu maakte ik me er zorgen om dat mijn dochters gepest of eenzaam zouden kunnen worden. Moeten ze niet wat vaker naar een feestje, krijgen ze ooit wel een vriendje, worden ze wel gelukkig? Inmiddels is hun pubertijd ook al weer voorbij. Het is een gelukkige, onbezorgde tijd geweest, bij nader inzien. Mijn oudste dochter is al getrouwd, de andere twee hebben een vriend. Veel zorgen gehad om niets. Dat geldt niet voor de ouders van Fleur (15). Zij sprong voor een trein omdat zij gepest werd en er niet meer tegen kon. Natuurlijk kan pesten niet als de doodsoorzaak worden aangemerkt. Iemand die pest is daarmee nog geen moordenaar. De meeste mensen die gepest worden plegen geen zelfmoord en er zijn misschien vast wel mensen die pesten en zelfmoord plegen. Maar het leven van een ander tot een hel maken, dat is een misdaad die kennelijk niet is uit te bannen. Zelfs in een land in overvloed, waarin geen strijd om het bestaan nodig is, waarin iedereen voldoende ruimte heeft om te doen wat hij/zij wil, zijn er mensen die anderen in een hoek drijven waar niet meer uit te komen is. Waarom?    

13 december 2012

Nelson Mandela: eeuwig leven

Zo nu en dan verschijnt er een politicus op het wereldtoneel die echt bezorgd is om het welzijn van de burgers van zijn of haar land. George Washington was zo iemand. Na twee termijnen als eerste president van de VS besloot hij dat het voor de democratie beter was de macht uit handen te geven. De Amerikaanse grondwet schreef dit niet voor, maar alle volgende presidenten tot F.D. Roosevelt hielden zich aan Washington’s voorbeeld. Nelson Mandela (94) heeft 27 jaar gevangen gezeten onder het apartheidsregime, maar streefde na de opheffing van de apartheid naar verzoening onder alle bevolkingsgroepen. Dankzij deze verzoening kon Zuid Afrika een relatief welvarend land blijven. De grote armoede onder de zwarte bevolking heeft hij als president echter niet kunnen oplossen en zijn invloed was ook niet genoeg om een eind te kunnen maken aan de dictatuur van Mugabe in buurland Zimbabwe. Hij is nu ziek en velen vrezen dat als hij sterft het alsnog bijltjesdag wordt in Zuid Afrika. Het land is vol van potentiële Mugabes die in staat zijn de onvrede over de blijvende armoede om te zetten in rassenhaat. Julius Malema is de meest prominente Mugabe look-a-like. We zouden willen dat Nelson Mandela het eeuwige leven had.

11 december 2012

Bas Haring: ontdekt centrale bank

Hij is filosoof en schrijft iedere vrijdag op de wetenschapspagina van De Volkskrant stukjes over de economie als wetenschap. Zijn stukjes maken niet altijd een erg wetenschappelijke indruk. In zijn vorige stukje (7 december) blijkt hij de onafhankelijke centrale bank ontdekt te hebben. Is het economieonderwijs op de middelvare school dan zo slecht dat de leerlingen niet meer geleerd wordt dat ‘de’ centrale bank er voor moet zorgen dat de inflatie binnen de perken blijft, ongeacht wat de regering doet? Bas Haring wist het niet. Het is overigens waar dat dit in Europa niet zonder haken en ogen is. De Europese Centrale Bank (ECB)  wil eigenlijk voor meer inflatie zorgen dan sommige regeringen in Europa, met name de Duitse regering, goed vinden. In datzelfde stukje scheert Haring de Nederlandse centrale bank (DNB) over dezelfde kam als de ECB. Dat kan natuurlijk niet. DNB is niet meer dan een bijkantoor van de ECB. DNB mag niet eens meer geld drukken; ze mag alleen maar op de Nederlandse banken, zoals de ABN/AMRO en DSB, letten. Dat deed ze echter zo slecht dat er nu over gesproken wordt om dat ook maar door de ECB te laten doen. Dan mag DNB alleen nog maar de eurobiljetten die door de ECB worden aangeleverd met bestelautootjes in Nederland verspreiden. Geen wonder dat de ‘president’ van DNB, Klaas Knot, de helft van zijn inkomen zal moeten inleveren als het aan het Nederlandse parlement ligt. Knot heeft in de toekomst haast niets meer te doen.

10 december 2012

Mark Rutte: geen Marokkanenprobleem

"Ik kan dit niet oplossen."
De premier van alle Nederlanders heeft gezegd dat er geen Marokkanenprobleem is. Dat er drie Marokkanen betrokken waren bij het doodtrappen van een grensrechter was toeval. Het hadden ook autochtone Nederlandse jongens kunnen zijn. Rutte verwees naar de voornamelijk blanke achtergrond van relschoppers bij Feijenoord-Ajax en bij de facebookrellen in Haren. Die verwijzing naar ‘blanke’ rellen hebben we meer gezien. Alleen bewijst dat niets. Natuurlijk zijn er ook misdadige ‘blanke’ Nederlanders, maar er zijn naar verhouding veel meer Marokkaanse Nederlanders die misdadig zijn. Statistieken zijn niet racistisch en je kunt ze ook niet ontkennen. Ook niet als je premier van Nederland bent. Al heeft ontkenning wel voordelen. In de beste paarse traditie zegt hij: “De overheid kan dit niet oplossen. (…) Uiteindelijk is opvoeding een zaak van de ouders, scholen en clubs.” Het Marokkanenprobleem, dat er volgens Rutte dus niet is, gaat hij ook niet oplossen. Hij laat het voortwoekeren. Tot het volgende incident. De PVV spint er garen bij, maar de Marokkaanse Nederlanders worden de paria’s van Nederland. Deels door eigen schuld. Dat wel.

09 december 2012

Yassin Dardak: lieve jongen

Er is een Marokkanenprobleem, omdat Marokkaans-Nederlandse jongens misdadiger zijn dan Nederlandse jongens. Meer dan 50% van de Marokkaanse jongens tussen 12 en 20 jaar is eens verdacht geweest van een misdrijf. Bij de autochtone Nederlandse jongens is dat minder dan 20%. Dit probleem bestaat al heel lang, minstens 25 jaar. Als dan Marokkaanse jongens een grensrechter dood trappen, komt het stereotypische beeld direct boven. Daar heb je ze weer, Marokkaanse jongens, die straatterreur uitoefenen, en met afwezige ouders die hun kinderen niet in de gaten houden. Yassin Dardak is een van de verdachten. Maar nu komen er berichten dat het clichébeeld voor hem niet opgaat. Hij is geen lid van een straatbende, zijn ouders zijn betrokken. Hij is/was zelfs een lieve jongen. Helemaal geen agressief type. Toch valt hij nu onder de ‘meer  dan 50%’. Het was beter geweest als die 50% minder dan 20% was geweest, oftewel: als de misdadigheid onder Marokkaanse jongens net zo hoog/laag zou zijn als onder Nederlandse jongens. Waarom? Omdat dan Geert Wilders niet naar het ‘Marokkanenprobleem’ had kunnen verwijzen; omdat dan Marokkanen niet zouden worden gediscrimineerd bij sollicitaties; omdat dan Marokkanen vanzelf minder van misdaden zouden worden verdacht. Kortom, omdat er dan geen Marokkanenprobleem zou zijn geweest.

07 december 2012

Ali B.: geen Marokkanenprobleem

Knuffelbaar
Behalve kut-Marokkanen (die grensrechters dood trappen) zijn er ook knuffel-Marokkanen. Een knuffel-Marokkaan is iemand die succes heeft, zich keurig netjes aan de ‘autochtone standaard’ heeft aangepast en toch nog iets van zijn oorspronkelijke wortels behouden heeft. Ali B. valt onder deze categorie. Knuffel-Marokkanen hebben last van kut-Marokkanen. Waarom? Omdat zij er toch op worden aangekeken dat hun minder succesvolle groepsgenoten zoveel amok maken. Zo werkt discriminatie nu eenmaal. Een goedwillende Marokkaanse Nederlander met een diploma op zak krijgt toch die mooie baan niet, omdat de kans dat hij niet deugt vijf keer zo groot is dan de kans dat die autochtone Nederlander niet deugt. Dat is discriminatie als toegepaste statistiek. Ali B. heeft het geluk dat redelijk bekend is dat hij deugt. Maar als hij zou bevestigen dat er een Marokkanenprobleem is, dreigt hij van zijn Marokkaanse wortels te worden losgeslagen. Dus daarom twitterde hij in reactie op Wilders (die had getwitterd dat er geen voetbalprobleem, maar een Marokkanenprobleem zou zijn): “Alle Marokkanen die ik spreek veroordelen wat er is gebeurd. Geen haatcampagne voeren over de rug van het slachtoffer aub.” Hele slimme tweet: suggereren dat er geen Marokkanenprobleem is en dat statistieken die laten zien dat Marokkanen gemiddeld misdadiger zijn dan autochtonen slechts gebaseerd zijn op haat. We weten natuurlijk niet met welke Marokkanen Ali B. gesproken heeft. Vast niet met de maatjes van Yassin Dardak.

06 december 2012

Yassin Dardak: huisarrest

 
Het is geen groot geheim dat Marokkaanse jongens naar verhouding misdadiger zijn dan Nederlandse jongens. De oorzaken zijn ook bekend. De ouders schieten tekort, want zij geven geen weerwerk tegen criminele neigingen van hun jongens; de straatcultuur waar veel Marokkaanse jongens in terechtkomen en waar de groep onaantastbaar, dominant en gewelddadig is en het niet de bedoeling is voor anderen respect te tonen; het larmoyante ontkengedrag waarbij straf voor misdaden van iemand uit de eigen groep als de hoogste vorm van onrecht wordt beschouwd, enzovoorts. Dit is allemaal al duizend keer opgeschreven door mensen die er verstand van hebben en die kennis dateert ook niet van gisteren. Al in de jaren 80 verschenen er rapporten over de buitenproportionele misdadigheid van Marokkaanse jongens. Maar na al die jaren van deskundigheid is er geen enkele verbetering zoals blijkt uit het recente dieptepunt: leden van de vierde of vijfde generatie Marokkaanse jongeren trappen een grensrechter van de tegenpartij dood. Verdachte Yassin Dardak schijnt de grootste populariteit onder zijn maatjes te genieten, want zij twitteren om zijn vrijlating. Laat hem vrij, maar geef hem direct huisarrest en een straatverbod, tot nader order, net als al zijn maatjes en geef hun ouders een opvoedcursus.

Bertus Hendriks: spreek Moslimbroeder, spreek

Midden-Oosten orakel
Toen de volksopstand in Egypte uitbrak begin 2011, heeft ‘Midden Oosten deskundige’ Bertus Hendriks ons herhaaldelijk verzekerd, via de televisie en de radio, dat we niet bang hoefden te zijn voor de Moslim Broederschap. Grote kans dat de Moslim Broeders een absolute meerderheid zouden krijgen in Egypte bij vrije verkiezingen, zoals wij op onze vingers konden natellen. Maar er was absoluut geen reden bang te zijn voor dictatoriale neigingen van de Broeders, orakelde Bertus begin 2011. De Moslim Broederschap was een gematigde, democratische beweging geworden die als een serieuze partner bij de besprekingen over democratie moesten worden beschouwd. Bovendien vormde de beweging een inspiratiebron voor de jongeren bij de voorbereiding van de opstand. Aldus nog steeds Bertus die, als bekend, ook een grote supporter van Hamas is, de broederorganisatie van de Moslim Broeders die in de Gazastrook hun eigen dictatuur hebben gesticht. Nu begint Moslimbroeder en president Morsi van Egypte ook dictatoriale neigingen te vertonen. Niet verrassend voor ons, gewone stervelingen. Misschien wel voor een orakel als Bertus die echter opvallend stil is de laatste tijd. Kom op, Bertus, spreek en verzeker ons nogmaals dat de Moslim Broederschap niet van plan is een islamitische dictatuur in Egypte te vestigen.  Misschien helpt het. Tegen beter weten in. Want die dictatuur, die komt er.
             

04 december 2012

Koos Janssen (Amarantis): intervenieerde

Koos Janssen, burgemeester van Zeist, was tot begin 2012 voorzitter van de Raad van Toezicht bij de door bestuurlijk en financieel wanbeleid geteisterde onderwijsgroep Amarantis. In de uitzending van het televisieprogramma Zembla van 11 mei dit jaar wordt hij neergezet als een zwakkeling die geen vuist weet te maken tegen de megalomane bestuurders van Amarantis. De onderzoekcommissie die gisteren een rapport uitbracht over de financiële problematiek bij Amarantis is iets vriendelijker over de Raad van Toezicht. De Raad “intervenieerde”, zoals de commissie zegt. Koos blij: in de Zeister Nieuwsbode zegt hij in een verklaring: “Uit het rapport blijkt dat de Raad van Toezicht aantoonbaar heeft geïntervenieerd om een ommekeer te bewerkstelligen en de Raad van Toezicht is de discussie volop aangegaan met het College van Bestuur.” Dat is wel een heel selectieve lezing van het rapport dat namelijk ook zegt dat de interventies ”lang uitbleven” en “onvoldoende effectief” waren; dat er geen “follow up” was op gemaakte afspraken met de bestuurders en dat die afspraken dan ook nog “weinig concreet” waren. Koos kan beter gewoon burgemeester blijven spelen in Zeist en, net als in de Zembla-uitzending, zwijgen als het graf over zijn tijd bij Amarantis.

Julian Poch: piloot in oorlogstijd

Als je de pech hebt op de verkeerde plaats en in de verkeerde tijd geboren te zijn, kun je zo maar een oorlogsmisdadiger blijken zonder dat je er erg in hebt. In de Tweede Wereldoorlog bleven Nederlandse politiemensen gewoon hun werk doen als ze tenminste niet van Joodse afkomst waren. Dat betekende dat ze soms Joodse Nederlanders uit hun huizen haalden, of hen ‘begeleidden’ op weg naar het kamp waar ze zouden worden vermoord. Dat laatste wisten die agenten waarschijnlijk niet, maar dat de Joden goed zouden worden behandeld was overduidelijk niet het geval. Bij mijn weten is er geen enkele politieman op grond van deze ‘zachte’ collaboratie na de oorlog veroordeeld. Julian Poch was piloot bij de marine van Argentinië ten tijde van de militaire dictatuur van Videla (1976-1981). In die periode werden door diezelfde marine tegenstanders van het regime op grote hoogte levend uit vliegtuigen gegooid. Poch, inmiddels genaturaliseerd tot Nederlander, staat in Argentinië terecht. Hij zegt van niets geweten te hebben en onschuldig te zijn. Het klinkt bekend in de oren. Er zijn maar weinig oorlogsmisdadigers die schuld bekennen. Misschien was hij inderdaad niet bij dit soort vluchten betrokken. Maar dat hij dan niets geweten zou hebben van wat zijn naaste collega’s met gevangenen uitvoerden is zeer onwaarschijnlijk.

02 december 2012

Jo Ritzen: schiep de onderwijsmanager (slot)

Hij was een socialist die het beste met de maatschappij voor had. Een zo hoog mogelijk niveau van onderwijs, bijvoorbeeld. Hij had de omvorming meegemaakt van de universiteit van een elitair kennisinstituut naar een democratisch vergaderbureau. De democratisering in het hoger onderwijs was doorgeschoten. Daarom maakte hij er, als minister in de jaren 90, een eind aan en maakte zo de weg vrij voor de onderwijsmanager. De beroepsbestuurders deden hun intrede. Zij hadden/hebben vaak geen verstand van onderzoek en/of onderwijs; zij willen vooral besturen tegen een hoog salaris. Type: Aalt Dijkuizen van de universiteit van Wageningen, of  Bert Molenkamp van scholengemeenschap Amarantis. Die types willen een grote organisatie leiden, liever nog groter, want dat levert nog meer op. Waarom kon die megalomane onderwijsbestuurder de afgelopen twee decennia in het hoger onderwijs overal de kop opsteken? Omdat in de jaren 80 Ritzen bij het SCP had ‘bewezen’ dat kleinere scholen hogere kosten per leerling hadden dan grotere scholen. Toen dat idee gemeengoed werd in politiek Den Haag was Ritzen al weg bij het SCP, maar was hij wel minister van onderwijs. In zijn tijd als minister spoelde een grote fusiegolf over het onderwijs. Hij vond het goed en legde zo de basis voor de bestuurlijke wandaden van onderwijsmanagers die het afgelopen jaar naar buiten zijn gekomen.

01 december 2012

Bas Haring (VII): telt zijn geld

Zelf ben ik econoom, eigenlijk econometrist, maar geld vind ik een oninteressant onderwerp, ook al is geld een geniale uitvinding van de mensheid. Dankzij geld kunnen we gewoon naar de winkel lopen om te kopen wat we willen (en kunnen, natuurlijk). Voordat er geld was moesten we op zoek gaan naar iemand die precies had wat we wilden en die ook nog precies wilde wat wij aan te bieden hadden. Ingewikkeld. In zijn stukje gisteren in De Volkskrant over economie vroeg Bas Haring zich af waarom we wel heel goed ons geld tellen, maar niet de sneetjes brood en de roomboter die we gekocht hebben. Die sneetjes brood en de roomboter zijn waardevol terwijl geld helemaal geen waarde heeft, maar alleen maar verwijst naar iets dat wel waarde heeft, zoals die sneetjes brood. Goede vraag, maar het antwoord is simpel. Het is moeilijk om al onze waardevolle spullen bij elkaar op te tellen. Dan wordt het appels en peren met elkaar vergelijken. We kunnen niet 3 appels en 2 peren bij elkaar optellen. We kunnen wel 3 biljetten van 5 euro en 2 biljetten van 10 euro bij elkaar optellen. Hoe kunnen we dus onze waardevolle spullen wel optellen? Door het eerst in geld om te zetten! Briljant! We vermenigvuldigen onze appels en peren met de prijzen van appels en peren, tellen de bedragen op en we hebben de waarde van onze spullen (althans, maar dit is voor de fijnproevers, we hebben een ondergrens voor die waarde omdat er ook nog een consumentensurplus is). Die optelling doen we overigens alleen bij zeldzame gebeurtenissen; bijvoorbeeld als we de inboedelverzekering willen aanpassen, als we gaan scheiden, als ons huis is afgebrand, of als we zijn overleden.