15 januari 2012

Te veel slechte mensen

Mijn eerste blog dit jaar over slechte mensen heeft zo veel stof doen opwaaien dat ik er zelf onder bedolven dreig te raken. Om weer even wat positieve energie op te doen, ga ik me nu maar even met goede mensen bezig houden. Dus, wilt u mee lezen over Jezus, Maxime Verhagen (sic) en Ruth Peetoom (toevallig allemaal CDA-lid, behalve Jezus dan, maar hij zou het ongetwijfeld geworden zijn als hij 2000 jaar later had geleefd); of over PvdA-bestuurder Fatima Elatik en, later, nog veel meer goede mensen, ga dan met mij mee. Natuurlijk kom ik hier weer terug: er zijn te veel slechte mensen om ze zomaar vrij rond te laten lopen.

11 januari 2012

Rob Riemen, Jan Jaap de Ruiter en Jan Blommaert

Mijn bestuurders hebben mij geadviseerd het stuk dat hier oorspronkelijk stond van mijn weblog weg te halen en de scriptie van de desbetreffende student te gaan lezen. Ik volg beide adviezen op, maar het eerste advies onder protest. Voor wie mijn mening over Rob Riemen wil weten, ga naar Joop. Riemen mag volledig onfrisse ideeën over de PVV uiten, wordt evengoed door mijn eigen universiteit gesubsidieerd en wordt door collega’s van mij op pretentieuze bijeenkomsten, die ook door de universiteit worden gefinancierd, uitgenodigd om zijn zegje te doen. Er wordt hem binnen mijn instelling kennelijk geen enkele hinderpaal opgeworpen om zijn derdehands theorieën te uiten. Dat andere collega’s via een student dan een meer wetenschappelijk sausje over Riemens prietpraat willen gooien, vind ik beschamend voor de universiteit en voor de student schadelijk. Deze student is nu besmet en ik hoop voor hem niet dat hij er later last van zal krijgen.

10 januari 2012

Gerrit Zalm: memoires

In de vakantie eindelijk de memoires van Zalm over zijn werk voor publieke sector gelezen. Al drie jaar oud, maar nu bij De Slegte te koop voor habbekrats. Iets van geleerd? Ja zeker: Zalm lijkt zeer tevreden met zichzelf. Hij beschrijft zich als innemend, een goed en eerlijk onderhandelaar, een charismatisch politicus, een slim econoom, een charmante en humoristische persoonlijkheid. Hij zegt slechts twee fouten te hebben gemaakt. Dat is weinig in 500 bladzijden. De eurocrisis zag hij niet aankomen, dat is duidelijk en dat het economisch onderwijs in 1970 aan de VU goed was, zoals hij beweert, kan ik, als zijn jaargenoot, ontkennen. En zijn schrijfstijl? Zoiets als deze blog, maar dan 500 bladzijden lang. Niets over DSB natuurlijk. Na Zalm herlas ik gauw freakonomics nog een keer. Toen was ik weer wat opgeknapt.